بودجه فرصتی برای ارائه کمک های معنادار به افراد ناتوان از دست رفت

آقا - از زمان انتخابات عمومی در سال 2024، این دولت خود را به عنوان قهرمان جامعه معلولین و دلسوز معرفی کرده است، اما اقدامات آن منعکس کننده این موضوع نیست.

پس از یک سال اعتراض علیه فقر معلولیت و حذف حمایت‌های اضافی، انجمن ویلچر ایرلند، فدراسیون معلولان ایرلند و دسترسی برای همه ایرلند با اعلام هزینه دائمی پرداخت ناتوانی در بودجه اخیر نفس جمعی خود را حفظ کردند.

اینکه بگوییم ما ناامید شدیم، دست کم گرفتن است.

بله، ما از پرداخت دائمی جدید مرتبط با هزینه ناتوانی استقبال می کنیم، اما با 500 یورو، 9500 یورو کمتر از کمترین رقم پیشنهادی در گزارش Indecon خود درباره هزینه های اضافی زندگی با معلولیت در ایرلند از سال 2021 است.

آن گزارش رسمی دولت بیان می‌کرد که یک فرد دارای معلولیت به 10000 تا 15000 یورو بیشتر از خانواده و دوستان غیرمعلول خود فقط برای گذران زندگی نیاز دارد. ما حتی به آن نزدیک هم نیستیم.

با نزدیک شدن به زمستان و نیاز جامعه معلولان به خانه های گرمتر برای سلامتی و رفاه، اکنون شاهد سقوط بیشتر جامعه در فقر و ناامیدی خواهیم بود.

به نظر می رسد مهم نیست که چقدر به این نابرابری فاحش اعتراض می کنیم، دولت همچنان به سمت دیگری نگاه می کند و درخواست های ما برای کمک را نادیده می گیرد.

یک بار دیگر به ما ثابت می کند که ما واقعا مهم نیستیم. - مال شما و غیره

برنارد مولوانی،

مارینو،

دوبلین 3.

آقا، - ما افراد ناتوان کار هستیم که مالیات می پردازند و به جوامع ما کمک می کنند. هنگامی که دولت هزینه پرداخت 500 یورویی ناتوانی را اعلام کرد، با یک سوال دشوار مواجه شد: چرا معلولان شاغل کنار گذاشته می‌شوند؟

ما از این موضوع استقبال می کنیم که معلولیت هزینه های اضافی به همراه دارد. اما این هزینه ها وقتی سر کار می روید از بین نمی روند. نگهداری ویلچر، حمل و نقل تخصصی، تجهیزات تطبیقی، محل اقامت در دسترس، کمک و برق هزینه های گزافی برای ما هستند. آنها بخشی از زندگی روزمره ما هستند، نه هزینه های گاه به گاه که بتوانیم از آن اجتناب کنیم.

ما باید این هزینه های اضافی را علاوه بر هزینه های زندگی که همه تجربه می کنند، مدیریت کنیم. شاغل بودن این هزینه ها را کاهش نمی دهد یا به این معنا نیست که معلولیت های ما کمتر است.

با این حال، پرداخت اعلام شده برای افرادی است که از طریق سیستم رفاه اجتماعی از پرداخت های واجد شرایط از کار افتادگی طولانی مدت برخوردار می شوند. افراد ناتوانی که کار می کنند و مالیات می پردازند، علیرغم اینکه با بسیاری از فشارهای مالی مشابه روبرو هستند، مستثنی هستند.

ما معتقدیم که این اساسا ناعادلانه است. اشتغال باید تشویق و حمایت شود، نه اینکه دلیلی برای از دست دادن کمک برای هزینه های اضافی ناتوانی باشد.

ما از وزیر هزینه‌های عمومی جک چمبرز می‌خواهیم که با ما ملاقات کند و هزینه اعتبار مالیاتی از کارافتادگی تنها 500 یورو در سال 2027 برای افراد دارای معلولیت کار، معادل مبلغ پرداختی که توسط دولت اعلام شده است، دریافت کند.

این یک گام عملی در جهت حصول اطمینان از شناسایی و حمایت از معلولان خواهد بود، خواه شاغل باشند یا از رفاه اجتماعی برخوردار باشند.

دولت اذعان کرده است که معلولیت هزینه دارد. اکنون باید اطمینان حاصل کند که واکنش خود افراد معلول شاغل را پشت سر نمی گذارد.

ما می خواهیم به کار، مشارکت و زندگی مستقل تا حد امکان ادامه دهیم. ما نباید برای این کار از نظر مالی آسیب ببینیم. - مال شما و غیره

آن ماری فلانگان،

کلر.

برایان دالتون،

دوبلین

جیمز کاولی،

لانگفورد.

مگس لینچه هاون،

مایو.