به یاد جام جهانی؛ «تا رقیب 10 نفر نشود، شیر نمیشویم!»
تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی متفاوت از پس فلسطین برآمد.
به گزارش فوتبال 360، اولین بازی تدارکاتی تیم ملی در فیفادی آبان با برتری 2 گله شاگردان امیر قلعهنویی مقابل فلسطین همراه بود. تیم ملی که به بصره سفر کرده تا دو بازی تدارکاتی داشته باشد، با تیمی جوانتر پا به این رقابت گذاشت. شاگردان قلعهنویی که در نیمه نخست با میانگین سنی حدود 26 سال پا به زمین گذاشته بودند، صاحب توپ و میدان بودند؛ ولی روی موقعیتهایی که داشتند دست خالی برگشتند تا نیمه نخست بدون گل به پایان برسد. در ادامه و در نیمه دوم، با ورود بازیکنان گلزنی همچون سردار آزمون، روند بازی تغییرات بیشتری کرد و ایران یکی دو موقعیت بیحاصل دیگر روی دروازه رقیب خلق کرد. اوج کار اما مربوط به زمانی بود که فلسطین 10 نفره شده؛ از آن زمان به بعد تیم ملی دو بار در موقعیتی مشابه، ابتدا توسط سردار آزمون و سپس با صالح حردانی به گل رسید تا طلسم نبردنهای امیر قلعهنویی در تیم ملی در همان عدد 5 بماند.
در اینکه فلسطین متر و معیار مناسبی برای محک زدن توان ایران در بازیهای تدارکاتی نیست، تردیدی وجود ندارد؛ آنها با وجود آنکه در سالهای اخیر پیشرفت داشتهاند ولی هرگز رقیب دندانگیری برای فوتبال ایران نبوده و در 8 تقابلی که داشتهاند هرگز بردی مقابل تیم ملی کسب نکردهاند. با این حال اما نکته منفی تیم ملی علاوه بر آنکه به پیروزی رسید، ضعفی است که از مدتها این تیم را همراهی میکند؛ گویی در موقعیت برابر، تیم قلعهنویی شانس چندان بالایی برای رسیدن به پیروزی ندارد. پیش از این، تیم ملی موقعیتی مشابه در جام جهانی داشت. آنها در جدال با تیم ضعیف نیوزیلند به مساوی رسیدند ولی پس از آن در دو جدال با بلژیک و مصر، در دقایق پایانی هر دو دیدار، نمایش بهتری داشتند؛ دلیل؟ رقیب 10 نفره شده بود.
در بازی با بلژیک که بازیکن حریف روی حرکت طارمی از زمین اخراج شد و تازه تیم ملی کنترل اوضاع را به دست گرفت؛ هرچند که همان زمان هم شجاعت لازم برای رسیدن به پیروزی را نشان نداد. در جدال با مصر هم تیم ملی زمانی روی دروازه رقیب خلق موقعیت کرد که بازیکن مصریها مصدوم شده و امکان ادامه بازی را نداشت ولی از آنجا که تعویضهای حریف به پایان رسیده بود امکان جایگزینی نبود.
پس از آن هم که تیم ملی در دو جدال تدارکاتی با ازبکستان و روسیه قافیه را واگذار کرده بود تا اینکه بالاخره نوبت به بازی تدارکاتی با فلسطین رسید که روی کاغذ و درون زمین، رقیب قابلی برای تیم ملی نبود؛ با این حال، تیم ملی از پس بردن فلسطینیها تا زمانی که آنها 11 نفره بودند، برنیامد. درست است که خلق موقعیت کردند ولی به اندازه زمانی که فلسطین 10 نفره شده، برای گلزنی حریص نبودند.
همانطور که عنوان شد سطح این بازی برای محک زدن نقشههای تاکتیکی قلعهنویی چندان بالا نبود ولی اگر چنین موردی قرار است تبدیل به عادت نزد کادرفنی شود که تا زمان 10 نفره نشدن رقیب، قرار نباشد بازیکنان ایرانی شیر شوند، کار گره خواهد خورد و حسابی بازیها سخت خواهد شد.