تحقیقات با استفاده از مثانه رشد یافته در آزمایشگاه، عفونت های دستگاه ادراری را روشن می کند

عفونت های دستگاه ادراری (UTIs) زمانی رخ می دهد که باکتری ها سیستم ادراری از جمله مجرای ادرار، مثانه یا کلیه ها را آلوده می کنند.

برای اکثر افراد، آنها یک عفونت حاد هستند که طی چند روز پس از درمان آنتی بیوتیکی برطرف می شوند.

اما برای برخی، احساس سوزش هنگام دفع ادرار و سفرهای مداوم به دستشویی از بین می‌رود اما هفته‌ها بعد برمی‌گردد. UTI عود کننده به عنوان داشتن دو UTI در عرض شش ماه یا سه عفونت در یک سال تعریف می شود. و UTI مزمن زمانی رخ می دهد که عفونت عمیقی وجود داشته باشد، معمولا در مثانه، که با علائم روزانه ظاهر می شود که از بین نمی روند.

با این حال، تحقیقات اخیر مربوط به مثانه های انسانی رشد یافته در آزمایشگاه، درک ما را از UTI مزمن افزایش داده است. تخمین زده می شود که عفونت های ادراری سالانه بیش از 400 میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهند. آنها بیشتر در زنان شایع هستند. بیش از نیمی از زنان بالغ حداقل یک بار در طول زندگی خود دارند.

عفونت های مکرر یا مزمن ادراری یک مشکل خاص برای زنان یائسه و یائسه است.

برای برخی، تنها چشم انداز تسکین زمانی حاصل می شود که پزشکان درمان مداوم آنتی بیوتیکی را تجویز کنند. بیشتر عفونت های ادراری ناشی از نوعی اشریشیا کلی (E.coli) است که به طور معمول در روده بی ضرر زندگی می کند. مشکلات زمانی شروع می شوند که باکتری ها از مجرای ادرار به مثانه می روند. زنان مجرای ادراری بسیار کوتاه‌تری دارند و دهانه مجرای ادرار نیز نزدیک مقعد است و این امر باعث می‌شود که حشرات در زنان آسان‌تر شوند.

پس چرا درمان در افراد مبتلا به UTI مزمن جواب نمی دهد؟

گاهی اوقات، باکتری های ناشی از عفونت اصلی به نظر می رسد که از درمان زنده مانده و بعدا دوباره ظاهر می شوند. مطالعات حیوانی نشان داده است که E.coli می‌تواند به سلول‌های پوشاننده مثانه حمله کند و در داخل آنها تکثیر شود و دسته‌هایی از باکتری‌ها را تشکیل دهد که تا حدی از سیستم ایمنی و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها محافظت می‌شوند.

اما تحقیقات اخیر با استفاده از "مینی مثانه" انسان رشد یافته در آزمایشگاه نشان می دهد که بخشی از پاسخ ممکن است در داخل خود دیواره مثانه باشد. اکنون دانشمندان در سوئیس و آلمان مدلی سه بعدی از مثانه انسان را با استفاده از پوشش سلول های مثانه انسان ساخته اند. این مدل لایه‌های سلولی متعدد پوشش، قرار گرفتن در معرض ادرار و جنبه‌های پر شدن و تخلیه واقعی مثانه را بازتولید می‌کند.

پنج متخصص، پنج نکته: چگونه سلامت اورولوژی را حفظ کنیم

هنگامی که محققان این مینی مثانه ها را آلوده کردند، E.coli به لایه های عمیق تر بافت نفوذ کرد. آنها سپس عفونت را با فسفومایسین درمان کردند، آنتی بیوتیکی که برای درمان UTI استفاده می شود. برخی از باکتری ها به صورت موقت و بدون دیواره سلولی طبیعی زنده ماندند. این باکتری های تغییر یافته توانستند در لایه های عمیق تر بافت مثانه باقی بمانند. پس از برداشتن آنتی بیوتیک، آنها به شکل معمول خود بازگشتند و عفونت را دوباره شروع کردند.

محققان همچنین دریافتند که قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض ادرار با غلظت بالا، اتصالات بین سلول‌های مثانه را ضعیف می‌کند و بافت را در برابر تهاجم باکتری‌ها آسیب‌پذیرتر می‌کند و اثربخشی درمان آنتی‌بیوتیکی را کاهش می‌دهد.

یافته‌های مینی مثانه، عفونت ادراری را به عنوان یک بیماری که توسط فعل و انفعالات بین باکتری‌ها، بافت مثانه، سیستم ایمنی بدن و شرایط شیمیایی و فیزیکی داخل مثانه شکل می‌گیرد، نشان می‌دهد.

توصیه های فعلی برای پیشگیری از عفونت ادراری چیست؟

نوشیدن آب بیشتر می تواند کمک کند. در یک کارآزمایی بر روی 140 زن یائسه که کمتر از 1.5 لیتر مایعات در روز می‌نوشیدند، از آن‌هایی که از آنها خواسته شد 1.5 لیتر آب دیگر اضافه کنند، در طول یک سال به طور میانگین 1.7 عفونت مثانه در مقایسه با کمتر از سه عفونت در میان افرادی که مصرف معمول خود را ادامه دادند، داشتند.

این مرا به مسیح نزدیک نمی کند. به من عفونت ادراری می دهد

آب زغال اخته طرفداران خود را برای کاهش UTIهای مکرر دارد، اگرچه شواهد علمی برای استفاده از آن متناقض است. فاژ درمانی گزینه دیگری است که در آن ویروس های کشنده باکتری به نام باکتریوفاژها می توانند به هدف قرار دادن باکتری های باقی مانده در بافت مثانه کمک کنند. نشان داده شده است که آنها خوشه های باکتری های مضر را در سلول های مثانه کاهش می دهند، در حالی که باکتری های محافظ مانند لاکتوباسیلوس را تنها می گذارند.

یک درمان پیشگیرانه دیگر متنامین هیپورات است که یک ضد عفونی کننده ادراری غیر آنتی بیوتیکی است. محققان همچنین در حال بررسی پتانسیل پروبیوتیک‌ها برای وارد کردن باکتری‌های مفید به دستگاه ادراری برای پیشی گرفتن از میکروب‌های مضر هستند.

یکی از درمان‌های عفونت ادراری مکرر با قوی‌ترین شواهد، استفاده از استروژن واژینال موضعی (مانند واژیفم) است.

برای خانم ها در دوران یائسگی و بعد از آن مناسب است.

mhouston@irishtimes.com