تجزیه و تحلیل - انزوای دیپلماتیک اسرائیل مانع از به رسمیت شناختن مناسب دستاوردهای نظامی آن می شود

نخست وزیر بنیامین نتانیاهو قرار است روز پنجشنبه برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به ایالات متحده سفر کند، زیرا اسرائیل با وجود اهرم راهبردی که می تواند به متحدان خود در سراسر خاورمیانه و اروپا ارائه دهد، با انزوای دیپلماتیک فزاینده مواجه است. انتظار می رود نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل متحد حاضر شود. معمولا شرکت در این گردهمایی مجموعه‌ای از جلسات را با سران کشورها، مقامات دفاعی و رهبران نظامی به همراه دارد. خاورمیانه و خلیج عربی در حال حاضر در بحبوحه جنگ و روند تغییر شکل هستند.

در ظاهر، به نظر می رسد که ایالات متحده به دنبال کاهش تسلط نظامی خود در منطقه است. در عین حال، اروپا می‌داند که با مجموعه‌ای از تهدیدات روبه‌رو است: روسیه، تهدید ایران، و مهاجرت فزاینده اسلام‌گرایان که جمعیت‌شناسی اروپا را تغییر می‌دهد.

اسرائیل بازیگر کلیدی در حفظ ثبات در خاورمیانه و خلیج عربی است. واقعیت این است که برخی از قوی ترین کشورهای منطقه از جمله عربستان سعودی، مصر و سایرین با مشکلات اقتصادی و نظامی در بحبوحه تجاوزات ایران و حوثی ها و همچنین منافع ترکیه در مدیترانه، تهدید تنگه هرمز، تهدید به تنگه هرمز و نه فشار سایر کشورها در نشست ترامپ، و نه باب و دیگر کشورها مواجه هستند. شورای امنیت سازمان ملل و اسرائیل با بحران دیپلماتیک روبرو هستند در این شرایط، نتانیاهو باید یکی از افراد مورد تقاضا در مجمع عمومی سازمان ملل باشد.

جاسازی کردن او باید در Waldorf Astoria در منهتن می نشست و اعضای کارکنانش شماره های انتظار را در لابی هتل برای ملاقات با او می دادند. اما وضعیت متفاوت به نظر می رسد. حتی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، یکی از نزدیک‌ترین متحدان نتانیاهو طی سال‌ها، نشان داده است که در حال حاضر علاقه‌ای به دیدار با نتانیاهو ندارد. پوچی این است که او اصولا آماده است با مقامات ایرانی که برای مجمع عمومی سازمان ملل می آیند ملاقات کند. این یک موضوع سیاسی نیست. این یک بحران دیپلماتیک واقعی است که مستقیما بر وضعیت امنیتی تأثیر می گذارد.

انزوای اسرائیل می‌تواند بر یک سری ابتکارات نظامی که قرار بود توسعه داده شوند، تأثیر بگذارد. اسرائیل نمی‌تواند به یک رابطه سرد با ابرقدرت ایالات متحده تکیه کند. این کشور نمی تواند استراتژی خود را تنها بر اساس اتحاد منطقه ای با قبرس و یونان در مواجهه با طیف وسیعی از تهدیدات پیش روی خود بسازد. همچنین نمی‌تواند تنها به قراردادهای تسلیحاتی با آلمان و دیگر کشورهای اروپایی تکیه کند. اسرائیل باید اکنون در موقعیت کاملا متفاوتی قرار داشته باشد. دستاوردهای ارتش اسرائیل در طول سه سال جنگ قابل توجه بوده است.

اما باید آنها را به سطح بعدی برد. مشکل اسرائیل این است که واقعا وزیر خارجه کارآمدی ندارد، همانطور که وزیر دفاع تمام وقت ندارد. بیشتر دولت اسرائیل متشکل از عوامل سیاسی است که فاقد بینش دیپلماتیک و تفکر استراتژیک نظامی هستند.

این تردید وجود دارد که آیا بسیاری از وزرا حتی دوره های مطالعات خاورمیانه را گذرانده اند یا خیر. اگر گذرانده بودند، لابی والدورف آستوریا در منهتن احتمالا مملو از رهبران و مقامات دفاعی در انتظار ملاقات با نتانیاهو می شد. انتظار می رود زیردریایی اسرائیل اتحاد خود را با یونان، قبرس تقویت کند. این گران ترین سیستم تسلیحاتی است که اسرائیل تا به حال خریداری کرده است.

انتظار می‌رود که ورود آن به نیروی دریایی بر توازن قوا، به‌ویژه در برابر کشورهایی که در دایره‌های سوم و چهارم اطراف اسرائیل هستند، تأثیر بگذارد. این زیردریایی می‌تواند اتحاد اسرائیل با یونان و قبرس را تقویت کند و همچنین می‌تواند بسیاری از آنچه مصر و ایتالیا در مقابله با قاطعیت ترکیه بر سر تقسیم آب‌های اقتصادی در دریای مدیترانه و آنکارا برای ایجاد یک واقعیت جدید و غیرعادی با منطقه لیبیا ندارند، فراهم کند. عرصه های باز حل خواهد شد: رویارویی عربستان سعودی و حوثی ها و شرط بندی عرصه دوم

با احاطه آمریکا و ایران به تنگه هرمز، برنامه هسته‌ای ایران و ادامه بقای رژیم آیت‌الله. آنچه واضح است این است که اسرائیل برای خروج از انزوا به یک سری اقدامات دیپلماتیک نیاز دارد و باید به نیرویی تبدیل شود که هم از نظر دیپلماتیک و هم از نظر امنیتی منطقه را شکل می‌دهد. همچنین باید نقشی مسلط در شکل دادن به تفکر امنیتی اروپا داشته باشد، بر اساس این درک که آنچه اکنون برای اروپا بد است برای اسرائیل نیز بد است.