تجزیه و تحلیل تلاش Flydubai برای ربودن هواپیما، بحران عمیق پاسخگویی اسرائیل را افشا می کند

در همان روزی که مسافران اسرائیلی قهرمانانه از ربوده شدن و سقوط هواپیمای فلای دبی خود جلوگیری کردند، کریستا پایک، یک قاتل محکوم در تنسی، از دو آمپول مرگبار که برای اعدام او بود جان سالم به در برد. وقایع روز چهارشنبه مطلقا هیچ ربطی به یکدیگر نداشتند. با این حال، عواقب آنها مقایسه‌ای گویا را ارائه می‌دهد. روز شنبه، فرانک استرادا، رئیس اداره اصلاح و تربیت تنسی، اعلام کرد که پس از اعدام نادرست از سمت خود کناره‌گیری می‌کند. فرماندار تنسی.

Bill Lee, according to The Wall Street Journal, said he appreciated Strada's “willingness to put the interests of Tennesseans first during this difficult moment.” He also ordered an independent review.Strada said in a statement that he believed “this review is entirely appropriate and necessary, and I look forward to doing everything I can to help determine exactly what occurred.”Strada did not personally prepare the pentobarbital or administer the injections. اما شکست در سیستمی که او در راس آن بود رخ داد و او استعفا داد.

مسئولیت با این موضع همراه شد. پول در آنجا متوقف شد. مقامات اسرائیلی مسئولیت پذیری را کنار می گذارند برخلاف آنچه در اسرائیل پس از خنثی سازی یک حمله تروریستی رخ داد که می توانست حدود 180 کشته برجای بگذارد، کشور را در عزاداری عمیق فرو برد و احتمالا جنگ دیگری را آغاز کرد. اول تسکین بود، مصاحبه با مسافر و مسافران به عمل آمد.

سپس چیزی به همان اندازه آشنا آمد: بازی سرزنش. چه کسی مسئول خرابی امنیت بود که به خلبانی که بنا به گزارش ها از شرکت هواپیمایی ملی عمان اخراج شده بود به دلیل دیدگاه های افراطی خود اجازه داد تا با هواپیمای اماراتی پر از اسرائیلی به تل آویو پرواز کند؟ مردم، از جمله صدها هزار اسرائیلی که با خطوط هوایی خارجی سفر می کنند، شایسته پاسخ هستند. Whose responsibility was it to identify the threat: the Transportation Ministry's, the Mossad's, the Shin Bet's (Israel Security Agency)?Who?Unlike in Tennessee, no one here has stepped forward to accept responsibility.

مطمئنا هیچ کس استعفا نداده است. پول در این کشور اغلب به جایی نمی رسد. شنبه شب، وزیر حمل و نقل، میری رگو، گفت که بررسی خدمه خطوط هوایی خارجی مسئولیت وزارت او نیست. او در یک مصاحبه تلویزیونی KAN گفت: "کسانی که قرار است خدمه را شناسایی کنند، مقامات امنیتی هستند. ما مقامات امنیتی نیستیم."

«کسانی که قرار است بگویند سطح تهدید چیست و آیا می‌توانید به مقصد معینی سفر کنید، مقامات امنیتی هستند.» اما طبق گزارش رادیوی ارتش در روز یکشنبه، شین بت مسئولیت امنیت پروازهای خارجی را در سال 2021 رها کرد. در سال 2024، کنترل‌کننده دولتی خلأ امنیتی ناشی از آن را در یک موضوع محرمانه به وزارت حمل‌ونقل و وزارت حمل‌ونقل واگذار کرد. در سال 2025. این جدول زمانی به خودی خود مشخص نمی کند که کدام سازمان باید این خلبان عمانی خاص را در پرواز FZ1073 flydubai به تل آو شناسایی می کرد.

IV به عنوان یک تهدید با این حال، این امر باعث می‌شود که پاسخ «مسئولیت ما نیست» Regev از سوی وزارتخانه‌ای که امنیت پروازهای خارجی را به عهده دارد بسیار ضعیف به نظر برسد. طی سه روز گذشته، سازمان‌های مختلف مسئولیت را به عهده دیگران گذاشته‌اند. رجف با انگشت به سمت موساد اشاره کرد و گفت که بررسی اطلاعاتی خدمه خطوط هوایی خارجی مسئولیت آن است. بخش امنیت وزارت او گفت که این یک سازمان اطلاعاتی نیست، نام خلبانان را از قبل دریافت نکرده است و برای تأیید اینکه خدمه آنها بررسی شده اند به خود خطوط هوایی خارجی متکی است.

به ایمنی، نه امنیت، و همچنین به شرکت هواپیمایی و کشور مبدا اشاره کرد. به نظر می رسد هرکسی می تواند حدود مسئولیت خود را توضیح دهد. چیزی که نامشخص است این است که چه کسی مسئولیت شکاف بین جایی که مسئولیت سازمانشان به پایان می رسد و مسئولیت دیگری شروع می شود را می پذیرد. سؤال این نیست که آیا رجو شخصا باید سوابق خلبان را بررسی می کرد یا خیر، بیشتر از اینکه کمیسر زندان تنسی شخصا باید داروهای کشنده را تهیه می کرد.

این این است که آیا کسانی که نظارت بر یک سیستم به آنها واگذار شده است، در صورت شکست سیستم، مسئولیت را بپذیرند یا خیر. موفقیت مسافران نشان دهنده شکست مقامات است. از روز چهارشنبه در مورد قهرمانی مسافران بسیار نوشته شده است: تمایل آنها برای گام برداشتن در خطر، گرفتن سرنوشت خود و اقدام بدون انتظار برای انجام این کار.

تمایل مردم عادی - به تعبیر تکرار نشدنی دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، «یک لوله کش یهودی» - برای به خطر انداختن خود برای نجات دیگران، چیزی است که این کشور دارای برکت است. این ممکن است یک عنصر کلیدی برای بقای آن باشد. اما پیامدها انگیزه آشنا دیگری را آشکار کردند: آمادگی برای کنار گذاشتن مسئولیت پس از عبور از یک خطر فوری. روز چهارشنبه، مسافران زمانی که جانشان در خط بود، مسئولیت را بر عهده گرفتند.

In the days that followed, officials explained why responsibility belonged somewhere else.Stepping forward in a crisis seems like an Israeli characteristic. بنابراین، هنگامی که زمان مسئولیت یک شکست فرا می رسد، عقب نشینی می کند. اولی بهترین ها را در این کشور نشان می دهد. دومی نشان‌دهنده چیزی بسیار کمتر نجیب‌تر است. بدتر از نجیب نبودن، این نیز می‌تواند خطرناک باشد. When failures produce explanations like “it was someone else's job” rather than accountability, the gaps that allowed them to happen can remain.

همه به گوشه خود باز می گردند و مردم امیدوارند دفعه بعد نیز فردی قهرمانانه عمل کند. این نه یک برنامه عملی است و نه راهی برای اجرای یک سیستم امنیتی. و لحن از بالا شروع می شود. نتانیاهو، آیزنکوت مدیون پاسخگویی هستند وقتی نتانیاهو مسئولیت سیاست هایی را که منجر به 7 اکتبر شد نمی پذیرد، به جای آن به او اشاره می کند که در یک زمان کمیسیون شکست خورده است. پیام بسیار فراتر از دفتر نخست وزیر سفر می کند. آنهایی که در این زنجیره قرار دارند می توانند نتیجه گیری های خود را در مورد آنچه رهبری پس از آن نیاز دارد، بگیرند.

یک شکست است. اما این فقط مربوط به نتانیاهو نیست. گادی آیزنکوت، رهبر حزب یاشار، در روز شنبه، زمانی که اسرائیلی‌ها تنها هفته گذشته نجات یافتند، نوشت: «هرکسی که از کلمه «مسئولیت» می‌ترسد و از 7 اکتبر از تحقیق درباره حقیقت بدترین فاجعه‌ای که ما متحمل شده‌ایم طفره رفته است، اسرائیل را هر روز از طریق شکست‌ها و بلایای بزرگ به خطر می‌اندازد. thanks to resourcefulness and extraordinary heroism, in what is increasingly emerging as a terrible failure under the October 7 government.”He added that Netanyahu's government has “deliberate

در بخش عمومی فرهنگ فرار از مسئولیت، سفیدپوشی و دروغگویی القا شده است. درخواست آیزنکوت برای پاسخگویی موجه است، اما در مورد او نیز صدق می کند. او به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل از سال 2015 تا 2019، شریک این ایده ریشه دار بود که می توان از حماس در برابر درگیری های غزه جلوگیری کرد و از آن دفاع کرد. جنگ غیر ضروری

He was a senior participant in shaping that approach and bears a share of responsibility for its assumptions.Since he left the army four years before October 7, he does not bear the same responsibility as those in power and in command that day. Still, demanding that others account for their failures carries an obligation to account fully for his own.Accountability cannot depend on which political camp someone belongs to. همچنین نمی تواند به معنای اشاره به یک مقام دیگر با مسئولیت بیشتر باشد. رهبران با الگوی شخصی رهبری می کنند.

وقتی کسانی که در راس آنها قرار دارند از مسئولیت فرار می کنند، چرا باید هرکسی که در پایین تر از این زنجیره قرار دارد رفتار متفاوتی داشته باشد؟ و وقتی مردم هیچ عواقبی را برای شکست در سیستم هایی که به مقامات ارشد سپرده شده است نمی بینند، چرا باید باور کنند که این سیستم ها تغییر خواهند کرد؟ اسرائیل دارای برکت افرادی است که مایل به قبول مسئولیت در هنگام بروز خطر هستند. این نیاز به رهبرانی دارد که مایل به انجام همین کار در زمانی که سیستم‌هایی که بر آنها نظارت می‌کنند با شکست مواجه می‌شوند. تصحیح این شکست‌ها با تصدیق اشتباه و تعیین اینکه چه کسی مسئول بوده است آغاز می‌شود.

تا زمانی که همه اصرار دارند که شخص دیگری توپ را رها کرده است، عموم مردم دلیل کمی برای این باور دارند که سیستم درست شود.