ترامپ به دنبال مردی پاییزی است که برای ایران مقصر باشد

رئیس جمهور ترامپ در حال تصمیم گیری است که آیا از سرگیری حملات در ایران در نهایت پیروزی ای را که قبلا ادعا کرده بود به دست خواهد آورد یا خیر. او همچنین دو سوال دیگر دارد که باید در نزدیکی خانه به آنها پاسخ دهد: چه کسی مقصر جنگی است که مشاورانش به او اطمینان دادند که قبل از پایان دوره میان دوره ای به پایان خواهد رسید؟ و آیا وقتی به همین مشاوران می گویند طرح جدید در جایی موفق می شود که طرح های قبلی شکست خورده باشد، می تواند اعتماد کند؟

برای هفته‌ها، ترامپ به تجدید خصومت‌ها با هدف وادار کردن ایران به مذاکره فکر می‌کرد و مشاوران به ما گفتند که دور جدیدی از حملات ممکن است به زودی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه انجام شود. دو مشاور خارجی نزدیک به ترامپ به ما گفتند که ترامپ همچنین متحدان خود را در مورد عملکرد شغلی وزیر دفاع پیت هگزت و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش زیر سوال برده است. هگزت و کین دو تن از مشاوران کلیدی ترامپ در جنگ بوده اند.

در مراحل اولیه آن، آنها همچنین از خوش بین ترین افراد به طور عمومی نسبت به چشم انداز آن بودند - اگرچه از ماه می کنفرانس مطبوعاتی برگزار نکرده بودند. ترامپ اغلب قبل از هر گونه حرکت پرسنلی، از کابینه آشپزخانه متشکل از دوستان خارج از دولتش نظر می گیرد.

[ بخوانید: قمار ترامپ برای پایان دادن به جنگ ایران]

هگزت در بسیاری از مناطق کاخ سفید چهره محبوبی نیست. برخی از نزدیکان ترامپ به ما پیشنهاد کردند که وزیر دفاع در مورد وضعیت جنگ صادق نبوده است، زیرا او به طور مداوم آن را با عبارات گلگون ترسیم می کند تا ترامپ را راضی نگه دارد. یکی از مشاوران بیرونی گفت: «هگزت در گفتن آنچه می‌خواهد به رئیس‌جمهور بشنود خوب است. شان پارنل، سخنگوی پنتاگون، در بیانیه‌ای به ما گفت که «وزیر هگزت همیشه تصویر عملیاتی کامل را در اختیار رئیس‌جمهور و رهبران ارشد کاخ سفید قرار می‌دهد» و هر گونه پیشنهادی را «اشتباه» خواند.

وزیر دفاع همچنین با تعقیب افرادی که مظنون به افشای اطلاعات در مطبوعات، یکی از بدترین تخلفات در لیست جرایم پرسنلی ترامپ است، به دنبال تقویت جایگاه خود نزد رئیس جمهور بوده است. هفته گذشته، هگزت به طور ناگهانی یکی از ارشدترین افسران ستاد مشترک، ژنرال برت سیلویا، مدیر برنامه ریزی ارتش را برکنار کرد. مقاماتی که برای Hegseth کار می کنند می گویند سیلویا در تست های دروغ یاب مربوط به افشای اطلاعات به خبرنگاران شکست خورده است. سیلویا نظری نداده و نمی توان با او تماس گرفت.

مقامات به ما گفتند که هگزت به سیلویا دستور داده بود که حداقل سه پلی‌گراف را به عنوان بخشی از تحقیقات نشت گسترده‌تر انجام دهد، پس از آن که گزارش‌های خبری در اوایل سال جاری مکالمات کاخ سفید و جزئیات مربوط به کمبود مهمات ناشی از جنگ ایران را توصیف کردند. مقامات به ما گفتند که هگزت تصمیم گرفته است که ستاد مشترک، که به کین گزارش می دهد، با نشت اطلاعات مشکل دارد، بحثی که کین به زور از آن عقب نشینی نکرده است.

خودنمایی هگزت برای متحدان ترامپ به عنوان پشت سر رئیس جمهور با فرمانده کل قوا طنین انداز می شود که از اولین دوره ریاست جمهوری خود، مقامات ارشد پنتاگون را به وفاداری ناکافی مظنون کرده است.

آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، در بیانیه‌ای به ما، هگزت و کین را تأیید کرد و کار آنها در تغییر شکل پنتاگون را ستود و اعلام کرد که «رئیس‌جمهور ترامپ و همه در کاخ سفید به وزیر هگزت و ژنرال کین که کاملا با مأموریت رئیس‌جمهور همسو هستند، اعتماد کامل دارند.»

کین تا حد زیادی در مورد اعمال نادرست یکی از کارکنان ارشد خود ظاهر شده است. هنگامی که آتلانتیک برای اولین بار گزارش داد که سیلویا خارج شده است، ستاد مشترک بیانیه ای از پیش نوشته شده صادر کرد که در آن از سیلویا به خاطر "32 سال خدمات برجسته اش به کشور ما" تشکر کرد. مقامات به ما گفتند که کین سپس جزئیات بیشتری را از تیم منشی در مورد اینکه دقیقا چه چیزی منجر به اخراج سیلویا شده بود، دریافت کرد، در حالی که هگزت از سفر آسیایی بازگشت.

ساعاتی بعد، دفتر کین بیانیه جدیدی صادر کرد که گفت: نسخه اصلی "منعکس کننده شرایط کامل نیست". ستاد مشترک در بیانیه ای گفت که رئیس «این گفتگوهای لزوما خصوصی را با رهبری غیرنظامی به طور علنی مورد بحث قرار نمی دهد» اما این روند از «افشای غیرمجاز غیرقابل قبول» محافظت می کند.

با طولانی شدن جنگ، خشم ترامپ به دلیل آسیب درگیری به شانس میان دوره ای جمهوری خواهان افزایش یافته است. در کاخ سفید متوجه شده است که ترامپ بعید است در میان دوره‌ای از بازگشت سیاسی قابل توجه دیگری خارج شود. به نظر می رسد مجلس از بین رفته است و سنا نیز ممکن است. این دو مشاور و یکی از مقامات به ما گفتند که ترامپ در هفته‌های اخیر از اینکه پیام‌هایش منتشر نمی‌شود، خشمگین شده است و او اکنون معتقد است که جنگ ایران دست‌کم تا حدی مقصر وضعیت سیاسی اوست.

نه کسی که خودش مسئولیت را بپذیرد، ترامپ در جستجوی قربانی است و بر کسانی تمرکز کرده است که به او گفته بودند جنگ با ایران سریع و قاطع خواهد بود.

هگزت و کین هر دو هفته گذشته در کاخ سفید حضور داشتند تا به ترامپ و معاون رئیس جمهور ونس مجموعه‌ای از گزینه‌ها را ارائه کنند که برای ایجاد شرایط برای اعلام پیروزی ترامپ طراحی شده‌اند. دریاسالار برد کوپر، فرمانده ارشد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، که مسئول عملیات ارتش در خاورمیانه است، هفته گذشته نیز در کاخ سفید حضور داشت. ترامپ اکنون باید تصمیم بگیرد که آیا آن گزینه‌ها و مشاورانی که به او پیشنهاد کرده‌اند، می‌توانند نتیجه بهتری داشته باشند یا خیر.

مقامات دفاعی فعلی و سابق که با این طرح ها آشنا هستند، به ما گفتند که گزینه های نظامی در مقابل رئیس جمهور نشان دهنده مجموعه ای از انتخاب های نامطلوب است. آنها به رئیس جمهور این فرصت را می دهند که دستور اعتصاب هایی را بدهد که چند ساعت، چند روز یا چند هفته طول بکشد. رئیس‌جمهور همچنین می‌تواند محاصره دریایی ایالات متحده در تنگه هرمز را حفظ کند و در عین حال خطر بازگشت به عمل را در خطر قرار دهد. یا می توانست برود.

طرفداران از سرگیری اعتصابات بر این باورند که کارزار فشار اقتصادی کارساز است و فعالیت نظامی بیشتر تهران را مجبور به پای میز مذاکره خواهد کرد. یک کمپین طولانی، مانند روزهای اولیه جنگ، قبل از اینکه ایالات متحده حملات خود را روی نیروهای ایرانی در اطراف تنگه هرمز متمرکز کند، دفاع ایران را هدف قرار خواهد داد. زیرساخت های ایران ممکن است ضربه بخورد. انتظار می‌رود ایالات متحده استدلال کند که ارتش زیرساخت‌هایی را هدف قرار می‌دهد که هم اهداف غیرنظامی و هم اهداف نظامی را تامین می‌کنند. اما غیرنظامیان همچنان در خطر خواهند بود.

و چنین حملاتی می تواند قوانین بین المللی بشردوستانه را نقض کند. سناریوی دیگر خواستار کمپین چند روزه علیه برنامه هسته ای ایران است.

[بخوانید: ترامپ برای یک جنگ طولانی آماده می شود]

بسیاری در داخل دولت انتظار دارند که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، که سرنوشت سیاسی او پس از انتخاب اسرائیل نامشخص است، با توجه به شور و شوق او برای جنگ و اعتقادش به اینکه این جنگ به او کمک می کند تا قدرت را حفظ کند، از از سرگیری حملات حمایت کند.

با این حال، حتی یک کارزار ویرانگر ممکن است امتیازاتی را از تهران به همراه نداشته باشد. رژیم می‌تواند از حملات جان سالم به در ببرد و پس از جذب دور دیگری از نیروی آتش ایالات متحده، مقاومت خود را جشن بگیرد. پس از اینکه ایالات متحده و اسرائیل یک کارزار چند هفته ای را آغاز کردند که در اواخر فوریه آغاز شد، حملات کوتاه بعدی تنها عزم ایران را سخت تر کرد و تهران را بر آن داشت تا به دارایی ها و متحدان ایالات متحده در منطقه حمله کند. و هر کمپین حمله ای ذخایر مهمات را بیشتر کاهش می دهد.

مایکل کوهن، مدیر یک ابتکار در اندیشکده مرکز استیمسون که بررسی می‌کند آیا مداخلات نظامی ایالات متحده هزینه‌های آنها را توجیه می‌کند، گفت: «اگر این حملات مؤثر واقع نشد، اکنون به نوعی محدودیت‌های آن حملات را آشکار کرده‌اید». "شما مدام به آنها ضربه می زنید و آنها عقب نشینی نمی کنند. پس می خواهید به چه کاری ادامه دهید؟ به تشدید ادامه دهید؟"

برخی در مدار ترامپ امیدوارند حتی تهدید به حملات، ایران را به مذاکرات بازگرداند، اگرچه این استراتژی قبلا بارها شکست خورده است. یکشنبه گذشته، ونس نامه ای به محسن رضایی، رئیس امنیت ایران ارسال کرد. او پیشنهاد از سرگیری مذاکرات مستقیم صلح را داد و تاکید کرد که برنامه هسته ای ایران باید از همان ابتدا مورد توجه قرار گیرد. ونس نگفت که تهران در ازای آن چه چیزی خواهد گرفت. میانجی‌های بین‌المللی که نامه را تحویل داده‌اند، در اواخر این هفته، یعنی زمانی که انتظار می‌رود ترامپ در مورد از سرگیری عملیات نظامی تصمیم بگیرد، تشکیل جلسه داد.

به نظر می رسد هیچ یک از گزینه های نظامی برای مقابله با تهدیدات نیابتی ایران در منطقه، به ویژه حوثی ها در یمن، که اخیرا حملاتی را به عربستان سعودی انجام داده اند، نباشد. از بین بردن این افراد نیابتی یکی از اهداف اعلام شده ترامپ برای جنگ بود. اعتصابات جدید همچنین می تواند قیمت نفت را افزایش دهد و هزینه های اقتصادی بیشتری را بر ایالات متحده و متحدانش تحمیل کند. یکی از مقامات به ما گفت که چرخش اخیر ترامپ علیه اوکراین تا حدی به دلیل تمایل او به انرژی بیشتر روسیه برای رسیدن به بازارهای بین المللی و خنثی کردن تأثیر اقدام نظامی احتمالی ایالات متحده در خاورمیانه بوده است.

تهران هم می گوید؛ تلافی می تواند درگیری را تشدید کند.

قانونگذاران در مورد بخش هایی از این طرح ها توضیح داده شده اند. برخی تحت تأثیر قرار نگرفتند. سناتور کریس مورفی، یک دموکرات از کانکتیکات، آنچه را که دیده بود "دیوانه" توصیف کرد. مورفی هفته گذشته در موسسه خاورمیانه، یک اندیشکده واشنگتن، گفت: «این منجر به تشدید تنش ویرانگر و نابودی احتمالی تعهد ما به حاکمیت قانون خواهد شد.

مشاوران خارجی و مقام اداری به ما گفتند که تی رامپ هنوز دستور از سرگیری اعتصابات را نداده است. اگر این کار را انجام دهد، می تواند تا آخرین لحظه تصمیم خود را حفظ کند. در آستانه جنگ، کاخ سفید به نزدیک‌ترین متحدان خود اطلاع نداد یا از مقامات ارشد دولت در وزارت‌های انرژی و بازرگانی که ممکن بود آسیب‌های اقتصادی ناشی از تصرف تنگه هرمز را که یک آبراه حیاتی برای تامین انرژی جهانی از سوی ایران است، نشان دهند، نخواست.

در پنتاگون، برنامه‌ریزی برای از سرگیری احتمالی جنگ اکنون در بحبوحه عصبانیت مجدد از پاکسازی هگزت از فرماندهان ارشد در حال انجام است. او بیش از دوجین ژنرال و دریاسالار را اخراج یا اخراج کرده است. فرماندهان اغلب می گویند که وظیفه آنها این است که درام را از سربازان دور نگه دارند تا بتوانند روی ماموریت تمرکز کنند. اما اخراج سیلویا و اتهامات علیه او باعث شد تا دور دیگری از پچ پچ های شدید در مورد آنچه اتفاق افتاده باشد، چه کسی ممکن است بعدی باشد، و پیامی که شلیک قرار بود ارسال کند.

برخی از مقامات پنتاگون به ما گفتند که گمان می‌کنند هگزت به دنبال تضعیف جایگاه ستاد مشترک است، زیرا رئیس‌جمهور آنچه را که جنگ به بار آورده است، ارزیابی می‌کند. هگزت در گذشته از پرداخت هزینه برای نتیجه جنگی که او تبلیغ کرده بود خجالتی نبود. اوایل سال جاری، او در کمپ دیوید به ترامپ گفته بود که معاون وزیر استفان فینبرگ مسئول کمبود مهمات است. (فینبرگ در این کار باقی می ماند.)

پارنل، سخنگوی پنتاگون، گفت که هگزت متعهد است «افسران ارشد نظامی مناسب را به سمت‌های رهبری ارتقا دهد و کسانی را بازنشسته کند که مایل نیستند به طور مؤثر به تنها فردی در دولت منتخب کل مردم آمریکا خدمت کنند: رئیس جمهور دونالد جی. ترامپ». (اعضای خدمات سوگند یاد می کنند که از قانون اساسی دفاع کنند نه اینکه با رئیس جمهور بیعت کنند.)

[ بخوانید: یک ژنرال ارشد دیگر در پنتاگون حضور دارد]

یک شب ویرانگر برای جمهوری‌خواهان در روز سه‌شنبه لزوما شانس از سرگیری خصومت‌ها را علیرغم مسمومیت سیاسی جنگ کاهش نمی‌دهد. در انتخابات میاندوره ای سال 2006، دموکرات ها 31 کرسی در مجلس نمایندگان و شش کرسی در سنا به دست آوردند و برای اولین بار از سال 1994 کنترل هر دو اتاق کنگره را در دست گرفتند، نتیجه ای که به طور گسترده به عنوان رد جنگ رئیس جمهور جورج دبلیو بوش در عراق تعبیر می شود. بلافاصله پس از انتخابات، بوش، وزیر دفاع، دونالد رامسفلد را مسئول این ضررها دانست و او را مجبور به خروج کرد.

دو ماه بعد، بوش دستور افزایش نیرو داد که یکی از مرگبارترین دوره های جنگ را آغاز کرد.