تحقیقات جدید نشان می دهد نقاشی متعلق به یک مجموعه دار یهودی هلندی که زمانی در خانه هیتلر آویزان شد

روزنامه هلندی Het Parool گزارش می دهد که نقاشی غارت شده توسط نازی ها که زمانی متعلق به یک خانواده یهودی هلندی بود و زمانی در خانه آدولف هیتلر آویزان بود، در تحقیقات جدید ردیابی شده است.

اثر مورد بحث، نقاش آلمانی کارل گوتلیب پشل، جوزف فروخته شده توسط برادرانش (1831) است که صحنه کتاب مقدس یوسف را نشان می دهد که در مصر به بردگی فروخته می شود.

این نقاشی متعلق به باب نیکرک بود که خانواده اش در قرن نوزدهم ثروت خود را در تجارت آهن و ضایعات به دست آورده بودند. نیکرک که در سال 1987 درگذشت، از این ثروت برای ساخت مجموعه ای از نسخه های کتاب دوست، تایپوگرافی مدرن هلندی و نقاشی استفاده کرد. او Peschel را به عنوان هدیه از برادر شوهرش در سال 1941 دریافت کرد. هنگامی که نازی ها آمستردام را در سال 1940 اشغال کردند، او مدیر عامل شرکت خانوادگی بود که نازی ها در سال 1941 آن را تصرف کردند.

از سال 1942، نازی ها بیش از 100000 یهودی هلندی را به مراکز کشتار تبعید کردند. نایکرک، همسرش و سه فرزندشان در ابتدا نجات یافتند. ویلم سندبرگ، متصدی موزه Stedelijk آمستردام، جایی که نیکرک آثار هنری را به امانت و اهدا کرده بود، از طرف آنها مداخله کرد و آنها را در لیست استثنایی شامل حدود 700 یهودی قرار داد. در سال 1940 این دو مرد با هم از پناهگاه هنری موزه بازدید کردند و احتمالا کلکسیونر آثار مهمی را در آنجا ذخیره کرده است.

خانواده ابتدا به قلعه De Schaffelaar، حدود 45 دقیقه خارج از آمستردام منتقل شدند. آنها بعدا به اردوگاه وستربورک در هلند و سپس به ترزین اشتات در جمهوری چک کنونی تبعید شدند. هت پارول گزارش می دهد: «در نهایت، هر پنج نفر از جنگ جان سالم به در بردند، زیرا در سال 1945 به همراه گروهی منتخب از زندانیان اردوگاه ترزین اشتات با قطار به سوئیس آورده شدند.

نوه نیکرک ویلم نیکرک می‌دانست که خانواده‌اش شامل کتاب‌شناسان بوده‌اند، اما نمی‌دانست که مجموعه پدربزرگش چقدر بزرگ است. او از پیوند خانواده با این نقاشی از Diederik Oostdijk، استاد ادبیات انگلیسی و آمریکایی در دانشگاه Vrije در آمستردام مطلع شد.

ویلم به Het Parool گفت: "من عمدتا در مورد دوران جنگ و پس از آن می دانستم. از طریق تحقیقات Oostdijk، نگاهی اجمالی به زندگی قبل از جنگ آنها به من داده شد. آنها در تجملات نسبتا بزرگی زندگی می کردند."

Oostdijk داستان خانواده Nijkerk را در کتاب جدید خود، Overlevingskunst (هنر بقا) تعریف می کند. بر اساس توضیحاتی که در این کتاب آمده است، «سه خانواده یهودی [که] به لطف مجموعه های هنری خود به طور معجزه آسایی از هولوکاست فرار کردند» را دنبال می کند.

تحقیقات Oostdijk نشان می دهد که Peschel مدتی را در خانه هیتلر برلین گذرانده است. سپس به انبار هیتلر در مونیخ منتقل شد، جایی که آثار ارزشمندی برای موزه Führerermuseum برگزار شد.

هنوز مشخص نیست که آیا باب نیکرک این نقاشی را در اواخر سال 1941 فروخت یا اوایل سال 1942، یا اینکه بعدا، زمانی که نیروهای آلمانی یا همکاران هلندی آنها به خانه های یهودیان یورش بردند، مصادره شد. ویلم گفت، پس از جنگ، نیکرک بسیاری از کتاب‌هایش را بازیابی کرد، اما «هیچ‌گاه کلمه‌ای در مورد نقاشی پشل به زبان نیاورد». "فکر نمی‌کنم او ارتباط زیادی با نقاشی داشته باشد. این نقاشی نیز احساسات زیادی را در من ایجاد نمی‌کند."

هفت تن از فرزندان نایکرک ادعای بازپرداخت رسمی برای پشل نکرده اند. آنها همچنین ادعای سه نقاشی دیگر را که اوستدیک به مجموعه نیکرک مرتبط کرده است، نداشته اند: دو پرتره 1633 اثر کاسپار نتشر و یک نقاشی 1673 توسط گربراند ون دن ایکهوت. این سه اثر در Rijksmuseum در آمستردام هستند. جوزف فروخته شده توسط برادرانش اکنون در موزه مارتین فون واگنر در وورزبورگ آلمان است. ویلم گفت که اگر نقاشی‌ها بازگردانده شوند، خانواده احتمالا آنها را می‌فروشند.

ویلم به هت پارول گفت: «تصور عجیبی است که نقاشی متعلق به پدربزرگ و مادربزرگ من در اقامتگاه هیتلر، یکی از وحشتناک ترین انسان هایی که تا به حال زندگی کرده، بوده است، و فکر کنیم که او این اثر را بسیار زیبا یافته است. من لزوما نمی‌خواهم نقاشی پشل روی دیوار خانه‌ام باشد. همچنین فکر ناخوشایندی برای من این است که در خانه هیتلر قرار داشته باشد.»