بچه ها برای رفتن به مدرسه در نزدیکی خط مقدم یمن، تیراندازان و خمپاره ها را شجاع می کنند

رفیف می گوید که سفر به مدرسه او را می ترساند، اما او مصمم است به راه خود ادامه دهد

رفیف 10 ساله و برادر کوچکترش هر روز صبح ساعت 6 صبح برای مدرسه آماده می شوند و لباس های کرم و قهوه ای خود را می پوشند.

او همیشه مشتاق دیدن دوستانش و یادگیری در مورد همه چیز از ریاضی گرفته تا عربی و علوم اسلامی است. او نمی تواند صبر کند تا سال آینده شروع به مطالعه زبان انگلیسی کند.

اما برای رافیف، سفر به مدرسه خطرات بسیار بیشتری نسبت به عبور از جاده ها یا از دست دادن اتوبوس دارد.

مدرسه او در تعز، در جنوب غربی یمن، بر روی کوهی در لبه دره‌ای به نام سرزمین هیچ‌کس قرار دارد - یک خط مقدم مناقشه‌برانگیز در جنگ داخلی بین نیروهای حامی دولت بین‌المللی به رسمیت شناخته شده یمن، که توسط عربستان سعودی حمایت می‌شود، و حوثی‌های مورد حمایت ایران.

در یک طرف مدرسه قلمرو تحت کنترل دولت و در طرف دیگر مواضع تک تیراندازان حوثی ها قرار دارد.

هر بار که به مدرسه می رود، باید با پشت به سمت تک تیراندازها در سربالایی راه برود. او می گوید: می ترسم.

مدرسه رفیف توسط مواضع حوثی ها در کوه های آن سوی دره مشرف است

به گفته یونیسف، تقریبا 3.2 میلیون کودک در یمن حتی قبل از تشدید جنگ در ماه گذشته، از مدرسه بازمانده بودند.

این گزارش می گوید که هزاران کودک از زمان آغاز جنگ در سال 2014 کشته یا معلول شده اند، در حالی که هزاران کودک دیگر توسط گروه های مسلح از هر دو طرف به خدمت گرفته شده اند.

با این حال، علیرغم خطرات، رافیف می‌گوید که نمی‌خواهد از رفتن دست بکشد، زیرا دوست دارد دوستانش را ببیند و این تنها فرصتی است که با آنها باشد. او شروع به نام گذاری بچه های کلاس درس می کند.

رفتن به مدرسه تنها زمانی است که والدین رفیف به او اجازه دادند بیرون برود. آنها می گویند که مشتاق هستند که او تحصیل کند و شانس زندگی بهتری داشته باشد. رافع امیدوار است که پزشک شود.

خانواده رفیف 9 سال پیش از شهر ساحلی حدیده به تعز نقل مکان کردند تا زمانی که حوثی ها آنجا را تحت کنترل گرفتند به دنبال امنیت بودند.

رفیف می گوید که دو سال پیش یک حمله خمپاره ای در بیرون خانه جدیدش رخ داد.

"همه بیرون بودند به جز من و برادرم. سپس خمپاره ای از جایی بیرون آمد... ترکش از در دمید و وارد خانه شد." دستش شکسته بود و جای زخمش هنوز جای زخم است.

و در روزهای اخیر درگیری شدت گرفته است. روز یکشنبه، حوثی‌ها یک مسیر حیاتی تدارکاتی را که تعز را به عدن وصل می‌کرد، قطع کردند، به این معنی که آنها توانستند به طور مؤثری تعز را محاصره کنند. کنترل آن مسیر مدام در حال تغییر است.

ساکنان به بی بی سی گفته اند که می ترسند حوثی ها هر لحظه شهر را تصرف کنند.

آنها می گویند که نیروهای دولتی در این هفته در مناطق دیگر به دستاوردهایی دست یافته اند و کنترل نقاط استراتژیک در تنگه باب المندب - یکی از ایستگاه های مهم کشتیرانی - را به دست گرفتند و حمله ای را برای بازپس گیری کنترل پایتخت، صنعا، آغاز کردند.

ارتش یمن می گوید آبراه دریای سرخ را "امن" کرده است

خانه‌ها در تعز بیشتر در سراسر دامنه‌ها پراکنده شده‌اند، اما بسیاری از آنها توسط خانواده‌هایی که از جنگ فرار کرده‌اند رها شده‌اند.

ما دو بار سعی کردیم از محله ای که رفیف و خانواده اش در آن زندگی می کنند بازدید کنیم، اما یکی از رهبران جامعه به ما توصیه می کند که خیلی خطرناک است.

در اولین مورد اهالی محله به ما می گویند که سه نفر مورد اصابت گلوله تک تیراندازها قرار گرفته اند. در مورد دوم، از تیراندازی دیگری به ما می گویند.

در مدرسه رفیف، یکی از معلمان، عبدالرقیب العبیدی، 45 ساله، ما را به پشت بام می برد تا به ما نشان دهد اردوگاه های نظامی حوثی ها، پادگان ها و مواضع تک تیراندازان در کوه ها را به ما نشان دهد.

یک مشاور امنیتی یمنی که ما را همراهی می کند، ایستاده روی پشت بام، ناگهان به ما می گوید که به داخل برگردیم. او می گوید که ما از این مواضع قابل مشاهده هستیم و ممکن است مورد اصابت گلوله قرار بگیریم.

عبدالرقیب با اذعان به خطر می خندد. او می گوید که قبلا به سمت مدرسه تیراندازی شده است.

وقتی در کلاس نشسته‌ایم یا می‌خوابیم یا در مدرسه هستیم یا در خیابان هستیم، ممکن است وضعیت هر لحظه منفجر شود. نمی‌دانیم آینده ما چگونه است و فردا چگونه است».

برای عبدالرقیب، این خطر به امری عادی تبدیل شده است. آشنایی او با آن ناراحت کننده است.

تعز مدتهاست که میدان اصلی جنگ در جنگ داخلی ویرانگر این کشور بوده است. پس از برکناری دولت از صنعا، پایتخت، در سال 2015، حوثی‌ها تلاش کردند تا کنترل تعز را نیز به دست بگیرند، اما توسط شبه‌نظامیان محلی از بیشتر شهر بیرون رانده شدند.

تصرف تعز به حوثی ها کنترل کامل بر شمال کشور را می دهد. اکنون حوثی ها در آخرین حمله خود از پهپادها در کنار سایر سلاح ها استفاده گسترده ای می کنند.

گاهی اوقات غیرنظامیان در جنگ آسیب جانبی می گیرند.

بعد از ظهر همان شب، از بیمارستانی که حدودا پنج دقیقه با ماشین از مدرسه فاصله دارد، با ما تماس گرفتند. دو کودک بر اثر اصابت خمپاره به شدت مجروح شده اند.

وقتی به بیمارستان الروضه می رسیم، پرستاری را می بینیم که بیرون از بخش مراقبت های ویژه ایستاده است و یک جفت صندل کوچک بژ و لاستیکی در دست دارد که با خون پاشیده شده است.

آنها متعلق به احمد، پسر سه ساله ای بودند که می دانیم بر اثر برخورد خمپاره به مغازه مکانیکی در شهر کشته شده است.

کفشی که احمد پسر سه ساله ای به پا داشت که مورد اصابت خمپاره قرار گرفت

وقتی از کفش ها می پرسم، پرستار اکرام شمسان شروع به گریه می کند.

"این کودک یا خانواده اش تا به حال چه گناهی کرده اند؟" او می پرسد.

احمد بر اثر اصابت ترکش به قلبش کشته شد و از پشتش وارد شد. پسر با پدرش بود که داشت لاستیک موتور سیکلتش را در مغازه مکانیکی پمپ می کرد. پدر آسیبی ندید.

دکتری به ما می گوید که پدر قصد داشت پسرش را در خانه بگذارد، اما پسر گریه کرد زیرا او هم می خواست بیاید.

در حالی که جسد پسرش را از بیمارستان می گیرد، پدر می پرسد که چگونه با مادر پسر روبرو می شود.

انجام یک کار ساده به بدترین روز زندگی آنها تبدیل شد.

مادر امجد پس از مجروح شدن او بر اثر اصابت ترکش نمی داند زنده می ماند یا خیر

پسر دیگری به نام امجد 11 ساله نیز در مغازه مکانیک بود. او و برادرش با عموی خود در آنجا کار می کردند و برای خانواده خود در روستای زادگاهشان پول می فرستادند.

ترکش به ریه و شکم امجد اصابت کرده است. وقتی به او می رسیم، او در مراقبت های ویژه است و به سختی نفس می کشد. هیچ فامیلی کنار تختش نیست.

پزشک او وضعیت او را وخیم توصیف می کند و می ترسد ظرف چند ساعت بمیرد. او امیدوار است که مادرش به موقع برای خداحافظی بیاید.

امجد حدود ساعت 20 شب همان روز بستری شد. مادرش حدود ساعت 06:00 صبح روز بعد با تاخیر هشت ساعته از روستا به او می رسد.

او کنار تخت او می نشیند و دعا می کند و سعی می کند خونسردی خود را حفظ کند. هنگامی که از اتاق خارج می شود، به زانو در می آید و می شکند.

پزشکان می گویند ضربان قلب او در طول ویزیت او بهبود می یابد. آنها او را به اندازه کافی پایدار برای یک عمل جراحی دیگر قضاوت می کنند.

او از آن زمان تحت آن عمل جراحی قرار گرفته است، اما به شدت بیمار است.

پرستار شمسان می گوید: "ما همیشه وحشت داریم. دیدن کشته شدن کودکان ویرانگر است." ما صلح می خواهیم و می خواهیم در امنیت باشیم.»

در داخل شهر خط مقدم یمن در حالی که حوثی ها برای کنترل می جنگند