به گفته دادگاه، ایالت از قول خود مبنی بر فراهم کردن مدرسه برای دختر اوتیسم (7) سرپیچی کرد

روری مولکاهی، قاضی روز چهارشنبه گفت که دولت از تعهدی که به یک قاضی دادگاه عالی داده بود مبنی بر فراهم کردن مکانی برای یک دختر هفت ساله اوتیسم که هرگز داخل کلاس درس "مدرسه بزرگ" را ندیده بود، سرپیچی کرد.

Feichín McDonagh SC گفت که در ماه ژوئیه، در آستانه یک چالش قضایی علیه وزیر آموزش و پرورش و شورای ملی آموزش ویژه عدم ارائه مکان، به والدین دختر گفته شد که پرونده حل شده است و مکان هایی برای او و یک خواهر دوقلوی پیدا شده است.

مک‌دونا گفت: «اکنون معلوم می‌شود که هیچ یک از دختران جایی ندارند و والدین آنها از زمانی که تعهد وزیر برای ارائه مکان به قاضی دادگاه عالی داده شد، گیج شده‌اند.

تونی مک‌گیلی‌کودی SC، برای هر دو پاسخ‌دهنده با درخواست مرخصی ملاقات کردند تا دستوراتی را که وزیر را مجبور به ارائه آموزش برای هر دو کودک می‌کند، ملاقات کنند، گفت که او به تازگی در این پرونده باقی مانده است و برای دریافت دستورالعمل‌های کامل به زمان نیاز دارد.

مک دونا، که با وکیل دادگستری برندان هنسی و نیام ماهر از وکلای حقوقی هیلی ظاهر شد، گفت که بسیار تمایلی به قبول هرگونه تعویق ندارد.

"کلمه ای برای توصیف این استرس ندارم": هیچ مدرسه ای برای خواهران دوقلو مبتلا به اوتیسم وجود ندارد

وقتی مک‌گیلی‌کودی گفت که فرآیندهایی وجود دارد که باید رعایت شود، مالکاهی گفت که در سوگندنامه به او گفته شده است که تأیید در دسترس بودن مکان‌ها در دادگاه در ماه ژوئیه تأیید شده است، که اجازه دادن زمان بیشتر برای توضیح را دشوار می‌کند.

مک دونا به دادگاه گفت که پرونده دوقلوها در ماه ژوئیه به دلیل تعهد وزیر که "باید بداند از آن زمان چه اتفاقی افتاده است" پایان یافته است.

مولکاهی گفت که مفید خواهد بود اگر پاسخ دهندگان بتوانند تا روز جمعه توضیحی کتبی در مورد اشتباهاتی که از 14 ژوئیه رخ داده است در دسترس داشته باشند و پرونده را تا آن زمان به عقب برگردانند.

اگرچه نیازهای آموزشی هر دو دوقلو به طور عمومی در رسانه‌های مختلفی که آنها و والدینشان را در مصاحبه‌ها شناسایی می‌کردند برجسته شده است، مولکاهی امروز دستوری صادر کرد که با جایگزین کردن نام‌ها با حروف اول نام، درخواست را ناشناس اعلام کرد.

در مدارک کتبی به قاضی گفته شد که چگونه والدین دوقلوها وقتی می‌دیدند دوستانشان در راه «مدرسه بزرگ» می‌رفتند، گریه می‌کردند و می‌پرسیدند چرا نمی‌توانند به آنها بپیوندند، بهانه می‌آورند.