ترامپ می گوید ایران بسته شده است. اما آیا کارگروه جدید ایالات متحده می تواند جریان تسلیحات را متوقف کند؟

این یکی دیگر از اظهارات جسورانه دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده بود: فرمانی به سبک متورم همیشگی او که مدعی بود آمریکا تقریبا ایران را از بقیه جهان بسته است.

«خیلی کم وارد ایران می شود یا از آن خارج می شود!» رئیس جمهور ایالات متحده روز یکشنبه، یک روز پس از آن که فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) آخرین برنامه خود را برای خفه کردن شبکه های تدارکات نظامی تهران اعلام کرد، در حساب Truth Social خود پستی منتشر کرد.

روز یکشنبه، CENTCOM گروه ضربت دروازه آهنی را اعلام کرد - واحدی که مسیرهای زمینی و دریای خزر را هدف قرار می دهد، که هدف آن جلوگیری از استفاده ایران از مسیرهای زمینی برای انتقال سلاح های پیشرفته و سایر مواد است.

پیام ترامپ در سایت Truth Social مدعی شد که گروه ضربت در ایران "با قدرت و اثرگذاری کامل" است - و بین این و محاصره دریایی استراتژیک هرمز، ایالات متحده عملا ورود و خروج از کشور را قطع کرده است.

اما تحلیلگران می گویند که یک واحد کوچک متمرکز اطلاعاتی نمی تواند بدون همکاری منطقه ای مرزهای ایران را ببندد یا شبکه های تدارکاتی گسترده آن را متوقف کند.

با این حال، آنها هشدار دادند که تلاش‌ها برای اخلال در این شبکه‌ها می‌تواند کشورهای همسایه را وارد درگیری کند و تلاش‌های دیپلماتیک جاری در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را تضعیف کند.

آندریاس کریگ، دانشیار مطالعات دفاعی در کینگز کالج لندن به الجزیره گفت: «من گروه ضربت «دروازه آهنی» را تلاشی مذبوحانه برای گسترش محاصره دریایی آمریکا به شبکه‌های تدارکاتی قاره‌ای ایران بدون استقرار نیروهای آمریکایی در امتداد مرزهای ایران می‌دانم.

مایکل مولروی، معاون سابق وزیر دفاع آمریکا در امور خاورمیانه به الجزیره گفت: هدف گروه ضربت Iron Gate این است که بفهمد «سیستم‌های تسلیحاتی از کجا وارد می‌شوند، چگونه می‌توانند به طور بالقوه قطع شوند» و چگونه «ایران انرژی خود را منتقل می‌کند».

سنتکام اعلام کرد که این واحد مستقر در تامپا، فلوریدا، با سایر آژانس‌های دولتی ایالات متحده «برای جلوگیری از جابه‌جایی سامانه‌های تسلیحاتی پیشرفته، فناوری‌های با کاربرد دوگانه، مواد تحریم‌شده و جریان‌های درآمد غیرقانونی در سراسر مرزهای زمینی ایران و دریای خزر» هماهنگ خواهد کرد.

تحلیلگران گفتند که این کارگروه می تواند اجرای تحریم ها را هماهنگ کند، تامین کنندگان خارجی را تحت فشار قرار دهد و با کشورهای شریک برای ایجاد اختلال در قاچاق کار کند.

به گفته متیو ساویل، مدیر علوم نظامی در موسسه رویال خدمات متحد، ماموریت ایالات متحده بر ترکیبی از تصاویر ماهواره ای، هواپیماهای بدون سرنشین، ارتباطات رهگیری شده، اطلاعات مالی و اشتراک گذاری اطلاعات تکیه خواهد داشت.

این تحلیلگر به الجزیره گفت: «سپس، صادقانه بگویم، من انتظار استفاده از زور را دارم - حملات یا عملیات زمینی محتاطانه - برای مصادره قطعات، چه توسط نیروهای آمریکایی یا اسرائیلی‌ها انجام شود.»

آنها می‌خواهند اطلاعاتی را منتقل کنند و فشار قانونی و اقتصادی را به خارج از خاورمیانه وارد کنند، اگر فکر می‌کنند قطعات با کاربرد دوگانه از غرب می‌آیند... اما اگر هدف از روسیه و چین باشد، این کار سخت‌تر خواهد بود.»

در حالی که اعلامیه سنتکام به صراحت تجارت تسلیحات ایران با روسیه را مشخص نکرده است، تحلیلگران می گویند که این واحد می تواند تلاشی برای ایجاد اختلال در شبکه های تدارکاتی که شامل ارتباطات روسیه است تلقی شود.

رسانه های آمریکایی گزارش داده اند که روسیه قطعات و مواد منفجره پهپاد را از طریق دریای خزر به ایران ارسال کرده است. همچنین ادعاهایی وجود دارد مبنی بر اینکه فناوری روسیه می تواند به ایران در توسعه موشک های کروز مافوق صوت پیشرفته کمک کند.

کریگ موافقت کرد که گروه ضربت روش‌ها را ترکیب کند، اما اظهار داشت که تا حد زیادی به عنوان یک "سلول همجوشی اطلاعاتی" عمل خواهد کرد.

او گفت: «20 نفر نمی توانند هزاران کیلومتر از مرزها را پلیس کنند.

وی افزود: «هدف لزوما متوقف کردن هر محموله‌ای نیست، بلکه هدف این است که تدارکات نظامی ایران به تدریج گران‌تر، کندتر و پرخطرتر شود».

او استدلال کرد، با این حال، مانعی که ماموریت ایالات متحده با آن روبرو خواهد شد، سیاسی است تا فناوری. همسایگان ایران تا حد زیادی تمایلی به همکاری نخواهند داشت.

او توضیح داد: «عراق به واشنگتن اهرم‌هایی ارائه می‌دهد، اما شبکه‌های همسو با ایران عمیقا در اقتصاد و نهادهای امنیتی آن جاسازی شده‌اند».

این استاد دانشگاه گفت: آذربایجان می تواند با احتیاط همکاری کند، در حالی که ترکمنستان "بسیار مایل نیست" بی طرفی یا روابط خود با روسیه و چین را به خطر بیندازد.

او افزود که پاکستان به خصوص بعید است که آشکارا در آن شرکت کند زیرا در حال حاضر میان واشنگتن و تهران میانجیگری می کند. کریگ گفت که ترکیه همچنین علاقه چندانی به تبدیل مرزهای خود با ایران به رویارویی دیگر ندارد.

وی گفت: بدون همکاری این کشورها، واشنگتن می تواند شبکه های فردی را مختل کند اما نمی تواند مرزهای ایران را به طور موثر مسدود کند.

رامی خوری، محقق سیاست عمومی در دانشگاه آمریکایی بیروت و کارشناس ارشد غیر مقیم مرکز عرب واشنگتن دی سی، پیشتر به الجزیره گفته است که تاریخ هزاران ساله ایران به عنوان یک کشور تجاری، مأموریت آمریکا را تقریبا غیرممکن می کند.

وی گفت: شبکه عظیمی از تماس‌های ایران برای هزاران سال با تاجران، شرکا و متحدان در سرتاسر منطقه، به‌ویژه در آسیا وجود دارد - برای آمریکا عملا غیرممکن است که همه آنها را مسدود کند.

او گفت: «در سرتاسر منطقه افرادی هستند که با ایران ارتباط دارند، برخی بسیار نزدیک و برخی فقط تجاری.

کریگ در مورد پتانسیل خزش ماموریت ابراز نگرانی کرد - این که اقدام گروه ضربت می تواند جنگ را به عرصه های جدیدی گسترش دهد.

او گفت: «جمع‌آوری اطلاعات می‌تواند به سرعت به فشار برای تصرفات، بستن مرزها یا حملات نظامی علیه زیرساخت‌های لجستیکی مشکوک تبدیل شود».

این امر باعث گسترش جنگ اقتصادی آمریکا به قلمرو مستقل کشورهای همسایه خواهد شد.»

کریگ افزود: واکنش ایران به نوبه خود احتمالا نامتقارن خواهد بود، «تشدید اجبار دریایی در هرمز و احتمالا استفاده از حوثی‌ها برای افزایش فشار در اطراف باب المندب و عربستان سعودی».

جو کنت، یکی از مقامات ارشد سابق ضد تروریسم ایالات متحده، همچنین استدلال کرده است که کارگروه جدید تلاشی از سوی سنتکام برای براندازی تلاش های دیپلماتیک جاری است.

کنت که در ماه مارس در اعتراض به جنگ آمریکا علیه ایران استعفا داد، در روز X پس از اعلام ارتش آمریکا گفت: «این سنتکام از ایران دعوت می‌کند تا در حالی که معاون رئیس‌جمهور در تلاش برای مذاکره با ایرانی‌ها است، تشدید کند».

این همان‌طور که سنتکام آن را «سیاست CONOP» می‌نامد، زمانی است که ارتش راهی برای براندازی کاخ سفید بدون نافرمانی آشکار از رئیس‌جمهور، با انجام اقداماتی پیدا می‌کند که از تشدید یا تداوم جنگ اطمینان حاصل می‌کند.»

در همین حال، وال استریت ژورنال گزارش داده است که برد کوپر، رئیس سنتکام، در میان مقامات متعدد، در کنار وزیر دفاع، پیت هگزث است که ترامپ را برای از سرگیری حملات به ایران تحت فشار قرار می دهد.

با این حال، برخی از تحلیلگران استدلال می کنند که بدون دسترسی ایالات متحده به دریای خزر، نیروهای روی زمین یا همکاری کشورهای همسایه، گروه ضربت تأثیر عملی محدودی خواهد داشت.

محجوب زویری، استاد تاریخ و سیاست معاصر در دانشگاه قطر، به الجزیره گفته است که این ابتکار جدید ممکن است به دلیل عدم حضور نظامی آمریکا در دریای خزر نمادین باشد.

زویری گفت: «آمریکا به دریا دسترسی ندارد، مگر اینکه برخی از کشورهای همسایه مانند آذربایجان یا ارمنستان یا دیگران [با آنها] همکاری کنند... و آنها در این زمینه همکاری نمی‌کنند زیرا نمی‌خواهند روسیه را ناراحت کنند». این به ... نیروهای روی زمین نیاز دارد و بعید است که این اتفاق بیفتد.»