تحلیل جدید استدلال می کند که ورود مرزها شکاف در قوانین بین المللی حقوق بشر را نشان می دهد

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

طبق یک تحلیل جدید در مجله بین المللی مهاجرت و مطالعات مرزی، قوانین بین المللی حقوق بشر از مهاجران پس از اینکه در صلاحیت یک ایالت قرار گرفتند، محافظت می کند، اما از به رسمیت شناختن حق ورود به کشور دیگر کوتاهی می کند.

نویسنده بین حمایت از حقوق مهاجران در طول سفر و به رسمیت شناختن خود مهاجرت به عنوان یک موضوع حقوق بشری تمایز قائل می شود. بر اساس قوانین بین‌المللی کنونی، دولت‌ها عموما قدرت کنترل ورود و اقامت اتباع خارجی را حفظ می‌کنند. آنها استدلال می‌کنند که این رویکرد شکافی را در چارچوب قانونی ایجاد می‌کند: قوانین بین‌المللی حقوق بشر آزادی حرکت در داخل کشورها را به رسمیت می‌شناسد، اما معتقد است که جابجایی فرامرزی عمدتا با اختیار در سطح ملی اداره می‌شود.

این مقاله جایگزینی را مورد بحث قرار می‌دهد که در آن افراد حق مهاجرت دارند و بنابراین می‌توانند با محدودیت‌های موجه از مرز عبور کرده و وارد کشور دیگری شوند. چنین حقی در حال حاضر در حقوق بین الملل وجود ندارد. به رسمیت شناختن چنین حقی به معنای حذف تمام محدودیت های فعلی مهاجرت نیست. با این حال، سوال قانونی مطرح شده در گذرگاه مرزی را تغییر می‌دهد به طوری که محدودیت‌های ورود باید به‌عنوان محدودیت‌های حقوق بشر در نظر گرفته شود و بر این اساس توجیه شود، نه اینکه بر فرض قبلی که دولت‌ها آزادند آن‌ها را کنار بگذارند.

بنابراین، این مقاله خواستار آن است که مهاجرت به عنوان بخشی از قوانین حقوق بشر در نظر گرفته شود، و حرکت فرامرزی را به چارچوب قانونی که قبلا در مورد آزادی رفت و آمد در داخل کشورها اعمال شده است، نزدیک‌تر می‌کند.

فردریک مگرت، قانون بین المللی حقوق بشر در مورد مهاجرت، تأملاتی در مورد محل حق مهاجرت، مجله بین المللی مهاجرت و مطالعات مرزی (2026). DOI: 10.1504/ijmbs.2026.156399

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →