بیبی میلیارد دلاری: چگونه بیمارستان ملی کودکان به پروژه ای چند میلیارد یورویی تبدیل شد

ویلی براون، شهردار پر زرق و برق مشهور سانفرانسیسکو، در مورد پروژه های عمومی که بسیار بیش از بودجه بودند، بسیار آرام بود. او مدعی شد: «اگر مردم از همان ابتدا هزینه واقعی را می دانستند، هرگز هیچ چیزی تایید نمی شد. ایده این است که شروع کنید. شروع به حفر چاله کنید و آن را آنقدر بزرگ کنید، هیچ جایگزینی برای پول درآوردن برای پر کردن آن وجود ندارد.

با قضاوت بر اساس مطالعه ویرانگر پل کالن در مورد رسوایی بیمارستان ملی کودکان، برخی از سیاستگذاران ایرلندی این توصیه را جدی گرفته اند. کلمات به تنهایی نمی توانند عدالت را در مقیاس این گودال پولی که همیشه عمیق تر می شود، برآورده کند. شما باید از ارقامی نیز استفاده کنید، مانند برچسب قیمت 500 میلیون یورویی و تاریخ افتتاحیه 2011 که به بهترین بخش از 3 میلیارد یورو و اواخر سال 2027 تبدیل شده است - اگر خوش شانس باشیم.

Paschal Donohoe، وزیر دارایی در بیشتر این دوره، گفته است که "مدیریت نکردن بهتر بیمارستان" بزرگترین پشیمانی اوست. نورا کیسی، یکی از اعضای سابق هیئت توسعه، آن را "ناراحت کننده ترین پروژه ای که تا به حال با آن درگیر بوده ام" می نامد. دیوید گانینگ، افسر ارشد فعلی آن، در کمیته Oireachtas در سال 2023 اعتراف کرد که "خوش بینی از همه ما شکست خورده است".

کالن به عنوان خبرنگار بهداشت (اکنون بازنشسته) برای روزنامه ایرلندی تایمز، این داستان را از روزهایی که فقط یک برق در چشم برخی از پزشکان بود، پوشش داد. با این حال، Billion Dollar Baby (اگر فقط)، بسیار بیشتر از یک تجدید نظر در تولید روزنامه نگاری او است. این شامل مصاحبه‌های جدید و خیره‌کننده با پزشکان، سیاستمداران (از جمله سه تائوسیق سابق) و مشاوران بین‌المللی است، که همگی نظرات قاطعانه‌ای را در مورد اینکه چگونه یک مرکز «که زمانی قرار بود به نام ققنوس نامیده می‌شد به آلباتروس تبدیل شود» در گردنه‌های بسیاری ارائه می‌دهد.

حداقل این حماسه متأسفانه با یک اجماع آغاز می شود: بیمارستان به شدت مورد نیاز است. کالن بازگو می‌کند که اطفال مدت‌ها «سیندرلای سلامتی» بوده است که عمدتا بین ساختمان‌های در حال فرو ریختن و وارن‌مانند در کراملین و خیابان تمپل با «نزاع‌های درونی مزمن بر سر منابع» تقسیم شده است. اگر می‌توانید ساختار بودجه کراملین را درک کنید، رئیس سابق و اسقف اعظم سابق دوبلین دیارموید مارتین به نویسنده می‌گوید: «می‌توانید تثلیث مبارک را توضیح دهید».

وزیر هشدار داد که تاخیر در بیمارستان کودکان "هزینه های اضافی قابل توجهی را تحمیل می کند".

در حالی که کالج سلطنتی پزشکان برای اولین بار ادغام خدمات کودکان را در سال 1993 پیشنهاد کرد، این سرگیجه ببر سلتیک بود که آن را عملی به نظر می‌رساند. کالن تأکید می‌کند که بیمارستان باید نماد مدرنیته ایرلندی باشد، بدون هیچ هزینه‌ای، «زمان بازپرداخت» برای فقر تاریخی ما. جری لوفتوس، متخصص اطفال برجسته، به یاد می‌آورد: «غرور زیادی در اطراف وجود داشت. «مردم می‌گفتند، «ما یک فرصت داریم که آن را درست انجام دهیم»، بنابراین همه وارد عمل شدند... بعد از آن همه چیز تغییر کرد.»

حتی قبل از اینکه دولت برتی آهرن رسما بیمارستان را در سال 2007 تأیید کند، گروه کاری آن اشتباهی شوم مرتکب شده بود. سایت پردیس Mater که انتخاب کرد به طور گسترده ای به عنوان بسیار کوچک و غیرقابل دسترس محکوم شد، در حالی که سردبیر فقید محیط زیست این روزنامه، فرانک مک دونالد، طرحی شبیه به کشتی اقیانوس را "هالک باورنکردنی" نامید. اتهامات مربوط به سیاست بشکه گوشت خوک و "شغل شمال" فضا را مسموم کرد، اگرچه کالن با دقت به این نتیجه می رسد که آنها هیچ مبنایی در واقعیت ندارند.

پنج سال بعد، An Bord Pleanála مجوز برنامه‌ریزی را رد کرد و هزینه‌های توسعه حدود 50 میلیون یورو در زهکشی ناپدید شد. بیمارستان سنت جیمز به سرعت به عنوان یک خانه جایگزین آماده شد، اما شکایات تقریبا مشابهی را به خود جلب کرد.

پت کنی، بزرگ‌ترین منتقد رسانه‌ای سنت جیمز، آرزو می‌کند که تشکیلات سیاسی بپذیرند: «ما کمی از آن ساختیم». برتی آهرن خیلی دور نمی‌رود، اگرچه به طرز قاطعی می‌پذیرد: "اگر راه خودم را داشتم، یک بیمارستان کودکان در هر طرف شهر را ترجیح می‌دادم. ایده یک مکان اشتباه است."

روایت 367 صفحه‌ای کالن مجموعه‌ای تلخ از نظارت‌های طراحی، صورت‌حساب‌های غیرمنتظره و استعفای هیئت‌مدیره را گردآوری می‌کند که همگی با دقت بالینی کالبدشکافی شده‌اند. او ایجاد گروه مجزای بیمارستان کودکان توسط جیمز ریلی را به عنوان یکی دیگر از اشتباهات کلیدی معرفی می کند. این مدل حکمرانی تقسیم‌شده به تخصص اضافه کرد، اما همچنین چیزی را ایجاد کرد که یکی از خودی‌ها آن را «اسب پانتومیم… دستوری برای فاجعه» می‌نامد که مسئولیت‌پذیر است.

واکنش خصوصی لئو ورادکار در سال 2016 پس از شنیدن این که قرارداد ساختمان به شرکت هلندی واگذار شده است، "اوه خدا، نه بام" بود. از آن زمان بام 3407 ادعای هزینه به ارزش تقریبا 1 میلیارد یورو تسلیم شده است که باعث ایجاد یک بازی سرزنش پایان ناپذیر بین پیمانکار و مشتری شده است.

بازرسی شخصی کالن از سایت تایید می‌کند که پس از اتمام آن بسیار دیدنی خواهد بود، اما حتی در اینجا نیز کارشناسان در مورد اینکه آیا تجملاتی مانند "باغ رنگین کمان" به طول پارک کروک واقعا موجه است یا خیر، اختلاف نظر دارند. یک مشاور ارتباطات HSE می گوید: «مناطقی که کودکان می توانند به درختان و علف نگاه کنند، به نظر خوب می رسد. "اما وقتی مریض هستی، مریض هستی."

Billion Dollar Baby با اذعان به اینکه این حرف نهایی نیست، به پایان می رسد، زیرا بسیاری از اسناد رسمی در مورد پیشرفت (یا عدم وجود آن) بیمارستان منتشر نشده است. کالن استدلال می کند که یک روز باید یک تحقیق عمومی تمام عیار انجام شود. تا آن زمان، تواریخ دقیق و دقیق بی کفایتی خودش دقیق ترین تشخیص موجود است.

"کوچکترین فرزندم احتمالا قبل از افتتاح بیمارستان ملی کودکان ریش خواهد داشت"