پرش به محتوای اصلی

تازه مانند برف سیرا مملو از میکروپلاستیک: طوفان ها می توانند آلودگی را حتی به مکان های دوردست منتقل کنند.

فیزیک‌ارگ۱۴۰۵ آبان ۷, پنجشنبه، ساعت ۲۲:۵۰حدود 4 دقیقه مطالعه

برای اولین بار، دانشمندان دانشگاه UC Riverside میزان آلودگی میکروپلاستیک را در طول طوفان های برفی در سیرا نوادا اندازه گیری کردند و از یافتن مقادیر قابل توجهی حتی در دورافتاده ترین مکان ها شگفت زده شدند.

توسط جولز برنشتاین، دانشگاه کالیفرنیا - ریورساید

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

برای اولین بار، دانشمندان دانشگاه UC Riverside میزان آلودگی میکروپلاستیک را در طول طوفان های برفی در سیرا نوادا اندازه گیری کردند و از یافتن مقادیر قابل توجهی حتی در دورافتاده ترین مکان ها شگفت زده شدند.

محقق اصلی الکساندرا کاراپتروا، سم شناس زیست محیطی UC Riverside، نمی توانست با ماشین یا حتی پیاده به هیچ یک از مکان های جمع آوری برف دسترسی داشته باشد. او انتظار داشت که پیدا کردن پلاستیک در حداقل تعداد کمی از این مکان ها سخت تر باشد یا حتی وجود نداشته باشد، با توجه به فاصله آنها از فعالیت های انسانی.

کاراپتروا گفت: "یکی از سایت ها با تله کابین قابل دسترسی بود. من مجبور شدم به بقیه مکان های دور دست اسکی کنم. آنها تا چه اندازه ایزوله هستند." "اما مهم نیست که چقدر از سایت دورتر بودم، من همیشه میکروپلاستیک ها را آنجا پیدا می کردم."

جزئیات مربوط به ذرات، هفت محل جمع آوری آنها و روش مورد استفاده برای تأیید خواص شیمیایی آنها در مجله Environmental Science and Technology توضیح داده شده است.

اگرچه این مطالعه مشخص نکرد که در نهایت چه مقدار پلاستیک به آب آشامیدنی می رسد، یافته ها فراتر از کوه اهمیت دارند، زیرا برف سیرا نوادا حدود 30 درصد از آب شیرین کالیفرنیا را تامین می کند.

این مطالعه همچنین توضیح می‌دهد که چگونه برف پلاستیک‌های موجود در هوا را از اتمسفر جدا می‌کند و آن را به زمین می‌برد، دور از مراکز جمعیتی و مکان‌هایی که پلاستیک تولید یا استفاده می‌شود.

میکروپلاستیک ها زمانی وارد هوا می شوند که محصولات پلاستیکی الیاف را می ریزند یا به قطعات کوچک تبدیل می شوند. لباس‌ها می‌توانند الیاف را مستقیما به اتمسفر ساطع کنند، از جمله از طریق دریچه‌های خشک‌کن یا فقط پوشیدن روزانه، در حالی که باد ذرات را از زمین بلند می‌کند و آنها را به جای دیگری می‌برد.

وقتی دانه‌های برف می‌ریزند، مقداری از این ذرات پلاستیکی ریز معلق در هوا را جمع‌آوری می‌کنند. این فرآیند که اسکراب نامیده می شود، به توضیح این موضوع کمک می کند که چرا محققان میزان پلاستیک بیشتری را که با بارش برف می بارید نسبت به هوای خشک اندازه گیری کردند.

کاراپترووا گفت: «ما در نقطه‌ای هستیم که میکروپلاستیک‌ها در جو ما هستند، نه فقط اقیانوس‌ها، نه فقط رودخانه‌ها. با بارش برف پایین می‌آید و راه خود را به مکان‌هایی باز می‌کند که معمولا انسان‌ها نمی‌روند».

در نقاط دورافتاده نمونه برداری، در طول اوج طوفان، برف بین 270 تا 3200 ذره پلاستیک در هر متر مربع در روز رسوب می کرد. در یک سایت در منطقه اسکی کوه ماموت، میزان آلودگی تقریبا سه برابر بیشتر از سایت های دور افتاده بود. بین 2600 تا 7500 ذره در هر متر مربع در روز در برف آنجا رسوب می کرد. فعالیت های انسانی در نزدیکی و تجمع بیشتر برف، توضیحات احتمالی وجود دارد.

کاراپتروا گفت: "فکر نمی کردم پلاستیک ها تا این حد در شهر معلق بمانند."

حتی تعداد ذرات بزرگ در ماموت نشان دهنده مقادیر کمی از مواد است. در بالاترین نرخ تخمینی، بارش برف بیش از یک هکتار (0.4 هکتار) حدود 1.5 گرم (0.05 اونس) پلاستیک در روز را تحویل می دهد.

محققان برای کشف محل پیدایش پلاستیک‌ها، توده‌هایی از هوا را ردیابی کردند که طوفان‌های نمونه‌برداری شده در این مطالعه را آغاز کردند. بیشتر هوای طوفانی از فرسنو و مادرا عبور کرده است، که نشان می دهد دره مرکزی ممکن است منطقه ای باشد که این ذرات را تشکیل می دهد. مدل‌های رایانه‌ای نمی‌توانند منابع دقیق را شناسایی کنند یا از ورود پلاستیک حتی از دورتر به سیرا جلوگیری کنند.

تحقیقات قبلی قبلا نشان داده بود که میکروپلاستیک ها در برف غربی ایالات متحده وجود دارند. این مطالعه میزان رسوب بر روی زمین را در طول طوفان‌های فردی مورد بررسی قرار داد و به محققان اجازه داد تا اندازه‌گیری‌ها را با رویدادهای آب و هوایی خاص مرتبط کنند.

تأیید هویت ذرات به چیزی بیش از نگاه کردن از طریق میکروسکوپ نیاز دارد. محققان از نور مادون قرمز برای خواندن امضاهای شیمیایی استفاده کردند، سپس آن امضاها را با یک کتابخانه مرجع مقایسه کردند تا پلاستیک را از خاک و مواد گیاهی تشخیص دهند.

به طور معمول، محققان پلی اتیلن، پلی پروپیلن و پلی استر/PET را پیدا کردند که پلاستیک هایی هستند که معمولا در پوشاک و بسته بندی استفاده می شوند. این تیم همچنین مشتقات سلولز، گروهی از مواد گیاهی اصلاح شده شیمیایی را که در محصولات مصرفی استفاده می شود، پیدا کردند.

این مطالعه اثرات بهداشتی میکروپلاستیک ها را در محیط ارزیابی نکرد. با این حال، برخی از مواد شیمیایی مورد استفاده در پلاستیک دارای اثرات سلامتی از جمله اختلال در هورمون، التهاب و آسیب سلولی هستند.

اجزای آشنای ذرات اشاره به استفاده روزمره از پلاستیک بسیار فراتر از خود محصولات دارد.

کاراپتروا گفت: «ما به نقطه‌ای رسیده‌ایم که آلودگی پلاستیکی هر روز در سراسر این منطقه از آسمان می‌بارد، حتی زمانی که برف نمی‌بارد.

الکساندرا کاراپتروا و همکاران، رسوب مقیاس رویداد میکروپلاستیک های جوی در بارش برف سیرا نوادا در آمریکای شمالی، علوم و فناوری محیطی (2026). DOI: 10.1021/acs.est.6c02757

اطلاعات مجله: علوم و فناوری محیط زیست، علوم و فناوری محیط زیست

ارائه شده توسط دانشگاه کالیفرنیا - ریورساید

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →

خواندن متن کامل در فیزیک‌ارگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Fresh as the microplastic-laden Sierra snow: Storms can deliver pollution to even remote locations

For the first time, UC Riverside scientists have measured how much microplastic pollution falls on the Sierra Nevada during snowstorms and were surprised to find significant amounts even in the most remote locations.

همه‌ی اخبار علم