"بچه ای وجود ندارد": یک جزیره یونانی فقط 2 دانش آموز دارد و آخرین مدرسه آن در شرف تعطیل شدن است

کلاس درس Chryssa Ntalaka به یک درس شی در تفریق تبدیل شده است.

تنها معلم آخرین مدرسه در جزیره بت‌نشین یونانی کالاموس هر پاییز فهرست کوتاه‌تری از دانش‌آموزان دارد. امسال فقط دو تا در 23 سپتامبر، دانش‌آموزان کلاس ششم پشت میز نتالاکا زیر تخته سفید، مقابل ردیف‌هایی از میزها و نیمکت‌های استفاده نشده نشستند.

وقتی سال آینده به مدرسه راهنمایی در سرزمین اصلی یونان بروند، مدرسه او با گلوله خفه می شود. اسباب‌بازی‌ها و کتاب‌های مصور هنوز در قفسه‌های مهدکودک مجاور از زمانی که سه سال پیش بسته شده بود، قرار دارند.

نتالکا به آسوشیتدپرس گفت: «معمولا معلمان بر خلاف میل خود در این جزایر مستقر می شوند. در حالی که برای کالاموس، تا آنجا که من می دانم، معلمان و معلمان مهدکودک هستند که می خواهند بیایند - اما هیچ بچه ای وجود ندارد.

کاهش ثبت نام در سراسر یونان در سال جاری مقامات را بر آن داشت که 75 مدرسه را ببندند و تعلیق کلاس ها را برای بیش از 400 مدرسه دیگر متوقف یا تمدید کنند.

این وضعیتی است که در سراسر اروپا و فراتر از آن در حال وقوع است. طبق گزارش مستقل World Population Review، این منطقه دارای 16 کشور از 20 قدیمی ترین کشور جهان، به ویژه در جنوب اروپا است.

و جوامع دورافتاده آن به عنوان یک سیستم هشدار اولیه عمل می کنند: روستاهای کوهستانی و جزایر کوچک جزو اولین مکان هایی هستند که مدارس و خدمات در یک چرخه عمیق کاهش جمعیت ناپدید می شوند. حدود 17 میلیون نفر در بیش از 4000 جزیره در سراسر اتحادیه اروپا زندگی می کنند. یونان حدود 200 عدد از آنها دارد.

بایرون کوتزامانیس، یکی از بنیانگذاران مؤسسه تحقیقات جمعیتی در آتن، گفت: «بستن مدارس منجر به ماندن جوانان و ترک آنها می شود. ترک به معنای کمتر و کمتر شدن افراد است – تعداد کمتر و کمتر تولد.

رفت و آمد از طریق دریا هر روز

جمعیت کالاموس در تمام طول سال فقط 80 نفر است. یک دهه پیش، 40 کودک در مدارس محلی و مهدکودک‌های عمومی داشت.

آنتونیس آیوالیوتس، یک دانش‌آموز دبیرستانی، در حین سفر با کشتی در نور قبل از سحر گفت: "خیلی خوب بود. ما هر روز با هم بازی می‌کردیم. هر روز صبح به مدرسه (دبستانی) می‌رفتیم.

آیوالیوتیس یکی از هفت نوجوان کالاموس است که امروز در سرزمین اصلی به مدرسه می‌روند. آنها در روزهایی که بادهای شدید خطرآفرین است، کلاس را از دست می دهند.

او چندین سال را به عنوان شاگرد کلاس Ntalaka گذراند که در آن زمان یک اتاق یک نفره با کودکان در هر سنی بود.

نتالاکا در طول 20 سال تحصیل در مدارس دورافتاده اغلب معلم تنها بوده است. نیمی از آن زمان در کالاموس بود، واقع در نه چندان دور جزیره زادگاه اودیسه، ایتاکا در «اودیسه».

او عاشق سواحل دست نخورده کالاموس شد که مغناطیسی برای گردشگران قایق بادبانی است. او غواصی را یاد گرفت و تبدیل به یک نیزه ماهی ماهر شد. اما او باید ترک کند.

تنها چیزی که برای باز ماندن مدرسه او لازم بود ورود دو خانواده بود. او و مقامات شهر به شدت به دنبال انتشار این خبر بوده‌اند، اما هیچ نشانه‌ای از مراجعه‌کنندگان وجود ندارد.

نتالکا گفت: "ما بسیار استقبال می کنیم و تلاش می کنیم. این کاری است که می خواهیم انجام دهیم، حتی در حال حاضر - تا کسی صدای ما را بشنود." "هر چه زودتر، بهتر."

در مورد Aivaliotis، او دور شدن پس از فارغ التحصیلی را امری اجتناب ناپذیر می داند.

او گفت: «البته که دوست دارم اینجا بمانم. "من کالاموس را دوست دارم. اینجا خانه من است. اما هیچ پیشرفتی وجود ندارد."

از کرواسی تا ژاپن، جزایر برای باز نگه داشتن مدارس می جنگند

کشورهای سالخورده در تلاش هستند تا مدارس جزیره ای خود را باز نگه دارند که موفقیت آن محدود است.

آندری پلنکوویچ، نخست وزیر کرواسی در ماه ژوئن گفت، کرواسی در 10 سال گذشته 4.6 میلیارد یورو (5.1 میلیارد دلار) در جزایر خود سرمایه گذاری کرده است. این شامل 20 مهدکودک در حال ساخت یا توسعه و نوسازی مدارس ابتدایی و زمین های ورزشی است. پارلمان کرواسی، سابور، در ماه ژانویه قانون جزایر را با هدف بهبود زندگی برای ساکنان جزیره تصویب کرد. نرخ کاهش جمعیت در جزایر کوچک و دورافتاده کرواسی شبیه به سرزمین اصلی است.

ژاپن با جمعیتی تلخ تری مواجه است. طبق جدیدترین داده‌های دولتی، در دهه منتهی به سال ۲۰۲۳، جمعیت بیش از ۲۵۰ جزیره دورافتاده تحت پوشش برنامه حمایتی دولت ۱۹ درصد کاهش یافت، تقریبا دو برابر نرخ ملی. در سال 1955 نزدیک به 1 میلیون نفر در این جزایر زندگی می کردند و تا سال 2020، 340000 نفر در این جزایر زندگی می کردند.

این منجر به کمبود افراد برای اداره کشتی ها و سایر حمل و نقل شده است و انقباض اقتصادی در جزایر دورافتاده را بدتر کرده است. دولت ژاپن می گوید حفظ ساکنان برای امنیت ملی بسیار مهم است و یارانه هایی را برای ترغیب مردم به کار در گردشگری، ماهیگیری و سایر صنایع ارائه کرده است.

برخی از جزایر موفق به جذب دانشجو از جاهای دیگر شده اند. برای مثال، در جزایر دورافتاده اوکی، 74 نفر از 132 دانش آموز یک دبیرستان شیلات از طریق برنامه های جابجایی خانواده به آنجا کشیده شدند.

و در جزیره استرومبولی ایتالیا که توسط نوک یک آتشفشان تشکیل شده است، یک مدرسه ماه گذشته پس از 20 سال با یک دانش آموز مجرد بازگشایی شد. مدارس ابتدایی ایتالیا به طور معمول حداقل به 15 دانش آموز نیاز دارند، اما استثنائاتی برای جزایر دورافتاده وجود دارد زیرا بسته شدن یک مدرسه می تواند کاهش جمعیت را تسریع کند.

تصاویری که از تلویزیون ایتالیا پخش شد، عایشه 6 ساله را نشان می دهد که کوله پشتی بنفش رنگی به اندازه بدنش پوشیده و دست مادرش را در حالی که از خیابان های باریک Ginostra به کلاس اول خود در داخل کلیسای محلی روستا می رود، گرفته است.

جمعیت اروپا در حال افزایش است

آریس الکسوپولوس، رئیس مرکز دینامیک جمعیت کرت OECD، می گوید که جمعیت یونان تا سال 2050 از 10.5 میلیون به 8 میلیون نفر کاهش می یابد. او در حاشیه کنفرانس جمعیت شناسی در آتن در 21 سپتامبر گفت که جوانان در حال تبدیل شدن به یک اقلیت هستند.

این روند در سراسر اتحادیه اروپا گسترش می یابد: 3.55 میلیون نوزاد در سال 2024 به دنیا آمدند که تقریبا نیمی از اوج سال 1964 است. نرخ باروری این کشور به پایین ترین حد یعنی 1.34 فرزند به ازای هر زن کاهش یافت که بسیار کمتر از سطح 2.1 مورد نیاز برای حفظ یک جمعیت پایدار است. یونان در میان معدود کشورها با نرخ های زیر 1.25 قرار داشت.

در ژوئن، اتحادیه اروپا اعلام کرد که یک استراتژی برای جزایر، با هدف رسیدگی به مشکل کاهش جمعیت، از جمله موارد دیگر، توسعه خواهد داد.

تمیس کریستفیدو، مدیر کل سیاست منطقه‌ای و شهری در کمیسیون اروپا، در ایمیلی به AP گفت که اتحادیه اروپا در طول پنج سال گذشته ۱۴۶ میلیون یورو (۱۶۴ میلیون دلار) برای مدرن‌سازی مدارس در چهار جزیره یونانی، به‌ویژه برای مقابله با کاهش جمعیت، هزینه کرده است.

او نوشت: «تحرک یکی از نقاط قوت اروپا است، اما مردم باید با انتخاب خود آن را ترک کنند، هرگز به دلیل بی توجهی یا عدم سرمایه گذاری. "این با خدمات عمومی با کیفیت، با آموزش در قلب آنها شروع می شود."

___

گاتوپولوس از آتن، یونان گزارش داد. روزنامه نگاران آسوشیتدپرس، تئودورا تونگاس در آتن، یونان، منلائوس هاجیکوستیس در نیکوزیا، قبرس، جیادا زامپانو در رم و ماری یاماگوچی و یوری کاگیاما در توکیو در این گزارش مشارکت داشتند.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد