به یاد آوردن کریستال‌ناخت: شاهد می‌گوید شب وحشت ممکن است درسی باشد که یاد نگرفته‌ایم

آلمان هشتاد و هشتمین سالگرد "شب شیشه های شکسته" را جشن می گیرد، حملات نازی ها به جوامع یهودی در 9 نوامبر 1938، زمانی که کنیسه ها، خانه ها و هزاران تجارت یهودی ویران شدند.

برلین -- جورج شفی در 9 نوامبر 1938 تنها 6 سال داشت که مادرش او را به مدت سه روز در خانه نگه داشت. وقتی بالاخره به او اجازه داده شد دوباره بیرون برود، مدرسه یهودی او در کنیسه برلین به آتش کشیده شده بود، فروشگاه کلاه یهودی روبروی خانه اش غارت شده بود، و شیشه های مغازه لوازم التحریر همسایه اش شکسته شده بود.

شفی در جریان بازدید اخیر از خانه دوران کودکی خود در منطقه شونبرگ برلین به یاد می آورد که صاحب مغازه یهودی «سعی می کرد این چیز را تمیز کند، و نمی دانم، افراد زیادی، 30، 40، 50 ساله یا چیزی دیگر بودند که مسخره می کردند و فریاد می زدند و چیزهای زشتی می گفتند.

شفی که اکنون 94 سال دارد و ساکن اورشلیم است، در حال توصیف کریستال‌ناخت - «شب شیشه‌های شکسته» - بود که نازی‌ها، از جمله بسیاری از آلمانی‌های معمولی، یهودیان را در سراسر آلمان و اتریش به وحشت انداختند. حداقل 91 نفر کشته شدند و 7500 تجارت یهودی تخریب شدند. بر اساس بنای یادبود هولوکاست یاد وشم اسرائیل، بیش از 1400 کنیسه هدف آتش افروزان قرار گرفتند.

شفی 88 سال بعد به عنوان یکی از آخرین شاهدان زنده کریستال ناخت به پایتخت آلمان بازگشت تا خاطرات خود را در زمانی که یهودی ستیزی نه تنها در آلمان بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر در سراسر جهان در حال افزایش است، دوباره در حال افزایش است.

شفی که روی نیمکتی در پارکی در مجاورت نشسته بود، جایی که او به عنوان یک کودک یهودی از نشستن منع شده بود، گفت که او آن خاطرات دردناک را زنده نگه می دارد تا از تکرار چنین آزار و اذیت جلوگیری کند.

او می‌گوید: «من قبلا مثل یک بازمانده معمولی هولوکاست بودم، از آلمانی‌ها متنفر بودم و غیره، اما حدود 10 سال پیش به این نتیجه رسیدم که بچه‌هایی که با آنها صحبت می‌کنم چگونه می‌توانند مقصر اتفاقات 80 سال پیش باشند.

او اکنون با گروه های مدرسه و سایر آلمانی ها در مورد درس های زندگی خود صحبت می کند.

شفی گفت: «شما باید آن را یاد بگیرید و مطالعه کنید، زیرا شما مسئول آنچه بود نیستید، اما پنج، 10 سال دیگر که قرار است اتفاق بیفتد، مسئول خواهید بود. و به همین دلیل، اگر تاریخ هولوکاست را ندانید، دیگر نمی‌توانید از آن جلوگیری کنید.»

Kristallnacht تشدید بزرگی در آزار و شکنجه یهودیان توسط نازی ها بود. سال‌ها بعد، نازی‌ها رسما «راه‌حل نهایی» خود را پذیرفتند، زیرا تحریم‌ها، قوانین یهودی‌ستیزانه و اخراج‌ها جای خود را به کشتار جمعی منظم داد. شش میلیون یهودی اروپایی در هولوکاست کشته شدند.

برای شفی، Kristallnacht همچنین آغاز پایان دوران کودکی او در آلمان بود.

در ژوئیه 1939، زمانی که هفت ساله بود، مادرش، ماری اشپیگل گلاس، او را به همراه 300 کودک یهودی دیگر سوار بر حمل و نقل Kindertransport به انگلستان کرد تا او را از آزار و اذیت نازی ها نجات دهد. او دیگر هرگز او را ندید. او به آشویتس تبعید شد و در سال 1943 به قتل رسید.

شفی با چندین خانواده سرپرست زندگی می کرد و از بمباران لندن توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم جان سالم به در برد. او بعدا به ایالات متحده مهاجرت کرد و سپس به اسرائیل رفت و در اورشلیم اقامت گزید.

در آنجا، او خانواده ای تشکیل داد، یک مغازه ابزار فروشی راه اندازی کرد و به عنوان یک افسر پلیس داوطلب خدمت کرد.

در حالی که آلمان در روز دوشنبه برای بزرگداشت هشتاد و هشتمین سالگرد کشتارهای ضد یهودی آماده می شد، شفی داستان خود را با افسران پلیسی که از برلین بازدید می کردند برای تعمیق درک آنها از هولوکاست و مسئولیت آنها برای محافظت از جوامع یهودی در میان گذاشت.

او به یوخن کوپلکه، رئیس اتحادیه پلیس آلمان پیوست که آموزش افسران درباره زندگی یهودیان در آلمان را در اولویت قرار داده است.

کوپلکه به آسوشیتدپرس گفت: «ما با بسیاری از افسران پلیس در آلمان متوجه شده‌ایم که آنها چیزی درباره زندگی یهودیان نمی‌دانند.

او گفت که افسران از کنیسه ها محافظت می کنند، اما همچنین باید زندگی یهودیان معاصر و نقش پلیس در دوران رایش سوم را درک کنند.

او گفت: «پلیس در دوره نازی فعالانه در شوآ شرکت کرد، از اردوگاه‌های کار اجباری محافظت کرد، مردم را اخراج کرد. همه پلیس‌ها باید تاریخ پلیس را بدانند و به همین دلیل است که امروز باید پلیس‌ها را علاوه بر روند تاریخی به دنیای واقعی بیاورید.»

فیلیس گرینبرگ هایدمن، رئیس راهپیمایی بین المللی زندگی، گفت که آموزش هولوکاست برای مبارزه با یهودستیزی فزاینده ضروری است. این گروه یک رویداد یادبود سالانه در آشویتس ترتیب می دهد و از تلاش ها برای مبارزه با نفرت از یهودیان حمایت می کند.

او گفت: «این دلهره‌آور است، دشوار است، و مهم‌ترین اقدامی است که هر یک از ما می‌توانیم انجام دهیم، برای مبارزه و مبارزه با یهودستیزی و همچنین انواع نفرت‌هایی که جهان امروز با آن مواجه است.»

برای شفی، صحبت در مورد دوران کودکی اش در آلمان نازی به طور فزاینده ای ضروری شده است.

"نسل من آخرین نسلی است که می تواند آنچه را که اتفاق افتاده است بگوید بدون اینکه کسی بگوید این درست نیست."

پوشش 24/7 اخبار فوری و رویدادهای زنده