تحقیقات بزرگ مقیاس و مبهم بودن اخراج ایالات متحده به آفریقا را نشان می دهد

بر اساس تحقیقاتی که روز دوشنبه منتشر شد، ایالات متحده بیش از 25000 نفر را بر اساس توافق نامه های محرمانه با 35 کشور برای پذیرش مهاجرانی که هیچ ارتباطی با این کشورها ندارند، اخراج کرده است.

از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده در ژانویه 2025، واشنگتن با کشورهای در حال توسعه قراردادهایی را امضا کرده است تا مهاجرانی را که به طور قانونی نمی توانند به خانه خود فرستاده شوند، بپذیرد.

بر اساس داده‌های گردآوری شده توسط «داستان‌های ممنوع» با کنسرسیومی از روزنامه‌نگاران بین‌المللی، حداقل 25447 نفر تا 31 اوت 2026 به کشورهای ثالث اخراج شده بودند.

اکثریت قریب به اتفاق - حدود 20،000 - به مکزیک فرستاده شدند، اما بقیه به 27 کشور دیگر در سراسر آمریکای لاتین، آفریقا و اقیانوس آرام پراکنده شدند و توافقات با هفت کشور دیگر نهایی شده است. این معاملات متفاوت است، از جمله اینکه کدام ملیت می تواند اخراج شود و آیا افراد دارای سوابق کیفری می توانند پذیرفته شوند.

تحقیقات خبرگزاری فرانسه در اوایل سال جاری نشان داد که واشنگتن از ممنوعیت صدور روادید و محدودیت برای کشورهای آفریقایی استفاده می کند تا آنها را برای پذیرش اخراج کنندگان مسلح کند.

وکلا به خبرگزاری فرانسه گفتند که اخراج‌شدگان در یک «سیاهچاله قانونی» پرتاب می‌شوند و بدون هیچ اتهامی در کشورهایی نگهداری می‌شوند که هیچ رابطه‌ای ندارند و حقوق کمی دارند. داستان‌های ممنوعه می‌گویند از 54 کشور آفریقا، 49 کشور در مورد پذیرش اخراج‌شدگان کشورهای ثالث مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

به گزارش «داستان های ممنوعه»، یک بخش کمتر شناخته شده وزارت امور خارجه به نام «دفتر مهاجرت» که در ماه می 2025 ایجاد شد، بیشتر مذاکرات و پرداخت ها را انجام داده است.

اولین هواپیمای حامل اخراج شدگان در 14 ژانویه وارد کامرون شد.

سایر قراردادها شامل پرداخت های مستقیم به دولت ها بوده است.

این آژانس ها به دلیل دخالت خود با انتقاداتی مواجه شده اند، اگرچه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل به داستان های ممنوعه گفته است که طرف قراردادهای دوجانبه نبوده و بودجه ایالات متحده در راستای وظایفش برای تقویت سیستم های پناهندگی استفاده می شود.

یکی از سخنگویان IOM به داستان های ممنوعه گفت که تصمیمات آژانس برای پذیرش بودجه "بر یک سوال واحد است: اینکه آیا مشارکت ما زندگی مهاجران آسیب دیده را بهبود می بخشد یا خیر. در این موارد، ما قویا معتقدیم که این کار انجام می شود."