به نظر می رسد رای دهندگان اسرائیل بیش از آنکه درگیر انتخابات سرنوشت ساز باشند خسته شده اند

پوستر تبلیغات انتخاباتی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل در تل آویو، اسرائیل، در 14 اکتبر.

اورشلیم – دو هفته قبل از انتخاباتی که به طور گسترده پی‌آمدترین انتخابات اسرائیل در دهه‌های اخیر تلقی می‌شود، خیابان‌های آن به‌طور شگفت‌انگیزی خالی از تظاهرات و پوسترهای تبلیغاتی است و رای‌دهندگان به ظاهر خسته‌تر از درگیر شدن هستند.

برای جامعه‌ای که چند سال پیش شاهد آن بود که صدها هزار نفر هر هفته برای اعتراض به سیاست‌های نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو در میدان‌های مرکزی جمع می‌شدند، بی‌حالی قابل توجه است.

یوسی کلاین هالوی، نویسنده چندین کتاب درباره اسرائیل و یکی از اعضای ارشد موسسه شالوم هارتمن، یک اندیشکده اورشلیم، گفت: «این مهم‌ترین انتخابات از سال 1949 و کم‌رنگ‌ترین لحظه وجودی است که می‌توانم به یاد بیاورم».

او گفت: «اسرائیل پس از سه سال جنگ خسته شده‌اند. آنها همچنین می‌دانند که جنگ تمام نشده است، هر کسی که برنده شود باید در مرحله بعدی آن بجنگد. ایجاد هیجان برای آینده سخت می‌کند.»

انتخابات 27 اکتبر اولین انتخابات از زمان حمله شبه نظامیان حماس به اسرائیل در سه سال پیش خواهد بود که 1200 نفر را کشتند، 250 نفر را ربودند و جنگ وحشیانه ای را در غزه به راه انداختند که وزارت بهداشت این منطقه می گوید حداقل 70000 فلسطینی را کشت.

اسرائیل از آن زمان جنگ های بیشتری را علیه ایران و گروه های مورد حمایتش در لبنان و سوریه به راه انداخته است.

صدها هزار اسرائیلی برای خدمت سربازی فراخوانده شده‌اند و بسیاری از آنها ماه‌ها را در یونیفورم و دور از خانواده و کار گذرانده‌اند.

حمله 7 اکتبر 2023 الهام بخش اتحاد میهن پرستانه بود، اما زمانی که حماس گروگان ها را در غزه نگه داشت، شکاف هایی باز شد و برخی دولت را به دلیل اولویت ندادن آزادی خود به جنگ سرزنش کردند.

علاوه بر این، ائتلاف حاکم نتانیاهو شامل احزاب افراطی ارتدوکس است که آرای خود را با دور نگه داشتن مردان جوان خود از خدمت سربازی مبادله کرده اند، موضوعی که بسیاری از سایر نقاط کشور را خشمگین کرده است.

می‌توان انتظار داشت که این ترکیب مسائل، الهام‌بخش یک اپوزیسیون پرشور باشد تا به ادعای خود بپردازد و از رأی خارج شود.

اما این اتفاق بسیار کمتر از آن چیزی است که بسیاری انتظار می‌رفتند، اگرچه نظرسنجی‌ها می‌گویند که حامیان اپوزیسیون در تعداد زیادی - شاید رکورد - رای خواهند داد.

در حالی که نظرسنجی کانال 12 در 12 اکتبر نشان داد که بلوک مخالف 54 کرسی در مقابل 49 کرسی نتانیاهو به دست آورده است، سایر نظرسنجی ها بسیار نزدیک تر بوده اند و انتظار نمی رود هیچ یک از طرفین اکثریت واضحی را برای تشکیل دولت به دست آورند.

یک پوستر تبلیغاتی انتخاباتی برای نامزد مخالف، گادی آیزنکوت، رهبر حزب یاشار، در تل آویو، اسرائیل، در 14 اکتبر.

این یکی دیگر از عوامل احتمالی در پایین نگه داشتن اشتیاق است، زیرا ممکن است به مذاکرات پیچیده یا حتی یک انتخابات دیگر برای رسیدن به یک نتیجه تعیین کننده نیاز داشته باشد.

کاندیدای اصلی اپوزیسیون، گادی آیزنکوت، یک فرمانده سابق ارتش است که متعهد شده دولت شفاف‌تری را رهبری کند.

او خود را به‌عنوان یک تضاد بی‌نظیر با نتانیاهو، چهره‌ای جهانی که بیش از هر کسی در تاریخ اسرائیل بر سر کار بوده است، قرار می‌دهد.

یوئل استرون، بنیانگذار روزنامه تجاری Calcalist، گفت: «شما انتظار دارید آیزنکوت را در مرکز تل آویو با ده‌ها هزار نفر که تمایل شدید برای تغییر ابراز می‌کنند، ببینید. اما او یک نامزد کاریزماتیک نیست و رویدادهای کوچکی انجام می دهد.

او همچنین خاطرنشان کرد که تبلیغات بسیار بیشتری نسبت به دوره های قبل در رسانه های اجتماعی انجام می شود.

شموئل روزنر، که تحلیل و نظرسنجی را برای کانال 13 تولید می‌کند، گفت که کمپین‌های کم‌کلید ممکن است نتیجه این باشد که بسیاری از مردم مدت‌ها پیش تصمیم می‌گرفتند از کدام بلوک حمایت می‌کنند، با حرکت کمی بین آنها.

در حالی که خودروها فاقد برچسب سپر و بیلبوردهای تبلیغاتی کمتری هستند، بحث های تلویزیونی و رادیویی شدید و شدید بوده است.

اودد بن آمی که مجری یک اخبار شبانگاهی در کانال 12 است، گفت که معتقد است در صورت پیروزی آیزنکوت، برخی چیزها تغییر خواهند کرد: کمیسیون تحقیق در 7 اکتبر، محدودیت های دوره نخست وزیری و تلاش برای رسیدگی به موضوع خدمت اجباری افراطی ارتدوکس.

اما لبنان، سوریه، ایران، غزه و کرانه باختری، بدون در نظر گرفتن آموزش و حمل و نقل، کوهی از چالش ها را تشکیل می دهند.

آمالیا روزنبلوم، روانشناس تل آویو، وقتی از او پرسیده شد که چرا انرژی مخالفت تا این حد کم به نظر می رسد، به مفهومی به نام درماندگی آموخته شده اشاره کرد - زمانی که افراد از تلاش برای فرار از یک موقعیت ناخوشایند دست می کشند زیرا تجربیات گذشته به آنها آموخته است که اعمال آنها تأثیری ندارد.

او گفت: «کسانی که چند سال پیش خیابان‌ها را جمع کرده‌اند، به طور فزاینده‌ای احساس می‌کنند که نمی‌توانند سوزن را حرکت دهند.

"حتی اگر آنها برنده شوند، مانند ابتلا به بیماری و تجویز دارو است. شما آن را مصرف می کنید اما دقیقا شما را هیجان زده نمی کند." بلومبرگ