بونو Carnaval de Luz را توضیح می دهد: آهنگ به ترانه خواننده برای آلبوم جدید U2

1. برو برو، اینجا می‌رویم... افتتاحیه CARNAVAL DE LUZ را می‌توان به‌عنوان یک فراخوان/دعوت/ معاشقه کوچک برای شروع جشنواره و این احتمال توصیف کرد که این شب ممکن است بهترین شب زندگی هر کسی باشد... یا حداقل با یک شروع کاملا جدید به پایان برسد. اعتبار صفحه کلید است. اما سازی که برایان انو بهترین ساز را می نوازد، استودیو است.

بله، تهیه‌کننده سابق/همکار کنونی ما به سمت صداهای سنتز شده جذب می‌شود، اما با برایان آنها هرگز صداهای از پیش برنامه‌ریزی نشده‌اند... او در حال ساخت بانک نویز اصلی خود است. او و جکنیف لی معماری صوتی این قطعه را ساخته اند. توجه: وقتی انو احساس می‌کند که ما ممکن است خیلی به چیزی نزدیک شویم که به راحتی می‌توان آن را به عنوان یک آهنگ توصیف کرد، می‌خواهد آن را نابود کند. همه غرایز برایان نباید تشویق شوند. برخی از ما آهنگ ها را دوست داریم، از جمله برایان.

برایان بخشی از جمعی از افرادی بود که می‌خواستیم برای این آلبوم با آنها کار کنیم تا حتی بیشتر از خودمان ما را تحت فشار بگذارند و بکشند. بعلاوه، ضبط کردن با لری، با احضار درام‌های The Sweet's BALLROOM BLITZ، لذت بخش بود... و دوباره «P» را روی «آرتی» قرار داد. اصطکاک به اندازه الهام مهم است.

2. LA REINA

لا رینا ... آه ... لا رینا این یک پدیده است اما نباید باشد... این سنت که در آن شخصی از خیابان ها به عنوان ملکه یا پادشاه کارناوال انتخاب می شود. قدرت دینامیک/هرم را وارونه می کند. پایه کنترل نوک را در دست می گیرد. نقطه عطف سیاست ما باید این باشد که آزادی را مسری کنیم. ما نباید فراموش کنیم و حتی تشویق شویم که در اسپانیا در زمان فرانکو، کارناوال به دلیل آزاد بودن کمی لغو شد. اشراف ربطی به عنوان ندارد. من یک نقطه نرم/سخت واقعی برای LA REINA دارم. این صدای گیتار بزرگ و برنجی را دارد.

لبه در غیر معقول ترین او... همانجا.

بله، کمی تی رکس و همچنین دیوید بووی وجود دارد. و کمی U2.

این لحظه وجود دارد که می توانید با مجلل در میان جمعیت صحبت کنید: حتما دزدیدمش... جایی بین این دو فکر جایی است که اکثر ما زندگی می کنیم ... و بهترین دلیل برای با هم بودن در یک جمع. جشنواره‌ها، نمایش‌های زنده، برای بسیاری از ما به کلیسا تبدیل شده‌اند... منبعی برای اجتماع وجد. مردم می توانند خودشان باشند، همجنس گرا یا مستقیم یا هر چیز دیگری. هر که هستیم، هرکسی که می‌خواهیم باشیم، احساس خوش آمدی می‌کنیم، و یک شات در بهترین شب زندگی‌مان.

ماسک اسکار وایلد مرد را آشکار می کند. در کارناوال افراد با هر شکل و اندازه در حال رقصیدن، تاب خوردن هستند. اگرچه گاهی اوقات لباس مضحک به تن کرده اید، اما همیشه این ماسک شما را آشکار می کند.

این یک مماس است، اما قسمت مورد علاقه من از هالووین اواخر شب است، زمانی که عیاشی ها در راه خانه هستند و فراموش می کنند که ممکن است زیاده روی کرده باشند و در بحثی درباره موضوعی که روز بعد از یادآوری آن خجالت می کشند شکست خورده باشند... چیزی که آنها هرگز به یاد نمی آورند این است که با لباس مرغ و یک قوطی لوبیا با یکدیگر درگیر شدند…

3. خیابان رویاها یکی دیگر از واقعیت های سرگرم کننده ای که فراموش می کنیم این است که راک اند رول یک ضرب رقص بود/است. یا حداقل من این کار را می کنم.

ضرب اصلی به کوبا باز می گردد، ریتم کلاو آفریقایی-کوبایی. ضرب و شتم بو دیدلی. بابابابا…

موسیقی راک زمانی اتفاق افتاد که رول را از دست داد.

ما سعی کردیم بخشی از آن را در این رکورد بازگردانیم. ضربات کارناوال پیچیده و پیچیده هستند. Edge شاه ریتم این یکی بود و همه ما را تشویق به آزمایش کرد. لری تراشه‌ها را دارد، اما غریزه‌اش این بود که آن‌ها را به اندازه آهنگ خرد کند... در نهایت او به همان اندازه که پیچیدگی باس را به سادگی خواننده می‌نوازد. لری مولن جونیور سرسختی دارد که به معنای واقعی کلمه حرف نزند. شما می توانید خلاقیت او را در هر آهنگی در اینجا بشنوید، نه فقط نسخه او از ضربات کارناوال، بلکه انتخاب او برای اینکه چه چیزی را نباید پخش کند.

در حال حاضر چیزی در آمریکای لاتین در جریان است. این مانند یک رنسانس در جوامع است. مکزیکو سیتی ذهن ما را به هم ریخت. مضحک است: پر از هنر و هنرمند. و همچنین برخی مکان های وحشی برای خوردن و خوابیدن. در سوررئالیسم سهولت وجود دارد، یک رئالیسم جادویی. من همیشه از تخیلات پربار بسیاری از نویسندگان بزرگ از آن قسمت از جهان الهام گرفته ام ... بسیاری از آنها را نام نمی برم.

و درگیری . هر کسی که از طرفداران آنها باشد، آن را در خیابان رویاها خواهد شنید. فکر می‌کنم این آدام است که از آن سرچشمه می‌گیرد، و همچنین کمی از چیزهای پارس کردن دستورات.

"اینجا باش، آزاد باش، خودت باش، و سپس مرا آزاد کن." ما سعی کردیم بیشتر از خودیاری آن را بازیگوش نگه داریم. "عدالت یک وسواس در خیابان رویاها. عشق در صفوف خیابان رویاها."

Edge با دعای کوچک آمد تا آن را باز و بسته کند ... خب، این یک دعای غول پیکر است. چیزی به نام دعای کوچک وجود ندارد... وقتی گفتم شبیه مزمور 61 به نظر می رسد، او گفت که مجوز ویژه ای برای سرقت ادبی دارد.

4. آینه ساز (ROSALÍA) آه، آینه ساز. من و دخترم جردن شیفته خواننده کاتالانی روزالیا بودیم. هنرمند. موسیقی او، تور MOTOMAMI او. هیچ یک از ما نمی توانیم زیاد اسپانیایی صحبت کنیم (Unos, dos, tres, catorce!) اما روزالیا به زبان دیگری صحبت می کند. این فقط رقص نیست، حرکات او ... حس فلامنکو ... حس گذشته ... این کسی است که با او صحبت می کند ... یک گفتگوی صمیمی با خدا در جریان است، هم بازیگوش و هم جدی ... "Me pongo guapa para Dios ...

می‌خواهم برای خدا گرم نگاه کنم، می‌فهمی؟» یک چرخش دیگر برای لباس پوشیدن در بهترین لباس یکشنبه خود قرار می دهد.

همانطور که ممکن است متوجه شده باشید، هنرمندان دارای نوعی خودشیفتگی هستند. برخی از ما هستند که به دیدن در آینه و دیدن انعکاس خود راضی هستیم. اگر رشد کنیم، ممکن است روی دنیایی که پشت سرمان منعکس می شود نیز تمرکز کنیم. سپس هنرمندانی کنجکاوتر می‌شوید، که می‌خواهند از طریق آینه ببینند، از آن بازتاب‌ها عبور می‌کنند تا آنچه را که در طرف دیگر است کشف کنند. برخی آرزو دارند آینه را بشکنند. پتی اسمیت یکی از آن ها برای من است. بیورک هم همینطور هر دوی آنها در LUX روزالیا ظاهر می شوند. بیننده؟ ببینیم!

اینکه اعضای U2 و خانواده‌های ما، از جمله خانم من، در برنامه‌های او مانند بچه‌ها رفتار می‌کنند، مانند فعالیت جدی طرفداران است. به من می گویند این باعث می شود که او لبخند بزند که او در آلبوم ما به پایان رسیده است ... یک کوارتت مرد در مورد این زن می خواند که در حال حاضر مسئولیت فرهنگ را بر عهده دارد. مسئول تیپ نور. کارناوال نور.

5. سطحی نگری در ذهن من SUPERFICIALITY مانند یک آهنگ دیسکو است که توسط یک گروه پانک نواخته می شود که نمی تواند کاملا دیسکو بنوازد. این یک ایده سرگرم کننده است. آهنگ تا حدودی از Talking Heads در حدود سال 1977 شروع شد، اما من دوست دارم کسی مانند نیل راجرز یا دفت پانک یا کسی که واقعا در پیست رقص باشد و اعتراض کند که موسیقی رقص می تواند این آهنگ را ریمیکس کند. چون رقص اعتراض است.

شما به جنبش حقوق مدنی در ایالات متحده فکر می‌کنید، خطر آن دوران، افرادی که دستگیر می‌شوند، مورد حمله قرار می‌گیرند، ترور می‌شوند، اما Sly و Family Stone، این هنرمندان سیاه‌پوست بزرگ، حاضر به ربوده شدن شادی‌شان نشدند. همچنین برخی از سخنان دن ساویج فعال در ذهن من بود: "در تاریک ترین روزهای بحران ایدز، ما دوستان خود را صبح دفن می کردیم، بعد از ظهر اعتراض می کردیم و تمام شب می رقصیدیم... زیرا این رقصی بود که برای آن می جنگیدیم."

و رشته نقره‌ای کارناوال د لوز: «من و شما اخبار فوری داریم زیرا اخبار نمی‌توانند ما را بشکنند / این ما را سطحی نمی‌کند، چیزی جدی است که ما را می‌سازد.»

6. اگر جهان در حال جنگ است، بهتر است نباشیم از کوه معبد تا شیطان. من خودم را در این مورد شگفت زده کردم: فکر نمی کنم تا به حال اینقدر گوتیک شده باشم. هرگز از شیطان نترس... شیطان را مسخره کن و او از تو فرار خواهد کرد. باور من نسبت به بسیاری از دوستانم آسانتر است که ممکن است نیرویی از عشق و منطق در پس جهان هستی وجود داشته باشد و عشق ممکن است به عنوان کودکی که در فقر کاهی به مردمی خاص متولد شده است، در یک زمان خاص بیان شود - یعنی داستان کریسمس تولد عیسی مسیح در غاری در بیت لحم (کلیسای مقبره مقدس که در حال حاضر با سیم خاردار احاطه شده است).

من به راحتی مجذوب این مفهوم می شوم که خدا عشق است، بسیار راحت تر و آهسته تر در پذیرش مخالف آن - مفهوم شر - و بدتر از آن، اینکه چگونه هر یک از ما می توانیم حتی ناخواسته به چنین تاریکی خدمت کنیم، اما اخیرا، از آنجایی که به نظر می رسد "شیطان" خیلی بیشتر در فضای باز ظاهر می شود، مجبور شدم موقعیت خود را تغییر دهم.

یادم می‌آید که «استاد و مارگاریتا» اثر میخائیل بولگاکف را کشف کردم. شیطان زمانی بهترین کار خود را انجام می دهد که هیچکس باور نداشته باشد که شیطان آنجاست.

سطحی از تاریکی در جهان وجود دارد که تحمل آن بسیار زیاد است. ما نباید آن را تحمل کنیم. 7. سکوت

اخطار والدین: SILENCIO با چند جمله ناخواسته وارد می‌شود... باب گلدوف بهترین دعواکننده در زبان انگلیسی است... اما اگر شما باب نیستید، فحش دادن می‌تواند به یک اخراج تنبل تبدیل شود، راهی بسیار وسوسه‌انگیز برای تأثیرگذاری. من باید خودم را تماشا کنم، اما برخی از کلمات آنقدر ضربه ای هستند، با شور و هیجانی که نمی توانم در برابر آن مقاومت کنم.

Silencio نیز نوعی دعا است. این دو نوع سکوت را توصیف می‌کند... سکوتی که وقتی می‌ترسید به زبان بیاورید مجبور به آن می‌شوید، و دیگری که نوعی مراقبه است... که باعث می‌شود شما را به سکوت خود کنار بکشید، جایی که فرصت دارید با چیزی صحبت کنید که ممکن است خدا بخوانید... یا با چیزی مواجه شوید که ممکن است خدا با شما صحبت کند. به مریم، مادر عیسی، یک انتخاب پیشنهاد شد. من آن را دوست دارم. من دوست دارم که فرشته پایین آمد و پرسید: "می‌خواهی؟"

سپس… اعتقاد خود من این است که خدا برای مکالمات خصوصی ما وجود دارد و می توان بر آن فریاد زد و همچنین ستایش کرد ... (مزامیر انکار کننده). اگر مزامیر را بخوانید ممکن است از اینکه چگونه برخی از آنها سرشار از انرژی خام پانک هستند ... تولد بلوز شگفت زده شوید. همچنین چشمه‌ای زیبا و بی‌صدا از شادی خالص و سپاسگزاری برای زنده بودن و بیدار شدن در صبح وجود دارد. من حدس می زنم که این انجیل است. می‌دانم که این آهنگ شخص دیگری است، اما گاسپل و بلوز بچه‌دار شدند و آن را راک اند رول نامیدند. بونو در اولین روزهای U2، 50 سال پیش: اج و لری می‌توانستند بازی کنند.

من و آدام داشتیم بلوف میزدیم

8. بزرگترین نمایش روی زمین بزرگ‌ترین نمایش روی زمین... من می‌توانم چرخش چشم‌ها را حس کنم... همان‌جا در منطقه راحتی خود هستم. وقتی به گروه پیشنهاد دادم باید از آن به عنوان نام تور استفاده کنیم، فکر می کنم آنها می خواستند لغو کنند. یا حداقل خواننده اصلی آنها را لغو کنید. در حالی که اتفاقا فکر می‌کنم نمایش‌های ما بسیار عالی هستند، این آهنگ به دور از افتخار است. ما زمانی بهترین نمایش روی زمین بودیم. اگر فقط درباره یک گروه یا یک عشق بزرگ بود، دلخراش بود، اما درد عمیق‌تری در این آهنگ وجود دارد.

بزرگترین نمایش روی زمین فقط مربوط به عاشقان مراسم عروسی آنها نیست. این در مورد کلیسای جامع است که در آن نامزد شده اند.

وقتی اج و من فیلم باز لورمن درباره الویس به نام حماسه - الویس پریسلی در کنسرت - را دیدیم و شنیدیم که او در حال خواندن The Righteous Brothers You’ve Lost That Lovin’ Feelin است، فکر کردیم که آن آهنگ آنقدر خام است که هیچ راهی وجود ندارد که هر کسی آن را نوشته باشد اجازه دهد آن رابطه را رها کند... این هم یک پیشنهاد برای نوشتن نیست. من می خواستم چنین آهنگی بنویسم، اما در مورد یک مجری. می‌توان به سختی به اجراکنندگان اعتماد کرد - نمایش‌گرایی می‌تواند به تظاهر منجر شود - اما این مجری سعی می‌کند واقعی باشد.

صادقانه بگویم، او سعی می‌کند خود را نسبت به کسی که هست تصاحب کند. و با اعتراف به عوارض خود، ممکن است خود را به عشقی که از دست داده علاقه مند سازد و بار دیگر او را پیدا کند. در مورد تفسیر دینی ... مسیحیت زمانی برای بسیاری از مردم بزرگترین نمایش روی زمین بود. آن کلیساهایی که مردم برای دیدن آنها تا این حد سفر کردند. حس هیبتی که وقتی صدایشان در اطراف طنین می‌افتاد پیدا کردند. سینمای ویترای برای افرادی که نمی‌توانستند بخوانند اما می‌توانستند به بالا نگاه کنند و داستان‌هایی را ببینند که با پرتوهای رنگی نور روایت می‌شوند. من آرزو دارم در کلیسای عشق عبادت کنم.

بسیاری از آنها درهای خود را باز و نیمکت هایشان خالی است. برای احیا دعا میکنم

توجه: دیوید بووی در نوجوانی من را به برتولت برشت تبدیل کرد و این یکی در پایان کمی کاباره می شود. شاید وقتی شرایط را نام می برید، شانس زنده ماندن از آن را داشته باشید.

9. تجلیل کنید ما این آهنگ را به‌عنوان یک تخم‌مرغ کوچک عید پاک در پایان برنامه‌های Sphere خود با بریتنی هوارد از آلاباما شیکس، یک خواننده متعالی داشتیم. ما روی آن با مارتین گاریکس کار کردیم. صداهای او آن نوع صداهایی نیست که ما به آن عادت کرده بودیم و بالعکس، اما این چیزهای زیبا با ادامه نوشتن ظاهر شدند. با GLORIFY به نوعی دمو از آهنگ پاپ U2 رسیدیم.

ما در تلاش بودیم تا یک فضای سبک Fatboy Slim PRAISE YOU پیدا کنیم. فکر کردم نوشتن آن از دیدگاه الهی جالب خواهد بود - بله، می دانم، قرار دادن آشفتگی در مسیحایی - که انجیل نیز به همراه داشت. صدای الهی فریاد می زند... در یک نقطه فکر می‌کنم ما این جمله را داشتیم: «تو چیزی جز خبر بد نیستی، من نقدها را خواندم، اما این تو هستی که من انتخاب می‌کنم جلال بدهم، جلال بدهم.»

نکته همین است. من مطمئن هستم که ما مؤمنان باید خدا را آزار دهیم. ما باید در عرشه الهی چنین دردی باشیم. (می‌دانم که هستم.) اما افرادی که می‌دانند به خدا نیاز دارند - و خدا می‌داند که من می‌دانم به خدا نیاز دارم - شما این عشق بی‌نظیر را احساس می‌کنید. حتی اگر خبر بدی باشید، هرگز هیچ نیستید.

بونو نتوانست هیچ یک از چیزهایی را که ما از ستاره هایمان می خواهیم به مردم ایرلند بدهد

10. آفتاب نیمه شب

U2 سعی می‌کند تا چند شیطنت روحی را امتحان کند... اسموکی رابینسون. در اصل یک قسمت فالستو در آیه داشت. این در مورد تفاوت بین امید و ایمان است و اینکه چگونه دومی می تواند در مورد اولی به شما کمک کند. شیطان ظاهر دیگری می کند. وقتی او به سکوت می‌گوید، وقت آن است که موسیقی را بالا ببریم. خطوط مورد علاقه من... کشف ساده لوحی ما، و سپس به این بخش اواخر می رود… خوب، شاید اینها خطوط مورد علاقه من باشند... این بخشی از زنده بودن، انسان بودن، تصور بدترین چیزها، اشتباهات و آماده شدن برای آن است.

در حال حاضر ما می بینیم که همه چیز در آنجا بسیار بد پیش می رود. در حالی که برای اصلاح آنها مبارزه می کنیم، باید مراقب باشیم که اجازه ندهیم ترس به یک روال روزمره تبدیل شود. من فقط این ایده را دوست دارم که می توانید جای خالی را برای "تکرار نام او را متوقف کنید" را پر کنید. شما می توانید جای خالی او را پر کنید، اما من فقط می خواهم این توجه خواران از زندگی ما بیرون بریزند. جمجمه های باهوش با ترس سعی در کنترل ما دارند. چند راه برای دفع آن؟ ایمان، راک اند رول، خنده، رقص به عنوان دعا برای شرکت.

11. اکنون نمی توانید ما را متوقف کنید من و خانواده ام چند سال پیش به کوبا رفتیم. کشور جزیره ای مسحور کننده. این مکان مست کننده است، اما خماری یک مکان بزرگ است. چریک‌های چپ، چریک‌های راست: ممکن است ایدئولوژی‌های متفاوتی داشته باشند، اما هر دو تمایل دارند به افرادی برسند که به زودی قدرت را ترک نمی‌کنند... این موضوع بسیار دردناکی برای افرادی بود که با آنها ملاقات کردیم. کوبایی ها سزاوار رهبری بهتر هستند و همچنین سزاوار این هستند که توسط بقیه جهان مورد آزار و اذیت قرار نگیرند. آنها سزاوار آزادی و سزاوار دموکراسی هستند.

وقتی آنجا بودیم یادداشت های کوچکی نوشتم. و به دلایلی که نمی‌توانم بفهمم، وقتی آهنگی درباره دوستی می‌نویسم، CAN'T SOP US NOW، برخی از این کلمات به ذهنم آمد. داشتم تصور می کردم که این چهار دوست در پایان کارناوال در یک بار ملاقات می کنند.

نواری که در سرم داشتم فلوریدیتا در هاوانا بود. تله مگس مورد علاقه همینگوی. او در این باره نوشت؛ خطش را دزدیدم...

دایکیری من در فلوریدیتا، موهیتو من در بودگیتا.

این دقیقا یک آهنگ نوشیدن نیست، زیرا آدام الکل نمی‌نوشد... او در بار در حال نوشیدن صفر صفر خود است.

این در مورد چهار دوست است که چیزهای زیادی را پشت سر گذاشته اند. و من فکر می کنم خط افتتاحیه مهم ترین ... پنجاه سال بعد و ما هنوز در حال یادگیری نحوه انجام آن هستیم.

12. پاره شده CARNAVAL DE LUZ بیشتر در جنوب خط استوا قرار دارد، زیرا آنها بهتر از هر کسی کارناوال را انجام می دهند. گفته می شود، نیواورلئان عملکرد بسیار خوبی در آن دارد.

به هر حال، بهار گذشته اتفاقی افتاد که ما را به شمال رساند.

ما همیشه دوست داشتیم با دالی پارتون کار کنیم. فکر نمی کنم کسی بپرسد چرا. مثل این است که بپرسید چرا نمی خواهید مایلز دیویس یا باب دیلن یا برندی کارلیل یا ویلی نلسون یا پل مک کارتنی را ملاقات کنید.

ما با چند ایده که از جلسات با جانی مک‌دید و اد شیران بیرون آمد، به او نزدیک شدیم – هیچ چیز خیلی U2، چیزهای عامیانه‌تری که فکر می‌کردیم دالی ممکن است دوست داشته باشد. کاری که او نکرد. او با لبخندی چنان بزرگ پاسخ داد: «این برای من کمی ایرلندی است، بونو.

اون آهنگ پاره شد او به ما پیشنهاد داد که آن را هر کجا که می خواهیم ببریم. این تبدیل به داستان خانواده‌ای شد که جنگ‌های غیر مدنی از هم پاشیده بودند... دو برادر، هابیل و قابیل، سر میز آشپزخانه لال می‌شوند... آمریکا در ذهن من و جانی بود، اما می‌توانست داستانی دور میز آشپزخانه در هر کجای دنیا باشد. دالی هر چیزی بود که فکر می کردی. بردبار، خنده دار، دلشکسته و شکسته، خنده دار، بخشنده، خنده دار، پر از ایمان، خنده دار... و به اندازه کافی لطیف برای سخت بودن. ما نمی‌دانستیم که این آخرین ضبط صوتی او باشد. ما از لحظه ای که آن را شنیدیم متوجه شدیم که بخشی از چیزی بزرگتر از گروه خود هستیم.

معلوم شد که او خیلی بیمارتر از آن است که اجازه دهد، اما او از جایش بلند شد و با صدای قلبش آواز خواند و یکی از بهترین آوازهای تاریخ آواز را ارائه کرد. برای خواننده دیگری تقریبا غیرقابل توصیف است که بشنود ... کنترلی که برای خواندن آنطوری و صدایی که بی زحمت است ... فراتر است ... جکنیف لی که صدای او را میکس می کرد، توضیح داد که تنها باری که چیزی نزدیک شنیده بود یک خواننده پاکستانی به نام نصرت فاتح علی خان بود.

TORN متولد شد تا آخرین آهنگ آلبوم خانوادگی ما باشد. کدای غیرمنتظره را فراهم می کند. تصنیف، چراغی از چنین نورانی تاریکی از آن فرو می‌رود. روح کارناوالی که از یک کلبه یک اتاقه در آپالاچیان فوران می کند... دالی پارتون که در Locust Ridge، تنسی، در یک اتاق مجردی با 11 خواهر و برادر، مادر و پدر بی سواد متولد شد، ملکه کارناوال ما بود/است.

Carnaval de Luz توسط Island Records منتشر شده است