ترامپ از دوره ریاست جمهوری خود خارج می شود

هدف دوجانبه غیرشاعرانه چین و آمریکا «ثبات استراتژیک سازنده» است. باید روز به روز برای چینی‌ها سخت‌تر شود که آن را با صورت مستقیم بخوانند. دونالد ترامپ در مواجهه با شکست انتخاباتی میان دوره ای در میان جنگ های غیرقابل حل، روز یکشنبه اعلام کرد که طاق پیروزی واشنگتن برنامه ریزی شده او نیز یک «مجتمع نظامی درجه یک» خواهد بود.

این بنای یادبود برای خودش هواپیماهای بدون سرنشین، تک تیراندازها و انبار بزرگ مهمات را ذخیره خواهد کرد. ترامپ نگفت که این قدرت آتش علیه چه کسی خواهد بود. همچنین به ما گفته شده است که "طوس ترامپ" او کدام پیروزی را گرامی می دارد. ما می دانیم که او امروزه در مورد چیزهای دیگری صحبت نمی کند.

اینکه بگوییم ترامپ از کسب و کار حکومتداری خارج شده است، دست کم گرفتن است. همچنین به این معنی است که او قبلا حضور داشته است. با این حال، ترامپ در سال اول خود برنامه‌ای داشت و بسیاری از آن را اجرا کرد. این شامل لایحه بزرگ کاهش مالیات، جنگ تجاری علیه جهان، اخراج یخی (اجرای مهاجرت و گمرک)، حمله ایلان ماسک به دولت اداری و پاکسازی DEI در سراسر دولت بود. عبارت «جنگ ترامپ علیه...» (دانشگاه ها، علوم، شرکت های حقوقی، جای خالی را پر کنید)» به یک کلیشه رسانه ای تبدیل شد.

هر چه در مورد انتخاب اهدافش فکر می کردید، ترامپ آنها را در نظر داشت.

با این حال، در دومین سال زندگی خود، ذهن رئیس جمهور به طور فزاینده ای تحت استعمار بناهای یادبود خود قرار گرفته است. جدای از نفس، تعداد کمی می توانند عمق وسواس ترامپ را نسبت به این هیولاهای کیچ اعتبار کنند. ریچارد پینتر، که رئیس اخلاق در کاخ سفید جورج دبلیو بوش بود، گفت که طاق ترامپ باید به متمم بیست و پنجم قانون اساسی ایالات متحده اختصاص داده شود که به موجب آن می توان رئیس جمهور را به دلیل ناتوانی از جمله جنون برکنار کرد. منظورش شوخی بود. کمتر احتمال دارد که معاون رئیس جمهور آمریکا، جی.

با این اوصاف، به نظر می رسد که ترامپ نسبت به شکست احتمالی میان دوره ای حزبش بی تفاوت است. علیرغم وعده کاهش قیمت ها، اقدامات او تنها باعث افزایش تورم شده است. این از نرخ‌های تعرفه‌ای کالیدوسکوپیک او، جنگ هفت ماهه عملیات حماسه خشم علیه ایران و کسری بودجه ایالات متحده که به سرعت در حال رشد است، ناشی می‌شود که او در مورد آن چیزی نگفته است. بدهی عمومی آمریکا در ماه گذشته به بیش از 40 تریلیون دلار رسید که دو برابر زمانی است که ترامپ برای اولین بار در سال 2017 روی کار آمد.

در زمینه هوش مصنوعی، به نظر می‌رسد ترامپ از راه خود برای برانگیختن ترس رأی‌دهندگان تلاش می‌کند. اگرچه رای دهندگان جمهوری خواه به اندازه دموکرات ها نگران مراکز داده هستند، ترامپ ماه گذشته گفت: «اجازه دهید داده ها حاکم شوند». او افزود که هر بخش از آمریکا که چنین سرمایه‌گذاری‌هایی را رد کند، خود را به فقر محکوم می‌کند. پاسخ او به ترس عمومی در مورد تهدید هوش مصنوعی بشریت، برگزاری یک نظرسنجی فشاری در سایت Truth Social در آخر هفته گذشته در مورد واژه جایگزین ترجیحی مردم برای هوش مصنوعی بود که به گفته او نادرست بود. اطلاعات «عالی» که اولین انتخاب ترامپ بود، در نظرسنجی پیروز نشد («برتر» پیروز شد).

ترامپ در سازمان ملل: رهبران جهانی نسبت به همان تاکتیک‌های شوک و هیبت قدیمی حساسیت‌زدایی می‌کنند

اشاراتی وجود دارد مبنی بر اینکه ترامپ ممکن است به عقب نشینی هوش مصنوعی اعتراف کند - که بیشتر آن از متحدان ماگا، از جمله استیو بنن، ناشی شده است. او روز شنبه اعلام کرد که قصد دارد یک "نیروی هوش مصنوعی" ایجاد کند و یک تزار جدید هوش مصنوعی را منصوب کند. با این حال، در همان پست، او ترس از هوش مصنوعی را به عنوان یک "فریب" رد کرد و قول داد که "به هیچ وجه مانع یا خفه نمی کند" گسترش سرسام آور این بخش. با چنین مقرراتی، چه کسی به رایگان برای همه نیاز دارد؟ جای تعجب نیست که کاندیداهای جمهوری خواه در ایالت نوسانی برای پیوستن ترامپ به آنها در مسیر مبارزات انتخاباتی تحریک نمی شوند.

اصطلاح "اردک لنگ" خواب هر رئیس جمهور دیگری را آزار می دهد. اما این مفهوم برای ترامپ بیگانه است. او بیشتر وقت خود را صرف گفتن مردم درباره طرح های معماری خود می کند تا اینکه به ایران، هوش مصنوعی یا اقتصاد اختصاص دهد. مشکلات لاینحل علاقه چندانی ندارند. پروژه‌های ساده، مانند سالن رقص جدید کاخ سفید، که شامل یک مجموعه نظامی "عظیم" در زیر آن نیز می‌شود، هدف اصلی او جذابیت دارد. ترامپ هفته گذشته گفت که بازسازی مرکز هنرهای نمایشی کندی را پس از اینکه دادگاه تصمیم او را مبنی بر تغییر نام آن به نام خود لغو کرد، متوقف خواهد کرد.

این مرکز که 18 ماه پیش رونق داشت، اکنون با خطر فرسودگی مواجه است.

از جنگ ترامپ در ایران هیچ فاصله قابل پیش بینی وجود ندارد. منتقدان ترامپ باید به خاطر داشته باشند که تا سال 2029 نیز از ترامپ دوری وجود ندارد. من نمی‌توانم نمونه‌ای را در نظر بگیرم که رئیس‌جمهور ایالات متحده علاقه خود را به شغل خود از دست بدهد و دو سال و نیم باقی مانده است. این شامل ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری اش و دوره کم رنگ تر جو بایدن می شود. این امر آمریکا و جهان را با یک طیف غیرعادی روبرو می کند. در زمان بی‌ثباتی جهانی، رئیس‌جمهور آمریکا هم‌زمان به آن دامن می‌زند و علاقه‌ای به انجام کاری درباره آن ندارد.

- حق چاپ The Financial Times Limited 2026