ترامپ می گوید بدون توافق با ایران: 5 سناریو برای آنچه در آینده اتفاق می افتد

پس از 9 ماه درگیری، و مکررا ادعا می‌شود که تهران در آستانه رسیدن به توافق است، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا توافق با ایران را غیرضروری اعلام کرده است. ترامپ روز پنجشنبه در شبکه Truth Social نوشت: ما به توافق با ایران نیازی نداریم. آن روزها خیلی گذشته است.

ترامپ متزلزل است، بنابراین این امر می تواند فردا، هفته آینده، ماه آینده خود را تغییر دهد. زمان نشان خواهد داد. اما با قبول حرف ترامپ، کنار گذاشتن توافق با یافتن آن پایان گریزان برای جنگ ایران یکسان نیست.

در همان پست از معاون رئیس جمهور جی. که خاردار بود. یک روز پیش از آن، ونس – که گفته بود «دلیل شکست ما در جنگ است» – به عنوان مذاکره‌کننده اصلی واشنگتن با تهران ظاهر شد.

ترامپ همچنین مدعی شد که آمریکا در حال حاضر پول ایران را با شمارش صدها میلیارد دلار و تنگه هرمز در اختیار دارد. هر دو مباهات دارای ستاره هستند.

در اینجا پنج راه وجود دارد که جنگ، که اکنون در نهمین ماه خود قرار دارد، پیش برود - از حل و فصل تا تشدید تنش.

همانطور که می دانیم، اظهارات قاطعانه ترامپ در مورد ایران ماندگاری کوتاهی دارد. به عنوان مثال، او در ماه ژوئن قرارداد با تهران را کامل اعلام کرد. در عرض چند هفته، سقوط کرد.

روز دوشنبه، پس از میزبانی از نخست وزیر قطر، ترامپ از شتاب برای پایان دادن به مناقشه صحبت کرد. در این بیانیه، آخرین پست او به عنوان یک اهرم اهرمی در نظر گرفته شده است - مطابق با شیوه معاملاتی معمول ترامپ - و هر توافقی به عنوان تسلیم ایران فروخته می شود.

چارچوب یک معامله وجود دارد. اکسیوس گزارش داد، یک طرح دو روزه قطر باعث می‌شود واشنگتن محاصره خود را لغو کند و برخی از بودجه‌های مسدود شده را آزاد کند، زیرا ایران بازرسان سازمان ملل را برای حضور در سایت‌های هسته‌ای بمباران شده می‌پذیرد و هرمز در روز دوم بازگشایی می‌شود.

عباس عراقچی وزیر امور خارجه روز سه شنبه در گفت و گو با خبرگزاری دولتی ایرنا گفت: پیشنهاد دو روزه خود تهران همچنان روی میز است. موضع تهران سرپیچی همیشگی است: محسن رضایی، رئیس امنیت این هفته در شبکه ایکس به واشنگتن گفت «دستت را ببند».

اما مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، شرط می‌بندد که درد شدید اقتصادی ناشی از محاصره ایالات متحده، ذهن تهران را به سمت یک توافق متمرکز خواهد کرد.

روبیو گفت: "در نهایت، شما باید غذا بخورید، باید به جنگجویان خود، نیروهای امنیتی خود و غیره پول بدهید." "در نهایت، واقعیت های اقتصادی به جمجمه افراطی ترین دیوانه نفوذ می کند. بنابراین، من فکر می کنم با گذشت زمان، این تاثیر خواهد گذاشت."

ترامپ می گوید آمریکا نیازی به توافق ندارد. شاید حق با او باشد اما او مطمئنا یکی را ترجیح می دهد. و ایران قبل از اینکه فشار اقتصادی بیش از حد تحمل شود به یکی نیاز دارد.

این سناریو شاید با آخرین لفاظی های ترامپ مطابقت داشته باشد.

هیچ مراسم امضا و معامله بزرگی وجود ندارد. در عوض، دو طرف گام‌های آرام و متقابل را مبادله می‌کنند. ایران حملات به کشتیرانی را کاهش می دهد، واشنگتن اجرای آن را تسهیل می کند، نفتکش ها حرکت می کنند و پرونده هسته ای به تعویق می افتد.

گاهی اوقات پیشرفت تنها زمانی حاصل می شود که به صورت خصوصی و بدون فشارهای تئاتر سیاسی انجام شود.

تام باراک، سفیر ایالات متحده در ترکیه، ماه گذشته گفت: "بیایید فقط یک تایم اوت داشته باشیم."

مقامات خاورمیانه به وال استریت ژورنال گفتند که یک پیشنهاد اولیه باعث می شود که ایالات متحده ناوهای حامل خود را از ایران دورتر کند و محاصره را تا حدی کاهش دهد در ازای اجازه ایران به 25 نفتکش از این تنگه.

تریتا پارسی از مؤسسه کوئینسی پیشنهاد کرده است که ترامپ می تواند محاصره را روی کاغذ نگه دارد و در عین حال اجازه دهد "به طور نامحسوسی پژمرده شود"، بنابراین اوضاع راحت می شود و همه چهره را حفظ می کنند. ترامپ می‌تواند صادقانه بگوید که هرگز توافقی انجام نداده است.

به نظر می رسد این سیاستی است که ترامپ انتخاب کرده است. نه جنگ، نه معامله روبیو روز سه شنبه به همتایان خود در گروه هفت گفت که ترامپ از سرگیری جنگ یا قطع یک توافق را سنجیده بود، سپس گزینه سوم را انتخاب کرد: ادامه خفه کردن اقتصادی رژیم.

دروازه آهنین نیروی ضربت فرماندهی مرکزی با هدف گسترش این فشار به مرزهای زمینی ایران و دریای خزر، فشار بر تهران را برای سازش در موضوع هسته‌ای و عبور آزاد کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز را افزایش می‌دهد.

ترامپ روز دوشنبه گفت: «ایران از نظر نظامی عملا تمام شده است. ما فقط وضعیت موجود را حفظ می کنیم. این وضعیت موجود همچنان شامل مقدار مناسبی از تیراندازی است. نیروهای آمریکایی در این ماه حداقل دو بار به سایت‌های پدافند هوایی در جزیره قشم حمله کرده‌اند.

ترامپ می‌گوید متحدان خلیج فارس این را ترجیح می‌دهند و واشنگتن از یک کمپین بمباران دیگر در امان است. اما نقطه ضعف این است که به رضایت تهران از شرایط فعلی نیاز دارد، یا به این دلیل که آن را با میل می پذیرند یا چاره ای جز این ندارند.

محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی و مذاکره‌کننده ارشد ایران می‌گوید ایران مصمم است از «بدون جنگ و صلح بگریزد» و پیشنهاد می‌کند که قصد دارد به مقاومت مسلحانه آمریکا در تنگه و فراتر از آن ادامه دهد.

ایران حتی اروپا را تهدید کرده است و توطئه هایی علیه جان مقامات دولت ترامپ، از جمله اسکات بسنت، وزیر خزانه داری، آنها را به زندگی در امنیت پایگاه های نظامی سوق داده است.

بعید است که ایران خفه کردن آهسته را بی سر و صدا بپذیرد - اما نمی خواهد یک کمپین هوایی کامل دیگر از سوی آمریکا و اسرائیل را دعوت کند. دوره میانی درد کالیبره شده است. مین‌ها، پهپادها، نیروهای نیابتی، خرابکاری‌ها و حملات سایبری که با حملات محدود آمریکایی به نام دفاع شخصی پاسخ داده شد.

بسیاری از آن در حال حاضر اتفاق می افتد. ناظران دریایی حداقل 37 حمله به کشتی‌ها در داخل و نزدیک این تنگه را در ماه اکتبر شمارش کردند که بالاترین میزان ماهانه در زمان جنگ بود و سپاه پاسداران گفت که سه نفتکش روز سه‌شنبه با مین‌ها برخورد کردند.

در همان روز، وزارت دادگستری سه عامل مورد حمایت ایران را به دلیل نزدیک به 20 حمله و تلاش برای حمله در ایالات متحده و اروپا، از جمله طرحی در RAF Fairford در انگلستان، متهم کرد.

درخواست روبیو از متحدان G7 برای کمک به نگهبانی کشتیرانی هیچ تعهدی نداشت.

تحلیلی برای مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی دکترین ایرانی را به‌عنوان «تشدید کالیبره‌شده» و نه جنگ تمام‌مقیاس توصیف می‌کند. به عنوان مثال، ممکن است در حال حاضر شاهد این باشیم که حملات سایبری به سوپرمارکت های اروپایی انجام شده است.

دولت می گوید فعلا به این نیاز ندارد. اما راه بازگشت به جنگ تمام عیار از طریق رویدادهای کاتالیزور می گذرد، نه از هوس های رهبران جیوه. مواردی مانند حمله با تلفات جمعی به نیروهای ایالات متحده، حمله بیش از حد یک نفتکش، یا نشانه هایی از عجله برای یک بمب اتمی.

پرونده هسته ای جعبه بزرگی است که در اینجا دلیل اصلی جنگ است. رافائل گروسی، دبیرکل هسته ای سازمان ملل ماه گذشته به شورای امنیت گفت که آژانس او ​​هیچ بازسازی در سایت های بمباران شده ندیده است.

اما گروسی نتوانست سرنوشت تخمینی 440.9 کیلوگرم اورانیوم غنی شده تا 60 درصد را که ایران قبل از حملات ژوئن 2025 در اختیار داشت، راستی آزمایی کند و منشأ نگرانی جدی در مورد اهداف هسته ای این کشور بود.

روز پنجشنبه، مجلس خبرگان ایران که رهبر معظم انقلاب را انتخاب می کند، گفت بررسی خروج از معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای به یک "ضرورت اجتناب ناپذیر" تبدیل شده است.

ترامپ می گوید که ایالات متحده «قفل و بار شده است» و بارها گفته است که اجازه نخواهد داد ایران به تولید سلاح هسته ای نزدیک شود. رضایی هشدار داد که اگر ایران علیه ایران مورد استفاده قرار گیرد، پایگاه‌های آمریکا را تا دورتر از اروپا خواهد زد.

پست ترامپ پیروزی را به‌عنوان نوعی مالکیت بازتعریف می‌کند: پول ایران، تنگه آن و زمان. اما این یک حالت پایانی نیست. هر مسیری که در بالا ذکر شد از میان انتخاب‌هایی می‌گذرد که تهران نیز می‌تواند انتخاب کند، حتی اگر گزینه‌هایش محدودتر از ایالات متحده باشد.

سناریوهای پنج گانه نیز متقابل نیستند. محتمل ترین آینده کوتاه مدت سه میانی را با هم ترکیب می کند. این به معنای محاصره ای است که روی کاغذ در حالی که در عمل نشت می کند، سفت می شود و با شعله های جنگ سایه ای که می تواند به مرحله پنجم منتهی شود، مشخص می شود.

با این حال، آشکارترین نتیجه دوم خواهد بود. رئیس‌جمهوری که می‌گوید دیگر نیازی به توافق برای چیزی ندارد که تقریبا همه کارهایی را که یک معامله انجام می‌دهد انجام می‌دهد - بدون اینکه هرگز آن را چنین نامیده باشد. شاید این بهترین چیزی باشد که در حال حاضر می توانیم به آن امیدوار باشیم.