بیماران در مراقبت های بهداشتی آمریکا به قدرت بیشتری نیاز دارند | نظر

آمریکایی ها می توانند انتخاب کنند چه چیزی تماشا کنند، چه بخورند، کجا خرید کنند و چگونه پول خود را خرج کنند. با این حال، وقتی نوبت به سلامتی آنها می‌رسد، از آنها انتظار می‌رود که هزاران دلار را تحویل دهند و هر مراقبتی را که سیستم در دسترس می‌دهد بپذیرند.

این یکی از گرانترین تضادها در زندگی مدرن آمریکایی است و زمان آن فرا رسیده است که آن را به چالش بکشیم.

به این فکر کنید که آن پول چه چیزی را نشان می دهد: مادری که تصمیم می گیرد آیا علائم کودکش مستلزم قرار ملاقات متخصص دیگری است یا خیر. پدری که سعی می کند هزینه های درمانی دخترش را در کنار وام مسکن تامین کند. پدربزرگ ها و مادربزرگ ها هزینه های درمان را در مقابل پس انداز هایی که دهه ها صرف ساختن آن کرده اند، می سنجند.

اینها خانواده‌هایی هستند که به سیستمی پول پرداخت می‌کنند که هنوز می‌تواند آنها را در این فکر فرو برد که آیا می‌توانند از عهده استفاده از آن برآیند یا خیر.

به نظر من دفاع از این ترتیب تقریبا غیرممکن است. در مراقبت های بهداشتی، حق بیمه هزینه پذیرش شما است، فرانشیز صورتحساب دیگری است درب منزل، و هزینه واقعی درمان همچنان می تواند تعجب آور باشد. چگونه صنعتی که مسئولیت اساسی ترین نیازهای ما را بر عهده دارد تا این حد از افرادی که آن را تأمین مالی می کنند جدا شده است؟

مشکل بزرگتر از افزایش هزینه هاست. این فقدان قدرت مصرف کننده معنادار است.

مراقبت‌های بهداشتی در یک ترتیب عظیم و عمدتا انعطاف‌ناپذیر بسته‌بندی شده است که در آن افراد برای پوشش تعیین‌شده توسط کارفرمایان، بیمه‌گران و قراردادهای سازمانی پرداخت می‌کنند. پول از دستمزد آنها خارج می شود، با این حال آنها تأثیر محدودی بر اینکه کجا می رود یا خدماتی که به بهترین وجه به خانواده هایشان خدمت می کند، دارند.

ببینید در جاهای دیگر چه اتفاقی افتاده است. سرویس‌های پخش جریانی، بسته کابلی را از بین بردند، زیرا مردم می‌خواستند برای محتوایی که واقعا تماشا می‌کردند، هزینه پرداخت کنند. آمازون به تغییر شکل انتظارات در مورد راحتی و دسترسی کمک کرد.

مصرف‌کنندگان آموخته‌اند که پولشان به آن‌ها صدایی می‌دهد و شرکت‌هایی که این صدا را نادیده می‌گیرند، در نهایت تجارت خود را از دست می‌دهند. مراقبت های بهداشتی علیرغم اینکه تنها صنعتی است که در آن تصمیمات خرید می تواند بیشترین عواقب را داشته باشد، به نوعی از این انتظار فرار کرده است.

من اخیرا یک مثال آشکار را تجربه کردم. بعد از بریدن دستم روی شیشه شکسته، برای بخیه زدن به بیمارستان محلی ام رفتم. قبل از درمان، در صورت پرداخت قبض سرپایی از قبل، 10 درصد تخفیف به من داده شد. با وجود اینکه بیمه داشتم، بیمارستان حاضر بود برای پرداخت فوری هزینه کمتری از من بگیرد.

در مورد آن فکر کنید. بیمار دارای پوشش می‌تواند با پرداخت مستقیم قیمت بهتری را تضمین کند، حتی بدون اینکه هزینه‌ها را به کسر فرانشیز بیمه بگذارد.

اگر زمانی که بیمار مستقیما پرداخت می کند، اقتصاد مراقبت های بهداشتی تغییر می کند، چرا بیماران اغلب از این فرصت برای انتخاب محروم می شوند؟

گزینه های جایگزین در حال شکل گیری هستند. مراقبت های اولیه مستقیم، پزشکی از راه دور، آزمایش خون در خانه، نظارت بر سلامت دیجیتال، و خدمات تغذیه آنلاین راه های جدیدی را برای مدیریت رفاه به مردم ارائه می دهند.

یک خانواده می‌تواند خدماتی را برای نظارت بر فعالیت بدنی یا دسترسی به توصیه‌های متخصص قبل از اینکه یک وضعیت اضطراری شود، انتخاب کند. این مراقبت های بهداشتی به عنوان یک تصمیم خانگی مداوم است، نه صرفا یک معامله اضطراری.

یک سیستم مراقبت های بهداشتی که به افراد کنترل بیشتری بر مخارج خود می دهد، می تواند نحوه برخورد خانواده ها به رفاه خود را تغییر دهد.

اولویت بندی خدمات پیشگیرانه آسان تر می شود و مردم می توانند منابع خود را به سمت مراقبت هایی هدایت کنند که بیشترین تفاوت را در زندگی آنها ایجاد می کند.

چنین تغییری می‌تواند به تدریج مراقبت‌های بهداشتی را به سمت یک مدل فعال‌تر سوق دهد، جایی که مدیریت سلامت فرد به بخشی از زندگی روزمره تبدیل می‌شود.

با این حال، هزینه ناکامی در انجام آن انتقال، از قبل قابل مشاهده است. خانواده‌ها همچنان به جذب افزایش حق بیمه و هزینه‌های پزشکی اضافی ادامه می‌دهند، در حالی که برخی قرار ملاقات‌های معمول را تا زمانی که شرایطشان سخت‌تر و برای درمان گران‌تر شود به تأخیر می‌اندازند.

در نهایت این بار بر دوش اورژانس، امور مالی خانوار و بیمارانی که کمترین فضا را برای جذب قبض دیگری دارند، می افتد.

گزارش بهداشت در یک نگاه 2025 OECD عملکرد آمریکا را در چشم انداز قرار می دهد. امید به زندگی در ایالات متحده 78.4 سال است که 2.7 سال کمتر از میانگین OECD است. مرگ و میر قابل پیشگیری نیز بالاتر است، با 217 مرگ در هر 100000 نفر در مقایسه با میانگین OECD که 145 است.

این کشور هزینه های زیادی را برای مراقبت های بهداشتی هزینه می کند، اما نتایج مستلزم بررسی دقیق تر از آنچه که این هزینه ها واقعا ارائه می دهد، دارد.

هیچ کدام از اینها به این معنی نیست که بیمه درمانی نباید ناپدید شود. من همچنان خواهان پوشش فاجعه آمیز هستم اگر دچار حمله قلبی شدم یا نیاز به جراحی اورژانسی داشته باشم.

من بیمه ماشین دارم زیرا نمی توانم هزینه یک تصادف جدی را به طور معقولی جبران کنم. من انتظار ندارم که هزینه تعویض روغن یا تعویض لاستیک من را بپردازد.

همین اصل باید در مورد مراقبت های بهداشتی نیز اعمال شود. بیمه باید از خانواده ها در برابر هزینه های ویرانگر پزشکی محافظت کند، در حالی که افراد باید آزادی بیشتری در انتخاب و پرداخت هزینه های خدمات روزمره داشته باشند که به آنها کمک می کند سالم بمانند.

صنعت مدل کسب و کار موجود خود را به راحتی تسلیم نخواهد کرد. پول زیاد و منافع ریشه دار زیاد به ترتیب فعلی بستگی دارد. اما رفتار مصرف کننده در حال حاضر در حال تغییر است و سازمان هایی که آن را تشخیص می دهند مزیتی خواهند داشت.

چالش من برای بیماران این است که پوشش مراقبت های بهداشتی خود را به عنوان کل مراقبت های بهداشتی خود تلقی نکنند.

خدماتی را که برای شما در دسترس است بررسی کنید، بپرسید که چه قیمتی دارند، گزینه های پیشگیرانه را بررسی کنید و بخواهید بدانید پول شما کجا می رود.

چالش من با سیاست گذاران و مدیران مراقبت های بهداشتی حتی مستقیم تر است. سیستمی بسازید که در آن بیماران بتوانند قدرت خرید واقعی خود را اعمال کنند، جایی که ارائه دهندگان باید برای اعتمادشان رقابت کنند و بیمه در برابر فاجعه مالی بدون دیکته کردن هر تصمیم معمول مراقبت های بهداشتی محافظت می کند.

مراقبت‌های بهداشتی آنقدر مهم است که نمی‌توان صنعتی باقی ماند که در آن افرادی که قبض‌ها را پرداخت می‌کنند، حرف کمی در آن دارند. قدرت تغییر که با شناخت یک اصل اساسی آغاز می شود.

بیماران گیرندگان منفعل خدمات نیستند. آنها افرادی هستند که کل سیستم وجود دارد تا به آنها خدمت کند.

Joshua Resnikoff یک مهندس زیست پزشکی و بنیانگذار Sunstone Health است، یک پلت فرم مجهز به هوش مصنوعی که برای ارتباط بیماران با مراقبت های ژنتیکی طراحی شده است. همه نظرات متعلق به نویسنده است.