"بگذارید در صلح زندگی کنند": پروتستان ها و کاتولیک ها به طور یکسان در درامکری تسکین می دهند

در یک منطقه وفادار در پورتادون، گروهی از مردان جوان در حالی که یک مسابقه فوتبال لیگ برتر را با تلفن دوست خود تماشا می کنند، تشویق می کنند.

روز شنبه ساعت ناهار است و قرار است اعتراض دادگاه عالی علیه تصمیم ممنوعیت راهپیمایی Orange Order در جاده ملی گرای Garvaghy در 30 مایلی در بلفاست آغاز شود.

یکی از این افراد از پیشینه پروتستان است و می‌گوید که از اینکه درگیری دو هفته‌ای به پایان رسیده است، "آرامش یافته است".

مردی که نمی خواهد نامش فاش شود، می گوید: "اجازه دهید در صلح زندگی کنند. آن را رها کنید. نیازی به راهپیمایی نبود."

آنها در خیابانی در منطقه براونستون در شهر کو آرماگ، در فاصله کوتاهی از مجتمع‌های مسکونی کورکرین و ادگارستون وفادار ایستاده‌اند.

نقاشی‌های دیواری گروه فلوت Portadown True Blues و UVF Mid Ulster روی انتهای شیروانی در ادگارستون نقاشی شده‌اند.

پرچم های شبه نظامی بر فراز آنها به اهتزاز در می آید.

مرد با اشاره به شش دوستش می گوید که سه نفر از آنها کاتولیک هستند.

لیدز یونایتد به تازگی به آرسنال گل زده و در خیابان جشن می گیرد.

هیچ صحبتی در مورد مداخله کریس برایانت وزیر شمالی در شب گذشته که منجر به توقف راهپیمایی Orange Order از کلیسای Drumcree "به نفع صلح" شد، وجود ندارد.

درعوض، گروه مشتاقانه منتظر هستند تا برای شب به بلفاست سفر کنند تا تولد یکی از دوستانشان (یکی از طرفداران لیدز) را جشن بگیرند.

آنها با هم در یک شرکت داروسازی در شهر کار می کنند.

این مرد می گوید که روسا از «روز اول» بحث بحث درامکری را در محل کار ممنوع کردند.

او می افزاید: «بسیاری از افراد از پیشینه من راضی نیستند و نظر متفاوتی با من دارند.

"اما همه ما با هم دوست هستیم. همه ما یک چیز فکر می کنیم، نیازی به آن نیست.

"هر دو طرف آن را نمی خواهند."

دوست دیگری از جاده قرواقی به او می پیوندد.

«به محض اینکه رژه چراغ سبز نشان داد، همه در مورد آن صحبت می کردند. چند مکالمه داغ در کار بوده است.

«ما بین خودمان حرف می زنیم، اما این فقط شوخی است.

همه ما در اواخر دهه 20 زندگی‌مان هستیم و می‌دانستیم که بازگشت به روزهای تاریک، به خصوص زمانی که صلح وجود دارد، فایده‌ای ندارد.»

نارنجی‌مردان روز شنبه در خارج از کلیسای درامکری، پیش از چالش قانونی، که تا دوشنبه به تعویق افتاده است، تجمع کردند.

مردی که در خارج از کلیسا مستقر بود از بحث در مورد پیامدهای پس از حکم برایانت خودداری کرد.

اعتراض قانونی دستور نارنجی به ممنوعیت رژه جاده قرواقی به روز دوشنبه موکول شد

در طول شب، این فرمان بیانیه‌ای صادر کرد که در آن «ناامیدی عمیق» خود را ابراز کرد و گفت که به دنبال ملاقات‌های فوری با وزیر شمال و پاسبان رئیس PSNI، جان بوچر است.

پرچم‌های آبی و نارنجی در حمایت از نارنجی‌ها – که روی آن نوشته شده است: «اینجا ایستاده‌ایم و هیچ کاری نمی‌توانیم انجام دهیم» – بیرون از خانه‌ها در شهرک‌های مسکونی وفادار به اهتزاز در می‌آیند.

یکی از اهالی که یکی از پرچم ها را از پنجره طبقه بالا آویزان کرده است، حاضر نیست واکنش خود را نسبت به تحولات 24 ساعت گذشته نشان دهد.

او می گوید: «من به روزنامه های ایرلندی اعتماد ندارم.

یک زن 20 ساله که در پایگاه وفاداران بزرگ شده است، می‌گوید وقتی جمعه شب این خبر را شنید «خوشحال» شد.

او می افزاید که برای صحبت عمومی آنقدر ترسیده است.

این زن می گوید: "خانواده من در آغاز رژه را می خواستند، اما بعد از سیرک در اطراف آن خسته شدند. آنها احساس کردند که برای مدت طولانی ادامه دارد و باعث تنش بیش از حد می شود."

در جاده قرواغی آخرین چادری که در زمان بن بست جاده را پر کرده بود در حال برچیدن است.

فقط یک آلاچیق تا نیمه بعدازظهر ایستاده است.

مانند براونستون و ادگارستون، ساکنان ملی گرا تمایلی به ثبت نام ندارند.

مردی که جعبه‌های آب بطری‌شده را جمع می‌کند، می‌گوید: «ما با افرادی از طرف مقابل کار می‌کنیم و هیچ تنشی نمی‌خواهیم.

قرار بود روز یکشنبه کنسرتی در جاده قرواقی برگزار شود اما لغو شد.

مرد می‌گوید: «تمام شد. خیالمان راحت شد که کسی حس کرد - اما پیروزی وجود ندارد.

او اعتراف می کند که نگران تأثیر این بن بست بر سه فرزندش است.

یک پست فیس بوک یک شبه منتشر شده است که به والدین با پیشینه پروتستان هشدار می دهد که اجازه ندهند فرزندانشان «با بچه های مدارس کاتولیک مخلوط شوند».

او می‌گوید: «مدرسه پسر کوچک من در کنار یک مدرسه پروتستان است. احتمالا فقط یک نفر صاحب آن صفحه اتحادیه [فیس‌بوک] است، اما این میزان نفرت است».

"در مورد رفتن به شهر محتاط بودی. اگر به یک بار می رفتی، اکنون در حاشیه بودی."

برخی از ساکنان مسن تر نسبت به نسل بعدی خوشبین تر هستند.

یکی از بازنشستگان اظهار می کند که در طول این اختلاف هیچ خشونتی وجود نداشته است.

تنش های فرقه ای در جریان بن بست درامکری در دهه 1990 با 21 قتل مرتبط بود.

این مستمری بگیر که در جاده براونستاون زندگی می کند، می گوید: به جامعه وفادار گفته شده است که از قانون پیروی کنند، که در تمام طول راه انجام شده است.

او می افزاید: "در این شهر اکنون، تعداد وفاداران تندرو اساسا صفر است. همه دست های قدیمی از بین رفته اند."

صادقانه بگویم که فکر نمی‌کنم نسل جوان علاقه‌ای به این موضوع داشته باشد.

من یک پروتستان در اواخر دهه 60م هستم که در یک منطقه وفادار زندگی می کنم و فکر نمی کنم هرگز مشکلی که 30 سال پیش در اینجا دیدیم وجود داشته باشد.

"من فکر می کنم آن کشتی حرکت کرده است."