بودجه هیلی نیاز به حفظ اقتصاد قوی تر از طریق جمع آوری ابرها دارد

دستیاران صدراعظم از تدابیر امنیتی به سبک اطلاعاتی برای محافظت از اسرار آن استفاده می کنند: بودجه به "بخش هایی" تقسیم شده است که تعداد کمی از آنها به همه آنها دسترسی دارند. اسم رمز وجود دارد. فناوری اطلاعات قفل شده است و وزرایی که این برنامه ها را مشاهده می کنند باید یک قول دیجیتالی امضا کنند که به رسانه ها اطلاع رسانی نشود.

چنین امنیتی پاسخی به این احساس است که گمانه زنی ها در مورد بودجه گذشته، که گاه توسط خودی ها اطلاع رسانی می شود، از نظر اقتصادی بی ثبات کننده بوده است.

صدراعظم جان هیلی، به عنوان وزیر دفاع سابق اخیر، چنین رویه های سختگیرانه ای را پذیرفته است، و در بیشتر تعاملات و مصاحبه های عمومی خود با امتناع قاطعانه از شکستن محدودیت های بودجه، شبیه به موضع گیری گاها فوق تدافعی جفری بایکوت همکار خود در یورکشایر، جفری بایکوت، برخورد کرده است.

اخبار اقتصادی خوب بوده است - رشد بهتر از حد انتظار بوده است و صندوق بین المللی پول بریتانیا را به دلیل "متفاوت" بودن در میان کشورهای G7 برای حداقل برنامه ریزی برای کاهش استقراض تایید کرده است.

جان هیلی رویه های امنیتی سختگیرانه ای را پذیرفته است تا بودجه امسال را مخفی نگه دارد

مسابقه زیبایی معکوس بازار اوراق قرضه، که در آن سرمایه گذاران کشورهایی را که بیشتر به آنها اعتماد ندارند، مشخص می کنند، از بریتانیا خارج شده است. معامله گرانی که من گهگاه از آنها می شنوم که زمانی بر هزینه های استقراض بریتانیا متمرکز بودند، اکنون بیشتر درگیر "لو اسپرد" هستند - شکاف فزاینده بین هزینه های استقراض فرانسه و آلمان (که اولی بیشتر از دومی است) - و چشم انداز بدهی بلندمدت آمریکا.

و با این حال ابرهایی در افق وجود دارد. نرخ تورم در سپتامبر بیش از پیش‌بینی‌ها افزایش یافت و به 3.5 درصد رسید و اعداد وام‌گیری نیز بالاتر از پیش‌بینی بود. این بدان معناست که افزایش قریب‌الوقوع نرخ بهره بانک انگلستان بسیار مورد توجه است و در نتیجه بازپرداخت وام مسکن برای برخی افزایش می‌یابد.

اعتبار نزد سرمایه گذاران نه تنها مستلزم این است که ریاضیات بودجه در روز چهارشنبه جمع شوند، بلکه به این باور نیز نیاز دارند که برنامه های رشد واقع بینانه هستند، و این تصور که داونینگ استریت در واقع می تواند نمایندگان مجلس را متقاعد کند که بودجه آن را تصویب کنند.

سوال برای جان هیلی این است که آیا او می تواند بودجه ای ارائه دهد که بتواند احیای رشد را حفظ کند و کمکی را برای هزینه های زندگی که پشتیبانانش می خواهند ارائه دهد. در عین حال، او باید به بازارها اطمینان دهد که بودجه او بر روی استقراض کنترل خواهد شد.

"آیا انعطاف پذیر است یا در واقع قوی است؟" لحن بحث میان اقتصاددانان در مورد مورد عجیب اقتصاد انگلستان در پیش است که یک بودجه حیاتی است.

بریتانیا با 0.6 درصد در سه ماهه اول و 0.5 درصد در سه ماهه دوم، سریع ترین کشور G7 در حال رشد است. فرض گسترده رکود در نیمه دوم در حالی که Q3 به سمت 0.6 تا 0.8 درصد حرکت می کند نادیده گرفته می شود.

هر سه ماهه رشد دو برابر سریع‌تر از پیش‌بینی دفتر مسئولیت بودجه (OBR) در ماه مارس و پیش‌بینی‌کنندگان مستقل داشته است. این سریعترین رشد در هشت ماه اول سال از سال 2017 است، بدون توجه به بازگشایی پس از قرنطینه.

این کشور نسبت به سال 2022 انعطاف‌پذیرتر است. در آن زمان، جنگ اوکراین، کمک‌های مالی عظیم انرژی، و بودجه کوچک لیز تراس، همگی به اوج خود رسیدند که بریتانیا با بالاترین هزینه‌های استقراض در G7 مواجه شد، چیزی که در بازارهای مالی به عنوان "حق بیمه احمقانه" مورد تمسخر قرار می‌گرفت.

سپس در سال گذشته، با چرخش ثابت سیاست‌ها، هزینه‌های استقراض بریتانیا بیشترین افزایش را در گروه G7 داشت.

امسال این شکاف کاهش یافته است، زیرا عدم اطمینان در مورد ایالات متحده و فرانسه در کانون توجه قرار گرفته است، اما همه اقتصادهای پیشرفته گرمای ناشی از شوک انرژی جنگ ایران را احساس می کنند.

تورم افزایش یافته است، اما نه فقط در بریتانیا. اصلاحات در بازار برق، پیوند بین قیمت گاز و برق را تضعیف کرده است، به این معنی که افزایش قیمت گاز تأثیر کمتری بر قبض برق نسبت به گذشته دارد و به پایین نگه داشتن تورم کمک می کند.

این واقعیت که تا کنون جنگ ایران بیشتر یک شوک نفتی بوده است تا شوک گازی (جایی که بریتانیا بیشتر در معرض دید قرار گرفته است) یک لطف نجات دهنده دیگر بوده است. در همین حال، میزان قابل توجهی از هوش مصنوعی و سرمایه گذاری در فناوری در بریتانیا تقویت دیگری برای اعداد اقتصادی است.

نتیجه خالص این است که پیش‌بینی‌های فاجعه‌آمیز از رکود، بدترین ضربه از جنگ ایران، و در برخی موارد، ورشکستگی قریب‌الوقوع ملی، نادیده گرفته شده‌اند.

این نافرمانی اقتصادی در اوایل سال 2026 در سه ماه اول تصدی برنهام-هیلی در داونینگ استریت، که با آرامش در جنگ ایران و شوک قیمت انرژی تقویت شده بود، ادامه داشت.

پس از مینی بودجه لیز تراس، بریتانیا با بالاترین هزینه استقراض در G7 مواجه شد.

به برنهام هنگام ورود به داونینگ استریت توصیه شد که اگر مصرف کنندگان حداقل بتوانند اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند، ممکن است کمتر پس انداز کنند و بیشتر خرج کنند و در نتیجه به افزایش رشد کمک کنند.

به نظر می رسد تا کنون برنهام و هیلی به یک سری از سیاست های نسبتا ارزان «احساس بهتر» متکی هستند - مانند کرایه های اتوبوس محدود شده و کاهش موقت مالیات بر ارزش افزوده در قبوض انرژی خانوار - که بدون افزایش قابل توجه هزینه ها، اعتماد را بهبود بخشیده است.

اما پول اضافی زیادی وجود ندارد، که میزان قابل ارائه برای اقدامات "موقت و هدفمند" را محدود می کند. و در ماه ژانویه، ابرهای افق ممکن است در بالای سر باشند، با پیش‌بینی افزایش 16 درصدی قبوض معمولی انرژی، نرخ بهره به طور بالقوه افزایش یافته و ترس پایدار از ترکیدن حباب هوش مصنوعی.

در ماه گذشته در یک مرکز تحقیقاتی درخشان روباتیک با فناوری پیشرفته در کاونتری، جان هیلی تلاش کرد تا خطوط گسترده رویکرد خود را به اقتصاد مشخص کند. در یک پیاده‌روی در مرکز فناوری تولید، از او پرسیدم که آیا تباهی بیش از حد وجود داشته است.

"من می دانم که شرایط جهانی به این معنی است که سخت است... ما پتانسیل نهفته عظیمی در این کشور داریم. استعدادهای بزرگ و بازارهای سرمایه عمیق.

او گفت: «چالش اکنون این است که مطمئن شویم که ما حساب‌ها را متعادل می‌کنیم، مخارج عمومی را مدیریت و کنترل می‌کنیم، و من و نخست‌وزیر در تصمیم خود برای رعایت قوانین مالی با یک حفاظ قفل هستیم.»

بازوهای ربات نارنجی غول پیکری که به اطراف می چرخیدند توسط هوش مصنوعی آموزش دیده بودند تا از لیزر برای تراشیدن پیچیده ترین اشکال فلزی برای قطعات نمونه اولیه موتورهای جت آینده استفاده کنند. مانورهای بودجه مورد نیاز هیلی ممکن است به دقت بیشتری نیاز داشته باشد.

سؤال اساسی این است که آیا او تصمیم گرفته است بازارها را تحت تأثیر قرار دهد و خود را برای نمایندگان مجلس توضیح دهد یا نمایندگان خود را تحت تأثیر قرار دهد و خود را برای بازار توضیح دهد. با قضاوت بر اساس سه مصاحبه من با او در هفته های اخیر، بیشتر مورد اولی است تا دومی.

در کنفرانس کارگری، هیلی همان کراواتی را که زمانی گوردون براون زده بود، پوشید

پاسخ را شاید اصلا در سخنرانی او پیدا نکنید، اما در جداول استقراضی که نشان می‌دهد دولت انتظار دارد در سال‌های آتی چقدر پول وام بگیرد، که در پیش‌بینی OBR منتشر شد - با فرض عدم تکرار فاجعه سال گذشته - زمانی که هیلی در حدود ساعت 13 بعد از ظهر در مجلس عوام می‌نشیند.

درست پس از آن، در حالی که رهبر محافظه کار کیمی بادنوک در حال ارائه پاسخ اپوزیسیون است، واکنش واقعی که تیم صدراعظم به دنبال آن خواهد بود این است که آیا بازارها حرکت می کنند، به ویژه زمانی که دفتر مدیریت بدهی "حواله طلایی" را منتشر می کند - جزئیات هر گونه تغییر در برنامه خود برای فروش اوراق قرضه دولتی بریتانیا به سرمایه گذاران.

احساس من این است که تمام تلاش ها برای به حداقل رساندن این تعداد و کمک به کاهش نرخ استقراض میان مدت و بلندمدت برای دولت و وام های مسکن انجام می شود. (در همین لحظه در سال 2022 بود که بازارها از چشم انداز این که فکر می کردند دولت پس از بودجه کوچک لیز تراس باید چقدر اضافی وام بگیرد، استفراغ کردند.)

از اولین روز حضور هیلی، پیام احتیاط عملا روی سر او خالکوبی شد. او بیش از هر صدراعظم اخیری زمان خود را صرف کار در خزانه داری کرده است. او پنج سال از 2002 تا 2007 را به عنوان وزیر جوان گذراند، زمانی که گوردون براون صدراعظم بود - پنج لایحه مالی، پنج بودجه، گزارش های پیش از بودجه و دو بررسی هزینه ها.

هیلی می‌گوید که برخی از چالش‌هایی را که ریچل ریوز برای حل آن دشوار می‌دانست، بر عهده خواهد گرفت

هیلی برای سخنرانی کنفرانس حزب کارگر، کراوات قدیمی کنفرانس براون را به تن کرد. اما خزانه‌داری که او امسال به آن بازگشت، از جنبه‌های مهمی جای تغییر یافته است. زمانی که سلف او کراوات می زد، خزانه داری سالانه مازاد داشت، نه کسری 120 میلیارد پوندی که به 3 تریلیون پوند کل بدهی ملی اضافه می کرد.

درست پس از آن، و درست قبل از اینکه به جلسه کمیته اضطراری COBR دولت در RAF Fairford فرستاده شود، از او پرسیدم که آیا قرار است دوباره برخی از چیزهایی را که برای سلفش، صدراعظم سابق، راشل ریوز بسیار دشوار بود، انجام دهد.

او پاسخ داد: "100 درصد، من برای کنفرانس امروز و مردم فراتر از آن کاملا واضح بودم. پولی که در دهه 1990 وجود داشت، وجود ندارد. مردم این را می‌فهمند. عموم مردم گنگ نیستند.

اجرای بودجه ای که من ارائه می کنم باید انضباط مالی و حفظ کنترل بر امور مالی عمومی باشد، زیرا در غیر این صورت هزینه های بدهی را جبران نمی کنیم.

یکی از عناصر جالب آنچه که ممکن است در روز چهارشنبه ببینیم این است که به نظر می رسد این دولت کارگر که از لحاظ نظری چپ تر است، معتقد است که سرمایه سیاسی برای پس انداز پول در پرداخت های رفاهی را دارد.

هدف این است که برخی از 1.35 میلیون نفری که در حال حاضر با مشکلات سلامت روانی کار می کنند، دوباره به شغل بازگردند.

برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که برخی از جوانان آسیب‌دیده ممکن است شاهد کاهش پرداخت‌های مزایا باشند، و در عوض، دولت سرمایه‌گذاری بیشتری برای ایجاد مشاغل و حفظ آنها از طریق پیشنهاد، به عنوان مثال، درمان در محل کار، انجام می‌دهد.

در زمان هیلی تحت رهبری گوردون براون، هیچ OBR وجود نداشت. در آن زمان برای مسائل ریاضی اواخر بودجه ناشناخته نبود که با تغییر خوشبینانه یک پیش بینی، تغییر تاریخ در چرخه اقتصادی، یا انتخاب نرخ قوی تر رشد بلندمدت حل و فصل شوند.

رای OBR اکنون بسیار مهم است - اینکه تا چه اندازه با پس انداز های رفاهی پیش بینی شده یا حتی اهمیتی که برای ارقام تولید ناخالص داخلی قوی تر قائل است، موافق است.

نکته مهم‌تر در اینجا این است که صدراعظم باید از تضاد بین قدرت مطلق خزانه‌داری براون برای انجام آنچه می‌خواست و واقعیت چیزی که در حال حاضر با آن مواجه است شوکه شود: محدودیت‌های OBR، خطوط قرمز مانیفست، بازارهای اوراق قرضه، بدهی‌های قابل توجه و شوک انرژی.

دلایلی برای به تعویق انداختن برخی از سخت ترین تصمیمات فراتر از این بودجه وجود دارد، مانند نحوه تأمین بودجه افزایش مورد نظر در هزینه های دفاعی و مراقبت های اجتماعی. در صورتی که جنگ ایران در چند ماه آینده به پایان برسد، چشم انداز اقتصادی می تواند بهبود یابد، و پس از بررسی آماری، OBR ممکن است دلیلی برای تجدید نظر در کاهش رتبه سال گذشته به رشد بلندمدت اقتصادی داشته باشد.

یک مسیر قابل تصور برای پیش‌بینی سال آینده با رشد بیشتر، تورم کمتر و هزینه‌های بهره بدهی کمتر وجود دارد که به طور قابل قبولی پیش‌بینی‌های مالی عمومی را تا ده‌ها میلیارد بهبود می‌بخشد.

این یک مبنای بسیار موافق‌تر برای تصمیم‌گیری در مورد سرعت افزایش هزینه‌های بلیت است. همچنین ممکن است برای هر کسی که به انتخابات فکر می کند گزینه وسوسه انگیزی باشد. مسئولان سابق خزانه داری با ابراز تاسف: «همیشه تعلل دلیلی دارد».

از صدراعظم انتظار می رود که انعطاف پذیری و قدرت اقتصاد بریتانیا را ستایش کند و به دنبال حفظ آن و گسترش رشد به صورت جغرافیایی باشد. با این حال، قضاوت کلیدی او تعادل بین حمایت مالی و اقتصادی اضافی و خطر افزایش هزینه های وام است.

او سعی خواهد کرد فضای تنفسی را ارائه دهد. ممکن است نه تنها برای خانواده ها و خانواده ها، بلکه برای خود خزانه داری نیز مورد نیاز باشد.

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟