تجلیل از عمل گرایی درخشان TCP/IP، سیم کشی جهان

این 1988 است. ویندوز 2.0 یک پوسته DOS است که روی یک رایانه شخصی 8086 با فلاپی دوگانه اجرا می شود. VGA استاندارد ویدئویی آرزویی است. یک استارتاپ سه نفره در شرق لندن تصمیم به ایجاد شبکه های محلی ارزان قیمت گرفته است. نه چیز زیادی از آن وجود دارد و نه از نظر استانداردها، به همین دلیل است که یک برنامه نویس جوان با یک رقیب نوظهور به نام TCP/IP هیجان زده می شود. او به ویژه مشتاق است زیرا او به تازگی اجرای API شبکه رایانه شخصی IBM، NetBIOS را به پایان رسانده است، که تقریبا به اندازه ادغام هر نوع شبکه با DOS صدمه می زند.

تحقیق به معنای کتاب‌های کتابخانه‌ای، مقالات مجلات و پرسیدن سؤالات در Usenet از طریق شماره‌گیری کیلوبیتی است. گرفتن ایده اشتباه آسان است. تلاش برای ساخت پشته TCP/IP بر روی مدل هفت لایه ISO/OSI درد بیشتری ایجاد می‌کند، اما سلامت عقل غالب است، و بعد از مدتی، یک شبکه فعال وجود دارد. تقریبا 40 سال بعد، این برنامه نویس زمانی جوان، اکنون یک ستون نویس سرسخت Reg است. فلاپی ها به درایوهای شست ترابایتی تبدیل شده اند. مودم های کیلوبیتی فیبر گیگابیتی و وای فای هستند. گرافیک هم کمی جلو آمده است. و او سال‌هاست که به ویندوز یا CPU اینتل دست نزده است. این یک دنیای دگرگون شده است.

به جز یک چیز - همه چیز با همه چیز از طریق TCP/IP صحبت می کند. وقت آن است که اکسیژن دیجیتالی اکوسیستم داده جهانی را جشن بگیریم. TCP/IP هنوز خبرساز است. هر تلاش ظاهری برای جایگزینی بخشی از آن ارزش گزارش دارد، در این مورد پروتکل کاهش تراکم به نام Homa جایگزین TCP می شود. فقط یک جایگزین نیست، فقط یک جایگزین است که برای اجرا در کنار آن طراحی شده است. امکان پذیر بودن این امر به دلیل یکی از تصمیمات نابغه ای است که با تکامل TCP/IP اتخاذ شد - تقسیم پروتکل به دو بخش: TCP و IP.

IP، پروتکل اینترنت، فقط بسته‌ها را بین دو آدرس ارسال می‌کند، بهترین تلاش، هیچ تضمینی در زمان، به چه ترتیبی یا حتی ارسال آنها وجود ندارد. پروتکل کنترل انتقال از IP استفاده می کند، اما یک جریان منظم و قابل اعتماد از بایت ها را ارائه می دهد و ارسال مجدد داده های از دست رفته را ترتیب می دهد. بنابراین، اگر نحوه انجام کار TCP را دوست ندارید، می‌توانید پروتکل IP-Speaking خود را برای اجرا در کنار آن اضافه کنید. این رویکرد همچنین شاهد بود که TCP/IP پروتکل‌های رقیب را از طرف شرکت‌های صنعتی بسیار بزرگ، مانند معماری شبکه سیستم‌های IBM (SNA) و ATM - حالت انتقال ناهمزمان - از طرف مخابرات شکست داد.

آنها گفتند که IP سوئیچ بسته نمی تواند با ارسال غیر قطعی با تأخیر ناشناخته موفق شود. هیچ چیز قابل اعتمادی نمی تواند بر روی آن ساخته شود. TCP/IP، باز، منعطف و بر اساس اجماع توسط مهندسان فردی و الهام گرفته شده ساخته شده است، به تازگی مفید بودن را ادامه داده است. این در 1 ژانویه 1983 ثابت شد، زمانی که ARPANET - اینترنت پروتو - پروتو را زمانی که عمده فروشی از NCP خود به TCP/IP تغییر داد، حذف کرد. چنین رویدادهایی که به عنوان روزهای پرچم شناخته می شوند، غیرمعمول نبودند، زیرا شبکه های اولیه منزوی شده قبلی مجبور بودند با دنیای جدید به هم پیوسته سازگار شوند یا بمیرند.

TCP/IP به صراحت برای ایجاد شبکه بین شبکه ای از مقاله اصلی [PDF] در سال 1974 توسط وینت سرف و باب کان طراحی شد. از آن مقاله 13 صفحه ای تا پذیرش در سراسر ARPANET نه سال طول کشید. پنج سال بعد، یک کدنویس گرین هورن توانست پشته سخت افزاری کاملا جدید را در سه ماه بسازد. زمان بیشتری طول کشید تا نحوه ساخت یک درایور قابل نصب برای معماری Micro Channel IBM PS/2 کار شود. دیدن آینده سخت نبود. هنگامی که مخالفان را شکست داد، روح بسیار کاربردی و بسیار باز TCP/IP بارها آن را از بزرگترین دشمنش نجات داد. خودش.

معلوم شد زمانی که ما فناوری داشتیم که می‌توانست هر تعداد دستگاه را آزادانه به یکدیگر متصل کند، خیلی دوست داشتیم این کار را انجام دهیم. اینترنت که از کنترل مرکزی و دروازه بانان آزاد شده بود، به طور تصاعدی رشد کرد، به ویژه پس از اینکه پروتکل دیگری، HTTP، خجالتی در بالای TCP قرار گرفت. مخالفان پیش‌بینی می‌کردند که اجازه دادن به مردم عادی برای استفاده از این امر باعث مسدود شدن اینترنت می‌شود، تا جایی که معرفی برچسب‌های تصویر به عنوان نشان‌دهنده پایان زمان تلقی می‌شد. فروپاشی تراکم می تواند همه چیز را ببندد.

خوشبختانه، اندکی قبل از اینکه تیم برنرز لی شروع به کار بر روی وب کند، مقاله ای در سال 1988 توسط ون جاکوبسون و مایک کارلز، پیشگیری و کنترل ازدحام [PDF]، مجموعه ای از استراتژی ها و ترفندها را در TCP ارائه کرد که از آن زمان تا کنون این مشکل را دور نگه داشته است. یک شبکه جهانی بدون کنترل مرکزی که بتواند مشکلات مربوط به مقیاس و توقف نمایش را برطرف کند یک شگفتی واقعی است. به طور مشابه، فیلد آدرس 32 بیتی IPv4 با 4.3 میلیارد آدرس، بیش از حد به نظر می رسید، تا اینکه ناگهان به اندازه کافی نزدیک نشد.

نسخه جدیدی از IP، IPv6، در سال 1995 با آدرس‌هایی به وفور دانه‌های شن در صحرای آفریقا معرفی شد. مشکل این بود که اگر میلیاردها دستگاه داشته باشید، نمی‌توانید روز پرچم را انجام دهید. IPv6 برای زیرساخت عالی بود، اما نه لبه. خوشبختانه، یک کلاج روتر به نام ترجمه آدرس شبکه (NAT) ظاهر شد، دوباره تقریبا در همان زمان. فقط اندکی اصل end-to-end را شکست، اما اجازه داد نسخه قدیمی IP، IPv4، دست نخورده اجرا شود. بیایید صریح باشیم. این مبهم است.

اما به بسیاری از دستگاه‌ها اجازه می‌دهد یک آدرس IP عمومی واحد را به اشتراک بگذارند، به همین دلیل است که همه چیزهایی که برای نرمی‌ها از جعبه بیرون می‌آیند همچنان مانند 1981 IPv4 را تکان می‌دهند. فقط نپرسید که IPv5 چه شد. هزاران روش وجود دارد که TCP/IP تکامل یافته است، بسیاری از آنها بسیار کوچک و تعدادی بسیار احمقانه، مانند RFC 1149 (IP بیش از حامل های پرندگان)، که مطالب مربوط به آن، در زمان نگارش مقاله، برای حراج در کریستیز است.

در قلب، این یکی از درخشان‌ترین دستاوردهای فنی بشر است، زیربنای تمام کارهایی که جهان متصل می‌تواند انجام دهد، که از هوش، بینش، باز بودن، تکرار، آزادی فکر، آزادی عمل، اجماع خشن و کد در حال اجرا ساخته شده است. این سزاوار روز جهانی خود برای جشن است. بیایید آن را 1 ژانویه بسازیم. بیایید آن را روز پرچم بنامیم. ®