ترامپ در مقابل اروپا در حالی که ایالات متحده برای آزادسازی ذخایر اضطراری دیزل فشار می آورد

مقامات اتحادیه اروپا پس از آن که دولت ترامپ اروپا را تحت فشار قرار داد تا ذخایر اضطراری دیزل خود را برای کمک به کاهش افزایش قیمت گازوئیل آزاد کند، تماس اضطراری برقرار کردند.

جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران و همچنین جنگ روسیه با اوکراین باعث افزایش قیمت جهانی گازوئیل شده است که از نظر سیاسی در داخل به ترامپ آسیب می رساند.

افزایش قیمت گازوئیل در آمریکا، دولت ترامپ و قانونگذاران جمهوری خواه را بر آن داشته است تا پیش از انتخابات میان دوره ای نوامبر آینده، صادرات گازوئیل آمریکا را محدود کنند.

هفته گذشته ترامپ به اوکراین فشار آورد تا حمله به تاسیسات دیزلی روسیه را در بحبوحه جنگی که روسیه با حمله به اوکراین در فوریه 2022 آغاز کرد، متوقف کند.

سپس، روز پنجشنبه این هفته، رئیس جمهور ایالات متحده به خبرنگاران گفت که دولت او «ممکن است» از کشورهای اروپایی بخواهد که ذخایر دیزل را آزاد کنند، اندکی پس از آن که اسکات بسنت، وزیر خزانه داری از اروپا خواست «فورا» از ذخایر خود استفاده کند.

بسنت در یک پست رسانه اجتماعی گفت: شرکای اروپایی ما باید به اجرای تعهدات موجود خود سرعت بخشند و تدارکات اضافی را فورا در دسترس قرار دهند تا به اختلالات جاری رسیدگی شود.

یک مقام دولت اتحادیه اروپا به رسانه آمریکایی پولیتیکو گفت که دولت ترامپ روز پنجشنبه پیشنهادی را به رهبران اتحادیه اروپا ارسال کرد و از آنها خواست که 120 میلیون بشکه گازوئیل را از ذخایر استراتژیک ملی خود در مدت 180 روز آزاد کنند.

ماروس سفکوویچ، رئیس بازرگانی اتحادیه اروپا پس از نشست تجاری G-20 در ایالات متحده به خبرنگاران گفت که با جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده، در مورد عرضه گازوئیل و افزایش قیمت ها گفتگو کرده و تمایل اروپا را برای رویکردی هماهنگ برای کاهش قیمت ها ابراز کرده است.

این تقاضا به دلیل افزایش شدید قیمت گازوئیل در ایالات متحده در بحبوحه جنگ این کشور با ایران است که صادرات انرژی از خلیج فارس را متوقف کرده است. در همین حال، جنگ روسیه و اوکراین نیز تامین انرژی را مختل کرده است.

یکی از مقامات کاخ سفید روز پنجشنبه به الجزیره گفت: «ما در مورد گازوئیل سختگیر هستیم زیرا صادرات گازوئیل از روسیه را از دست داده‌ایم ... برخی از صادرات گازوئیل از خاورمیانه، اگرچه در حال احیای آن هستیم و صادرات گازوئیل از چین را از دست داده‌ایم».

او افزود: "بنابراین، این وقفه‌های زیادی است. اما پالایشگاه‌های آمریکایی در بالاترین سطح کار می‌کنند."

ایمون درام، یکی از همکاران مستقر در پاریس که بر انرژی آمریکا و اروپا در صندوق آلمانی مارشال ایالات متحده متمرکز است، گفت که دولت ایالات متحده احتمالا معتقد است که اگر کشورهای اروپایی سهام خود را آزاد کنند، فشار بر قیمت های جهانی گازوئیل کاهش می یابد و به نوبه خود قیمت ها را در ایالات متحده پیش از انتخابات میان دوره ای کاهش می دهد.

وی افزود: پشت این ناامیدی است که فرانسه و آلمان زودتر اقدام بیشتری برای آزادسازی سهام انجام ندادند و همچنین تمایلی به متحمل کردن اروپا بیشتر از هزینه های جهانی جنگ با ایران وجود دارد.

او به الجزیره گفت: «ما شاهد آخرین چرخش سیاست «تسلط بر انرژی» دولت هستیم: این سیاست از وابستگی فزاینده اروپا به صادرات دیزل ایالات متحده برای گرفتن امتیازات گران قیمت استفاده می‌کند.

او افزود: «جایگزینی که تهدید می‌کند – ممنوعیت صادرات گازوئیل ایالات متحده – به اروپا آسیب می‌زند، اما پیامدهای اقتصادی و سیاسی مخربی را در داخل خواهد داشت، اعتماد به تأمین‌کنندگان آمریکایی را از بین می‌برد و بازارهای انرژی داخلی را مخدوش می‌کند».

بر اساس ارقام ژوئن 2026 یورواستات، کشورهای اتحادیه اروپا، همراه با بریتانیا، حدود 52 میلیون تن ذخایر نفت گاز و گازوئیل دارند که 37.50 میلیون تن آن برای شرایط اضطراری ذخیره شده است. قوانین اتحادیه اروپا کشورهای عضو را ملزم می کند که ذخایر نفت اضطراری را که حداقل 90 روز واردات خالص یا 61 روز مصرف داخلی را پوشش می دهد، حفظ کنند.

بر اساس داده های یورواستات، آلمان با 5.6 ​​میلیون تن بیشترین ذخایر اضطراری را دارد و پس از آن فرانسه با 8.2 میلیون تن ذخایر قرار دارد.

از سوی دیگر، ذخایر دیزل ایالات متحده تا 11 سپتامبر 2026 به کمترین میزان خود یعنی 107.9 میلیون بشکه رسیده است.

بریتانیا که شرایط مشابهی برای ذخایر اضطراری گازوئیل دارد، برای حدود 30 درصد از دیزل خود به ایالات متحده متکی است و حدود 42 روز ذخیره دارد.

روابط بین ایالات متحده و اتحادیه اروپا از زمانی که ترامپ در سال گذشته تعرفه های تجاری جدیدی را بر این بلوک 27 عضوی اعمال کرد، به عنوان بخشی از جنگ تجاری که مدت کوتاهی پس از آغاز دومین دوره ریاست جمهوری خود در ایالات متحده در ژانویه 2025 در سرتاسر جهان به راه انداخت، متشنج بوده است.

سال گذشته وقتی ترامپ خواستار خرید گرینلند شد و از رد کردن نیروی نظامی امتناع کرد، اوضاع بدتر شد. کشورهای اروپایی در ماه ژانویه نیروهای خود را برای نمایش نافرمانی به جزیره فرستادند که باعث شد ترامپ تهدید کند که برای کشورهایی که سر راه او قرار می گیرند، تعرفه های بیشتری اعمال خواهد کرد.

او پس از گفتگو با مارک روته، رهبر ناتو، از این موضع عقب نشینی کرد و ماه گذشته، ایالات متحده توافق جدیدی را با دانمارک و گرینلند اعلام کرد که به ایالات متحده اجازه می‌دهد پایگاه‌های جدید بسازد و سرمایه‌گذاری کشورهایی را که متخاصم می‌داند وتو کند.

از آن زمان، روابط حتی بیشتر تیره شده است، زیرا کشورهای اتحادیه اروپا اجازه ندادند ایالات متحده از پایگاه های هوایی آنها برای حمله به ایران استفاده کند، و واشنگتن در حال بررسی گزینه هایی برای خروج نیروها از اروپا است.

درخواست اخیر ترامپ از کشورهای اتحادیه اروپا برای آزادسازی ذخایر دیزل به این تنش ها افزوده است.

پنج کشور اروپایی - فرانسه، آلمان، ایتالیا، ایرلند و بریتانیا، روز پنجشنبه با کمیسیون اروپا جلسه ای برگزار کردند و موافقت کردند که "یک صدا" به ایالات متحده پاسخ دهند. واشنگتن قبلا از این کشورها خواسته بود تا ذخایر اضطراری گازوئیل را آزاد کنند و گفته بود که این کشورها در صورت عدم انتشار گازوئیل ممکن است با ممنوعیت صادرات دیزل آمریکا مواجه شوند.

روز جمعه، کارگروه انرژی اتحادیه اروپا متشکل از کمیسیون اروپا و 27 کشور اتحادیه اروپا دوباره گرد هم آمدند تا درباره نحوه پاسخگویی به خواسته های واشنگتن بحث کنند.

مقامات آگاه از این نشست به خبرگزاری رویترز گفتند که رهبران اتحادیه اروپا در مورد پیشنهادی که فرانسه ارائه کرده بود، بحث کردند که بر اساس آن کشورهای اروپایی 50 میلیون بشکه گازوئیل و اعضای آژانس بین المللی انرژی 50 میلیون بشکه نفت خام آزاد خواهند کرد.

روز پنجشنبه، سفکوویچ، رئیس تجارت اتحادیه اروپا به خبرنگاران گفت که او درک می کند که "قصد و ترجیح قوی طرف اروپایی برای یک رویکرد هماهنگ و یافتن راه حل ها وجود دارد."

وی افزود: «ما تمام علاقه‌مندیم که با یکدیگر برای کاهش قیمت‌ها، چه در مورد گازوئیل و چه سایر محصولات حاصل از عرضه نفت و گاز، همکاری کنیم».

این مقام کاخ سفید به الجزیره گفت که به نفع اروپا است که با واشنگتن همکاری کند زیرا آنها «راه‌های متعددی را برای افزایش عرضه محصولات تصفیه‌شده و کاهش هزینه‌ها برای مصرف‌کنندگان دنبال می‌کنند».

فردریک اشنایدر، کارشناس ارشد غیرمقیم در شورای امور جهانی خاورمیانه، به الجزیره گفت، در حالی که اروپا واقعا دارای ذخایر اجباری بزرگی از محصولات است، "شیوه ترامپی که هر درخواستی را به عنوان اولتیماتوم صادر می کند، توافق را برای دولت های اروپایی دشوارتر می کند."

او گفت: «با توجه به اینکه واکنش اورسولا فون در لاین به جنگ تعرفه‌ای ترامپ علیه اتحادیه اروپا در سال گذشته به عنوان یک تسلیم تلقی شد و با توجه به لحن قاطعانه‌تر اخیر اتحادیه اروپا، انتظار دارم اروپا از طریق یک انتشار هماهنگ شده توسط آژانس بین‌المللی انرژی که می‌تواند به‌عنوان اقدام جمعی ارائه کند، بدون اینکه به عنوان تسلیم در برابر واشنگتن تلقی شود، میدان بدهد.»

وی افزود: "در نتیجه، من انتظار دارم که این آزادسازی کمتر از 120 میلیون بشکه باشد. دولت های اروپایی منافع بسیار مادی در حفظ حائل خود دارند در حالی که پایانی برای بسته شدن هرمز در چشم نیست."

اشنایدر گفت که ایالات متحده در شرایط مطلق دیزل کمبودی ندارد.

او گفت: "این یک صادرکننده خالص است که در سال جاری حدود 1.5 میلیون بشکه نفت در روز ارسال می کند. مشکل آن این است که گازوئیل در بازار جهانی قیمت گذاری می شود، بنابراین کمبود در هر کجا قیمت های ایالات متحده را نیز افزایش می دهد."

وی افزود: ذخایر اروپایی با افزودن بشکه به این استخر جهانی به آمریکا کمک خواهد کرد، نه با ورود به بنادر آمریکا.

وی خاطرنشان کرد که تامین کنندگان جایگزین معمول در حال حاضر با ظرفیت پالایش صادراتی خلیج فارس در پشت تنگه هرمز قرار دارند، عرضه روسیه هم به دلیل تحریم های آمریکا و اروپا و هم به دلیل حملات اوکراین به پالایشگاه های این کشور محدود شده است.

اشنایدر گفت در چنین شرایطی، پالایشگاه‌های صادراتی هند و قطب‌های آسیایی مانند سنگاپور و کره جنوبی نیز می‌توانند برخی محموله‌های [دیزلی] را تغییر مسیر دهند، اما فقط با قیمت بالاتر.

وی افزود: «عملا هیچ منبع بزرگ دست‌نخورده‌ای از گازوئیل در هیچ کجا وجود ندارد، به همین دلیل است که ذخایر به محل درگیری تبدیل شده‌اند».

افزایش قیمت گازوئیل منبع تنش برای دولت ترامپ و جمهوری خواهانی بوده است که بیم آن را دارند در انتخابات میان دوره ای نوامبر آینده به قیمت رای آنها تمام شود.

وی خاطرنشان کرد: گازوئیل و بنزین نیز برای اقتصاد مهم هستند و نقش های مختلفی را ایفا می کنند.

"در حالی که بنزین سوخت خودروها را تامین می کند، سوخت دیزل هر چیزی از کامیون ها، قطارهای باری، کشتی ها، تراکتورها، دروگرها، ماشین آلات ساختمانی، تجهیزات معدنی و ژنراتورهای پشتیبان را تامین می کند. این به این معنی است که بنزین بیشتر توسط مصرف کنندگان استفاده می شود در حالی که گازوئیل بیشتر توسط تولید کنندگان استفاده می شود، به این معنی که شوک قیمت گازوئیل به قیمت هر چیزی که تقریبا مواد غذایی اضافه شده توسط کامیون ها و مواد اولیه تولید شده توسط او اضافه می شود، گسترش می یابد."

کشاورزان دو بار ضربه خوردند زیرا قیمت گازوئیل همزمان با قیمت کود در حال افزایش است که هر دو با بسته شدن تنگه هرمز افزایش یافته است.

بنابراین، قیمت بالاتر گازوئیل مانند مالیات بر تولید و لجستیک عمل می کند، در حالی که قیمت های بالاتر بنزین مانند مالیات بر مصرف کنندگان عمل می کند. مانند قیمت های بالاتر بنزین، قیمت های گازوئیل بالاتر با بالا بردن تورم خطر رکود تورمی را به همراه دارد در حالی که به طور همزمان حاشیه ها در حمل و نقل و کشاورزی را فشرده می کند، به این معنی که بانک های مرکزی بین کاهش نرخ ها و کاهش نرخ ها مواجه می شوند. نرخ ها [کاهش تورم]،” او گفت.

بر اساس گزارش رویترز، کشورهای اتحادیه اروپا در نشست اضطراری خود در روز جمعه توافق کردند که عرضه بیشتر سهام دیزل باید شامل تعهد ایالات متحده برای جلوگیری از ممنوعیت یکجانبه صادرات دیزل باشد.

اما با توجه به اینکه دولت ترامپ همچنان در حال بررسی ممنوعیت صادرات گازوئیل ایالات متحده است، اشنایدر گفت که بازارهای هیدروکربن در معرض نوسانات بیشتری هستند، زیرا معامله گران اکنون مجبورند در ممنوعیت احتمالی صادرات ایالات متحده قیمت گذاری کنند، که در واقع نزدیک به یک سوم عرضه گازوئیل دریایی جهان را حذف می کند.

او گفت: «ممنوعیت باعث افزایش قیمت‌های جهانی، احتمالا حتی در ایالات متحده می‌شود، زیرا پالایشگاه‌های آمریکایی پس از از دست دادن مراکز صادراتی، کار خود را کاهش می‌دهند.»

او هشدار داد که خطر سیاسی بزرگتری نیز وجود دارد.

او گفت: "سیستم ذخیره اضطراری از دهه 1970 کار می کند زیرا کشورها با هم ذخایر را آزاد می کنند. اگر در عوض وارد رقابت با یکدیگر شوند، اگر بزرگترین تولید کننده شروع به استفاده از ممنوعیت صادرات به عنوان اهرم کند، دیگران به جای اشتراک گذاری، احتکار می کنند، به این معنی که هماهنگی و همکاری بین المللی آسیب خواهد دید و قربانیان، مثل همیشه، بیشتر در جنوب جهانی خواهند بود."

وی افزود: واردکنندگان فقیرتر در آفریقا، آسیای جنوبی و آمریکای لاتین در مناقصه شکست خواهند خورد.

در زمانی که قیمت مواد غذایی و کود در سطح جهانی در حال افزایش است، اختلاف بین متحدان بر سر سوخت خطر بدبختی بیشتر در کشورهای فقیرتر و همچنین رکود تورمی جهانی و رکود اقتصادی را افزایش می دهد.