تحلیل خبری: عربستان زمانی روی حمایت آمریکا حساب می کرد. اکنون در حال چرخش به اتحادهای جدید است

برای دهه‌ها، روابط بین عربستان سعودی و ایالات متحده بر فرضیه‌ای متمرکز بوده است که اغلب به آن اشاره می‌شود، اما به ندرت آزمایش می‌شود: اگر پادشاهی مورد حمله قرار می‌گرفت، آمریکا به نجاتش می‌آمد. اما رویدادهای اخیر نشان داده است که چتر امنیتی که بسیار مورد تحسین قرار گرفته، یک چتر نشتی است. ماه گذشته، شورشیان یمنی همسو با ایران از سواحل یمن عبور کردند و تهدید کردند که راه نجات عربستان سعودی در دریای سرخ را خواهند بست. اما دولت ترامپ که تمایلی به گشودن جبهه جدیدی در جنگ با ایران نداشت، درخواست‌های ریاض برای کمک به او را رد کرد.

این باعث شده است که پادشاهی به دنبال دوستانی فراتر از واشنگتن باشد، برای متحدانی که آماده هستند موشک‌ها را در جایی که لفاظی‌ها وجود دارد قرار دهند و در جنگی که عربستان سعودی آن را وجودی می‌داند، کمک کنند. طی چند ماه گذشته، در حالی که کشورهای خلیج فارس با پیامدهای اسرائیل و ایالات متحده مبارزه می کردند. در جنگ علیه ایران، عربستان سعودی دیپلماسی نظامی متمرکز خود را تقویت کرده است. در ماه ژوئیه، اتحاد دریایی متشکل از 15 کشور را برای حفاظت از کشتیرانی از طریق دریای سرخ، تنگه باب المندب و خلیج عدن اعلام کرد.

بلافاصله پس از آن، توافقنامه دفاعی مشترک مکه، یک پیمان امنیتی با الهام از ناتو که در آن هرگونه حمله به عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان به عنوان حمله علیه هر سه تلقی می‌شود، آمد. و در این هفته، رقابت عربستان سعودی برای گردآوری متحدان، به نوعی تنش زدایی با دشمن آن، امارات متحده عربی، با محمد بن سلمان، ولیعهد سعودی - حاکم واقعی این کشور - و برادر وزیر دفاع، معاون رئیس جمهور امارات را برای اولین دیدار در سطح بالا از زمان اختلاف دو طرف در اواخر سال گذشته بر سر یمن، دریافت کردند.

حتی گزارش‌هایی مبنی بر همکاری احتمالی عربستان سعودی و اسرائیل علیه حوثی‌ها منتشر شده است که یک تحول قابل توجه - اگر درست باشد - برای دو کشور بدون روابط رسمی دیپلماتیک. اقدامات عربستان سعودی در زمان حساسی برای پادشاهی انجام می شود. بن بست بین ایالات متحده و ایران بر سر تنگه هرمز تا حد زیادی کانال صادراتی عربستان سعودی را قطع کرده است و حملات به زیرساخت های انرژی این کشور باعث کاهش تولید نفت این کشور شده است.

در نتیجه، طبق داده‌های رسمی اقتصادی، عربستان شاهد انقباض 25 درصدی در «فعالیت‌های نفتی» بود که باعث کاهش تقریبا 5 درصدی تولید ناخالص داخلی این کشور بین آوریل تا ژوئن در مقایسه با سه ماهه اول سال شد. این کاهش باعث کاهش دردناک چشم‌انداز 2030 شد، سیاست امضای شاهزاده با هدف بازسازی عربستان سعودی. پروژه های موسوم به گیگا، مانند خط و تروئنا، جاه طلبی های خود را در بحبوحه واقعیت های مالی عربستان سعودی مورد انتقاد قرار داده اند. و همه اینها قبل از درگیر شدن حوثی ها بود.

حوثی ها از سال 2015 در جنگ داخلی یمن با سعودی ها می جنگیدند که صدها هزار نفر کشته شدند تا اینکه در سال 2022 در بن بست و آتش بس ناآرام قرار گرفتند. اما در ماه ژوئیه، عربستان سعودی به فرودگاه صنعا، پایتخت یمن، حمله کرد تا از فرود هواپیمای ایرانی حامل مقامات بلندپایه حوحی جلوگیری کند. این امر موجی از حملات حوثی‌ها به زیرساخت‌های سعودی و اعلام حوثی‌ها مبنی بر محاصره کشتی‌های سعودی در دریای سرخ - که اکنون کریدور اصلی صادرات انرژی عربستان است- را آغاز کرد.

سپس در ماه سپتامبر، حوثی‌ها شهرهای ساحلی یمن را تصرف کردند، موادی را که جنگنده‌های دولتی مورد حمایت عربستان به جا مانده بودند، جمع‌آوری کردند و کنترل قلمرو نزدیک تنگه باب المندب را به دست گرفتند. چند روز بعد، سعودی‌ها یک شبه‌نظامی تحت حمایت ایران در عراق را متهم کردند که با حوثی‌ها برای ضربه زدن به خط لوله شرق به غرب، زیرساخت‌های حیاتی که به عربستان سعودی اجازه داده بود نفت خود را از هرمز به دریای سرخ تغییر جهت دهد، هماهنگی می‌کند. همه اینها ولیعهد سعودی را وادار کرد تا برای کمک به ایالات متحده مراجعه کند - و او دلایلی داشت که فکر کند این اتفاق خواهد افتاد: اواخر سال گذشته، ایالات متحده.

قرارداد دفاع استراتژیک با پادشاهی امضا کرد، آن را به عنوان متحد اصلی غیر ناتو معرفی کرد و با فروش جت های جنگنده پیشرفته F-35 به آن موافقت کرد. محمد همچنین رابطه شخصی با پرزیدنت ترامپ دارد که پس از انتخاب مجدد، عربستان را به اولین ایستگاه سفر خارجی خود در سال 2025 تبدیل کرد و به خود می بالید که تقریبا یک تریلیون دلار سرمایه گذاری عربستان در اقتصاد ایالات متحده به دست آورده است. ترامپ در ابتدا به نظر می‌رسید که از درخواست‌های شاهزاده استقبال کند، اما طبق گزارش‌ها درست زمانی که هواپیماهای جنگی آمریکا برای پرواز در اهداف حوثی‌ها به پرواز درآمدند، عقب‌نشینی کرد.

بعدا، او به فاکس نیوز گفت که واشنگتن "در ارتباط دائمی با حوثی‌ها است و آنها توافق کرده‌اند که با ایالات متحده جنگ نکنند." حوثی‌ها همچنین به کشورهای اروپایی که از برانگیختن خشم شورشیان محتاط بوده‌اند اطمینان داده‌اند که به کشتی‌های آنها نیز حمله نخواهند کرد. ماه گذشته، فرانسه و بریتانیا اعلام کردند که به عربستان سعودی کمک دفاعی خواهند کرد، در حالی که یونان در حال بهره برداری از باتری های موشکی پاتریوت ساخت آمریکا در این کشور است. با ایالات متحده

با تردید، انتظار این است که شرکای عربستان سعودی در توافقنامه دفاعی مشترک مکه، سواره نظام بین المللی را برای کمک تشکیل دهند، اما این هنوز در صحنه خود را نشان نداده است. این هفته، خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان، گفت که کشورش به این پیمان برای دفاع از عربستان سعودی "متعهد" است. او گفت: «این بدان معناست که هر وسیله ای که در اختیار ما باشد، برای عربستان سعودی نیز در دسترس خواهد بود». پاکستان در حال حاضر 8000 سرباز در عربستان سعودی به همراه 16 جت جنگنده JF-17 Thunder ساخت چین، اسکادران پهپادهای جنگی و یک باتری موشک زمین به هوا دارد.

اما مشخص نیست که آیا آنها در حمله به حوثی ها مشارکت داشته اند یا خیر. در همین حال، مقامات ترکیه می گویند که آنها "هیچ مشکلی برای پاسخگویی به "نیازهای نظامی" عربستان سعودی، به ویژه در مورد مسائل فنی ندارند. حوثی ها می گویند هر طرفی که به آنها حمله کند با انتقام مواجه خواهد شد. محمد البخیتی، یکی از اعضای ارشد حوثی ها در مصاحبه ای با تلویزیون عراق گفت: «به خدا اگر ترکیه و پاکستان درگیر شوند، با مشت آهنین به آنها ضربه می زنیم».

ناظران می گویند عربستان سعودی در حال آماده شدن برای یک حمله زمینی با هدف جلوگیری از تحکیم دستاوردهای حوثی ها در سواحل دریای سرخ و معکوس کردن جزر و مد است. این طرح این است که جنگنده های دولتی یمن تحت حمایت عربستان سعودی رهبری این حمله را بر عهده بگیرند. برنارد هایکل، استاد مطالعات خاور نزدیک در دانشگاه پرینستون، گفت: «این بیشتر یک عملیات هوایی برای سعودی‌ها خواهد بود، با حضور یمنی‌ها و شاید پاکستانی‌ها در زمین، اگرچه من شک دارم که این دومی‌ها فراتر از حضور در مرز درگیر شوند». احتمال کمی وجود دارد که ایالات متحده با چکمه های روی زمین به چنین مبارزه ای کمک کند.

اما می تواند پشتیبانی اطلاعاتی و لجستیکی را فراهم کند، درست همانطور که در سال 2015 در حمله محمد به یمن انجام داد. نیروی دریایی ایالات متحده همچنین می تواند حملاتی را انجام دهد، همانطور که حوثی ها در سال 2025 دریای سرخ را محاصره کردند، قبل از اینکه ترامپ اعلام آتش بس کند. هایکل گفت: در هر صورت، اگرچه رهبران سعودی ممکن است انتظار دخالت واشنگتن را نداشته باشند، اما ترس آنها از این است که ایالات متحده توافق دیگری را با حوثی ها به استثنای نگرانی های ریاض منعقد کند. او گفت: «سعودی‌ها می‌خواهند در صورت وقوع اتفاقی، سیگنالی مبنی بر اینکه آمریکا در پس‌زمینه است، به عنوان پشتیبان است.

"آنها دوست دارند که آن را در مرکز همه چیز داشته باشند. اما اگر نمی توانند، می خواهند اینطور به نظر برسد که آمریکا کاملا در حال حاضر است بدون اینکه لزوما در جنگ حضور داشته باشد."