تجهیزات ایمنی شما به اندازه تصمیمات پشت سر آن خوب است | نظر

من سال‌ها در معادن کار کردم قبل از اینکه تجارتی را شروع کنم که لباس کار را به افرادی که در آن کار می‌کنند بفروشم.

بر اساس آمار دفتر آمار کار، بیش از 600000 نفر در بخش معدن، معدن، و استخراج نفت و گاز در ایالات متحده مشغول به کار هستند.

من یکی از آنها بودم. من می دانم چه حسی دارد که به شما یونیفرمی می دهند که مطابق با استانداردهای روی کاغذ باشد و شما را روی زمین ناکام بگذارد. من می دانم پوشیدن چیزی که هرگز برای بدن شما طراحی نشده است چه حسی دارد.

من همچنین می دانم که پارچه گرما را در پوست شما به دام می اندازد. من مطمئنا می دانم چه حسی دارد که یک آستین روی تجهیزات گیر کرده باشد زیرا تناسب آن اشتباه بود.

ایمنی فقط یک سیاست نیست. این تصمیمی است که شرکت‌ها وقتی تصمیم می‌گیرند چه چیزی بخرند و به پشت کارگران خود بپوشانند.

بسیاری از شرکت‌ها با این تصمیم به عنوان کادری برای علامت زدن برخورد می‌کنند. آن‌ها ارزان‌ترین لباسی را می‌خرند که به نظر می‌رسد استاندارد را برآورده می‌کند، و فرض می‌کنند کار تمام شده است.

انجام نمی شود. یک پیراهن با دید بالا می‌تواند نوار بازتابنده داشته باشد و اگر نوار تزئینی باشد و نه تأیید شده، همچنان ناامن است.

استاندارد ANSI/ISEA 107-2020 الزامات عملکرد را برای پوشاک با دید بالا، از جمله مواد بازتابنده و محل قرارگیری آن، تعیین می کند.

لباسی که به نظر می رسد مطابق با استاندارد باشد با لباسی که مطابقت دارد یکسان نیست. DLA PIPER گزارش می دهد که قانون گرمای پیشنهادی OSHA این را تشخیص می دهد، با یک محرک حرارتی اولیه در دمای 80 درجه فارنهایت (26.7 درجه سانتیگراد) که کارفرمایان را ملزم به تهیه آب، مناطق استراحت و سازگاری می کند.

استاندارد به شما می گوید که یک لباس باید چه کاری انجام دهد. این به شما نمی گوید که آیا لباس برای شخصی که آن را می پوشد مناسب است یا خیر.

پیامدها انتزاعی نیستند. کارگرانی که با وسایل ناخوشایند پوشیده می شوند، ممکن است حواسشان پرت شود، در شیفت های سخت با مشکل مواجه شوند و اعتمادشان را نسبت به اینکه کارفرمایشان ایمنی آنها را جدی می گیرد از دست بدهند.

برخی مشاغل را ترک می کنند زیرا لباس یکنواخت نقش از قبل دشوار را سخت تر می کند. من آن را از داخل دیده ام و اکنون از آن طرف پیشخوان می بینم.

برای کارفرمایان، این تصمیمات هزینه های خود را دارند. از دست دادن کارگران با تجربه به معنای استخدام و آموزش جایگزین است.

لباس نامناسب بر راحتی، تمرکز، و اجرای روان عملیات روزانه تأثیر می گذارد. برخی از شرکت ها یک شبه سیاست های یکسان را تغییر می دهند. این می تواند کمبود عرضه، مشکلات موجودی و اختلالات غیرضروری ایجاد کند.

چیزی که به نظر صرفه‌جویی در صفحه‌گسترده خرید می‌رسد، می‌تواند هزینه‌هایی را در جای دیگر کسب‌وکار ایجاد کند، در حالی که کارگران عواقب آن را متحمل می‌شوند.

اما این مشکلات فراتر از تصمیمات خرید عجولانه است. آنها همچنین از تمایل به برخورد با لباس کار به عنوان یک راه حل مناسب برای همه سرچشمه می گیرند، صرف نظر از شرایط یا افرادی که آن را می پوشند.

یک معدن در صحرای مرتفع نیازهای متفاوتی نسبت به معدن در آب و هوای سرد دارد، همانطور که خدمه سطحی با شرایط متفاوتی از کارگران زیرزمینی مواجه هستند.

با این حال، این مشکل برای زنان، که اغلب انتظار می‌رود با لباس‌های کار طراحی شده برای مردان بسنده کنند، بیشتر است.

من این را از نزدیک تجربه کردم، مجبور شدم لباس کار مردانه را بپوشم که به سادگی در اندازه های زنانه برچسب گذاری شده است. لباس‌های نامناسب می‌توانند حرکت را محدود کنند یا به اندازه‌ای گشاد شوند که به تجهیزات گیر کنند و خطراتی را ایجاد کنند که طراحی مناسب می‌تواند به جلوگیری از آن کمک کند.

وقتی شرکت‌ها نمی‌توانند هم شرایط کاری و هم افرادی را که از وسایل استفاده می‌کنند در نظر بگیرند، راحتی را بر حفاظت ترجیح می‌دهند. رفتار یکسان با همه به دلیل اینکه خرید را ساده تر می کند، ایمنی نیست. مدیریت است.

سوال نباید این باشد که آیا دنده استاندارد روی کاغذ را برآورده می کند یا خیر، بلکه باید این سوال مطرح شود که آیا برای شخصی که آن را در یک تعویض 12 ساعته می پوشد کار می کند یا خیر.

این بدان معنی است که راحتی، تناسب، آب و هوا و نیازهای شغلی را در نظر بگیرید، در حالی که اطمینان حاصل شود که افرادی که تصمیم به خرید می‌گیرند، تفاوت بین مواد محافظ تایید شده و محصولاتی را که صرفا مطابق به نظر می‌رسند، درک می‌کنند.

مهمتر از همه، این به معنای برخورد با کارگران به عنوان افرادی است که باید از آنها محافظت کنند، نه موارد ردیفی در بودجه.

هزینه واقعی لباس کار فقط قیمت خرید نیست. یک لباس ارزان به سرعت فرسوده می شود. ممکن است بازرسی شکست بخورد یا حتی به ترک شغل کارگران کمک کند.

در محیط نامناسب نیز می تواند باعث ایجاد خطر شود. پارچه شل ممکن است در ماشین آلات گیر کند. می تواند گرما را به دام بیندازد و حرکت را محدود کند.

در بدترین حالت ممکن است منجر به تصادف شود. با گذشت زمان، تجهیزات ارزان قیمت ممکن است بیش از هزینه تجهیزات بهتر در ابتدا برای شرکت هزینه داشته باشد. تغییرات عجولانه می تواند فشار بیشتری را ایجاد کند. آنها دستورات اضطراری، کمبود و تعویض مکرر را می آورند.

این صنعت به افرادی بستگی دارد که کارهای سخت فیزیکی انجام می دهند. بسیاری از آن خطرناک است. تصمیمات پشت دنده مهم است.

تیم های تدارکاتی اغلب بر اساس میزان کمی هزینه قضاوت می شوند. وقتی این معیار باشد، راحتی، تناسب و عملکرد طولانی مدت در درجه دوم اهمیت قرار می گیرد. این یک اقتصاد کاذب است.

پوشاک محافظ بخشی از محیط کار است. سرمایه گذاری در ابزار مناسب به معنای سرمایه گذاری روی افراد است. یعنی سرمایه گذاری روی بهره وری.

این به معنای سرمایه گذاری در تداومی است که یک عملیات را در حال اجرا نگه می دارد. کیفیت از قبل هزینه بیشتری دارد. می تواند در طول زمان هزینه کمتری داشته باشد.

شرکت هایی که امسال تجهیزات ایمنی می خرند باید قبل از امضای سفارش یک سوال بپرسند. آیا این از شخصی که آن را می پوشد محافظت می کند؟ یا از شرکت در برابر بررسی انطباق محافظت می کند؟

اگر پاسخ دوم باشد، مشکل حل نمی شود. به تازگی به پشت کارگر منتقل شده است.

یک شرکت می تواند استانداردهای روی کاغذ را رعایت کند و همچنان کارگری را که یونیفرم پوشیده است شکست بخورد. تا زمانی که مشاغل این تفاوت را تشخیص ندهند، ایمنی را به اندازه کافی جدی نمی گیرند.

آلیسون اندرسون یکی از مالکان Princess and a Redneck، یک فروشگاه لباس کار سفارشی و محصولات تبلیغاتی در الکو، نوادا است. نظرات بیان شده در این مقاله مربوط به خود اوست.