تحریم‌های آمریکا چگونه هند را آزمایش می‌کند

در 16 سپتامبر، مجلس نمایندگان ایالات متحده قانون تحریم روسیه و ایران را لیندزی او گراهام با 262 رأی موافق در مقابل 159 رأی موافق به تصویب رساند. سنای ایالات متحده این قانون را در 7 آگوست با اکثریت قاطع تصویب کرده بود، به این معنی که این لایحه اکنون فقط در انتظار تایید رئیس جمهور است. این لایحه به نام سناتور فقید لیندسی گراهام، از حامیان سرسخت اوکراین، که رهبری مذاکرات در مورد این لایحه با کاخ سفید را برعهده داشت، عملا به دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اجازه می دهد تا تعرفه های 100 درصدی را بر صادرات به ایالات متحده اعمال کند.

از پنج خریدار اصلی نفت یا گاز طبیعی روسیه، استثناهایی را برای کشورهایی که کمتر از 15 درصد گاز طبیعی خود را از روسیه وارد می‌کنند و گام‌های مهمی برای کاهش واردات برمی‌دارند. علاوه بر این، این لایحه طیف وسیعی از تحریم‌ها را علیه مقامات روسیه و ناوگان کشتی‌های سایه مسکو در نظر گرفته است.

پس از تصویب این لایحه، سناتور ریچارد بلومنتال علنا اظهار داشت که چین و هند "بهتر است" "اقدام" خود را پاک کنند و نفت و گاز را "جایی دیگر" بخرند. از آگوست 2026، هند پس از چین، دومین خریدار بزرگ نفت روسیه بود که این دو غول آسیایی را بیش از همه در معرض تعرفه‌های بالقوه ایالات متحده قرار داد. بین دسامبر 2022 تا آگوست 2026، چین 50 درصد از کل صادرات نفت خام روسیه را به خود اختصاص داده است، در حالی که هند 37 درصد را به خود اختصاص داده است.

وزارت امور خارجه هند (MEA) به سرعت بیانیه‌ای درباره تصویب این لایحه صادر کرد و اعلام کرد که این موضوع را با ایالات متحده مطرح کرده است و تأثیر آن را نه تنها بر روابط دوجانبه بلکه بر بازار بین‌المللی انرژی نیز تاکید کرده است. این بیانیه تکرار کرد که دهلی نو همچنان "متعهد به تضمین امنیت انرژی برای 1.4 میلیارد نفر از مردم خود است... از طریق منابع متنوع و بر اساس پویایی بازار در حال تحول." همچنین بر عزم هند برای اتخاذ "تمام اقدامات لازم برای حفاظت از منافع تجاری و اقتصادی خود" تاکید کرد. زبان و لحن بیانیه هند

این به طور قابل توجهی متفاوت از پاسخ سال گذشته است، زمانی که ترامپ برای اولین بار در 6 آگوست 2025 تعرفه‌های «تنبیهی» بر کالاهای هندی را به دلیل خرید نفت روسیه اعلام کرد. دهلی نو پس از آن صراحتا اقدامات واشنگتن را «غیر موجه و غیر منطقی» خواند و با اشاره به اینکه اتحادیه اروپا و ایالات متحده به تجارت با روسیه ادامه دادند، ریاکاری غرب را برجسته کرد. این بیانیه همچنین گفت که هند تمام اقدامات لازم را برای حفظ "منافع ملی و امنیت اقتصادی" خود انجام خواهد داد و این اختلاف را با حاکمیت دولتی مرتبط می کند.

این بار، MEA کلمه "منافع ملی" را به طور کامل کنار گذاشت و به جای آن بر "منافع تجاری و اقتصادی" تمرکز کرد. جدای از لفاظی ها، تأثیر نظارت غرب بر خرید نفت دهلی نو از اقدامات پالایشگاه های بزرگ هند مشهود است. تا نوامبر 2025، بزرگترین شرکت هندی، Reliance Industries، که مالک بزرگترین و پیچیده ترین مرکز پالایش نفت در جهان است، اعلام کرد که واردات نفت خام روسیه را برای صادرات خود متوقف خواهد کرد. با این حال، زمانی که Reliance خرید نفت خام روسیه را از دسامبر 2025 از سر گرفت، این امر کوتاه مدت بود.

طبق گزارش‌ها، پالایشگاه‌های تحت کنترل دولتی مانند Mangalore Refinery & Petrochemicals Ltd. و HPCL-Mittal Energy Ltd واردات نفت روسیه را پس از تحریم‌های ایالات متحده به حالت تعلیق درآوردند. در همین حال، در اکتبر 2025، واردات نفت هند از ایالات متحده از حدود 3 درصد در اوایل سال 2025 به 10.7 درصد افزایش یافت، در حالی که واردات نفت روسیه 38 درصد کاهش یافت. تا ژانویه 2026، واردات نفت خام هند به حدود 1.1 میلیون بشکه در روز کاهش یافت که 23.5 درصد نسبت به دسامبر 2025 و حدود یک سوم نسبت به ژانویه 2025 کاهش داشت.

به همین ترتیب، سهم نفت غرب آسیا در واردات نفت خام هند به 55 درصد افزایش یافت که بالاترین میزان از اواخر سال 2022 است، زمانی که هند خرید تهاجمی نفت روسیه را آغاز کرد. چنین محدودیت‌هایی کوتاه‌مدت هستند زیرا اختلالات در غرب آسیا، ناشی از جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، بی‌ثباتی در زنجیره تامین انرژی در منطقه ایجاد کرد. پس از معافیت موقت ایالات متحده در 5 مارس امسال - برای اجازه فروش و تحویل نفت تحریم شده روسیه که قبلا در کشتی ها به هند بارگیری شده است - هند حدود 30 میلیون بشکه نفت خام روسیه خریداری کرد.

تا جولای 2026، واردات نفت خام روسیه از هند برای دومین ماه متوالی به بالاترین حد خود رسید و 2.1 درصد ماهانه افزایش یافت که 53 درصد آن توسط «تحریم‌های سایه» منتقل شد. داده های ابتکار تحقیقات تجارت جهانی نشان می دهد که هند در سال مالی 2026 به ارزش 40.8 میلیارد دلار نفت خام روسیه خریداری کرده است که 30.3 درصد از کل واردات نفت خام این کشور را تشکیل می دهد. در سپتامبر 2026، در بحبوحه تهدید احتمالی ایالات متحده.

طبق داده های شرکت اطلاعات تجاری Kpler، داده های اولیه نشان می دهد که واردات نفت خام روسیه از هند در حال حاضر به حدود 30 درصد کمتر از میانگین اوت که حدود 2.1 میلیون بشکه در روز است کاهش یافته است. از نظر تاریخی، حتی زمانی که تحریم‌ها هزینه‌های لجستیکی حمل و نقل نفت روسیه را افزایش داد، تخفیف‌های ارائه شده توسط کرملین همچنان نفت خام روسیه را از نظر تجاری قابل دوام می‌کرد. اکنون، همراه با تهدید احتمالی ایالات متحده،

تحریم‌ها و کاهش تخفیف‌ها بر نفت خام روسیه در بحبوحه حملات فزاینده اوکراین به پالایشگاه‌ها، دهلی نو خود را در موقعیت دشواری می‌بیند. کارشناسان هشدار می دهند که جایگزینی نفت خام روسیه با سایر تامین کنندگان منجر به افزایش قبوض واردات می شود که بر حاشیه های ناخالص پالایش صنعت پالایش و بازاریابی تأثیر منفی خواهد گذاشت. این توضیح می‌دهد که چرا بسیاری از پالایشگاه‌های هندی با وجود تحریم‌ها، به خرید نفت روسیه بازگشتند. برای دهلی نو، تسلیم شدن به ایالات متحده

فشار همچنین تأثیر نامطلوبی در داخل خواهد داشت و خطر آسیب رساندن به روابط با "دوست همه جوی" روسیه را به همراه خواهد داشت. همانطور که اوضاع در حال حاضر پیش می‌رود، تنها امید دهلی نو فشار بر گزینه معافیت ذکر شده در قانون است که بر اساس آن رئیس‌جمهور می‌تواند تحریم‌ها را در صورت «منافع ملی ایالات متحده» لغو کند. با ادامه مذاکرات با واشنگتن بر سر توافق تجارت آزاد، دهلی نو به طور بالقوه می تواند خواستار معافیت به عنوان بخشی از مذاکرات جاری شود. حتی اگر دهلی نو بتواند این معافیت را تضمین کند، تنها به عنوان یک راه حل موقت عمل می کند.

چالش واقعی در شناسایی منابع وابستگی خارجی هند در قبال امنیت انرژی و رسیدگی به آنها با ایجاد ظرفیت دولتی نهفته است.