تاکر کارلسون با این ادعا که بریتانیا نباید با هیتلر می‌جنگید، واکنش‌ها را برانگیخت

تاکر کارلسون پس از این که در مصاحبه ای که روز جمعه منتشر شد استدلال کرد که تصمیم بریتانیا برای مبارزه با آلمان نازی ایده خوبی نیست، واکنش محافظه کاران را برانگیخت.

کارلسون این اظهارات را در حین پرسش از قانونگذار سابق بریتانیا، سر جاکوب ریس ماگ، درباره اینکه آیا بریتانیا باید برای درگیری احتمالی با روسیه به عنوان بخشی از گفتگوی گسترده ای که بیش از یک ساعت به طول انجامید، آماده شود، بیان کرد.

مبادله آنها که در حساب کارلسون X پست شده بود، از خطرات امنیتی امروزی به ارزش ورود بریتانیا به جنگ جهانی دوم منتقل شد.

مجری هر گونه شخصیتی را که او در حال توجیه هیتلر است، رد کرد و گفت: "مطمئنا من اینجا برای دفاع از هیتلر نیستم."

نیوزویک با کارلسون از طریق شبکه Tucker Carlson و Rees-Mogg از طریق واتس اپ برای اظهار نظر بیشتر در صبح شنبه تماس گرفت.

چالش کارلسون با یکی از قوی‌ترین اجماع‌های تاریخی غرب با سرزنش‌های عمومی از سوی شخصیت‌های برجسته راست آمریکا مواجه شد.

این ردیف کارلسون و مخاطبانش را در یک بحث بزرگتر بر سر مداخله نظامی، منافع ملی و بهایی که کشورها برای جنگ می پردازند، قرار می دهد.

درگیری لفظی زمانی آغاز شد که ریس موگ گفت که اجتناب از مرگ بیگناه در طول جنگ جهانی دوم دشوار است.

کارلسون پاسخ داد: "من هرگز نفهمیدم که چرا در وهله اول باید در جنگ جهانی دوم شرکت کرد."

کارلسون با فشار بر توسعه‌طلبی هیتلر، به تلفات ارضی آلمان پس از معاهده ورسای اشاره کرد و آن تاریخ را مبنای پیشنهادی برای حمله به لهستان توصیف کرد.

او قبل از مخالفت با این ایده که نیروهای نازی «به طور تصادفی به لهستان رفته اند» گفت: «من مطمئنا اینجا از هیتلر دفاع نمی کنم.

کارلسون سپس استدلال کرد که این درگیری قدرت امپریالیستی بریتانیا را از بین برد در حالی که هیچ منفعت ملی آشکاری برای شهروندانش ایجاد نکرد.

ریس موگ در پاسخ گفت که شکست نازیسم "خیر کلاسیک در مقابل شر" بود و کشور را از سلطه آلمان حفظ کرد.

این پاسخ مصاحبه کننده او را متقاعد نکرد. کارلسون در پاسخ به این سوال که بپذیرد بریتانیایی‌ها ممکن است آلمانی صحبت کنند، پاسخ داد: «چه کسی اهمیت می‌دهد؟»

این بحث زمانی شخصی شد که او از خانواده هایی که فرزندان خود را برای جنگ فرستاده بودند استفاده کرد.

او استدلال کرد که جنگی که با جان شهروندان هزینه شده است، باید وضعیت آنها را به وضوح بهتر کند.

ریس موگ آزمون اقتصادی را رد کرد و گفت که بریتانیا با غلبه بر "بزرگترین شری که جهان شناخته است" عزت خود را حفظ کرده است.

برجسته‌ترین اعتراض‌ها از جانب جمهوری‌خواهانی بود که زمینه سیاسی کمی با منتقدان چپ که اغلب کارلسون با آنها مخالفت می‌کردند، مشترک بود.

مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده، او را متهم کرد که پیشنهاد می‌کرد بریتانیا باید به نازی‌ها اجازه تسلط می‌داد و نوشت: «فراموش کنید که هیتلر 11 میلیون نفر را به قتل رساند؟» او افزود که مفسر "نیاز به کمک دارد."

و لنس فورمن، عضو سابق بریتانیایی پارلمان اروپا، که یهودی است، زیر پست هاکبی نوشت: «فکر می‌کنم او کمکی نمی‌کند».

تد کروز، سناتور تگزاس، حکم کوتاه‌تری ارائه کرد: "بله، تاکر، بریتانیا برای پیروزی در جنگ جهانی دوم بهتر است. آمریکا برای پیروزی در جنگ جهانی دوم وضعیت بهتری دارد. و اگر نازی‌ها در جنگ جهانی دوم پیروز می‌شدند وضعیت جهان بسیار بدتر می‌شد."

مفسر بریتانیایی و رئیس سابق اقتصاد سبک زندگی در مؤسسه امور اقتصادی، کریستوفر اسنودون، بر تناقضی که در بحث حاکمیت گسترده‌تر کارلسون می‌دید، تمرکز کرد.

اسنودون نوشت که ظاهرا سربازان خارجی ملیت را نفی می‌کنند مگر اینکه نازی‌ها باشند که یک کشور فتح شده را اشغال کرده‌اند، «در این صورت واقعا مهم نیست».

کارلسون از ایدئولوژی نازی ها در مبادله حمایت نکرد، اما به صراحت استدلال کرد که بریتانیا با ورود به درگیری، انتخاب اشتباهی انجام داد و چشم انداز تسلط آلمان را توجیه ناکافی برای فداکاری تلقی کرد.

انتقاد این نبود که او آشکارا هیتلر را ستایش کرد. مخالفت او با ورود بریتانیا به جنگ این دیدگاه را که بسیاری از محافظه کاران داشتند مبنی بر اینکه توقف تسخیر نازی ها یک ضرورت اخلاقی است، به چالش کشید.

چالش کارلسون همچنین منعکس کننده اصل عدم مداخله گرایانه در مصاحبه بود: دولت ها باید ثابت کنند که جنگ ها از نظر مادی به مردم خودشان خدمت می کنند، قبل از اینکه در ازای آن جان بخواهند.

ریس موگ مرز را در جای دیگری ترسیم کرد و استدلال کرد که رویارویی با یک دیکتاتوری توسعه‌طلب خود سود است.

اختلاف نظر آنها یک سؤال را در قلب واکنش‌ها ایجاد کرد: آیا بقای ملی را می‌توان تنها توسط کشوری که بعدا ظهور کرد، قضاوت کرد یا آینده‌ای که از آن جلوگیری کرد.

این مصاحبه طولانی با حمایت بریتانیا از اوکراین و استدلال ریس ماگ مبنی بر اینکه آمادگی نظامی مانع از تجاوز می شود، آغاز شد.

وی گفت: "ما قصد نبرد با روسیه را نداریم. ما فقط می خواهیم قوی باشیم." در حالی که کارلسون هشدار داد که غرب در معرض خطر یک رویارویی هسته ای است که نمی تواند کنترل کند.

مبادلات آنها همچنین بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی را که ریس ماگ آن را "بی شک موجه" خواند، و همچنین ناتو، مهاجرت و آزادی بیان را پوشش داد.

در مورد دوم، آنها نقاط مشترکی پیدا کردند، به طوری که ریس-موگ گفت که بریتانیا "به آزادی بیان حمله می کند" و مردم باید در بیان دیدگاه های طرفدار روسیه آزاد باشند، حتی اگر مورد تمسخر قرار گیرند.

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیر نیوزویک تماس بگیرید: ادوارد پیرسی.