تخیل انسانی، هوش مصنوعی قابل هدایت: چگونه کارگردانان آسیایی هوش مصنوعی Kling را در جریان کار خود قرار می دهند
در یک رفت و آمد صبحگاهی شلوغ، مردی چرت می‌زند که از کار بیش از حد و فشار له شده، به یک کرم غول پیکر تبدیل می‌شود. به غیر از چند مسافر که از ترس یا تعجب عقب می نشینند، اکثریت آنها خواب آلود و بی تفاوت هستند. این کرم، هر چند غیرممکن باشد که بتوان آن را از دست داد، با همه افراد دیگر در متروی خفه‌کننده هل داده می‌شود، ضربه می‌خورند و به اطراف هل داده می‌شوند.
در یک رفت و آمد صبحگاهی شلوغ، مردی چرت می‌زند که از کار بیش از حد و فشار له شده، به یک کرم غول پیکر تبدیل می‌شود. به غیر از چند مسافر که از ترس یا تعجب عقب می نشینند، اکثریت آنها خواب آلود و بی تفاوت هستند. این کرم، هر چند غیرممکن باشد که بتوان آن را از دست داد، با همه افراد دیگر در متروی خفه‌کننده هل داده می‌شود، ضربه می‌خورند و به اطراف هل داده می‌شوند.
متن اصلی (انگلیسی)
Human Imagination, Directable AI: How Asian Directors Wrap Kling AI Into Their Workflows
On a packed morning commute, a dozing man, frayed by overwork and crushing pressure, turns into a giant worm. Apart from a few passengers who recoil in fear or surprise, the majority remain drowsy and indifferent. The worm, however impossible to miss, is shoved, bumped, and pushed around with everyone else in the stifling subway […]