تاریخ نشان می دهد که در مورد مشروبات الکلی و رانندگی جایی برای ابهام وجود ندارد

این روزنامه در اکتبر 1969 اشاره کرد که "بحث تعجب آور کمی در مورد ورود قریب الوقوع به این کشور در مورد استفاده از تخمین سطح الکل در خون راننده به عنوان وسیله ای برای ارزیابی توانایی او در رانندگی با ماشین" وجود دارد. ابتکار جدید بر روی دستگاه تنفس و آزمایش خون و ادرار که در صورت لزوم همراه با آن انجام می شود، متمرکز بود. اگر قرار بود بحثی وجود داشته باشد، آن هم پیشنهاد شد، نه بر روی مسائل اصولی، بلکه در مورد فناوری و مسائل مربوط به دقت و حفره‌ها.

از نقطه نظر امروزی، قوانین سال 1969 به طرز شگفت آوری سست به نظر می رسند. حتی در آن زمان، اشاره شد که حد مجاز «125 میلی‌گرم به ازای هر 100 میلی‌لیتر خون» «یک حد سخاوتمندانه آزاد بود - شاید معادل شش ویسکی کوچک یا چهار پیمانه آبجو توسط یک مرد سنگی در مدت دو ساعت مصرف شود». من در مورد صحت دقیق آن مطمئن نیستم، اما امروز ما آن را نوشیدن الکل می نامیم. و امروزه محدودیت های قانونی 50 میلی گرم الکل در هر 100 میلی لیتر خون برای رانندگان دارای مجوز کامل و 20 میلی گرم الکل در هر 100 میلی لیتر خون برای رانندگان حرفه ای، یادگیرنده و تازه کار است.

طلوع جدید در سال 1969 مسلما آغازگر دوران هوشیاری نبود. وزیر بهداشت وقت، ارسکین چایلدرز فیانا فایل، در مورد عزم ایرلندی برای فرو بردن مشکل نوشیدن "زیر فرش" اظهار داشت. در فوریه 1972، بابی مولوی، وزیر دولت محلی، که اداره‌اش مسئولیت جاده‌ها را بر عهده داشت، نامه‌ای احساسی غیرمعمول به جک لینچ درباره مرگ‌های جاده‌ای نوشت. مولوی نگران بود که «ارقام منتشر شده توسط Gardaí برای ژانویه نشان دهنده افزایش تکان دهنده دیگری به 62 مرگ - 22 بیشتر از ژانویه 1971 است.

به نظر می رسد امسال باید منتظر 700 مرگ در جاده ها باشیم و حداقل 25000 نفر مجروح شوند، مگر اینکه بتوانیم اقدامات جدی برای جلوگیری از آن انجام دهیم... مهمتر از همه، شواهد ترسناکی (هر چند محرمانه) از میزان الکل در بدن قربانیان تصادفات وجود دارد، در حالی که رانندگان تحت تأثیر یک منظره معمولی هستند که باید پس از رانندگی با سرعت مجاز و کاهش سرعت رانندگی به ساعات مستمر کاهش یابد. او با نوشتن از «یأسی که من احساس می کنم.

حتی به این فکر کردم که سال گذشته برای 600 کشته یک روز عزای ملی درخواست کنم و آن را به یک رویداد سالانه تبدیل کنم.

ایام سوگواری به موقع، زیر چتر جهانی، به شکل روز جهانی یادبود قربانیان تصادفات جاده ای، که از سال 2005 آغاز شد، سازمان ملل از دولت ها خواست تا در سومین یکشنبه نوامبر هر سال برگزار کنند. به مناسبت آن روز در نوامبر 2015، سازمان ایمنی جاده (RSA) خاطرنشان کرد که از اولین ثبت قربانیان ترافیک جاده ای ایرلند در سال 1959، "23752 نفر در جاده ها در جمهوری ایرلند کشته شده اند. سوابق در سال 1931 در ایرلند شمالی آغاز شد و از آن زمان تاکنون 14767 نفر در جاده ها کشته شده اند.

این به این معنی است که از زمانی که سیستم ثبت رکورد برای اولین بار راه اندازی شد، 38519 نفر در جاده های ایرلند جان خود را از دست داده اند. سال بعد، RSA فاش کرد که الکل عامل 38 درصد از کل مرگ و میرهای جاده ای بین سال های 2008 تا 2012 بوده است.

پیشرفت های حاصل شده در طول دهه ها قابل توجه بوده است، اگرچه نگرانی قابل درک در مورد افزایش های اخیر همچنان وجود دارد. بر اساس گزارش RSA، در سال 2025، 182 نفر در تصادفات جاده ای در جمهوری کشته شدند که این رقم در سال 2024، 171 نفر بود. آگاهی از ایمنی جاده یک پیشرفت نسبتا جدید است. RSA در سال 2006 تاسیس شد و از شورای ایمنی ملی برگزیده شد. سال گذشته 399 کشته در جاده های ایرلند رخ داد. پنجاه سال پس از نامه شکایت مولوی، در سال 2022، 155 نفر در تصادفات جاده ای جان باختند.

عوامل بسیاری از جمله کیفیت جاده‌ها و اتومبیل‌ها به بهبود کمک کردند، اما تلاش زیادی نیز صرف آموزش و کمپین‌های برجسته در مورد خطرات رانندگی در حالت مستی شد. این موضوع باعث می‌شود که RSA حتی نصب دستگاه‌های تشخیص نفس را در میخانه‌ها و هتل‌ها ایده خوبی بداند. همانطور که در این هفته گزارش شد، وزیر امور خارجه در ایمنی راه، شان کانی دستور داده است که از این طرح صرف نظر کند، زیرا این طرح "ابهام" ارائه می دهد.

افزایش مصرف مواد مخدر به دلیل نرخ "واقعا نگران کننده" مصرف کوکائین

او مطمئنا حق دارد. در سال 1969، زمانی که دستگاه‌های آزمایش تنفسی معرفی شدند، این روزنامه به این فکر می‌کرد که آیا به مرور زمان ممکن است «تنها راهی که از طریق آن می‌توان آزمایش یک راننده را برای میزان دقیق الکل در خونش انجام داد... این باشد که بگوییم راننده‌ای که اصلا الکل در جریان خونش است، نباید رانندگی کند؟ در واقع می‌توانست ما را به همان تصادف قبلی برگرداند. آیا آمار برای آن بدتر است؟»

اگر این یک پایان نامه قدیمی در سال 1969 بود، مطمئنا تا کنون باید بیش از حد تثبیت شده باشد.

کمیته Oireachtas گفت: همه خودروها باید برای مبارزه با رانندگی در حالت مستی دستگاه تنفس مصنوعی داشته باشند.