ترامپ توسط نفرت فرسوده شده است

"بیایید در مورد مرگ صحبت کنیم."

این چیزی است که خبرنگار 60 دقیقه راس دوتات در پایان مصاحبه خود که یکشنبه پخش شد به رئیس جمهور ترامپ گفت.

داوتات از ترامپ پرسید که فکر می کند وقتی بمیرد چه اتفاقی برای او می افتد. رئیس جمهور گفت: «من یک فرد مذهبی هستم، بنابراین در تئوری به بهشت ​​می روم. وقتی داوتات به او فشار آورد که آیا واقعا معتقد است که به بهشت ​​می رود، ترامپ پاسخ داد: "امیدوارم. من نمی خواهم به جهنم بروم."

داوتات سپس فرضیه‌ای را مطرح کرد: «بگذارید بگوییم که از دنیا می‌روید، وارد زندگی بعدی می‌شوید، و تنها کاری که برای ورود به بهشت ​​باید انجام دهید این است که نسبت به جیمز کومی، نانسی پلوسی، هر کسی که در طول سال‌ها نسبت به آنها نفرت داشته‌اید، عشق و بخشش داشته باشید. آیا فکر می‌کنید می‌توانید این کار را انجام دهید؟»

ترامپ اذعان کرد که پاسخ آسان این است، اوه، بله، می توانم ببخشم. او آن را نداد. او گفت: «آنها را افرادی بسیار ناصادق، افراد بسیار بد، و برای کشور ما بسیار بد دیدم. دوباره تحت فشار قرار گرفت، او صریح گفت: "پاسخ منفی است."

"قبل از تخت داوری خدا؟" دوتات پرسید.

ترامپ تکان نخورد "نه، من فکر می کنم آنها افراد بسیار بدی بودند و - من دوست ندارم، می توانم از کلمه نفرت استفاده کنم، من از برخی از دشمنانم متنفرم."

لحظاتی بعد هر شکی را برطرف کرد. حتی قبل از تاج و تخت داوری خدا، با در خطر بودن نجات ابدی خود، آیا او دشمنان خود را می بخشید؟ "نه، زیرا من از برخی از دشمنانم متنفرم و همیشه خواهم داشت."

هیچ سیاستمداری در تاریخ آمریکا به اندازه ترامپ دروغ گفته است. اما در مورد این سوال، من معتقدم که او حقیقت را می گفت. از یک جهت به او اعتبار می دهم. شاید فقط می گفت که می تواند ببخشد. این پاسخی است که به ما آموزش داده شده است. عیسی به پیروان خود گفت که دشمنان خود را دوست داشته باشند و برای کسانی که آنها را آزار می‌دهند دعا کنند و هر هفته از منبرهای آمریکا موعظه بخشش می‌شود. اما بخشش سخت است، واقعا سخت است، و اعطای آن به کسانی که فکر می‌کنید سخت به شما ظلم کرده‌اند سخت است. (در مورد ترامپ، او ظلم شدن را با پاسخگو بودن اشتباه می گیرد.

اما او خودش را متقاعد کرده است که به طرز وحشتناکی با او بدرفتاری شده است.)

[نیک کلگ: نزدیک شدن بیش از حد به ترامپ یک اشتباه بود]

بسیاری از کلیساها چیزی را موعظه می کنند که من آن را «بخشش ارزان» می نامم، پسرعموی چیزی که دیتریش بونهوفر، خداشناس آن را «فیض ارزان» می نامد. بخشش نیاز به زمان دارد و باید. بخشیدن فوری کسی معمولا به این معنی است که هنوز درد را حساب نکرده اید. ما باید فضایی را برای پردازش غم و اندوه، خشم و آسیب ناشی از یک بی عدالتی عمیق ایجاد کنیم. به همین دلیل است که "ببخش و فراموش کن" توصیه بدی است. کرت تامپسون، روان‌پزشک مسیحی، استدلال می‌کند که همه چیز را به عقب برمی‌گرداند: بخشش واقعی مستلزم یادآوری است.

این به معنای بازبینی عمدی آسیب، در حالت ایده‌آل با دیگران، تا زمانی است که حافظه به جای سرکوب، تغییر شکل دهد.

بخشش ارزان نیز نوعی توانمندسازی است. به شخصی که آسیب وارد کرده است اجازه می دهد از قلاب خارج شود. وقتی بخشش خیلی سریع و بدون هیچ هزینه‌ای اتفاق می‌افتد، می‌تواند به آن‌ها بگوید که کاری که انجام داده‌اند در نهایت بد نبوده است. این به آنها اجازه می دهد از پشیمانی بگذرند، ظرفیت آنها برای همدلی واقعی را کاهش می دهد و حس معافیت را تقویت می کند.

اما ترامپ صرفا اعتراف نکرد که بخشش سخت است. به نظر می رسد او بخشش را در بهترین حالت غیر ضروری و در بدترین حالت نشانه ضعف می داند. برای یک چیز، او گفته است که مطمئن نیست که هرگز از خدا طلب بخشش کرده است. او یکبار توضیح داد: «من خدا را در آن تصویر نمی‌آورم. از سوی دیگر، او صبحانه ملی نماز را به صحنه ای برای محکوم کردن مخالفان سیاسی خود به عنوان «نادرست» و «فاسد» تبدیل کرده است. او در گردهمایی که تا زمان ترامپ پناهگاه آشتی و سخاوت روحی بود، انتقام جویی را موعظه کرده است.

اما آنچه بیش از همه در مورد مصاحبه 60 دقیقه فاش شد این بود که ترامپ چقدر آشکارا نفرت را در هسته اصلی خود دارد. تقریبا به عمق و شدت آن افتخار می کرد. به نظر می رسد بیش از هر نیروی دیگری، حتی خودشیفتگی او، نفرت او را هدایت می کند. این به پست های او در Truth Social کمک می کند. این گرسنگی او برای قدرت را توضیح می دهد. وسواس های او را تغذیه می کند. در هر تعامل او جریان دارد. و مثل یک دارو روی او اثر می کند: هر چه بیشتر به آن افراط می کند، بیشتر میل به آن دارد. حتی مرگ مردانی که او آنها را دشمن می دانست - جان مک کین، راب راینر، رابرت مولر - نمی تواند زهر او را برطرف کند.

وقتی مولر در ماه مارس درگذشت، پاسخ ترامپ این بود: «خوب، خوشحالم که او مرده است».

شادی را نیز از بین برده است. سخت است به یاد بیاوریم که ترامپ واقعا خوشحال به نظر می رسد. و جایی برای صمیمیت باقی نمی گذارد، زیرا هر کسی که نزدیک او باشد ممکن است روزی دشمن شود. نفرت اغلب عمیق ترین آسیب خود را به کسی که آن را حمل می کند وارد می کند. در نهایت روح نفرت انگیز را فرسوده می کند.

نفرت ترامپ روح حزب او را نیز فرسوده کرده است. جالب است که حزب جمهوری خواه - و چقدر راست مسیحی - در دوره ترامپ چقدر به او شباهت داشته است. ما آن را در حملات شخصی وحشیانه، نمایش غرورآمیز ظلم و لذت از تماشای آسیب رساندن قوی به ضعیفان می بینیم. حزبی که برای دهه‌ها از ارزش‌های خانوادگی، قانون و نظم، و شکل‌گیری فضیلت و شخصیت در جوانان دفاع می‌کرد، تبدیل به کسل راک، سنگر جک در ارباب مگس‌ها اثر ویلیام گلدینگ شده است.

این مکان وفاداری خشونت آمیز قبیله ای است، جایی که قدرت از زور می آید و نفرت نشان تعلق است.

[پیتر ونر: یک شب خوب برای ایمان مسیحی]

هفته گذشته سنگ قلعه GOP شکسته شد. افرادی که سیاست عشق را اجرا می کنند، کسانی را که مظهر سیاست نفرت هستند، درهم شکستند. فروپاشی کسل راک زمان می برد. اما فرو می ریزد، و همچنین کسی که آن را ساخته است.

من سرسخت‌ترین منتقد ترامپ نبودم، بلکه خود ترامپ بودم که در واقع گفت که نفرت و جهنم را به عشق و بهشت ​​ترجیح می‌دهد. این جمله سی. اس. لوئیس را در «مشکل درد» به یاد می آورد که «درهای جهنم از درون قفل شده اند». منظور لوئیس این بود که مردم جهنم را انتخاب می کنند زیرا اراده و غرور خود را ترجیح می دهند. آنها ترجیح می‌دهند به نارضایتی‌ها و کینه‌هایشان، خودسوزی و دشمنی‌هایشان بچسبند تا اینکه بگذارند حتی نزد خدا بروند.

جیمز بالدوین، رمان‌نویس، مقاله‌نویس و فعال حقوق مدنی می‌نویسد: «من تصور می‌کنم یکی از دلایلی که مردم این‌قدر سرسختانه به نفرت‌هایشان می‌چسبند این است که احساس می‌کنند، وقتی نفرت از بین رفت، مجبور می‌شوند با درد کنار بیایند». درد زیر نفرت ترامپ ممکن است بسیار زیاد باشد. در شرایط مختلف، او ممکن است یک شخصیت غم انگیز باشد. اما از آنجا که او دردهای زیادی را بر بسیاری از افراد، به خصوص ضعیفان و آسیب پذیران وارد کرده است، و از رنج آنها لذت برده است، در عوض شخصیتی بدخواه است. میراث پاک نشدنی او و جنبش او ننگ و رسوایی خواهد بود.