بین ایران، عراق و یک مکان سخت: نخست وزیر عراق اقدامات بعدی را می سنجد - تحلیل

گزارش ها روز دوشنبه حاکی از آن بود که عراق گذرگاه مرزی مندلی با ایران در استان دیالی را بسته است. این بخشی از کارزار فشار ایالات متحده برای قطع مرزهای زمینی ایران است تا رژیم نتواند سلاح قاچاق کند. عراق یک میدان جنگ کلیدی برای ایران است. این کشور شبه‌نظامیان متعددی در عراق دارد که بر آنها تأثیر می‌گذارد و از فوریه تاکنون بیش از 1000 حمله در عراق انجام داده است. رسانه‌های رووداو گزارش دادند که حتی زمانی که عراق در حال بستن یک گذرگاه بود، این کشور تصمیم گرفت پس از هفته‌ها بسته شدن گذرگاه مرزی شیب با ایران را بازگشایی کند. نبرد گذرگاه مرزی تنها مکانی است که در آن گذرگاه نخست‌وزیر عراق قرار دارد.

وزیر علی الزیدی اکنون اقدامات بعدی خود را می سنجد. او در اوایل سال جاری پس از انتخابات در عراق در نوامبر 2025 به قدرت رسید که این کشور را برای ماه ها نامشخص کرد. الزیدی از دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده حمایت شده است. او قول داده است که شبه نظامیان مورد حمایت ایران در عراق را مهار کند. در ابتدا، او می خواست که شبه نظامیان تا سپتامبر 2026، زمانی که نیروهای آمریکایی عراق را ترک کردند، خلع سلاح شوند.

با این حال، شبه‌نظامیان متوقف شدند و او به آنها اجازه داد تا سلاح‌های خود را تا ژوئن 2027 نگه دارند. زیدی در حال بررسی کمپین دستگیری علیه شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران است. اکنون الزیدی در حال بررسی این است که آیا کمپین دستگیری علیه شبه‌نظامیان را آغاز کند یا خیر. کتائب حزب الله، یک شبه نظامی کلیدی مورد حمایت ایران در عراق، در روزهای گذشته لفاظی های خود را علیه الزیدی افزایش داده است. همچنین ممکن است پشت حمله به میدان گازی خور مور در اقلیم کردستان باشد. به نظر می رسد که رهبری عراق به لحظه ای برای تصمیم گیری فکر می کند. از سوی دیگر، الزیدی ظاهرا برای یک سفر اعلام نشده اخیر در ایران بوده است.

علاوه بر این، یک هیئت ایرانی برای دیدار به اقلیم کردستان شمال عراق رفت. ایران همچنین سفیر جدیدی از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در عراق منصوب می‌کند. همه این‌ها نشان می‌دهد که ایران به دنبال سیاست سنگینی در قبال عراق است. ایران عراق را در خارج از کشور نزدیک خود می بیند، به این معنی که اساسا عراق را به عنوان نوعی گسترش ایران می داند. ایران از طریق احزاب شیعه در عراق و چارچوب هماهنگی در پارلمان، که گروهی از احزاب شیعه است، کار می کند.

همچنین از طریق شبه نظامیان کار می کند. در بسیاری از موارد، شبه نظامیان نیز احزاب پارلمانی هستند. سازمان بدر یک نمونه است. هم یک ماشین سیاسی و هم یک شبه نظامی است. این الگوی ایران برای نیروهای نیابتی در یمن و لبنان نیز هست. ایران اغلب با موفقیت از دیگر رهبران عراقی برتری می‌یابد. این سوال برای نخست‌وزیر عراق این هفته این خواهد بود که آیا او به مسیر فشار خود بر شبه‌نظامیان ادامه می‌دهد یا عقب‌نشینی خواهد کرد. ایران اغلب با موفقیت از دیگر رهبران عراقی پیشی گرفته است. معمولا آنها را همکار یا تهدید می کند. در گذشته آنها را با استفاده از شبه نظامیان تهدید کرده است.

وقتی شبه‌نظامیان آنچه را که می‌خواهند دریافت نکرده‌اند، از حملات هواپیماهای بدون سرنشین کامیکازه یا ابزارهای دیگر برای ارعاب دشمنان استفاده می‌کنند. آنها همچنین مایل به گسترش ویرانی اقتصادی در عراق هستند. به عنوان مثال، حمله به میدان گازی خور مور نمونه ای از این است که چگونه آنها مایلند به زیرساخت های استراتژیک ضربه بزنند. آنها نقطه ضعفی مانند تاسیسات گازی را که مقدار زیادی برق مورد نیاز اقلیم کردستان را تامین می کند، شناسایی می کنند و به آن حمله می کنند و به زندگی میلیون ها نفر آسیب می رسانند.