به گفته تحقیقات، ارتش ایرلند یک روز قبل از بمب گذاری اوماگ هشدار دریافت کرده است

29 نفر، از جمله یک زن باردار دوقلو، بر اثر انفجار بمب در مرکز شهر اوماغ در تابستان 1998 جان باختند.

تحقیقات بمب گذاری اوماغ شنیده است که یک اردوگاه ارتش ایرلند یک روز قبل از انفجار مرگبار اخطاری دریافت کرده است که شهر قرار است هدف بمب قرار گیرد.

این در خلال شواهدی از جان ور روزنامه نگاری که گزارش های گسترده ای در مورد این بمب گذاری کرده بود، فاش شد.

او در جلسه دادرسی گفت که یک تماس هشدار در 14 اوت 1998 در کمپ فینر در نزدیکی بالیشانون، شهرستان دونگال دریافت شد.

تماس گیرنده مست نبود، معقول به نظر می رسید و می گفت: سوار نگهبان شوید، به آنها بگویید مسیرهای عقب یا جاده های عقب را بررسی کنند و سپس سه بار تکرار می کند: اوماغ، اوماغ، اوماغ.

این تماس هشدار قبلا گزارش نشده است.

به نظر می رسد که هشداری مبنی بر اینکه قرار است اتفاقی قریب الوقوع در شهر اوماگ بیفتد در 14 آگوست توسط An Garda Síochána (نیروی پلیس ایرلند) دریافت شد.

حالا من نمی‌دانم نگهبان‌ها با آن چه کردند.»

بمب اوماغ: جدول زمانی تلاش خانواده ها برای عدالت

ور گفت که اطلاعات مربوط به تماس توسط وکیل تحقیقات بمب گذاری به منظور آماده سازی برای ارائه مدرک به او داده شده است.

او گفت که وجود چنین تماسی موقعیتی را که او را "گیج کرده" معنا می کند.

این که اطلاعات منبع او مبنی بر وجود هشدار وجود دارد، با انکار "ماکید" که در گزارشی که توسط سر پیتر گیبسون انجام شده بود، مطابقت ندارد.

او گفت: "من همیشه در این مورد گیج بودم؛ سر پیتر تاکید می کند که هیچ مدرکی وجود ندارد."

هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد اخطاری در 14 به پلیس داده شده است، اما این با گفتن اینکه هیچ مدرکی در مورد هشدار در 14 وجود ندارد متفاوت است.

"این یک توضیح احتمالی برای درگیری است که هشداری در 14 وجود داشت و تا 17 به RUC (پاسبان سلطنتی اولستر) گزارش نشد."

بمب در اوت 1998 مرکز شهر اوماغ را ویران کرد

ور در طول شواهد خود همچنین از افرادی که معتقد است این حمله را انجام داده اند، نام برد، از جمله فردی که به گفته او بمب را ساخته است.

او به تحقیق گفت که اطلاعاتش از منابع محرمانه ای که نامشان را ذکر نمی کند و از جمله شخصیت های ارشد در RUC و جمهوری ایرلند به دست آمده است.

او تایید نمی کند که آیا منابعی در جامعه اطلاعاتی بریتانیا دارد یا خیر.

در طول شواهد خود، او گفت که RUC و An Garda Síochána به طور معمول اطلاعات مربوط به حمله را به اشتراک نمی گذارند.

به نظر می‌رسید که این تحقیقات بیشتر به صورت موازی انجام می‌شد تا همکاری.»

او همچنین اختلاف نظر بین نیروها را بر سر اشتراک گذاری تصاویر 60 مظنون که گاردای (پلیس ایرلند) جمع آوری کرده بود، بازگو کرد.

او در بازپرسی گفت: «گاردها به خوبی به دگراندیشان نفوذ کرده بودند و نمی‌خواستند به هر شکل، شکل یا شکل آن را به خطر بیندازند و بنابراین، قصد نداشتند پرتره‌های قلمی را تحویل دهند.

ور گفت که گاردای در مورد به اشتراک گذاری اطلاعات "بسیار سختگیر" است و "فرهنگ کنترل" در این نیرو نفوذ کرده است.

او در نقل قولی از یادداشت‌های خود، توضیح داد که چگونه یک مقام ارشد در RUC به او گفت که در صورت وقوع بمب‌گذاری، منابع اضافی در حالت آماده‌باش در اختیار دارند.

او گفت: «بعد از بنبریج می ترسیدند که بدترین اتفاق بیفتد، به عبارت دیگر بمباران تلفات جمعی رخ دهد.

ارزیابی این بود که همان کریدور نیوری مانند حملات قبلی، لیسبورن، نیوری و بانبریج را هدف قرار خواهد داد.

آنها فکر می کردند که در نتیجه روز بعد امنیت در امتداد مرز در جنوب آرماگ، ناحیه شمال لوث، اما نه به غرب به اندازه Aughnacloy، جایی که بمب Omagh از ایرلند شمالی عبور می کرد، افزایش یافت.

ور گفت که منبع او به او گفت که در 14 اوت 1998، یک روز قبل از بمب اوماغ، RUC هشداری از گاردای دریافت کرد مبنی بر اینکه نوعی ابزار تروریستی قرار است به زودی از مرز منتقل شود.

وی گفت: «شعبه ویژه این را به عنوان یک خودروی بمب گذاری شده دیگر ارزیابی کرد.

به او گفته شد که شعبه ویژه جلسه توجیهی برگزار کرده و برنامه هایی برای ایست های بازرسی و "بستن مرزها" دارد.

اما این نقشه ها هرگز محقق نشد و بمب منفجر شد.

وکیل از ور برای تحقیق پرسید که به نظر او چه کسی مسئول بمب گذاری اوماغ بوده است.

او گفت در حالی که "مطمئن نیست" چه کسی چه کاری انجام داده است، از کولم مورفی، سیموس دالی و سیموس مک کنا به عنوان دست اندرکاران نام برد.

در تحقیقات شنیده شد که به دنبال پخش یک مستند پانوراما در سال 2000 ویر تهدیداتی را دریافت کرد که گمان می‌رود از طرف Real IRA باشد.

یادم می‌آید از کسی تماس گرفتم که می‌گفت «ماشین لباسشویی شما تعمیر شده است» و می‌دانید، من ماشین لباسشویی خراب نکرده بودم و فکر می‌کنم روز بعد، یا یکی دو روز بعد، یک ماشین لباسشویی بیرون محل زندگی من ظاهر شد.»

من آن را به پلیس گزارش دادم و پلیس یک ارزیابی از آن انجام داد و واقعا همین بود.

من چند چراغ امنیتی و چیزهای دیگر داشتم، اما این اتفاق بسیار عجیب بود و من آن را به این معنا دانستم که ما می دانیم شما کجا زندگی می کنید.

در 4 مارس 2001 یک خودروی بمب گذاری شده نیز در خارج از خانه رادیو تلویزیون بی بی سی در لندن منفجر شد که برخی آن را به پخش مرتبط کردند.

ور گفت: "من حدس می زنم که حدس و گمان هایی در این زمینه وجود داشته است، اما نمی دانم که آیا پیوندهایی وجود دارد یا خیر."