تانک نمرده است روشی که قبلا برای به راه انداختن جنگ ممکن است باشد.

جنگ اوکراین نحوه آموزش ارتش ایالات متحده به خدمه تانک خود را برای جنگ تغییر داده است. عکس ارتش آمریکا هوهنفلز، آلمان - تانک های آبرامز ارتش ایالات متحده برای حمله به نبرد، با استفاده از زره سنگین و توپ قدرتمند خود برای شکستن دفاع دشمن ساخته شده اند. اما در یک تمرین آموزشی بزرگ در آلمان، آنها هر کاری که می توانستند انجام می دادند تا از دید دور بمانند.

با راندن از طریق مرکز آمادگی چند ملیتی مشترک، مرکز اصلی آموزشی ارتش در خارج از کشور، حضور تانک های آبرامز لشکر 1 زرهی به سختی از دست می رفت. مسیرهای گلی از تپه‌های علف‌پوش متقاطع و پر پیچ و خم می‌شدند که توسط آج‌های خودروهای زرهی سنگین زخمی شده بودند.

با این حال، خود تانک ها هیچ جا در معرض دید نبودند. آنها در امتداد خطوط درختان و عمیق تر در جنگل پنهان شده بودند و مراقب بودند که موقعیت خود را به هواپیماهای بدون سرنشین شناسایی دشمن نشان ندهند.

برای وسیله نقلیه ای که برای ارائه قدرت آتش بسیار زیاد در میدان جنگ ساخته شده است، پنهان کاری به موضوع بقا تبدیل شده است.

هواپیماهای بدون سرنشین آسمان را پر کردند وقتی Business Insider در اواخر اکتبر از زمین های آموزشی هوهنفلز بازدید کرد تا Combined Resolve را مشاهده کند.

محیط آموزشی به گونه‌ای طراحی شده است که شبیه میدان‌های نبرد در اوکراین باشد، جایی که تکثیر پهپادهای سنگین، حرکت آزادانه بدون شناسایی تانک‌ها و خودروهای رزمی پیاده نظام را بسیار دشوار کرده است. دارایی های زرهی خسارات سنگینی را در جنگ متحمل شده اند، و در میان برخی از کارشناسان جنگ سوالاتی را در مورد ارتباط مداوم آنها در یک میدان نبرد مدرن که تحت تسلط نظارت دائمی بالای سر و حملات دقیق ارزان است، ایجاد کرده است.

در JMRC در آلمان، افسران ارتش اصرار داشتند که تانک ها نمرده اند. با این حال، نگه داشتن موثر آنها در نبرد به معنای تغییر نحوه عملکرد تشکیلات زرهی است، از نحوه حرکت تانک ها و پنهان کردن خود تا نحوه سوخت گیری، برقراری ارتباط و آماده شدن برای حمله. یک تانک M1 Abrams در طول تمرین Combined Resolve ماه گذشته. جیک اپستاین / بیزینس اینسایدر گروهبان گفت: "من زره ناپدید شدن را نمی بینم." شان برنا، یک توپچی تانک M1A2 آبرامز با تیم رزمی تیپ 1 زرهی لشکر 1 زرهی (1/1 ABCT).

او گفت: «بسیاری از مردم می‌گویند: «پهپادها مرگ تانک هستند». "من این را نمی بینم. من تانک ها را در حال تکامل می بینم."

آنچه اوکراین به ارتش ایالات متحده آموخت

تهاجم تمام عیار روسیه به طرز چشمگیری درک خودروهای زرهی در میدان جنگ مدرن را تغییر داده است.

تانک ها و خودروهای جنگی پیاده نظام زمانی به عنوان ستون های دفاعی اوکراین تلقی می شدند. به عنوان مثال، در مراحل اولیه جنگ، برخی از این سیستم‌ها - مانند M1 Abrams و تانک‌های Leopard ساخت آلمان - خریدهای اولویت‌دار کیف محسوب می‌شدند.

اما پهپادها کار را برای زره ​​پوشان بسیار دشوارتر کرده اند.

اوکراین و روسیه خودروهای زرهی چند میلیون دلاری را در اثر هواپیماهای بدون سرنشین از دست داده اند که چند صد دلار قیمت دارند. هر دو طرف سعی کرده‌اند با تجهیز تانک‌ها به محافظ‌های اضافی، مانند زره‌پوش قفس، خطر را کاهش دهند، اما این یک راه‌حل کامل نیست.

در سراسر خط مقدم گسترده، میدان های مین متراکم، دفاع مستقر، توپخانه و نظارت گسترده هواپیماهای بدون سرنشین مانور در مقیاس بزرگ را به طور فزاینده ای دشوار کرده است. به ویژه هواپیماهای بدون سرنشین خطر را گسترش داده اند و یک "منطقه کشتار" به وسعت مایل ها ایجاد کرده اند که در آن سربازان و وسایل نقلیه آنها در هر زمان که حرکت می کنند خطر شناسایی و هدف قرار گرفتن را دارند. تانک ها و سایر خودروهای زرهی در اوکراین مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند. الکساندر ارموچنکو/رویترز در زمین های آموزشی ارتش در تپه های باواریا خارج از مونیخ، نادیده گرفتن تهدید هواپیماهای بدون سرنشین غیرممکن بود.

در یک نقطه در طول تمرین، سربازان سیاه پوش، کلاه بیسبال و جلیقه های استتار، با عجله از یک پست فرماندهی خارج شدند و از یک میدان ناهموار عبور کردند تا یک پهپاد جاسوسی را مستقر کنند.

در حین کار، وزوز ناگهانی فضا را پر کرد. یک پهپاد دیگر، یک کوادکوپتر کوچک، تقریبا از جایی ظاهر شد و به سمت تیم پرواز کرد. سربازی تفنگش را بلند کرد و ماشه را کشید. پارازیت، یک کلیک ناتوان ایجاد کرد.

پهپاد قبل از پرواز برای مدت کوتاهی معلق بود. معلوم شد که این یک دارایی دوستانه است، اما اگر متعلق به دشمن بود، سربازان می توانستند خود را در معرض حمله قرار دهند.

ارتش ایالات متحده به طور فزاینده ای با این تهدیدها و آسیب پذیری های مرتبط در آموزش مواجه شده است، به طوری که سربازان اوکراینی کمک می کنند تا نشان دهند که میدان نبرد تا چه حد برای تشکیلات زرهی آمریکایی خطرناک شده است.

مانند سایر نظامیان ناتو، ایالات متحده از تجربه اوکراین استفاده کرده و سربازان خود را در تمرینات بزرگ در سراسر اروپا شرکت داده است.

در طول تکرار تصمیم ترکیبی که در اوایل سال جاری برگزار شد، سربازان اوکراینی از تیپ 412 سیستم‌های بدون سرنشین، یک واحد نخبه معروف به "نمسیس" به عنوان یک نیروی مخالف عمل کردند و زره‌های ایالات متحده را به چالش کشیدند. نمسیس به ایجاد تقریبا 70 درصد از تلفاتی که توسط یک تیپ زرهی ایالات متحده در دو روز آغازین متحمل شد کمک کرد. یک سرباز با نیروهای مخالف سعی می کند یک پهپاد را در حین حل و فصل ترکیبی ساقط کند. جیک اپستاین / بیزینس اینسایدر آمریکایی ها در نهایت پیشرفت کردند، تاکتیک ها را تغییر دادند و سهم تلفات مربوط به هواپیماهای بدون سرنشین کاهش یافت.

یک منبع آگاه از رزمایش گفت که سربازان اوکراینی کل منطقه آموزشی را تحت پوشش قابلیت‌های سنجش و حمله خود قرار داده‌اند و اقداماتی را که در کمپین‌های نظامی قبلی ایالات متحده ایمن تلقی می‌شد، مانند خوشه‌بندی خودروها در مناطق عقب برای سوخت‌گیری، به اهداف بزرگ تبدیل کردند.

این منبع گفت که مشاهده این که لجستیک و تعمیر و نگهداری دیگر نمی تواند در فضای باز انجام شود، برای سربازان بسیار چشمگیر بود و افزود که هدف از این رزمایش استفاده از این درس های سخت آموخته شده برای اطلاع رسانی تاکتیک های آینده است.

سرتیپ ژنرال تری تیلیس، فرمانده فرماندهی آموزش ارتش هفتم، که زیر نظر ارتش آمریکا در اروپا و آفریقا فعالیت می کند، گفت که رزمایش آوریل یک سوال کلیدی را برای افسران و سربازان ایجاد کرد: چگونه می توانند از زره پوش ها در برابر هواپیماهای بدون سرنشین محافظت کنند؟

پاسخ، حداقل تا حدی، بازنگری در برخی از اساسی ترین شیوه های جنگ زرهی است.

اختراع مجدد جنگ زرهی

برای شروع، این به معنای تدارکات غیرمتمرکز و استفاده از زمین برای اجتناب از خوشه های عظیم است. در تکرار اکتبر Combined Resolve، ثابت شد که این کار در حال پیشرفت است.

در وسط یک میدان، یک M1 Abrams نشسته بود و خدمه آن در بالای آن قرار گرفتند. ساعاتی قبل، تانک سعی کرده بود سوخت گیری کند اما هدف آتش غیرمستقیم قرار گرفت و مجبور به پراکنده شدن آن شد. تانک در نهایت مورد اصابت قرار گرفت - چیزی که خدمه آن را کشتن قدرت آتش تحرکی نامید - و مجبور شد تا زمانی که اجازه داده شود دوباره به تمرین بپیوندد، در موقعیت خود باقی بماند.

این حادثه نشان داد که چگونه حتی کارهای معمولی، مانند سوخت‌گیری تانک، زمانی که پهپادهای دشمن و سایر حسگرها می‌توانند وسایل نقلیه را در معرض حمله قرار دهند، به عملیات خطرناک تبدیل شده‌اند.

برنا، توپچی آبرامز، گفت که یکی از بزرگترین چالش های این تمرین، یادگیری نحوه کار با هواپیماهای بدون سرنشین به عنوان خدمه زرهی است. گزارش‌های مربوط به فعالیت بالای سر تقریبا ثابت بود و خدمه او پهپادهای بی‌شماری را مشاهده کردند.

او گفت که او و بقیه خدمه اش سازگاری را یاد گرفته اند. از برخی جهات، این روش‌ها تقریبا ابتدایی هستند، مانند استفاده از شبکه‌های استتار برای پوشاندن مخزن، اما آنها همچنین نحوه مانور، مدیریت تدارکات و ارتباط با تیپ را بررسی می‌کنند.

این یک تلاش مداوم است که شامل آزمایش تاکتیک‌های جدید برای سنجش اثربخشی آن‌ها می‌شود، مانند پنهان شدن در کنار درختان و تامین مجدد در شب به جای روز.

برنا گفت که خدمه عمدتا سعی می‌کنند از ماندن بیش از حد طولانی در همان مکان خودداری کنند، زیرا در طول تمرین، نیروهای مخالف به آنها آموختند که "پنهان شدن در یک درخت ممکن است از شما در برابر شناسایی توسط هواپیمای بدون سرنشین محافظت کند، اما نه برای همیشه. و لحظه‌ای که متوجه شدید، بهترین کار این است که به سرعت محل خود را تغییر دهید."

ارتش با این چالش ها کار می کند در حالی که تشخیص می دهد که بقا تنها بخشی از معادله در نبرد است. نیروهای زرهی همچنین باید قادر به مانور، حمله و تصرف قلمرو باشند. یک خودروی جنگی برادلی در طول حل و فصل ترکیبی در میان درختان پنهان می شود. جیک اپستاین / بیزینس اینسایدر اوکراینی‌ها اخیرا نشان دادند که در عمل چگونه به نظر می‌رسد.

سپاه سوم ارتش اوکراین که یک ضد حمله بزرگ را در منطقه درگیر دونتسک شرقی رهبری کرده است، اخیرا فاش کرد که دو حمله مکانیزه موفق را پشت خطوط روسیه انجام داده است. ژنرال آندری بیلتسکی، فرمانده سپاه، گفت که در ابتدا نسبت به انجام این کار تردید داشت.

در حالی که جزئیات محدود باقی مانده است، ژنرال فاش کرده است که خدمه زرهی باید تحت آموزش های ویژه قرار می گرفتند و وسایل نقلیه آنها به تجهیزات اضافی برای پشتیبانی از فشار آنها مجهز شده بود. دیگر تلاش‌های زرهی شامل پهپادهای پشتیبانی است که هم در نقش‌های نظارتی و هم در نقش حمله عمل می‌کنند.

بیلتسکی اخیرا به Militarnyi، یک سایت خبری نظامی اوکراین، گفت: «امروز، استفاده از خودروهای زرهی عملا یک عملیات ویژه است. این به برنامه ریزی بسیار دقیق و هماهنگی تعداد زیادی از دارایی ها نیاز دارد.

موفقیت‌های اخیر نشان می‌دهد که مانور مکانیزه لزوما مربوط به گذشته نیست، حتی اگر انجام آن در میدان نبرد اشباع شده از هواپیماهای بدون سرنشین بسیار دشوارتر شده باشد.

چرا تانک هنوز مهم است

چالش‌هایی که خودروهای زرهی و سازه‌های پیاده نظام مکانیزه در اوکراین با آن‌ها مواجه شده‌اند «برخی را وادار کرد تا مرگ مانور زمینی را پیش از موعد اعلام کنند و ادعا کنند که یک میدان نبرد شفاف که با رصد مداوم، تکثیر سامانه‌های بدون سرنشین، هدف‌گیری مبتنی بر هوش مصنوعی و حمله دوربرد تعریف شده است، جنبش زمین تهاجمی را منسوخ کرده است».

کریستوفر لانیو، سرپرست ستاد ارتش، در سندی در ماه اکتبر در مورد چگونگی مبارزه این سرویس با جنگ بعدی خود توضیح داد. افسران ارتش معتقدند تانک ها همچنان نقش کلیدی در جنگ های آینده خواهند داشت. جیک اپستاین / بیزینس اینسایدر LaNeve گفت: "این ادعاها تخریب تاکتیکی را با موفقیت عملیاتی و استراتژیک اشتباه می گیرند." "آتش های دوربرد شبکه های دشمن را در برد تخریب می کند، اما بن بست به تنهایی به ندرت دشمن را مجبور به تسلیم می کند. فقط مانور زمینی می تواند آنچه را که دشمن در اختیار دارد تصرف کند و آن را در برابر میل دشمن ایمن کند."

بحث این است که در حالی که هواپیماهای بدون سرنشین و سلاح های دوربرد می توانند به نابودی نیروهای دشمن کمک کنند، نمی توانند جایگزین نیروهای زمینی مورد نیاز برای تصرف و حفظ قلمرو شوند. ارتش زره پوش را بخش مهمی از این تلاش می‌داند، حتی با تغییر نحوه عملکرد.

زره همیشه وجود خواهد داشت. این همیشه یک ضرورت است، درست است؟ کاپیتان کوین رینکن، فرمانده نیروهای شرکت شناسایی چند منظوره، بازوی عملیاتی تیپ، گفت. این به نوعی شبیه آن نیروی شوک است - ترکیبی از دو نفر پیاده و زرهی.

برای این منظور، تمرین اکتبر برای آزمایش استرس طراحی شد که تیپ زرهی چرخان چگونه می‌تواند از هواپیماهای بدون سرنشین، جنگ الکترونیک و سایر فناوری‌های ضد پهپاد برای تشخیص، ردیابی و درگیری با حملات نیروهای مخالف استفاده کند. در زمانی که Business Insider از هوهنفلز بازدید کرد، نزدیک به پایان سناریوی چند روزه، 1/1 ABCT در حالت ضد حمله بود.

تیلیس، هفتمین فرمانده ATC، گفت پهپادها می توانند به کنترل زمین کمک کنند، اما در واقع حفظ زمین مستلزم ادغام فناوری های نوظهور با زره های سنتی است.

تیلیس گفت، فناوری‌هایی مانند پهپادها، سیستم‌های ضد پهپاد و جنگ الکترونیک «همه توانمندسازهایی هستند که برای تسهیل مانور تسلیحات ترکیبی طراحی شده‌اند. ما باید بتوانیم حمله کنیم، تصرف کنیم، زمین را حفظ کنیم، نگه داریم و سپس، در صورت نیاز، دفاع کنیم و دوباره این کار را انجام دهیم.

چالش این است که بفهمیم چگونه می توان آن نوع مانور را در برابر دشمنی که می تواند از بالای سر تماشا کرده و ضربه بزند امکان پذیر کند.

برنا گفت که می‌تواند موقعیتی را تصور کند که در آن زره‌ها "نقش دقیق‌تری" در جنگ بعدی ایالات متحده ایفا کنند.

در حال حاضر، خدمه تانک آمریکایی در آلمان یاد می گیرند که زنده ماندن به اندازه کافی برای جنگیدن ممکن است مستلزم پنهان ماندن، حرکت با دقت و کنار گذاشتن برخی از شیوه هایی باشد که زمانی جنگ زرهی را تعریف می کردند.

برنا گفت یک چیز مسلم است. ارتش قطعا از تانک ها دست نمی کشد.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید