تأمل بر سه سال پوشش هنری از 7 اکتبر: ایجاد تعادل بین فرهنگ، تراژدی - نظر

چهار کوکتل بود که هرگز در بار آن شب - 5 اکتبر 2023 - نشنیده بودم و دو تای آنها آبی بودند. تلاش برای انتخاب نوشیدنی در مراسم جوایز جشنواره بین المللی فیلم حیفا برای من لحظه تعیین کننده "قبل از 7 اکتبر" بود. فکر می‌کنم همه اسرائیلی‌ها خاطره‌ای از آخرین لحظه «قبل» دارند، زمانی که هنوز احساس می‌کردند دنیا عادی است. من یکی از کوکتل‌های آبی را گرفتم و در حین اعلام برندگان آن را خوردم.

از قضا، جایزه مسابقه فیلم بلند اسرائیلی به «سرباز ناپدید شده» ساخته دنی روزنبرگ رسید، درباره سربازی آسیب دیده که در جنگی در غزه می جنگد و به AWOL می رود و در تل آویو مخفی می شود و به گمان اینکه گروگان گرفته شده است به دنبال او می گردد. اوز تنها چند هفته پس از کشتار حماس به دنبال سگ گمشده خود می گردد. در طول سه سال گذشته، به عنوان یک نویسنده فرهنگ و هنر، تمام تلاش خود را کرده ام تا با ایجاد تعادل با وقایع 7 اکتبر کنار بیایم.

بین نوشتن درباره فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی تازه منتشر شده و پوشش هنری که به کسانی که در کشتار و جنگ کشته یا گروگان گرفته شده‌اند وقایع نگاری می‌کند و به آنها احترام می‌گذارد. آشتی دادن هنرها با تراژدی‌های جاری این کار را در حالی انجام دادم که سعی می‌کردم آنچه را که اتفاق می‌افتد بفهمم. در لحظاتی به این فکر می‌کردم که آیا کارم بیهوده است: آیا در این دوره حتی به پوشش هنری نیاز داشتیم؟ چرا یک صفحه خبری دیگر نیست؟ اما حتی در تاری وحشتناک 7 اکتبر، شروع کردم به فکر کردن در مورد معنی‌دارترین راهی که می‌توانم به پر کردن صفحات هنری کمک کنم. ابتدا، می‌خواستم دیوید برین را بفرستم، که در آن زمان هر دو مدیر بود.

سردبیر و سردبیر هنری، هر چه سریع‌تر مطالب بیشتری را ممکن می‌کند، تا بتواند روی اخبار تمرکز کند. فکر می‌کنم اولین مقاله‌ای که نوشتم درباره این بود که چگونه مردم می‌توانند پولشان را برای نمایش در آخرین روز جشنواره بین‌المللی فیلم حیفا در 7 اکتبر بازپرداخت کنند، که البته لغو شده بود. پس از آن، به کودکان فکر کردم.

به نظر می‌رسید که تا اطلاع ثانوی در خانه گیر می‌کردند، و همانطور که همه والدین می‌دانند، کنترل بلاتکلیفی برای بچه‌ها سخت است، همانطور که بدیهی است حملات موشکی مکرر نیز دشوار است. در یکی از سفرها به پناهگاه بمب ساختمانم در 7 اکتبر، شنیدم که کودکی حدودا پنج ساله از مادرش پرسید: «آیا ما هنوز هم می‌توانیم به زمین بازی برویم، در پنج ساعت بعد از آن حمله رسمی، چیزی شنیده بودیم؟» به نظر می رسید که این حمله محدود به جنوب کشور بود، اما هیچ کس چیزی را به طور قطع نمی دانست. مادرش پاسخ داد: امروز نه.

«فردا چطور؟» دختر پرسید و مادر گفت که هنوز نمی‌داند. بنابراین، بخشی از 7 اکتبر را صرف جدایی از اخبار و بررسی تمام محتوای کودکان موجود در اسرائیل کردم. من مقالاتی نوشتم که فیلم ها و سریال هایی را توصیه می کردم که امیدوارم کودکان در سنین مختلف دوست داشته باشند. بسیاری از ارائه دهندگان تلویزیون در این دوره محتوای فرزندان خود را رایگان کردند. گزینه دیگری که به ذهنم رسید وب سایت های موزه بود. بسیاری از موزه ها محتوای کودکان را در وب سایت خود قرار می دهند. برخی از فعالیت‌های زنده و آنلاین اضافه شده‌اند.

من در مورد بسیاری از آنها تا جایی که می توانستم نوشتم. در یک نقطه خاص، می دانستم که باید شروع به توصیه نوعی محتوای فرار برای بزرگسالان کنم. این یک پیشنهاد بسیار پیچیده تر بود. می‌دانستم که بسیاری از مردم نمی‌خواهند چیزی حاوی خشونت گرافیکی ببینند. اگر مردم می‌خواستند خون و مرگ را ببینند، می‌توانستند اخبار را تماشا کنند. بنابراین، فیلم‌ها و سریال‌هایی را که مرتبا به آن‌ها روی می‌آورم به عنوان تماشای راحت، مانند غذای راحتی، که در اسرائیل موجود بود، توصیه کردم.

پارامتر اصلی این بود: آیا این فیلم یا سریال افرادی را نشان می دهد که از گذراندن وقت با آنها لذت می برم؟ آیا این مرا آرام می کند؟ اما البته، این همه فرار نبود. می‌خواستم گروگان‌ها را در هر صفحه‌ی روزنامه حاضر نگه دارم. جامعه هنری، مانند هر جامعه، در 7 اکتبر متحمل ضرر شده بود. من تعدادی از آژانس های استعدادیابی اسرائیل را در اینستاگرام دنبال می کنم، که اغلب پروژه های جدید مشتریان خود را تبلیغ می کنند.

اما پست های معمول در مورد اولین بازیگری این مدل یا تک آهنگ جدید آن نوازنده با لیست هایی از مراسم تشییع جنازه جایگزین شد. تعداد کمی از کسانی که از بین رفتند در تلاش بودند تا در صنعت سرگرمی حضور داشته باشند، مانند تامار گلدنبرگ، بازیگری که به تازگی شکسته شده بود، نقشی در سریال Dismissed، اما هنوز فیلمبرداری را شروع نکرده بود. تهیه کنندگان یک قسمت را به او اختصاص دادند. Yahav Winner، فیلمساز مستقل ساکن کیبوتز کفار آزا، حواس تروریست های حماس را پرت کرد تا همسر و نوزاد دخترش بتوانند فرار کنند و او کشته شد.

آخرین فیلم او، پسر، پس از مرگش اکران شد و جایزه اوفیر را دریافت کرد. بازیگران و عوامل سریال Fauda، سریالی که سوء استفاده‌های کماندوها در یک واحد ضد تروریسم اسرائیل را به تصویر می‌کشد، مستقیما تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند. ایدان آمدی، بازیگر و خواننده ای که یکی از ستارگان آن بود، در جنگ غزه به شدت مجروح شد. او که تصمیم گرفت خود را وقف بهبودی و حرفه موسیقی خود کند، از حضور در فصل پنجم سریال، به جز یک فیلم کوتاه بی کلام، منصرف شد. هنرمندان کشته شدند، ربوده شدند در GazaMatan Meir، یکی از اعضای Gazrew Fauda's در جنگ 3 نوامبر کشته شد.

در حالی که لیور وایتزمن، که در بخش صداگذاری فاودا، تهران و بسیاری از نمایش ها و فیلم های دیگر کار می کرد، در 7 اکتبر توسط تروریست ها در سدروت به قتل رسید. دیوید کونیو، که در سال 2013 در فیلم جوانی تام شووال بازی کرده بود، به همراه همسر، دختران و برادرش آریل از نیر اوز ربوده شد. شوال مستندی درباره او به نام نامه ای به دیوید ساخت که بعد از انتشار کونیو در اکتبر 2025 دوباره آن را ویرایش کرد. اگر کسی بخواهد از من بپرسد سخت ترین مصاحبه ای که تا به حال انجام داده ام چه بوده است، لازم نیست قبل از پاسخ دادن به «هن آویگدوری» لحظه ای فکر کنم. آویگدوری نویسنده تلویزیونی است که

باهوش، خنده دار و خونگرم است - پس چرا او چنین مصاحبه سختی داشت؟ چون وقتی صحبت می کردیم، همسر و دختر 12 ساله او پس از ربوده شدن از کیبوتز بئری، جایی که با اقوامشان ملاقات می کردند، در بازداشت حماس بودند. برای من سخت بود که تلفن را بردارم و با او تماس بگیرم، اگرچه می دانستم که او می خواهد مصاحبه کند، زیرا نمی توانستم تصور کنم کسی در موقعیت او چگونه می تواند آرام صحبت کند.

اما او به طرز قابل توجهی متشکل و خوش صحبت بود و گفت که از این فرصت برای حفظ نام همسر و دخترش در اخبار استقبال می کند. همسرش، شارون، یک درمانگر نمایشی برای افراد در طیف اوتیسم است و از آنجا که پسرم در این طیف قرار دارد و از داشتن این نوع درمانی سود زیادی برده است، ما کمی در مورد او صحبت کردیم. به جای اینکه فقط او را قربانی کند، دوست دارد.

شارون و نوام در اولین معامله گروگان آزاد شدند. به تدریج، سالن های سینما شروع به بازگشایی کردند و برخی از نسخه های زندگی فرهنگی از سر گرفته شدند. یکی از اولین فیلم‌هایی که افتتاح شد، تیلور سویفت: تور دوره‌ها بود، و من به یکی از اولین نمایش‌های فیلم در اورشلیم رفتم. بسیاری از دختران نوجوان در آن شرکت کردند، برخی از آنها لباس‌های پولک‌دار پوشیده بودند و ناخن‌هایشان را به افتخار دیدن این فیلم که بت آن‌ها بود، به رنگ‌های رنگین کمان می‌کشیدند. من با چند نفر از آنها صحبت کردم. هیچ یک حتی به اندازه کافی بزرگ نبودند که رضایت دهند که نقل قول شود

کمک برادرش در غزه می‌جنگید و به این فکر می‌کرد که فیلمی را که مدت‌ها منتظر دیدن آن بود، کنار بگذارد، اما مطمئن بود که او می‌خواهد او از خودش لذت ببرد. وقتی صحبت می‌کردیم، احساس کردم که سؤالاتم آنها را پایین می‌آورد و از نزدیک شدنم به آنها پشیمان شدم. کم کم فیلم‌های مستند درباره کشتار و همچنین فیلم‌ها و سریال‌های داستانی درباره کشتار و عواقب آن منتشر شد، از جمله سگ‌ها و مردان، هشدار قرمز، و روزی در اکتبر. آخرین فیلم آوی نشر، «عشق‌های ما»، که به‌تازگی در جشنواره بین‌المللی «عشق‌های ما» افتتاح شد.

داستان انسانی درباره چندین نفر که فکر می کنند در 6 اکتبر 2023 بدترین روز زندگی خود را می گذرانند و روز بعد باید برای بقا بجنگند. از 15 اکتبر در سینماهای سراسر اسرائیل اکران خواهد شد. با نگاهی به گذشته، ای کاش راه‌های بیشتری برای نگه داشتن قربانیان 7 اکتبر در صفحه فرهنگ پیدا می‌کردم، و امیدوارم بتوانم به مردم کمک کنم کودکانشان را سرگرم کنند و محتوای تلویزیونی را بیابند که ذهن آنها را از اخبار دور کند. با فکر کردن دوباره به مجموعه کوکتل آبی در شب 5 اکتبر 2023، به یاد می‌آورم که قبل از حضور در جشنواره، از مدیر جشنواره تشکر کردم.

. گفتم: "سال آینده می بینمت" و او با کلماتی که هنوز در ذهن من تکرار می شود پاسخ داد: "امیدوارم اینطور باشد، عزیزم. اما ما هرگز نمی دانیم چه اتفاقی خواهد افتاد."