به یاد دونال لونی، مردی که موسیقی را به طلا تبدیل کرد

قربان، - جمعه گذشته، خواندم که دونال لونی مرده است. بلافاصله به یوتیوب رفتم و لیتل ماسگریو را از کنسرتی که پلانکسی در سال 2004 در خیابان ویکار برگزار کرد، نواختم.

این اجرای خاص یکی از بهترین نسخه های یک آهنگ محلی است که شنیده ام. کریستی مور آن را عالی می خواند و لیام اوفلین در لحظه مناسب با سوت حلبی به زیبایی وارد می شود.

اما این همراهی لانی و اندی اروین است که من بیشتر از همه دوستش دارم: محدود، ظریف و کامل از بسیاری جهات. متعالی است.

در یکی دیگر از آهنگ های عالی Planxty، As I Roved Out، این جمله وجود دارد: "به جای طلا، مطمئن باشید که برنجی است که پیدا می کنم." لونی طلای خالص بود. - مال شما و غیره

جان برنز،

بلک راک،

کو دوبلین.