تجویز داروهای ADHD برای افراد بالای 16 سال در یک دهه بیش از 200 درصد افزایش یافته است.

بر اساس گزارش جدید مجله پزشکی ایرلندی، میزان تجویز داروهای اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) برای افراد بالای 16 سال در جمهوری 211 درصد طی 10 سال گذشته افزایش یافته است.

این مطالعه الگوهای داروهای محرک ADHD را که بین سال‌های 2015 تا 2024 تحت طرح‌های دارویی جامعه برای بزرگسالان در ایرلند صادر شده بود، بررسی کرد.

ADHD یک بیماری شایع است که بر رشد مغز تأثیر می گذارد و تمرکز، کنترل تکانه ها و مدیریت انرژی اضافی را دشوار می کند.

نظر کارشناسان ایرلندی در مورد ادعاهای بحث برانگیز ADHD چیست؟

این یک ناتوانی در جمهوری تحت قوانین برابری و تبعیض زمانی است که علائم تأثیر منفی و اساسی بر زندگی روزمره فرد داشته باشد.

داده های توزیع از خدمات بازپرداخت مراقبت های اولیه ایرلندی، یعنی نسخه هایی که از طریق طرح خدمات پزشکی عمومی و طرح پرداخت دارو بازپرداخت شده اند، به دست آمد.

حجم توزیع و شماره بیماران برای داروهای خط اول توصیه شده، متیل فنیدیت و لیسدگزامفتامین، با استفاده از یک "طرح مقطعی تکراری گذشته نگر" تجزیه و تحلیل شد.

تعداد واحدهای دوز ثبت شده هر دو دارو 211 درصد (700574 به 2.2 میلیون) بین سال های 2015 تا 2024 افزایش یافته است.

واحدهای لیسدگزامفتامین بین سال‌های 2020 تا 2023 504 درصد (59088 به 356641) افزایش یافت.

تعداد بیماران نیز در این مدت افزایش یافت (3377 به 13966). افراد 16 تا 34 ساله که توسط این مطالعه به عنوان بزرگسال توصیف شده است، بیشترین رشد را تجربه کردند.

بزرگسالان تا 34 سال شایع ترین جمعیت بیماران بودند و بیشترین رشد مطلق (2708 تا 7930) را تجربه کردند و پس از آن افراد 35-54 سال (332 تا 2232) قرار گرفتند.

افراد 55 ساله و بالاتر کمترین جمعیت بیمار را در طول دوره مطالعه نشان دادند، اگرچه توزیع در این گروه نیز به طور پیوسته افزایش یافت (216 تا 403).

تا سال 2024، توزیع در میان زنان به سطحی نزدیک به میزان مشاهده شده در مردان افزایش یافت. تنوع بیماران منطقه ای "مشهود" بود، با بیشترین افزایش در نورث کورک، واترفورد و کورک-ساوت لی مشاهده شد.

نویسندگان گزارش خاطرنشان کردند: «تنوع منطقه‌ای می‌تواند سطوح مختلف دسترسی به خدمات تشخیصی، مسیرهای تخصصی و پزشکان آموزش‌دیده را نشان دهد».

دارو زندگی من را تغییر داده است

آنها همچنین گفتند که نسخه های خصوصی در این مطالعه دخیل نبوده است، که ممکن است منجر به "کم برآورد" شود، به ویژه برای افرادی که خارج از طرح های بازپرداخت عمومی هستند.

نویسندگان اذعان کردند که این داروها را می توان برای سایر بیماری ها مانند نارکولپسی نیز استفاده کرد، اگرچه آنها عمدتا برای ADHD تجویز می شوند.

آنها به این نتیجه رسیدند که افزایش نسخه‌ها «می‌تواند بر نیاز به مسیرهای ارزیابی گسترده، پیگیری چند رشته‌ای و مدیریت ساختاریافته دارو تأکید کند».

نویسندگان نظارت مستمر بر الگوهای نسخه را برای کمک به برنامه ریزی ملی درمان توصیه کردند.