تبعید آنگلوساکسون در رم قرون وسطی با امتیاز کمیاب پاپی همراه بود

مردم بریتانیا عاشق ایتالیا هستند. تا سال 2023، 16.8 درصد از مسافرانی که از فرودگاه هیترو لندن پرواز می کنند به فرودگاه فیومیچینو رم می روند. با این حال، این وابستگی جدید نیست - در دوران قرون وسطی، رم جامعه پر رونقی از مهاجران آنگلوساکسون داشت.

باستان شناسان 20 سکه قرون وسطایی آنگلوساکسون را در زیر باغی نزدیک به واتیکان کشف کردند. این یافته نشان دهنده اولین شواهد مادی از "Schola Saxonum" یا محله انگلیسی است و نشان می دهد که این بازدیدکنندگان از امتیازات ویژه ای از طرف پاپ برخوردار بودند. محققان تجزیه و تحلیل خود را در فصلی از کتاب ایتالیایی تازه منتشر شده روم و دیگران (300-1000): خارجی ها در شهر بین درگیری ها و ادغام شرح دادند.

فرانچسکا تینتی، مورخ قرون وسطایی در دانشگاه باسک و یکی از نویسندگان این فصل، در بیانیه ای توسط دانشگاه کمبریج گفت: «قبل از این کشف بزرگ، ما هرگز هیچ بقایای موادی از محله انگلیسی در رم نداشتیم. "ما امیدوار بودیم که این لحظه برای بیشتر دوران حرفه ای ما فرا برسد."

این سکه ها در زیر باغ دیواری ساختمانی در نزدیکی واتیکان به نام Palazzo della Rovere، همان مکانی که در سال 2023 باستان شناسان بقایای تئاتر نرون امپراتور روم باستان را کشف کردند، آشکار شد. این بار تیمی 19 پنی نقره ای آنگلوساکسون و یک نیم پنی آنگلوساکسون را پیدا کردند که در طول تقریبا چهار دهه به نام های ادوارد بزرگ (924-899، پسر آلفرد کبیر) و نوه های ادوارد، ایتلستان (924-939) و ادرد (954-924) ضرب شده بودند.

چهارده سکه در دو خوشه و در سطل زباله پیدا شد و شش سکه دیگر در اطراف پراکنده شد. نیسمیت و تینتی تعیین کردند که سکه ها از شرق آنگلیا، کنت، لندن و میدلندز غربی آمده اند.

روری نیسمیت، استاد تاریخ انگلیسی قرون وسطی در دانشگاه کمبریج و یکی دیگر از نویسندگان این فصل، گفت: «سکه‌ها زیبا نیستند، اما حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. سکه‌های آنگلوساکسون از این دوره اکنون در رم بیشتر از سکه‌های پاپی یافت شده است.

طبق گفته های Naismith و Tinti، سکه های اخیرا کشف شده، نقطه توزیع فیزیکی برای تجارت هستند. آنها به صورت جداگانه یا در دسته های کوچک و پراکنده یافت شدند، نه در یک انبار عمدی. از آنجایی که تیم شواهدی مبنی بر ذوب شدن شمش نقره پیدا نکردند، این سکه ها نباید در ابتدا به ارز محلی تبدیل شوند. احتمالا توسط صنعتگران و خریداران گم شده اند.

طبق متون قرون وسطی، از نیمه دوم قرن هشتم یک محله آنگلوساکسون در این منطقه وجود داشته است. در آن زمان این مکان در حاشیه شهر قرار داشت، اما به پل های مجاور بر روی رودخانه تیبر دسترسی داشت. امروزه جاده خاکریزی بین تیبر و واتیکان را Lungotevere در Sassia به نام Schola Saxonum می نامند. همچنین سانتو اسپیریتو با الهام مشابه در بیمارستان ساسیا وجود دارد.

علاوه بر سکه های آنگلوساکسون، این تیم همچنین شواهدی از صنایع دستی چرم، استخوان و فلز پیدا کردند. این یافته ها با هم نشان می دهد که Schola Saxonum یک مرکز تجاری و صنایع دستی پر جنب و جوش بوده است.

نایسمیت توضیح داد: "آنگلوساکسون ها برای بازدید از پاپ و گردش در کلیساهای رم آنجا هستند، اما هنوز باید خودشان را تغذیه کنند. بنابراین باید چیزهایی بسازند و تجارت کنند. این چیزی است که این یافته ها به ما می گویند." این یک جامعه نسبتا بزرگ بود، احتمالا صدها نفر که به طور دائم در آنجا زندگی می کردند. بنابراین آنها در حال حفظ یک شهر کوچک آنگلوساکسون هستند.»

شواهدی مبنی بر استفاده از سکه های انگلیسی در تجارت در رم، فرضیات پایدار مبنی بر ممنوعیت ارز خارجی در شهر توسط پاپ را به چالش می کشد. با این حال، متون رم در این دوره معمولا فقط به ضرب سکه پاپ اشاره می کنند و سوابقی از خارجی ها وجود دارد که برای تأمین پول سفر تلاش می کنند. سکه ها نشان می دهد که انگلیسی ها استثنا بودند. علاوه بر این، باستان شناسان یک سکه پاپ را نیز کشف کردند که نشان می دهد این دو ارز در فضاهای مشابهی استفاده می شده است.

تینتی گفت: "انگلیسی ها در رم کاملا منحصر به فرد بودند. آنها بیشترین تلاش را برای رسیدن به آنجا انجام دادند. سفر آنها واقعا خطرناک بود و افراد زیادی در راه جان باختند. اما زمانی که در رم بودند، آنها خاص بودند." ما می‌دانستیم که آنها این امتیاز را دارند که می‌توانند مردگان خود را در این منطقه دفن کنند و اکنون، به نظر می‌رسد، به آنها اجازه داده شده است که از پول خود استفاده کنند.»

به گفته محققان، استفاده از واحد پول آنها در مجاورت پاپ برای پادشاهان آنگلوساکسون بسیار معتبر بوده است. به طور گسترده‌تر، سکه‌ها نشان می‌دهند که ارتباط بین آنگلوساکسون‌ها و پاپ چقدر مهم بوده است.