ترامپ می تواند برزیل را برد و همچنان آن را به چین ببازد

واشنگتن پرزیدنت دونالد ترامپ ممکن است در آستانه به دست آوردن برزیل مورد نظر خود باشد، یک قطعه اصلی از پازل نیمکره ای که برای به اصطلاح "دکترین دونرو" در جای خود قرار می گیرد.

سناتور فلاویو بولسونارو، پسر جناح راست رئیس جمهور سابق ژائیر بولسونارو، روز یکشنبه 47 درصد آرای معتبر را به دست آورد و 45 درصد رئیس جمهور چپگرای لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا را به دست آورد و دور دوم را در 25 اکتبر ترتیب داد.

ترامپ رسما از او حمایت نکرده است، اما پیروزی بولسونارو باعث می‌شود ایالات متحده دوستانه‌ترین دولت خود را در برازیلیا از زمان بولسونارو بزرگ داشته باشد، درست همانطور که واشنگتن تلاش می‌کند تا کنترل چین را بر زنجیره‌های تامین استراتژیک کاهش دهد.

چین با نگرانی به این موضوع نگاه خواهد کرد، اما بسیاری از زمینه های آن در برزیل در حال حاضر فراهم شده است. شکستن این پایه ها، حتی با روی کار آمدن دولت بولسوناروی دوستدار ترامپ، دشوار خواهد بود.

برزیل از نظر فیزیکی به آمریکا نزدیک‌تر است و در نیمکره‌ای قرار دارد که ترامپ بر هژمونی آمریکا تاکید می‌کند. اما برازیلیا از بسیاری جهات به پکن نزدیکتر است تا واشنگتن.

مطمئنا، پیروزی بولسونارو یک جایزه واقعی برای ترامپ خواهد بود. اما همسویی سیاسی نمی تواند جغرافیای اقتصادی را لغو کند.

رئیس جمهور جدید می تواند وضعیت دیپلماتیک برزیل را در ژانویه تغییر دهد. او نمی تواند با یک دست، 305 میلیون تن محموله برزیلی را که در آن هشت ماه به چین ارسال شده است، تغییر دهد.

تجارت در این مقیاس، برزیل را متحد چین نمی کند، اگرچه آنها از طریق بلوک بریکس شریک هستند. اما این بدان معناست که اهرم پکن کمتر به این بستگی دارد که چه کسی برازیلیا را اداره می کند تا به واقعیت مادی خریدار محصولات برزیل و فرآوری مواد معدنی آن.

برای شواهد، به ائتلاف بولسونارو نگاه کنید. گروه مزارع کنگره برزیل چند روز قبل از رای گیری از او حمایت کرد و ماتو گروسو، قلب کشور سویا، حدود 65 درصد را به او داد.

تقریبا 70 درصد از صادرات سویای برزیل از ژانویه تا آگوست به چین رفته است. واشنگتن نمی تواند جایگزین مشتری چینی شود. برای آن با برزیل رقابت می کند.

توافق سال 2025 ترامپ با شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، پکن را متعهد می کند که تا سال 2028 سالانه حداقل 25 میلیون تن سویای آمریکایی خریداری کند. و از ماه جولای، واشنگتن تعرفه 25 درصدی بر بیشتر کالاهای برزیلی وضع کرده است.

برزیل قبلا این آزمایش را انجام داده است. ژایر بولسونارو پیش از انتخابات 2018 خود از تایوان بازدید کرد و چین را به خرید برزیل متهم کرد. در اکتبر 2019، او در پکن بود و به دنبال سرمایه‌گذاری چینی بود.

در طول دوره او، تجارت با چین رشد کرد، دولت او در برابر فشار ایالات متحده برای قطع کامل هواوی از شبکه 5G برزیل مقاومت کرد و برزیل در برجام باقی ماند.

خاک‌های کمیاب، که فرماندهی آن‌ها در رقابت قدرت‌های بزرگ در قرن بیست و یکم تصمیم می‌گیرد، اوضاع را بدتر می‌کند.

بولسونارو جوانتر در ماه مارس به CPAC در تگزاس گفت که برزیل «میدان نبردی خواهد بود که آینده نیمکره در آن مبارزه خواهد شد» و گفت که او در ماه مه در دفتر بیضی شکل با ترامپ درباره موضوعات کمیاب صحبت کرده است.

برزیل دومین ذخایر بزرگ جهان را در اختیار دارد اما سال گذشته کمتر از یک درصد از تولید جهانی را تولید کرد. نقطه خفه معدن نیست، بلکه پالایشگاه است.

و حقیقت دشوار اینجاست: چین و شرکت‌های تحت کنترل چین، 91 درصد از پردازش‌های کمیاب جهان را در سال 2024 مدیریت کردند.

با این حال، معدن تنها یک کربنات مخلوط، یک محصول میانی، تولید می کند. جداسازی خاک‌های کمیاب سنگین آن به مسیری نیاز دارد که ایالات متحده آن را در مقیاس تجاری ثابت نکرده است، بنابراین ممکن است مقداری خروجی ذخیره شود.

در همین حال، قراردادهای قدیمی این شرکت با پردازنده های چینی تا پایان سال جاری ادامه دارد.

همه اینها روی ساعت لولا آشکار شد، نه یک بولسونارو. فشار واشنگتن برای Pela Ema بر اساس سرمایه و قیمت های تضمین شده بود. نیازی به همدردی رئیس جمهور نیست.

آنچه واشنگتن هنوز کم دارد، پردازش است. هیچ رئیس‌جمهوری برزیل نمی‌تواند چنین تصوری داشته باشد. واقعیت این است که آمریکا تا دهه 2030 برای خاک های کمیاب به چین تکیه خواهد کرد.

اعلامیه ژانویه خود ترامپ هشدار داد که اگر ایالات متحده "برای پردازش به یک کشور خارجی وابسته بماند، حتی استخراج داخلی نیز از امنیت ملی محافظت نمی کند."

واشنگتن زمان دارد و می تواند به سرعت حرکت کند. این شرکت بیشتر بسته Pela Ema را ظرف چند ماه جمع آوری کرد و ظرفیت قابل توجهی جدید جداسازی خاک های کمیاب سنگین در خارج از چین چند سال دیگر باقی مانده است، تقریبا یک دوره ریاست جمهوری برزیل.

یک دولت بولسونارو می‌تواند مجوزها را سریع‌تر پیگیری کند، سرمایه‌های ایالات متحده را برای سپرده‌های جدید محاکمه کند و آنچه را که فرناندا مگنوتا از گفتگوی بین‌آمریکایی انتظار دارد، ارائه دهد: «بررسی بیشتر سرمایه‌گذاری‌ها در بخش‌های حساس».

این را با کاهش تعرفه‌های ایالات متحده همراه کنید و تا سال 2030، برزیل می‌تواند زنجیره تامین کشورهای کمیاب غربی را لنگر بیاندازد، حتی در حالی که دانه‌های سویا آن به چین می‌رود.

دور دوم می تواند رقابت ایالات متحده و چین در برزیل را بدون حل و فصل تغییر دهد. آنچه بعد اتفاق می افتد تا پایان دوره بولسونارو شکل می گیرد، با این فرض که، همانطور که همه نشانه ها نشان می دهد، او در دور بعدی پیروز خواهد شد.

اگر سهم چین از صادرات برزیل، در حدود 31 درصد در سال جاری، به کمتر از یک چهارم رسیده باشد، خاک‌های کمیاب سنگین Pela Ema در خارج از چین در مقیاس بزرگ جدا می‌شوند و سرمایه‌های چین از دارایی‌های استراتژیک حذف می‌شوند، آن‌گاه واشنگتن به طور کامل برزیل را برد.

اما اگر نه، ترامپ کاخ را برد و بنادر را از دست داد.