تحلیلگران استراتژی عربستان سعودی را زیر سوال می برند در حالی که سوریه گزارش های مربوط به استقرار در منطقه را رد می کند

بقایای موشک های رهگیری شده حوثی ها به ساختمان آرامکوی عربستان سعودی در ریاض روز یکشنبه 8 نوامبر آسیب رساند، زیرا عربستان سعودی به دنبال حمایت نظامی بیشتر در رویارویی مجدد خود با حوثی های یمن تحت حمایت ایران بود. از جمله احتمالات مورد بحث، استقرار سربازان سوری است، هرچند گزارش‌های متناقض و تکذیب‌های دمشق اندازه و هدف هر مأموریتی را نامشخص گذاشته است. مقامات سعودی از خسارات محدودی به برج آرامکو در منطقه مالی پایتخت خبر دادند که تلفات جانی نداشت.

این حمله همچنان آسیب پذیری پادشاهی را در برابر موشک ها و پهپادهای حوثی با تشدید جنگ در یمن برجسته کرد. جوزپه دنتیس، تحلیلگر رصدخانه مدیترانه (OSMED) مرکز ایتالیایی Istituto di Studi Politicia San Pio-V، و Abdulanig Abdulanig در مصاحبه های جداگانه با The Media Line، و تحلیلگر رصدخانه مدیترانه (OSMED) در ایتالیا. مطالعات استراتژیک، ارزیابی‌های متفاوتی از آنچه مشارکت سوریه می‌تواند به دست آورد، ارائه کرد. در حالی که دنتس مزایای استراتژیک بالقوه را برای دمشق و ریاض شناسایی کرد، الایریانی استدلال کرد که نیروهای خارجی برای رسیدگی به این موضوع کم کاری انجام خواهند داد.

مشکلات فرماندهی و رهبری نیروهای یمنی تحت حمایت عربستان را تضعیف می کند. در 8 نوامبر، آسوشیتدپرس گزارش داد که سوریه در حال آماده شدن برای اعزام تقریبا 600 پرسنل نیروهای ویژه به عربستان سعودی است، به نقل از سه مقام آشنا با این طرح ها. به گفته مقامات، مستشاران نظامی سوری قبلا در پادشاهی بودند، اما هیچ جنگجوی سوری به یمن اعزام نشده بود. هزاران نیروی سوری ممکن است به عربستان سعودی، یمن مستقر شوند یک روز قبل، مقامات نظامی یمن به خبرگزاری فرانسه گفتند که تقریبا 3000 نیروی سوری می توانند به عربستان سعودی و یمن مستقر شوند.

برخی ادعا کردند که صدها نفر قبلا وارد شده اند، در حالی که برخی دیگر پیشنهاد کردند که نیروهای نهایی می تواند به 10,000 پرسنل برسد. رویترز به طور جداگانه در 6 نوامبر گزارش داد که تعداد محدودی از مشاوران و مربیان نظامی سوری به عربستان سعودی سفر کرده اند. منابع آن استقرار جنگی را تأیید نکردند. دمشق گزارش ها مبنی بر اعزام نیروهای سوری به یمن را رد کرد.

یک منبع دیپلماتیک سوری به نقل از خبرگزاری دولتی سانا گفت که همکاری با ریاض بر آموزش نظامی، ظرفیت سازی و تبادل تخصص متمرکز است. این اظهارات متضاد به دنبال توافقنامه همکاری دفاعی است که در 4 نوامبر در جریان سفر احمد الشرع رئیس جمهور سوریه به ریاض، جایی که وی با محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی دیدار کرد، امضا شد.

مفاد تفصیلی توافقنامه به طور عمومی فاش نشده است. برای دنتیس، تمایز بین آموزش و مشارکت مستقیم در نبرد بسیار مهم است. او این سوال را مطرح کرد که ماموریتی که شامل هزاران پرسنل سوری می شود چه چیزی را در بر خواهد داشت، به ویژه اگر شامل جنگنده های با تجربه به جای مربیان نظامی معمولی باشد. در ماه اکتبر، اکسیوس گزارش داد که اعزام نیروهای سوریه به لشکر 84 و 9 در نظر گرفته شده است.

گزارش شده است که لشکر 84 شامل جنگجویان خارجی است که در کارزار علیه بشار اسد، رئیس جمهور سابق سوریه شرکت کرده اند. دنتیس پیشنهاد کرد که سوابق برخی از این پرسنل می تواند نشان دهنده انجام ماموریتی فراتر از آموزش نظامی باشد، اگرچه چنین نقشی تایید نشده است. او همچنین مزایای داخلی احتمالی را برای الشرعه شناسایی کرد. این جنگجویان در خارج از کشور می توانند تنش ها را در داخل نهاد امنیتی سوریه کاهش دهند

او استدلال کرد که ضمن تقویت روابط دمشق با عربستان سعودی.همچنین همکاری نظامی نزدیکتر می تواند راه را برای مشارکت سوریه در توافقنامه دفاعی مشترک مکه که در ماه اوت توسط عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان امضا شد، باز کند. اسعد الشیبانی، وزیر امور خارجه سوریه در 31 اکتبر گفت که دمشق در حال ارزیابی است که آیا پیوستن به این پیمان را به عنوان یک حمله مسلحانه علیه یک عضو به عنوان یک حمله مسلحانه در نظر می گیرد یا خیر. در همین حال، العریانی ارزش اعزام نیروهای رزمی سوریه به یمن را زیر سوال برد.

او گفت که ady تعداد زیادی جنگنده باتجربه دارد و بعید است که معرفی چند هزار سوری روند درگیری را تغییر دهد. به گفته العریانی، مشکل اساسی کمبود پرسنل نیست، بلکه ساختار فرماندهی و کنترل در میان نیروهای یمنی مورد حمایت عربستان سعودی است. تصمیمات نظامی متحدان یمن. مدیریت خرد عربستان باعث تضعیف روحیه متحدان می شود.

او گفت: چنین مداخله‌ای، ابتکار عمل را کاهش می‌دهد و هماهنگی میان واحدهای یمنی را دشوارتر می‌کند. او این رویکرد را در مقابل رابطه ایران با حوثی‌ها قرار داد و استدلال کرد که تهران به متحدانش استقلال عملیاتی بیشتری داده است. او ادامه داد: «هیچ سوری، هیچ اردنی، هیچ آمریکایی و هیچ کس نمی تواند این را حل کند.

فقط سعودی‌ها با تغییر شیوه مدیریت متحدان خود.» او گفت. بحث در مورد دخالت احتمالی سوریه در حالی مطرح می‌شود که سایر دولت‌های منطقه حمایت از عربستان سعودی را بررسی می‌کنند. در 26 اکتبر، پارلمان مصر به عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر اجازه داد تا در صورت درخواست ریاض، کمک نظامی برای دفاع از خاک عربستان در برابر حملات حوثی‌ها ارائه کند. عملیات در یمن. Dentice تصمیم مصر را از نظر سیاسی مهم توصیف کرد، به ویژه با توجه به تجربه این کشور

در طول جنگ داخلی یمن شمالی در دهه 1960، زمانی که نیروهای مصری درگیر یک مداخله نظامی پرهزینه شدند. او تأکید کرد که مجوز پارلمان لزوما به این معنا نیست که نیروهای مصری برای جنگ در یمن مستقر شوند. در عین حال، اگر پرسنلش بتوانند مستقیما در عملیات حماس در جنگ شرکت کنند، ممکن است با انتقام‌جویی مواجه شود. تهدیدهای امنیتی اضافی، به ویژه با توجه به چالش های داخلی سوریه و ادامه حضور شبکه های همسو با ایران.

الایریانی بین کمک خارجی به منظور دفاع از خاک عربستان و استقرار نیروهای زمینی اضافی در یمن تمایز قائل شد. او استدلال کرد که سیستم‌های دفاع هوایی و سایر قابلیت‌های تخصصی می‌توانند به عربستان سعودی در مقابله با موشک‌ها و پهپادهای حوثی کمک کنند. در مقابل، نیروهای زمینی سوریه توانایی‌های محدودی را در برابر مهاجمان نشان داده‌اند. با وجود بمباران های طولانی مدت و فشار میدان نبرد، عملیات را ادامه دهند.

از زمان از سرگیری درگیری ها در ماه ژوئیه، جنبش بارها به زیرساخت های عربستان سعودی حمله کرده است در حالی که در حال رقابت بر سرزمینی در امتداد سواحل دریای سرخ یمن است. مبارزه برای کنترل تنگه باب المندب، که دریای سرخ و خلیج عدن را به هم متصل می کند، نگرانی بین المللی را در مورد کشتیرانی تجاری و حمل و نقل انرژی افزایش داده است. پیشروی های حوثی ها در سپتامبر باعث افزایش نفوذ جنبش در یمن شد، اگرچه نیروهای سعودی به طور استراتژیک در مسیر آبی عقب نشینی کردند. درگیری در اطراف تعز، جایی که حوثی ها دستاوردها و محدودیت هایی را در قبال الحاقیه اعمال می کنند، ادامه یافته است.

جنگ، اراضی تحت کنترل دولت را تهدید کرده و تدارکات بشردوستانه را مختل کرده است. العریانی استدلال کرد که فشار نظامی کنونی حوثی‌ها ارتباط نزدیکی با اهداف سیاسی آنها دارد. او گفت: «فکر نمی‌کنم حوثی‌ها بخواهند تشدید شوند.» او معتقد است که جنبش به دنبال وادار کردن عربستان سعودی به بازگشت به مذاکراتی است که در مذاکرات و مذاکرات رسمی به دست آمده است. تعهدات نسبت به نقشه راه مورد حمایت سازمان ملل که شامل آتش بس سراسری، پرداخت حقوق بخش عمومی، از سرگیری صادرات نفت و یک برنامه فراگیر بود.

روند سیاسی. العریانی ترتیب پیشنهادی را به عنوان ترتیبی توصیف کرد که می تواند یمن را با تقویت منابع مالی و موقعیت سیاسی آنها به طور مؤثر به حوثی ها واگذار کند. با این حال، چارچوب سازمان ملل حوثی ها را به عنوان تنها دولت قانونی یمن به رسمیت نمی شناسد. این یک روند سیاسی گسترده‌تر با مشارکت طرف‌های رقیب کشور را پیش‌بینی می‌کرد. به گفته العریانی، عربستان سعودی اکنون امتیازات بیشتری را که می‌تواند حوثی‌ها را به‌عنوان تهدیدی جدی برای امنیت ملی خود تقویت کند، در نظر می‌گیرد. جنگ مجدد همچنین وضعیت اضطراری انسانی یمن را عمیق‌تر کرده است. در 7 نوامبر،

وزارت بهداشت حوثی ها گزارش داد که حملات هوایی منتسب به عربستان سعودی دست کم 33 کشته و 39 زخمی در بنی حشیش در شرق صنعا داشته است. این وزارتخانه گفت که زنان و کودکان در میان قربانیان هستند. رویترز نمی تواند به طور مستقل این ادعاها را تأیید کند و مقامات سعودی گفتند که در حال تحقیق هستند. سازمان بین المللی مهاجرت گزارش داد که تقریبا 310,000 نفر به دلیل درگیری های مجدد از 3 نوامبر آواره شده اند و تعداد زیادی به دنبال پناهندگی در تعز، لحج و عدن در حال درگیری هستند.

با ایران، ایالات متحده و اسرائیل، این نگرانی را ایجاد می کند که تشدید بیشتر می تواند کشورهای بیشتری را به جنگ بکشاند. دنتیس تجدید عملیات هوایی آمریکا و اسرائیل علیه ایران را محتمل تر از تهاجم زمینی در مقیاس بزرگ می داند. او همچنین احتمال یک عملیات گسترده‌تر به رهبری عربستان سعودی علیه حوثی‌ها را مطرح کرد که احتمالا شامل پرسنل خارجی می‌شود.

تنش زدایی بین ایران و ایالات متحده به زودی آغاز خواهد شد.» او همچنین تردید داشت که حملات هوایی اضافی علیه مواضع حوثی ها نتایج قطعی به همراه داشته باشد. او گفت: «حوثی ها حفر شده اند و می توانند در برابر بمباران های زیادی مقاومت کنند.» با این وجود، تشدید شدید تنش شامل ایران می تواند حوثی ها را تغییر دهد، محاسبات فزاینده حوثی ها و کشورهای همسایه را به خطر انداخته است. مسیرهای دریایی منطقه ای. دنتیس این نگرانی ها را در یک تصویر امنیتی گسترده تر از خلیج فارس از طریق دریای سرخ تا شاخ آفریقا قرار داد. او استدلال کرد که بی ثباتی شامل

سومالی، اتیوپی و اریتره می‌توانند با درگیری یمن تعامل داشته باشند، تجارت دریایی را تهدید کرده و طرح‌های متنوع‌سازی اقتصادی دولت‌های خلیج‌فارس را پیچیده کنند. برای عربستان سعودی، چالش شامل حفاظت از شهرها و زیرساخت‌های انرژی در برابر حملات موشکی، حفظ دسترسی به مسیرهای حیاتی کشتیرانی، حمایت از متحدان یمنی، و جلوگیری از جذب نیروهای مستقیم منطقه‌ای در سوریه به داخل سوریه است. بهبود موقعیت نظامی ریاض همچنان نامشخص است.

اندازه و هدف هر گونه استقرار هنوز مورد مناقشه است و دمشق همچنان طرح های اعزام نیرو به یمن را رد می کند. Dentice دخالت احتمالی سوریه را بخشی از تنظیم مجدد روابط امنیتی منطقه می داند و به دمشق فرصتی برای تقویت روابط با ریاض و در عین حال مدیریت انتقال نظامی خود می دهد. العریانی استدلال می کند که مشکل اساسی در جای دیگری است.

او معتقد است حتی یک گروه خارجی بسیار بزرگ‌تر نیز قادر به جبران ضعف‌های عربستان سعودی برای هدایت شرکای یمنی خود نخواهد بود. «مردم می‌گویند حوثی‌ها عربستان سعودی را شکست دادند، اما حوثی‌ها عربستان را شکست ندادند.» او گفت: «کسانی که عربستان را شکست دادند، مقامات و ژنرال‌هایی هستند که این کار را غیرممکن کردند.