تحقیقات جدید این ایده را به چالش می کشد که GST همیشه بیشترین ضربه را به خانوارهای کم درآمد می زند

توسط کیتی کرکری، دانشگاه نیو ساوت ولز

ویرایش شده توسط Sadie Harley، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مالیات بر کالاها و خدمات (GST) در بسیاری از خریدهای روزمره، از خواربار و پوشاک گرفته تا وعده های غذایی رستوران ها و صورتحساب های خانگی محاسبه می شود. این بدان معناست که هر تغییری در مالیات می تواند بر میزان باقی مانده خانوارها برای خرج کردن تأثیر بگذارد.

GST اغلب به عنوان رگرسیون توصیف می شود، به این معنی که سهم بیشتری از درآمد خانوارهای کم درآمد را نسبت به درآمد خانوارهای با درآمد بالاتر به خود اختصاص می دهد. این به این دلیل است که خانوارهای با درآمد بالاتر تمایل دارند بیشتر از درآمد خود را پس انداز کنند، در حالی که خانوارهای کم درآمد معمولا بیشتر از درآمد خود را خرج می کنند.

تحقیقات جدید از e61-UNSW Policy Research Partnership نشان می دهد که تصویر پیچیده تر است. این نشان داد که خانوارها به طور کلی سهم مشابهی از هزینه های خود را در GST پرداخت می کنند، صرف نظر از اینکه چقدر هزینه می کنند.

این تحقیق بررسی کرد که چگونه نتیجه گیری در مورد GST زمانی که منابع خانوار از طریق درآمد جاری، درآمد بلندمدت و هزینه اندازه گیری می شود، تغییر می کند. این یافته‌ها به بحث جاری در مورد اینکه آیا استرالیا باید نرخ GST را افزایش دهد یا دامنه کالاها و خدماتی را که برای آن اعمال می‌شود گسترش دهد، مرتبط است.

استاد علم، ریچارد هولدن، معاون استاد دانشگاه و اقتصاددان ارشد اجتماعی در UNSW سیدنی و عضو ارشد دانشگاهی در مؤسسه e61، گفت که این تحقیق نشان می‌دهد که چرا تأثیر تغییرات مالیاتی باید به دقت ارزیابی شود.

او گفت: "مردم اغلب در مورد GST فکر می کنند که سهم بیشتری از درآمد خانوارهای کم درآمد را به خود اختصاص می دهد و این همان چیزی است که وقتی به درآمد در یک سال نگاه می کنیم می بینیم."

"درآمد خانوارها می تواند نوسان داشته باشد، و مردم در مورد زمان خرج کردن، پس انداز یا استفاده از منابع خود تصمیم می گیرند. نگاهی به مخارج و درآمد بلندمدت تصویر کامل تری از نحوه تاثیر GST بر خانوارها ارائه می دهد."

این تحقیق از داده‌های 2015-2016 از نظرسنجی خانوار، درآمد و پویایی کار در استرالیا (HILDA) برای مقایسه پرداخت‌های GST با درآمد و هزینه‌های خانوار استفاده کرد. همچنین از داده‌های چندین سال نظرسنجی HILDA برای بررسی درآمد و مخارج خانوارها در یک دوره طولانی‌تر استفاده کرد.

درآمد قابل تصرف، مخارج خانوار و معیارهای گسترده تر ثروت، و همچنین چگونگی تغییر این منابع در طول یک سال و در یک دوره طولانی را مورد بررسی قرار داد. این به توضیح تغییرات موقت در درآمد، مانند بیکاری، تحصیل یا مرخصی والدین، و روش‌های مختلف پس‌انداز و خرج کردن افراد در طول زندگی کمک کرد.

هولدن گفت که نگاه کردن به درآمد در یک سال می تواند تصویر ناقصی از وضعیت مالی یک خانوار ارائه دهد.

او گفت: "کسی ممکن است به طور موقت درآمد کمی داشته باشد اما همچنان با پس انداز یا استقراض هزینه های خود را تامین کند. به همین ترتیب، شخصی که در یک سال خاص درآمد بالایی دارد، ممکن است بیشتر از آن را پس انداز کند نه اینکه آن را خرج کند."

برای درک اینکه چگونه GST بر خانواده‌ها تأثیر می‌گذارد، مهم است که هم به آنچه مردم درآمد می‌کنند و چه چیزی خرج می‌کنند و همچنین چگونگی تغییر آن منابع در طول زمان نگاه کنیم.»

این تحقیق نشان داد که GST در مقایسه با درآمد افراد قهقرایی به نظر می رسد، اما در مقایسه با هزینه های آنها به طور کلی متناسب است. خانوارها حدود 7.3 درصد از کل مخارج خود را به GST پرداخت می کنند، صرف نظر از اینکه چقدر هزینه می کنند.

این تحقیق همچنین نشان داد که شکاف بین خانوارهای با درآمد پایین و بالاتر زمانی کاهش می یابد که درآمد در طی چندین سال اندازه گیری شود نه یک سال.

با نگاهی به یک سال، افراد با درآمد کمتر نسبت به درآمدشان GST بیشتری می پردازند. افرادی که در گروه کم درآمد (صدک 10) قرار دارند، GST معادل 7.2 درصد از درآمد خود را پرداخت می کنند، در حالی که این رقم برای گروه پردرآمد (صدک 90) 4.1 درصد است. به عبارت دیگر، GST سهم بیشتری از درآمد سالانه خانوارهای کم درآمد را به خود اختصاص می دهد.

این شکاف زمانی کاهش می یابد که درآمد در طی چندین سال به طور متوسط ​​​​تغییر در شرایط افراد، مانند تحصیل، گرفتن مرخصی والدین یا جابجایی بین شغل ها در نظر گرفته شود. بر اساس این معیار، GST 6.5 درصد از درآمد در صدک 10 و 4.2 درصد در صدک 90 را تشکیل می دهد.

مت نولان، مدیر تحقیقات در e61 و یکی از نویسندگان این تحقیق، گفت: "کسی بین شغل یا وقت گذاشتن برای مطالعه معمولا هزینه های خود را با پس انداز یا استقراض حفظ می کند، بنابراین GST که می پردازند در کنار درآمد آن سال بزرگ به نظر می رسد."

"در همین حال، شخصی که یک سال سخت‌گیر دارد، مایل به صرفه‌جویی در هزینه‌های اضافی است، بنابراین GST آنها کوچک به نظر می‌رسد. این نوسانات چرخه زندگی باعث می‌شود GST در یک سال معین قهقرایی‌تر به نظر برسد. اندازه‌گیری درآمد در یک دوره طولانی‌تر به ما امکان می‌دهد آنها را هموار کنیم."

تفاوت باقیمانده تا حد زیادی منعکس کننده این واقعیت است که خانوارهای با درآمد بالاتر در طول عمر خود پس انداز بیشتری می کنند. برخی از این پول ممکن است در نهایت توسط خانواده خرج شود یا به عنوان ارث منتقل شود و توسط نسل های آینده خرج شود، به این معنی که GST ممکن است بعدا پرداخت شود.

نولان گفت: "بسیاری از این ثروت خرج نشده بعدا GST را جذب می کند، زمانی که در نهایت توسط کسانی که آن را به ارث می برند خرج می کنند."

"در نتیجه، هرگونه نگرانی در مورد قهقرایی پرداخت های GST منعکس کننده این دیدگاه است که ارث باید با نرخ های بالاتری نسبت به سایر درآمدها مشمول مالیات شوند."

این تحقیق نشان می‌دهد که عادلانه بودن GST نه تنها به میزان درآمد افراد بستگی دارد، بلکه به نحوه اندازه‌گیری مخارج، پس‌انداز و وضعیت مالی بلندمدت آنها نیز بستگی دارد.

این تحقیق همچنین نشان می‌دهد که اگر درآمد اضافی از طریق پرداخت‌ها یا تخفیف‌ها به خانوارها بازگردانده شود، افزایش یا گسترش GST می‌تواند پیشرونده باشد.

هولدن گفت این یافته ها همچنین پیامدهایی بر نحوه ساختار سیستم مالیاتی استرالیا دارد.

همه اقتصاددانان می‌دانند که مالیات بر ارزش افزوده کارآمدتر از مالیات بر درآمد است.

کارشناسی علوم زیستی و اکولوژی. پیشینه آزمایشگاه میکروبیولوژی با تجربه اخبار دارویی در صنایع نفت، گاز و تجدیدپذیر. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →