تأثیر رونق هوش مصنوعی آمریکا بر زمین‌های گلف، فضاهای سبز و زیستگاه‌های حیوانات

از آنجایی که رونق هوش مصنوعی آمریکا باعث افزایش ساخت و ساز مراکز داده می شود، کارشناسان حیات وحش نسبت به تهدیدات فزاینده برای فضاهای سبز، آبراه ها و زیستگاه های حیوانات هشدار می دهند.

از زمین‌های عمومی نوادا گرفته تا زیست‌گاه‌های حیات وحش در ویرجینیا و تنسی، چندین منازعات پرمخاطب، توسعه‌دهندگان مراکز داده را برای رسیدگی به نگرانی‌های مربوط به حفاظت از محیط زیست تحت فشار قرار می‌دهند.

حافظان محیط زیست هشدار می دهند که جایگزینی جنگل ها، فضاهای باز و اکوسیستم های حساس با زیرساخت های مرکز داده می تواند عواقب گسترده ای داشته باشد. فراتر از از دست دادن زیستگاه، این تأسیسات می توانند به مقادیر قابل توجهی برق و آب نیاز داشته باشند، در حالی که ساخت و ساز و عملیات ممکن است صدا، نور مصنوعی و رواناب های آلوده ایجاد کند که به طور بالقوه فشار بیشتری را بر حیات وحش وارد می کند که قبلا توسط خشکسالی و تغییرات محیطی تهدید شده است.

ایمی دلاچ، مدیر انرژی و تنوع زیستی در مدافعان حیات وحش، در بیانیه‌ای گفت: «مراکز داده‌ای که بدون توجه دقیق به حیات وحش ساخته شده‌اند، می‌توانند به از بین رفتن و تکه تکه شدن زیستگاه کمک کنند.»

هشدار او نشان دهنده نگرانی فزاینده در میان حافظان محیط زیست است: با افزایش تقاضا برای محاسبات هوش مصنوعی، حفاظت از محیط زیست ممکن است برای همگام شدن با توسعه تلاش کند.

این درگیری در حال حاضر در پنسیلوانیا قابل مشاهده است، جایی که زمین گلف دافین هایلندز، یک زمین 18 سوراخ عمومی در نزدیکی هریسبورگ، در 12 اکتبر پس از بیش از 30 سال فعالیت بسته شد.

مقامات گفتند که این فروش به مقامات این امکان را می دهد که بدهی ها را بازپرداخت کنند و درآمد مالیاتی اضافی ایجاد کنند. توافقنامه مزایای اجتماعی جداگانه ای که در ماه اکتبر تصویب شد شامل تعهداتی برای تامین مالی پروژه های زیرساختی و ایمنی عمومی بود.

Dophin Highlands یک مورد مجزا نیست. باشگاه گلف بریاروود در شهرستان یورک، پنسیلوانیا، همچنین موضوع توسعه مجدد مرکز داده پیشنهادی است، در حالی که زمین گلف فونتین ولی در فارمینگتون، مینه‌سوتا، که در سال 2022 بسته شد، بخشی از یک برنامه توسعه تایید شده برای محوطه‌ای با حداکثر 12 مرکز داده است. سایر زمین‌های گلف سابق با پیشنهادات مشابهی روبرو شده‌اند که رقابت رو به رشد بین توسعه‌دهندگان مرکز داده و فضاهای سبز تفریحی را برجسته می‌کند.

زمین گلف بیابان دست نخورده نیست. چنین تأسیساتی می تواند به آبیاری فشرده، چمن زنی و عملیات شیمیایی نیاز داشته باشد. با این وجود، آنها همچنین ممکن است حاوی حوضچه‌ها، درختان بالغ و مناطق پوشش گیاهی باشند که سرپناه و محل تغذیه پرندگان، حشرات و سایر حیوانات را فراهم می‌کنند.

بحث فراتر از املاک خصوصی و به اختلافات بر سر زمین های عمومی رفته است.

در نوادا، مرکز تنوع زیستی و بخش Toiyabe در باشگاه سیرا، تأیید فدرال مرکز داده پیشنهادی Townsite در نزدیکی بولدر سیتی را در ماه ژوئیه به چالش کشیدند، با این استدلال که این پروژه زیستگاه حیات وحش و منابع آبی را تهدید می‌کند و بدون بررسی زیست‌محیطی کافی یا مشورت عمومی تأیید شده است.

پاتریک دانلی، مدیر مرکز تنوع زیستی بزرگ حوضه، هشدار قاطعی در مورد پیامدهای اجازه دادن به پیشرفت های بزرگ فناوری در زمین های عمومی ارائه کرد.

دانلی در بیانیه ای گفت: "زمین های عمومی برای حیات وحش و آب پاک، برای تفریح ​​و تجدید معنوی هستند." آنها برای شرکت های بزرگ فناوری نیستند که آلودگی هوا را پخش کنند و آب را برای هوش مصنوعی و دولت نظارتی مکش کنند.

اولیویا تاناگر، مدیر اجرایی فصل سیرا کلاب تویابه، هشدار داد که این تصمیم می تواند عواقبی فراتر از پروژه نوادا داشته باشد.

تاناگر گفت: «با کنار گذاشتن مردم از این فرآیند، آنها سعی می‌کنند بیابان نوادا را به شرکت‌های فناوری میلیارد دلاری بسپارند، بدون اینکه کسی حرفی برای گفتن داشته باشد». "اگر این به چالش کشیده نشود، در بولدر سیتی متوقف نخواهد شد و به طرحی برای مراکز داده در سراسر زمین های عمومی در غرب تبدیل خواهد شد."

گروه های زیست محیطی در سپتامبر 2026، زمانی که یک هیئت تجدید نظر فدرال ساخت و ساز را متوقف کرد، پس از اینکه رقبای احتمالا در استدلال خود موفق شدند که اداره مدیریت زمین به طور نامناسبی به بررسی زیست محیطی قبلی برای پروژه دیگری تکیه کرده است، ساخت و ساز را متوقف کرد.

در ماه اکتبر، هیئت داخلی استیناف زمین، تأییدیه اصلی را کنار گذاشت و درخواست را برای بررسی بیشتر به اداره مدیریت زمین بازگرداند. این حکم مانع از اجرای برنامه‌نویس تحت مجوز اصلی می‌شود، اما پروژه را برای همیشه لغو نمی‌کند.

سایر سازمان های زیست محیطی نیز خواستار تغییرات گسترده در نحوه تایید مراکز داده شده اند.

More Than Just Parks، یک سازمان حمایت از زمین های عمومی که یک ردیاب ملی را اداره می کند، استدلال می کند که این تأسیسات می توانند مقادیر قابل توجهی آب و برق مصرف کنند در حالی که هزینه های زیرساختی را به مردم منتقل می کنند. این گروه همچنین می گوید مشوق های مالیاتی و سایر مزایای ارائه شده به توسعه دهندگان باید با هزینه های بلندمدت چنین پروژه هایی سنجیده شود.

این سازمان گفت: «بسیاری از این پروژه‌ها با شفافیت کم و بدون مشارکت عمومی کم پیش می‌روند.

More Than Just Parks یک ردیاب آنلاین ایجاد کرده است تا به مردم کمک کند پروژه های مرکز داده و نزدیکی آنها به زمین های عمومی محافظت شده را بررسی کنند. این ابزار بیش از 300 مرکز داده را در 10 مایلی زمین عمومی نشان می دهد.

فدراسیون ملی حیات وحش نیز خواستار حمایت های قوی تر شده است. قطعنامه‌ای که توسط این سازمان و شرکت‌های دولتی و منطقه‌ای آن به تصویب رسید، از سیاست‌گذاران خواست تا پادمان‌های نظارتی را معرفی کنند و از صنعت مرکز داده خواست تا شیوه‌های بهتری را توسعه دهند.

در این قطعنامه آمده است: «فدراسیون ملی حیات وحش… از سیاستگذاران در همه سطوح دولتی می‌خواهد که تدابیر نظارتی و قانونی لازم را ایجاد کنند و صنعت مراکز داده بهترین شیوه‌ها را توسعه دهد تا توسعه مرکز داده را با اهداف حفاظت از حیات وحش، رفاه انسان و کاهش تغییرات آب و هوا و سازگاری هماهنگ کند».

مصرف آب می تواند چالش های جدی برای جانوران بومی ایجاد کند، به ویژه در مناطقی که رودخانه ها و نهرها در حال حاضر از گونه های آسیب پذیر حمایت می کنند.

مدافعان حیات وحش، مرکز داده در دالس، اورگان را به عنوان نمونه ای از فشارهایی که زیرساخت های محاسباتی رو به رشد می تواند بر اکوسیستم های آب شیرین وارد کند، برجسته کردند.

این منطقه خانه مراکز داده است که توسط Google اداره می شود. رودخانه سگ نزدیک، شاخه ای از رودخانه کلمبیا، زیستگاه مورد استفاده ماهی قزل آلا کوهو و قزل آلای گاو نر را که هر دو به آب سرد متکی هستند، پشتیبانی می کند.

بر اساس تجزیه و تحلیل دلاخ، پیشنهادات برای منحرف کردن آب اضافی برای پاسخگویی به تقاضای رو به رشد می تواند نگرانی هایی را در مورد دما و کیفیت سیستم رودخانه ایجاد کند. کاهش جریان آب می‌تواند به آب گرم‌تر کمک کند، در حالی که تخلیه‌های فاضلاب مدیریت ناکافی می‌تواند گرما یا آلاینده‌های اضافی ایجاد کند.

برای گونه های آب سرد، چنین تغییراتی می تواند بر مناسب بودن زیستگاهی که بقای آنها به آن بستگی دارد، تأثیر بگذارد.

خطرات به شرایط محلی و طراحی امکانات فردی بستگی دارد. همه مراکز داده از یک سیستم خنک کننده استفاده نمی کنند یا مقدار یکسانی آب مصرف نمی کنند. با این حال، در جایی که توسعه‌های بزرگ با اکوسیستم‌ها و جوامع برای تامین منابع محدود رقابت می‌کنند، حافظان محیط زیست استدلال می‌کنند که عواقب زیست‌محیطی باید قبل از ادامه پروژه‌ها بررسی شوند. خطرات به ویژه در مناطق مستعد خشکسالی، جایی که رودخانه ها و نهرها ممکن است از قبل تحت فشار تغییرات آب و هوایی، کشاورزی و سایر نیازها باشند، زیاد است.

متخصصان حیات وحش در جنوب غربی ویرجینیا نیز نگرانی هایی را در مورد عواقب احتمالی توسعه مرکز داده برای گونه های محلی مطرح کرده اند.

چستر لئونارد، مدیر اجرایی مرکز حیات وحش ویرجینیای جنوب غربی، هشدار داده است که پیشرفت‌های بزرگ می‌توانند فشارهای متعددی را بر حیات وحش وارد کنند.

لئونارد به شبکه محلی WDBJ7 گفت: «زمانی که آنها را می‌سازند، ما با از دست دادن زیستگاه، با مسائل آب و مصرفی که آنها ایجاد می‌کنند سروکار داریم.

از جمله حیوانات مورد توجه، لاک پشت جعبه ای شرقی است که با فشارهای فزاینده زیستگاه مواجه شده است و به عنوان گونه ای با نیازهای حفاظتی بالا در ویرجینیا فهرست شده است.

لئونارد هشدار داد که کاهش بیشتر آب موجود می‌تواند بقا و تولیدمثل را برای این لاک‌پشت‌ها که به زیستگاه زمینی مناسب و دسترسی به محیط‌های مرطوب بستگی دارد، دشوارتر کند.

او گفت: "هر گونه از دست دادن آب بیشتر در واقع بر توانایی این لاک پشت های جعبه ای برای تولید مثل و رشد در طبیعت تاثیر زیادی خواهد گذاشت."

اثرات بالقوه به در دسترس بودن آب ختم نمی شود. مراکز داده به صورت شبانه روزی کار می کنند و ساخت و ساز و زیرساخت پشتیبانی آنها می تواند نویز مداوم و نور مصنوعی را به مناظر آرام تر وارد کند.

برای برخی از پرندگان، نور مصنوعی می تواند در مهاجرت و سایر رفتارهای طبیعی اختلال ایجاد کند. سر و صدای ساخت و ساز می تواند مناطق لانه سازی را مختل کند، در حالی که پاکسازی زیستگاه می تواند درختان و پوشش گیاهی مورد استفاده برای سرپناه یا پرورش را از بین ببرد.

اسناد منتشر شده توسط سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده نشان می دهد که مرکز داده پیشنهادی گوگل در شهرستان بوتتورت، ویرجینیا، شامل پاکسازی حدود 120 هکتار از زیستگاه جنگلی در محدوده خفاش ایندیانا در معرض خطر است.

گوگل متعهد شد که پاکسازی درختان را در بازه زمانی 15 اکتبر تا 31 مارس محدود کند تا خطر ایجاد مزاحمت در کلونی های زایمان خفاش را کاهش دهد. با این حال، چنین محدودیت های فصلی لزوما پیامدهای زیست محیطی گسترده تر از دست دادن دائمی زیستگاه را از بین نمی برد.

لئونارد هشدار داد که خفاش ها ممکن است مناطقی را که در اثر ساخت و ساز آشفته شده است رها کنند.

او گفت: "من می دانم که خفاش ها به صداهای بلند بسیار حساس هستند." به عنوان مثال، اگر خفاش ها در حال لانه سازی هستند و فرض کنید ساخت و ساز زیادی در حال انجام است، آن منطقه را ترک می کنند یا دیگر به آن باز نمی گردند.

بر خلاف پروژه نوادا، توسعه ویرجینیا توسط نگرانی های حیات وحش متوقف نشده است. شهرستان Botetourt مجوز مزاحمت زمین را برای درجه بندی اولیه در ماه اوت صادر کرد و شهرستان گزارش داد که درجه بندی در هفته دوم سپتامبر آغاز شد. کار می تواند در مناطق تایید شده ادامه یابد در حالی که برخی از مجوزهای زیست محیطی اضافی ایالتی و فدرال در حال بررسی هستند. این شهرستان می گوید تا زمان تکمیل مجوزهای مربوطه باید از جوی ها و تالاب ها پرهیز کرد.

نیوزویک برای نظر دادن با گوگل تماس گرفته است.

در تنسی، یک مرکز داده پیشنهادی در نزدیکی باغ‌وحش نشویل نگرانی‌های بیشتری در مورد اثرات توسعه بر حیات وحش و آبراه‌های اطراف ایجاد کرده است.

در ماه ژوئن، مرکز تنوع زیستی و مرکز حقوق محیط زیست جنوبی نامه‌ای به مقامات نشویل و توسعه‌دهنده DC BLOX ارسال کردند که در آن نگرانی‌هایی را در مورد اثرات بالقوه بر روی خرچنگ نشویل و زیستگاه مجاور آن مطرح کردند.

سازمان‌ها بر این احتمال تاکید کردند که رواناب طوفان می‌تواند بر شاخه‌های میل کریک تأثیر بگذارد، در حالی که نور مصنوعی و سر و صدا می‌تواند رفتار و پرورش حیات وحش را مختل کند.

لورل جوب، وکیل مرکز تنوع زیستی و بومی نشویل، از مقامات محلی و توسعه‌دهنده خواست تا در این پروژه تجدید نظر کنند. جوب در بیانیه‌ای گفت: «نشویل نمی‌خواهد مردم یا حیات وحش را در معرض خطر این مرکز داده قرار دهد.

"مردم صحبت کرده اند، و آنها تصمیم گرفته اند از همسایگان خود، انسان ها و حیوانات به طور یکسان محافظت کنند. اکنون زمان آن است که شهر و DC BLOX گوش کنند، قدم بردارند و کار درست را انجام دهند."

پس از مخالفت گسترده عمومی، از جمله طوماری که بیش از 600000 امضا را به خود جلب کرد، شورای مترو یک توقف موقت برای مراکز داده جدید در مقیاس بزرگ تصویب کرد و قوانین اضافی را برای توسعه آینده به تصویب رساند. مهلت قانونی رسیدگی به مجوزهای مربوطه را تا اول دسامبر متوقف می کند.

هیئت مدیره باغ وحش نشویل همچنین مصالحه پیشنهادی را رد کرد که به یک مرکز داده کوچکتر در کنار باغ وحش اجازه می داد. این باغ وحش اظهار داشته است که نزدیکی این مرکز به گونه های آسیب پذیر و جوامع همسایه ایمن نیست.

در ماه اکتبر، یک قاضی فدرال شکایت DC BLOX را در مورد به چالش کشیدن اقدامات شهر رد کرد و درخواست آن را برای دستور مقدماتی رد کرد. با این حال، این حکم امکان طرح شکایت اصلاح شده توسط توسعه دهنده را باز گذاشت.

Newsweek برای نظر دادن با DC BLOX تماس گرفته است.

حافظان محیط زیست نگرانی خود را در مورد تغییرات در مجوزهای زیست محیطی ابراز کرده اند که ممکن است انجام برخی پیشرفت ها را بدون حفاظت از تالاب های فدرال آسان تر کند.

تصمیم دادگاه عالی در سال 2023 در Sackett v. Environmental Protection Agency محدوده تالاب های تحت پوشش قانون آب پاک فدرال را محدود کرد. این تصمیم تغییر داد که کدام تالاب ها و آبراه ها واجد شرایط حفاظت فدرال هستند و به طور بالقوه برخی از مناطق را بیشتر به پادمان های ایالتی و محلی وابسته می کند.

مدافعان حیات وحش استدلال می‌کنند که کاهش حفاظت از تالاب‌ها و جریان‌های کوچک‌تر می‌تواند خطر از بین رفتن زیستگاه را در جایی که ساخت‌وساز بر روی آب‌هایی که دیگر واجد شرایط مجوز فدرال نیستند، افزایش دهد. تالاب ها و نهرهای کوچک می توانند نقش های اکولوژیکی مهمی ایفا کنند. آنها می توانند از دوزیستان، بی مهرگان آبزی و پرندگان حمایت کنند، آب را ذخیره کنند، آلاینده ها را فیلتر کنند و اکوسیستم های بزرگتر را به هم متصل کنند.

با این حال، الزامات قانونی دقیق به ویژگی های هر آبراه و قوانین فدرال، ایالتی و محلی قابل اجرا بستگی دارد. همه تالاب‌ها حفاظت فدرال را از دست نداده‌اند، و سایر حفاظت‌ها ممکن است همچنان اعمال شوند.

برای حامیان حیات وحش، نگرانی این است که شکاف‌های نظارتی می‌تواند به زیستگاه‌های حساس قبل از در نظر گرفتن کامل ارزش اکولوژیکی آنها آسیب ببیند.

این موضوع اهمیت ارزیابی ردپای محیطی یک پروژه را قبل از ساخت، از جمله تأثیراتی که ممکن است خارج از مرزهای فوری تأسیسات رخ دهد، تقویت می کند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: سامانتا بیچ و ریان مورگان.

در گفتگوی 10 نوامبر ما با عنوان «وبینار نیوزویک: سیاست هوش مصنوعی چگونه دوره‌های میان دوره‌ای 2026 را شکل داد» ثبت نام کنید، که به بررسی نحوه عملکرد سیاست‌های هوش مصنوعی در رقابت‌های کلیدی، مراکز داده، لابی‌گری و خطوط سیاسی می‌پردازد.