تاریخ شگفت انگیز کل نیدر: چگونه فرمول قانونی یوم کیپور به سرود مقدس تبدیل شد

مضمون نمادین کول ندر - با انحرافات مدال متمایز، جهش‌های بیانی، و خطوط کانتوری برجسته‌اش - کاری نادر را در عبادت یهودی انجام داده است: از آستانه کنیسه به فرهنگ سکولار عبور کرده است. برای قرن‌ها، این ملودی باستانی همه را از آهنگسازان کلاسیک و نوازندگان آوانگارد گرفته تا کارگردانان سینما و هنرمندان پاپ مجذوب خود کرده است. اساسا متن یک دعای شاعرانه یا دعای رحمت نیست. این یک فرمول خشک و قانونی است که به زبان آرامی برای لغو نذرهای شخصی نوشته شده است.

چگونه یک سلب مسئولیت قانونی خشک به ملودی احساسی ترین در تقویم یهودی پیوند خورده است؟ کانتور الیاهو شلیفر، استاد بازنشسته موسیقی مقدس و مدیر سابق دانشکده موسیقی مقدس در دانشگاه عبری، که از مقامات کالج موزیک مقدس در جیروس است، توضیح داد: «متن کول ندری مربوط به قرن هشتم یا نهم است و در آن زمان بحث برانگیز بود. در مورد موسیقی مذهبی یهودی

بحث اصلی این بود که آیا می توان نذرهای آینده را باطل کرد یا نه.» او خاطرنشان کرد که در طول قرون وسطی، متن ابتدا به سال آینده اشاره می کرد: «از این یوم کیپور تا یوم کیپور بعدی که برای همیشه به سراغ ما می آید». با این حال، از آنجایی که محققان بحث می کردند که آیا نذرهای آینده می توانند از نظر قانونی لغو شوند، بسیاری از جوامع صرفا به نذرهای گذشته اشاره کردند: «از یوم کیپور گذشته تا این یوم کیپور».

این انعطاف قانونی هزینه سنگینی داشت. در قرون وسطی، یهودی ستیزان از این فرمول استفاده کردند و ادعا کردند که در دعای کل نیدر - یکی از مقدس‌ترین دعاهای یهودیت - یهودیان خود را از هرگونه توافق و وعده مبرا کردند. در قرن نوزدهم، رهبران جنبش اصلاح طلب یهودی تلاش کردند تا متن را به طور کامل تغییر دهند یا حذف کنند.

کل نیدره به کلی حذف شد.» در عوض، روبریک به سادگی «سرود کول ندره» را می خواند و نوازنده ارگ یا گروه کر ملودی سنتی را بدون کلمات آرامی اجرا می کرد. در دیگر سنت‌های غیر ارتدوکس، مزامیر آلمانی جایگزین فرمول قانونی اصلی شد، یا نوازندگان ویولن سل برای اجرای فانتزی ابزاری معروف ماکس بروخ در این مضمون به‌عنوان بخشی از این مراسم آورده شدند. این متن تنها در طول ظهور نازیسم در اروپا به طور گسترده در میان جوامع غیر ارتدوکس احیا شد، زیرا یهودیان در دوران باستانی خود باز پس گرفتند.

در حالی که سنت‌های سفاردی دارای طیف گسترده‌ای از تلاوت‌ها و سبک‌های نوحه‌خوانی منطقه‌ای هستند – که از جامعه‌ای به جامعه دیگر و خواننده دیگر متفاوت است، ملودی اشکنازی به یک مضمون واحد و استاندارد شده در سراسر اروپا تبدیل شد. این ملودی به‌عنوان یکی از آهنگ‌های «می‌سینایی» طبقه‌بندی می‌شود – ملودی‌های سنتی اشکنازی به گونه‌ای منشأ دوباره یا ملودی‌های اشکنازی را دوباره به آن نسبت می‌دهند. در کوه سینا

در حقیقت، ریشه‌های آن ملیله‌ای پیچیده است که در آلمان قرن پانزدهم و شانزدهم بافته شده است. به گفته شلیفر، این مضمون ترکیبی از آوازهای کتاب مقدس اشکنازی (برگرفته از حفتره)، بداهه‌پردازی‌های فضیلت‌آمیز قاضی، و ترانه‌های سکولار آلمانی قرون وسطایی را نشان می‌دهد. شاعر-موسیقیان. سوابق تاریخی نشان می دهد که چگونه مقامات اولیه خاخام عملکرد آن را شکل داده اند. «معلم ما، خاخام یااکوف بن موشه لوی مولین (مهاریل)، یکی از بزرگ‌ترین شخصیت‌های خاخام در اواخر قرن چهاردهم و اوایل قرن پانزدهم، یک موضوع سنتی را توصیف کرد که سه بار خوانده می‌شود.

شلیفر خاطرنشان کرد: «متکلمان هنوز در مورد اینکه آیا منظور او افزایش صدای پویا بود یا بالا بردن سطح با گام‌های ملودیک بحث می‌کنند. امروزه، کانتورها هر دو را انجام می‌دهند.» با این حال، اینکه آیا ماهاریل به ملودی دقیقی که امروز خوانده می‌شود، مورد تردید است یا خیر. کرال و کانتوریا استاندارد را رسمی کرد

تنظیمی که امروزه در سرتاسر جهان شناخته شده است. چگونه ملودی کول نیدره دنیای سکولار را فتح کرد جاذبه عاطفی مضمون اشکنازی ناگزیر آهنگسازان کلاسیک غیر یهودی و سکولار را به خود جلب کرد. مشهورترین اقتباس فانتزی 1880 برای ویولن سل و ارکستر، کول نیدری، توسط کمپوست پروتستان آلمانی است.

بروخ مضمون را مستقیما از یعقوب آبراهام لیختنشتاین، خواننده کنیسه قدیمی در برلین، رونویسی کرد. اگرچه محققانی مانند لئون بوتشتاین خاطرنشان می‌کنند که بروخ عمدتا به‌عنوان یک علاقه‌مند به موسیقی فولکلور به سمت این قطعه کشیده می‌شد تا یک فیلسمی، آهنگسازی او برای همیشه ملودی را در رپرتوار موسیقی کلاسیک حک کرد. دهه‌ها بعد، آرنولد شوئنبرگ کل نیدر مدرن و عمیقا معنوی خود را خلق کرد (Op. 38).

برای شوئنبرگ، که قبل از بازگشت رسمی به یهودیت با به قدرت رسیدن نازی ها، به مسیحیت گرویده بود، این قطعه یک عمل عمیقا شخصی توبه بود. شوئنبرگ متون کابالای لوریان را در کنار دعای سنتی جاسازی کرد. او همچنین به یک افسانه رایج گفت: این موضوع در میان سفاردی ها که در دوران تفتیش عقاید اسپانیایی مخفیانه در انبارها آواز می خواندند سرچشمه می گرفت. شلیفر توضیح داد: «این افسانه هیچ مبنای تاریخی ندارد. «اگر درست بود، امروز این موضوع را در کنیسه های سفاردی می شنید.

آثار شوئنبرگ به طور کامل برگرفته از آوازهای اشکنازی است." اسطوره های پیرامون استادان کلاسیک و ملودی حتی به عقب تر نیز کشیده شده اند. شایعات مدت ها ادامه داشته است که لودویگ ون بتهوون موتیف کول نیدر را در آداجیو کوارتت زهی خود اپ. 131 نقل کرده است. فراتر از قانون کلاسیک، کل نیدر به فرهنگ عامه قرن بیستم مهاجرت کرد.

این فیلم توسط خواننده‌های موسیقی پاپ مانند پری کومو ضبط شد و با راک روانگردان اقتباس شد (مانند قطعه 1968 The Electric Prunes "Kol Nidre") و به طور برجسته در سینما به نمایش درآمد - از آل جولسون در فیلم پیشگامانه The Jazz Singer در سال 1927 تا نیل دایموند در سال 1980 که این ویژگی‌های فرهنگی خاص را به وجود آورد. مرزها؟ شلیفر بر این باور است که فراتر از ارتباطش با موضوع توبه یوم کیپور، پاسخ در معماری اصلی موسیقی آن نهفته است. او تأمل کرد: «این موضوع نمادی از سرنوشت قوم یهود بود.

"این با یک کلید مهم جزئی شروع می شود، اما در نهایت به مقیاس بزرگ تبدیل می شود - نماد یک حس عمیق امید و رستگاری در پایان روزها."