ترامپ قانون گونه های در خطر انقراض را نابود می کند. این 10 گونه نشان می دهد که چه چیزی در خطر است.

دادگاه عالی یک بار قانون گونه های در معرض انقراض را به عنوان "جامع ترین قانون برای حفظ گونه های در خطر انقراض که تاکنون توسط هر کشوری تصویب شده است" تصویب کرد. حمایت های فدرال برای نجات نزدیک به 300 گونه آمریکایی - از جمله عقاب طاس، تمساح آمریکایی و خرس گریزلی - از انقراض دائمی کلید خورده است.

هر سال، خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده، که مسئول اصلی اجرای این قانون است، گونه ها را ارزیابی می کند و آنها را به عنوان "در معرض خطر" یا "در معرض خطر" قرار می دهد. زمانی که فعالیت فدرال یا توسعه خصوصی پتانسیل آسیب رساندن به گونه های فهرست شده یا زیستگاه آن را دارد، توسعه دهندگان پروژه موظفند قبل از ساخت و ساز با سرویس مشورت کنند یا مجوز دریافت کنند.

در چند دهه گذشته، تفسیر دو کلمه به طور خاص - "گرفتن" و "ضرر" - ستون فقرات قانون دوران نیکسون را تشکیل داده است. ممنوعیت «گرفتن» حیوان، هرگونه تلاش برای «آزار، آسیب، تعقیب، شکار، تیراندازی، زخمی کردن، کشتن، به دام انداختن، گرفتن، یا جمع آوری» گونه های در معرض خطر را جرم انگاری می کند. و مقررات مربوط به "آسیب" تضمین می کند که تخریب زیستگاه گونه های فهرست شده می تواند مجازات شود. این تعاریف کلید موفقیت قانون بوده است.

اما همه چیز در ماه گذشته زمانی تغییر کرد که دولت ترامپ تصمیم گرفت که تخریب زیستگاهی که گونه های در معرض خطر یا در معرض خطر زاد و ولد، تغذیه و سرپناه هستند، دیگر با مجازات فدرال مواجه نخواهد شد. در یک یادداشت داخلی جداگانه، دولت همچنین تعریف «گرفتن» را مجددا تفسیر کرد و آن را به مواردی از کشتار عمدی گونه‌های در معرض انقراض محدود کرد. (نزدیک به دوجین دادستان کل به دلیل برخی از این تغییرات شکایت کرده اند.)

الیزابت فورسایت، وکیل ارشد در برنامه دفاع از تنوع زیستی با Earthjustice، یک سازمان غیرانتفاعی حقوق محیط زیست، گفت: «این تغییرات قوانین، زمانی که شما کوچک‌نمایی می‌کنید، حمله به گونه‌های در معرض تهدید و در معرض انقراض است، برخلاف آنچه قبلا دیده‌ایم». "این تلاشی برای حذف حفاظت از زیستگاه، حذف حفاظت خودکار برای گونه های در معرض خطر، و دادن قدرت به صنعت است."

تغییرات اقلیمی شرایط را بدتر می کند، زیرا گونه ها برای سازگاری با گرم شدن دما و تغییر اکوسیستم تلاش می کنند. در زیر، خبرنگاران Grist به چگونگی عملکرد 10 گونه - از سمورهای دریایی دوست‌داشتنی گرفته تا مارهای نادرست - می‌پردازند، زیرا چارچوب قانونی که آنها را روی آب نگه داشته است ضعیف شده است.

یک نهنگ راست اقیانوس اطلس شمالی و گوساله در 19 مایل دریایی از جزیره لیتل سنت سیمونز، جورجیا، در سال 2025 شنا می کنند. موسسه تحقیقاتی آکواریوم دریایی Clearwater / مجوز NOAA 26919

نهنگ راست اقیانوس اطلس شمالی

نهنگ های راست اقیانوس اطلس شمالی نام خود را به طرز انحرافی گرفتند. از آنجایی که آنها به ساحل و سطح زمین می چسبند و هنگام کشته شدن شناور می شوند، آنها "نهنگ مناسب" برای شکار بودند. آنقدر درست که قبل از اینکه این عمل در دهه 1930 ممنوع شود، انسان ها آنها را تقریبا تا انقراض شکار کردند.

به همین دلیل نیست که نهنگ های راست امروز می میرند.

دلسیانا ویندرز، مدیر مؤسسه قانون و سیاست حیوانات در دانشکده حقوق و تحصیلات تکمیلی ورمونت، گفت: «هیچ کس بیرون نمی‌رود و نمی‌گوید: «من با کشتی خود به نهنگ راست می‌زنم». اما به هر حال این اتفاق می افتد.

اگرچه همیشه نمی توان علت مرگ یک نهنگ را تعیین کرد، اما تحقیقات نشان می دهد که علت اصلی فعالیت انسان است: کشتی ها به نهنگ ها برخورد می کنند و وسایل ماهیگیری آنها را به دام می اندازد که منجر به جراحت و مرگ می شود. به اندازه کافی اتفاق می افتد که نهنگ های راست اقیانوس اطلس شمالی از سال 2017 یک رویداد مرگ و میر غیرمعمول را تجربه کرده اند که در آن 43 نفر جان خود را از دست داده اند و 133 نفر مجروح شده اند یا در وضعیت سلامت ضعیفی قرار دارند. حدود 380 نهنگ باقی مانده است که تنها 70 تای آنها ماده مولد هستند.

یک گوساله ماده 1 ساله مرده نهنگ راست اقیانوس اطلس شمالی در ساحلی در ساوانا، جورجیا استراحت می کند. کارشناسان شواهدی از تروما با نیروی بلانت پیدا کردند که با اصابت رگ مطابقت دارد. حفاظت از ماهی و حیات وحش فلوریدا / مجوز NOAA 24359

خیلی قبل از آخرین تغییرات در قانون گونه های در خطر انقراض، دولت ترامپ از قبل بازگرداندن حفاظت از نهنگ های راست را آغاز کرده بود. در ماه مارس، اداره ملی اقیانوسی و جوی برنامه‌هایی را برای لغو محدودیت‌های سرعت اقیانوس که برای کاهش خطر حملات کشتی‌ها طراحی شده بود، اعلام کرد. این آژانس بعدا از گسترش زیستگاه حیاتی تعیین شده نهنگ‌ها به منظور شامل مسیر مهاجرت آنها خودداری کرد.

ویندرز گفت که دولت احتمالا از تعریف جدید خود از «گرفتن» برای تقویت این اقدامات استفاده خواهد کرد. اکنون آنها می توانند به این موضوع اشاره کنند و بگویند، ببینید، ما نمی توانیم بر اساس قانون محدودیت سرعت داشته باشیم، زیرا فقط در مورد فعالیت های مستقیم عمدی اعمال می شود.

به گفته ویندرز، نهنگ‌های راست «به‌ویژه در برابر تغییرات آسیب‌پذیر» هستند، هم به دلیل جمعیت بسیار پایین‌شان و هم به این دلیل که دلایل اصلی مرگ آنها اتفاقی است.

ویندرز گفت: «نهنگ‌های راست دو یا چهار سال فرصت ندارند» تا منتظر رئیس‌جمهور یا کنگره جدید باشند تا حفاظت‌های خود را بازگرداند. "این بلافاصله روی آنها تاثیر می گذارد."

- امیلی جونز

یک مار زنگی ماساسوگا شرقی روی خزه و علف می خزد. ناتان راثبون / USFWS

مار زنگی ماساسوگا شرقی

ستایشگران تنها گونه مار سمی در میشیگان این موجود را دچار سوء تفاهم می‌دانند. مار زنگی Masasauga شرقی - که تا 3 فوت طول دارد و جغجغه‌ای در انتهای بدن ماسه‌ای و قهوه‌ای رنگش دارد - اغلب در گزارش‌های نادری از مارگزیدگی مورد انتقاد قرار می‌گیرد و موضوع توصیه‌های دولتی برای توقف آزار و اذیت حیوان بوده است.

آدام آستین، یک زیست شناس حیات وحش که رهبری سازمان غیرانتفاعی حفاظت از Midwest Friends of Wildlife را بر عهده دارد، گفت: این مارها در واقع «بسیار خجالتی، بسیار آرام هستند». آنها ترجیح می دهند در تالاب هایی که آنها را خانه می نامند پنهان شوند و نامشان نشانه ای است برای اقامتگاه های باتلاقی آنها. Masasauga در زبان Anishinaabemowin، زبان بومی که در سراسر دریاچه های بزرگ صحبت می شود، به معنای "دهانه رودخانه بزرگ" است.

در سال‌های اخیر، با کاهش سطح زمین تالاب در غرب میانه - به دلیل توسعه، زهکشی و تغییرات آب و هوایی - زیستگاه‌های Masasauga تکه تکه شده‌اند. جداسازی حاصله باعث می‌شود که آنها نسب به سایر جمعیت‌ها را دشوار کنند و تنوع ژنتیکی را کاهش داده و در برابر بیماری‌های جدید مقاومت کمتری داشته باشند. به گفته سرویس ماهی و حیات وحش، بیش از یک سوم از تقریبا 260 سایتی که در آن مار در سراسر غرب میانه بررسی شده است، در معرض خطر از دست دادن زیستگاه قرار دارند.

در نتیجه، مقامات فدرال طبق قانون گونه‌های در حال انقراض در سال 2016، مار را در فهرست تهدید قرار دادند. آستین گفت که این اقدام به حفظ میلیون‌ها هکتار از تالاب‌ها در منطقه کمک کرده است، اما تغییرات اخیر در حفاظت‌های فدرال احتمالا برای این مار زنگی دردسر ایجاد می‌کند.

تابلوها محل ساخت خط لوله نفت را در هاول، میشیگان، بخشی از قلمرو مستند مار زنگی ماساسوگا شرقی نشان می‌دهند. جیم وست / UCG / گروه تصاویر جهانی از طریق گتی ایماژ

حامیان مار نگران هستند که تحت دولت ترامپ، تخریب تالاب‌هایی که ماساسوگا در آن پرسه می‌زنند یا کشته شدن تصادفی آنها در حین ساخت‌وساز، ممکن است نقض قوانین فدرال نباشد. در حالی که میشیگان قوانین مربوط به گونه‌های در حال انقراض خاص خود را دارد - ماساسوگا‌های شرقی در معرض خطر ایالت تلقی می‌شوند - حمایت‌ها از قانون فدرال گونه‌های در معرض خطر محدودتر است. تارا زواردو، یکی از مدافعان ارشد مرکز تنوع زیستی، گفت که این ایالت از حمایت های قانونی قوی برای تالاب ها نیز برخوردار است، اما از دست دادن پشتیبان فدرال می تواند مسئولیت بیشتری را برای پر کردن شکاف های نظارتی به عهده ایالت بگذارد.

زواردو گفت: «قانون میشیگان و قانون فدرال گونه‌های در خطر انقراض به طور ناگهانی با کلمات مشابه، اما مفاهیم حقوقی کاملا متفاوت عمل می‌کنند.

- ویوین لا

یک قزل آلای گاو نر بر روی یک شاخ در رودخانه ای در شمال غربی مونتانا شنا می کند. جیم موگن / USFWS

قزل آلای گاو نر

قزل آلای گاو که بومی مونتانا است و با سرهای بزرگ و باله های نوک سفیدش قابل تشخیص است، معادل کوهستانی قناری در معدن زغال سنگ است. آنها به آب سرد و تمیز متکی هستند و از آنجایی که دماهای گرمتر، گونه های مهاجم و رواناب رسوبات زیستگاه آنها را تخریب کرده است، ماهی مونتانا، حیات وحش و پارک ها، آژانس مدیریت حیات وحش ایالت، کاهش قابل توجهی را در نیمی از جمعیت ثبت کرده است. ساخت و ساز جاده، به ویژه برای قطع درختان صنعتی، یکی از بزرگترین تهدیدها برای زیستگاه تخم ریزی قزل آلای گاو نر است.

این ماهی‌ها به‌خصوص به تجمع رسوب حساس هستند، که می‌تواند کف رودخانه را بپوشاند و تخم‌های آنها را خفه کند.

برایان ریگرز، زیست شناس بازنشسته ماهیگیری در سازمان جنگلداری ایالات متحده که دهه ها را صرف مستندسازی ماهی قزل آلا در رودخانه های مونتانای غربی کرده است، می گوید: «من می توانم همین حالا 10 جویبار را فهرست کنم که 15، 20 سال پیش ماهی قزل آلای گاو نر در آنها وجود داشت، و دیگر چنین نیست. "این یک چیز غم انگیز است."

ماهی قزل آلای گاو نر توسط خدمات ماهی و حیات وحش به عنوان "تهدید" فهرست شده است زیرا بدون حفاظت ممکن است در معرض خطر انقراض قرار گیرد و در معرض خطر انقراض قرار گیرد. این فهرست تضمین می کند که ماهی گیران مجاز به صید و رهاسازی آنها مانند سایر گونه های قزل آلا نیستند، و ماهیگیری برای آنها در بیشتر زیستگاه آنها قانونی نیست.

زیست شناسان قزل آلای گاو نر را به عنوان بخشی از یک بررسی گونه ای اندازه گیری می کنند. شانون داونی / USFWS

تغییرات سیاست پیشنهادی دولت ترامپ برای تضعیف قانون گونه‌های در خطر انقراض، و همچنین لغو حفاظت از مناطق بدون جاده در جنگل‌های ملی و اجازه دادن به تفریحات موتوری بیشتر، آخرین ضربه به این ماهی‌های در معرض خطر است.

ریگرز گفت که بدون حفاظت از زیستگاه باقیمانده، قزل آلای گاو نر همچنان با کاهش شدید مواجه خواهد شد. نیاز به حفظ زیستگاه آنها یکی از مولفه های کلیدی چالش های قانونی در برابر پروژه های چوب برداری در مقیاس بزرگ در ایالت بوده است. بدون حمایت صریح فدرال برای جلوگیری از آسیب به زیستگاه گونه‌های فهرست شده، توقف پروژه‌های توسعه‌ای که جریان‌های تخم‌ریزی را تخریب می‌کنند و توانایی قزل‌آلای گاو را برای حرکت در رودخانه‌ها مسدود می‌کنند، تقریبا غیرممکن خواهد بود.

- الیس جولین

یک پلنگ فلوریدا که توسط سرویس ماهی و حیات وحش دستگیر شد. لری دبلیو ریچاردسون / USFWS

پلنگ فلوریدا

پلنگ های فلوریدا زمانی در بیشتر مناطق جنوب شرقی آمریکا پرسه می زدند. اما پس از آن شهرک نشینان وارد شدند و آنها را شکار کردند تا اینکه تنها چند ده باقی ماندند. دامنه آنها به منطقه کوچکی در جنوب فلوریدا کاهش یافت - ایالتی که تا سال 1950، به هر شکارچی که پوست سر پلنگ می‌خورد، 5 دلار جایزه می‌پرداخت. امروزه، پلنگ‌ها، جزو اولین گونه‌هایی هستند که توسط قانون گونه‌های در معرض انقراض محافظت شده‌اند، و تخمین زده می‌شود که 200 نفر در این ایالت زندگی می‌کنند.

الیزابت فلمینگ، کارشناس حرفه‌ای در مورد گونه‌ها در Defenders of Wildlife، یک سازمان غیرانتفاعی حفاظتی که به محافظت از پلنگ‌ها کمک می‌کند، می‌گوید: «این یک تلاش فوق‌العاده در طول سال‌ها بوده است. از آنجایی که اکثر مردم فلوریدی بیش از یک قرن است که با پلنگ‌ها زندگی نکرده‌اند، بهبودی به کمک به مردم برای همزیستی با پلنگ‌ها بستگی دارد، اغلب از طریق برنامه‌های آموزشی یا جبران خسارت به دام‌دارانی که دام‌هایشان را به خاطر پلنگ‌ها از دست می‌دهند. او گفت: "بدون پذیرش عمومی، ما می توانیم پلنگ ها را ببوسیم."

اما اکنون، تقریبا 60 سال پس از اینکه پلنگ ها برای اولین بار توسط فدرال محافظت شدند، تفسیر جدید دولت ترامپ از قانون می تواند این پیشرفت را تضعیف کند.

بچه گربه های پلنگ فلوریدا همانطور که در لانه خود دیده می شوند. دیوید شیندل / کمیسیون حفاظت از ماهی و حیات وحش فلوریدا

این به ویژه برای پلنگ های فلوریدا نگران کننده است، که در روزهای اولیه قانون ذکر شده بودند و از حفاظت های اضافی زیستگاهی که بعدا اجباری شد، برخوردار نیستند. جمعیت فلوریدا نیز سریعتر از هر ایالت دیگر در حال رشد است. این بدان معناست که توسعه‌های مسکن و بزرگراه‌هایی که زیستگاه پلنگ‌ها را تکه تکه می‌کنند، و ترافیک بیشتری که می‌تواند آنها را بکشد. فلمینگ گفت: برخورد وسایل نقلیه عامل اصلی مرگ و میر پلنگ ها است. یکی از سریع‌ترین بخش‌های ایالت در حال توسعه مستقیما به تنها پناهگاه پلنگ خود نزدیک می‌شود.

بر اساس قوانین جدید فدرال، توسعه دهندگان ممکن است دیگر نیازی نداشته باشند که چگونه پروژه هایشان می تواند به پلنگ ها آسیب برساند.

فلمینگ گفت: "مردم نمی دانند که این حیوانات به چیزهای بیشتری نیاز دارند." "آنها به یک سیستم متصل نیاز دارند که در آن سفر کنند و زندگی خود را بگذرانند، و با هر نمونه از قوانین، مقررات و حمایت های ضعیف، این فقط یک چیز دیگر است که علیه آنها پیش می رود."

- ساچی مولکی

سمورهای دریایی جنوبی در ماس لندینگ، مونتری، کالیفرنیا بازی می کنند و داماد می گیرند. لیلیان کارسول / USFWS

سمور دریایی کالیفرنیا

هزاران سمور دریایی زندگی خود را با بافتن نوارهای زمردی مرتفع جنگل کلپ که در اطراف سواحل مرکزی کالیفرنیا یافت می شود، سپری می کنند. قایق‌رانان خوش‌شانس ممکن است کسی را ببینند که برای لحظه‌ای شناور می‌شود و شاید یک خارپشت دریایی خوشمزه را با سنگ مورد علاقه‌اش باز کند. آنها همچنین هنگام خواب به این ترتیب استراحت می کنند، گاهی اوقات دستان خود را می گیرند تا در کنار هم بمانند در حالی که به خز فوق العاده شناور و مقاوم در برابر آب خود اعتماد دارند تا آنها را در بالای امواج نگه دارد.

زمانی تصور می‌شد که این پستانداران دریایی دوست‌داشتنی در کالیفرنیا منقرض شده‌اند، پس از شکار شدید پوست در قرن‌های 19 و 18 جمعیت آنها را از حدود 16000 نفر کاهش داد. اما تعداد کمی از سمورها زنده ماندند و دوباره جمعیت کردند. امروزه حدود 3000 سمور در منطقه بیگ سور، درست در جنوب سانفرانسیسکو زندگی می کنند.

این بازیابی تا حد زیادی از طریق حفاظت از قانون گونه های در خطر انقراض امکان پذیر بود که دولت ترامپ بارها آن را تضعیف کرده است. آخرین تغییرات، که از زیستگاه روده محافظت می کند، می تواند سمورهای دریایی را به ویژه در معرض خطر قرار دهد. بسیار شبیه پلنگ فلوریدا، آنها همچنین دارای "تعیین زیستگاه حیاتی" نیستند، حفاظت اضافی که تنها پس از اضافه شدن سمورهای دریایی به فهرست اجباری شد.

شان بوثول، مدیر اجرایی اتحادیه ساحل بانان کالیفرنیا گفت: وقتی صحبت از محافظت از سمورها می شود، زیستگاه همه چیز است. در گذشته، حامیان محیط زیست برای مبارزه با نشت نفت در زیستگاه سمورها تجمع کردند. امروزه، آنها توجه خود را به کودهایی معطوف کرده اند که برای کشاورزی استفاده می شود، که می تواند باعث شکوفه جلبک ها شود و صدف هایی را که سمورها می خورند سمی کند. او گفت: «ما در مورد سمورها بسیار نگران هستیم زیرا آنها در منطقه جزر و مد زندگی می کنند؛ آنها مستقیما تحت تأثیر هر چیزی که از زمین خارج می شود قرار می گیرند.

قایق سمورهای دریایی در نزدیکی Pleasure Point در سانتا کروز، کالیفرنیا، در سال 2023 تغذیه می‌کنند. نیک کوری / خبرگزاری فرانسه از طریق گتی ایماژ

بوثول گفت، تغییرات دولت ترامپ در حفاظت از زیستگاه‌ها، مسئولیت‌پذیری شرکت‌ها را برای این نوع آلودگی سخت‌تر می‌کند. سازمان او اخیرا تصمیم گرفت شکایتی را علیه سدی که تعدادی از گونه‌های در معرض خطر انقراض مانند ماهی و وزغ را تهدید می‌کرد، متوقف کند، زیرا این پرونده تا حدی مبتنی بر تعریف قانونی "آسیب رساندن" به حیوانی بود که دولت تابستان امسال آن را لغو کرد.

او گفت که بدون این پادمان ها، دعواهایی که بر حفاظت از زیستگاه متمرکز می شوند ممکن است دندان های خود را از دست بدهند. Bothwell گفت: "ما نگران هستیم که نوعی عقبگرد رخ دهد."

- ساچی مولکی

زنبور بامبل زنگ زده در سال 2017 در فهرست گونه‌های در معرض خطر انقراض قرار گرفت و اولین زنبوری است که تحت حمایت فدرال قرار گرفته است. گلهای وحشی بومی مانند این گل ترنج بهترین منبع گرده و شهد هستند. مارا کونیگ / USFWS

زنبور عسل زنگ زده

مانند نزدیک به 50 زنبور بامبل دیگر بومی آمریکای شمالی، زنبور بابل زنگ زده یک حشره مبهم و عمدتا زرد و سیاه است که بین گیاهان وزوز می کند و شهد و گرده را جمع می کند. برخلاف پسرعموهایش و همانطور که از نامش پیداست، زنبور کمیاب دارای یک نقطه کهربایی متمایز در وسط پشت خود است.

زمانی که لیبی شفر، اکنون بوم‌شناس شهری و کاندید دکترای زیست‌شناسی گیاهی در دانشگاه نورث وسترن، تکنسین بیولوژیکی در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده بود و در طول یک جست‌وجوی سه ماهه که در ایلینوی، ایندیانا و ویسکانسین انجام شد، تلاش کرد زنبور را ردیابی کند، شانس بسیار کمی داشت. او گفت: "من شخصا فقط یکی را دیدم."

زنبور عسل که زمانی در 28 ایالت از جمله ایلینوی و استان های انتاریو و کبک کانادا رایج بود، در 30 سال گذشته نزدیک به 90 درصد کاهش یافته است. امروزه تنها 0.1 درصد از محدوده تاریخی خود را به خود اختصاص داده است.

گرده افشان در سال 2017 در فهرست فدرال در معرض خطر انقراض قرار گرفت و به اولین گونه زنبور عسل تبدیل شد که تحت قانون گونه های در خطر انقراض فهرست شده است. کارشناسان به تعدادی از عوامل استرس زا اشاره کرده اند که کاهش چشمگیر زنبورها را توضیح می دهد، از جمله از دست دادن زیستگاه، استفاده از آفت کش ها، بیماری ها و تغییرات آب و هوایی. به عنوان مثال، دمای گرمتر می تواند باعث ایجاد عدم تطابق بین زمانی که زنبورها از خواب زمستانی بیرون می آیند و زمانی که گیاهان بومی شکوفه می دهند و غذا می دهند.

تابستان گذشته، حافظان محیط زیست از تعیین حدود 1.5 میلیون هکتار زیستگاه حیاتی برای زنبور عسل زنگ زده، که از آن در برابر پروژه هایی که توسط سازمان های فدرال بودجه یا مجوز می گیرند، اما نه از سوی مالکان خصوصی، محافظت می کند، توسط خدمات ماهی و حیات وحش جشن گرفتند - تقریبا 83 درصد از زیستگاه حیاتی زنبورها به طور خصوصی نگهداری می شود.

دلسیانا ویندرز، از مؤسسه قانون و سیاست حیوانات در دانشکده حقوق و تحصیلات تکمیلی ورمونت، گفت: «زنبور کاسه‌دار زنگ‌زده از بسیاری از گونه‌های فهرست‌شده موقعیت بهتری دارد، زیرا در نهایت زیستگاه حیاتی تعیین شده است.» اما او افزود که لغو تعریف نظارتی «آسیب» توسط دولت ترامپ برای حذف تخریب زیستگاه و تفسیر مجدد «گرفتن» تهدیدهای جدی برای این گونه است.

زنبورهای بامبل کوچک هستند، به راحتی می توانند مورد توجه قرار نگیرند، و تقریبا نیمی از سال را در خاک سپری می کنند، که تشخیص آنها را برای یک متخصص دشوار می کند، چه برسد به توسعه دهنده ای که یک جاده خدماتی بر فراز دشتی بسازد.

شفر گفت: «این خبر بدی برای زنبور عسل زنگ زده است.

- خوانپابلو رامیرز-فرانکو

یک زیست شناس یک جهنم شرقی را نگه می دارد که می تواند تا دو و نیم فوت رشد کند. USFWS

جهنمبند شرقی

حامیان حیات وحش با مرکز تنوع زیستی و سایر سازمان‌ها بیش از یک دهه است که تلاش می‌کنند تا جهنم شرقی را در فهرست فهرست‌بندی کنند. در سال 2024، آنها نزدیک شدند. پس از اینکه طوفان هلن درختان را قطع کرد و رسوبات را به زمین زد و زیستگاه حساس سمندر را مختل کرد، سرانجام سرویس حیات وحش ماهی و حیات وحش جهنم را برای حفاظت پیشنهاد کرد، با تصمیم گیری در پایان سال 2025. اما این تصمیم هرگز گرفته نشد. در واقع، از زمان روی کار آمدن ترامپ، حتی یک گونه در معرض خطر در فهرست قرار نگرفته است.

جهنمبند شرقی در مکان هایی مانند نیویورک و کارولینای شمالی از حفاظت دولتی برخوردار بوده است. با این حال، بر خلاف سایر گونه‌هایی که از نظر فدرال به عنوان "در خطر انقراض" یا "در معرض خطر" نامگذاری شده‌اند، جهنم هیچ گونه حفاظت فدرالی نداشته است، حتی اگر جمعیت آن به طور چشمگیری کاهش یافته است. سمندر یک خانه است - وقتی مکانی را پیدا می کند که دوست دارد زندگی کند، اغلب تمام عمر خود را در آنجا می ماند. بقایای باستانی عصر یخبندان، تنها حدود 160 میلیون سال است که در همان نهرها و رودخانه ها زندگی کرده است و فسیل زنده نامیده می شود.

به گزارش سرویس ماهی و حیات وحش، تقریبا 600 جمعیت تاریخی شناخته شده آن در چند دهه گذشته حاشیه های محدودی را تحمل کرده اند. بیش از 40 درصد از این جمعیت ناپدید شده اند و 36 درصد دیگر در حال کاهش فعال هستند. جهنم از طریق پوست خود تنفس می کند، به این معنی که آلودگی آب و رسوب می تواند باعث بیماری و مرگ شود. در جویبارهای سرد و شفاف کوه های مرتفع در منطقه آپالاچی بهترین رشد را دارد و پوشش سایه حیاتی است.

بعدی را بخوانید

سمندر نمادین آپالاشیا برای حفاظت فدرال در نظر گرفته شده بود. هنوز در بلاتکلیفی است

کیتی مایرز

مرکز تنوع زیستی در ماه فوریه شکایتی را تنظیم کرد و از خدمات ماهی و حیات وحش خواست تا فرآیند تصمیم گیری خود را تکمیل کند. با این حال، از آن زمان تاکنون هیچ حرکتی صورت نگرفته است، و مرحله بعدی نظارتی به عنوان "در حال تعیین" فهرست شده است، همراه با صدها گونه در معرض خطر دیگر که حفاظت از آنها به طور مشابه به تعویق افتاده است.

به گفته مایکل گانگلوف، که در دانشگاه ایالتی آپالاچی به مطالعه زندگی آب شیرین می پردازد، توسعه انسانی بزرگترین تهدید برای جهنمیان است. اما، او گفت، آنها همچنین جنگنده هستند.

او گفت: «این چیزها سخت هستند و این واقعیت که آنها هنوز اینجا هستند نشان دهنده سختی آنهاست. "آنها یک گروه باستانی و باستانی از سمندرها هستند."

- کیتی مایرز

دارکوب کاکل قرمز با یک حشره جشن می گیرد. USFWS

دارکوب کاکل قرمز