ترامپ و ونس با مذاکره با تروریست های ایران اشتباه می کنند - نظر

اگرچه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به دنبال نابودی تروریسم اسلامی و مهمترین حامی جهانی آن، جمهوری اسلامی بوده است، اما روز چهارشنبه تایید کرد که معاون رئیس جمهور جی. رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، جنایتکار اسلامی و تروریست کهنه کار گروهک منصورون،

ترامپ گفت که ونس به دنبال تایید او بوده است: "من گفتم اگر می خواهید این کار را انجام دهید، اشکالی ندارد." نوشتن برای تروریست چه ارزشی دارد؟ چه اعتباری می دهد؟ چه اتفاقی در کاخ سفید افتاده است که این توهم همچنان ادامه دارد که «تخریب و تغییر رژیم در تهران» تابو باقی مانده است؟ تمایل کاخ سفید برای تحمل چنین تحقیر توسط یک فرقه جنایتکار در قرن بیست و یکم شگفت آور است.

آیا ترس وجود دارد؟ از چی؟ آیا معامله ای وجود دارد؟ آیا این یک بازی است؟ رضایی فرمانده سابق سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است و نفوذ او در تهران رو به افزایش است. وی روز یکشنبه با هیئتی از پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه دیدار کرد. اما این تمام ماجرا نیست. در سال 2005، من به دنبال همکاری با لنگلی بودم و به دو مقام برجسته میز ایران گفتم که بررسی لایه‌های دولت برای درک دستگاه حاکم ضروری است.

در سال 2012، یکی از مقامات لنگلی در آتن با من ملاقات کرد و دیدارهای ما در واشنگتن ادامه یافت. ما عکس‌هایی را رد و بدل کردیم، از جمله یکی از ملاقات‌های من با رضایی در سال 2003 پس از حمله آمریکا به عراق. تحقیقات من در آن زمان مربوط به عراق بود و جلال طالبانی، رئیس جمهور سابق عراق، این ملاقات را ترتیب داده بود. ژنرال (بازدید) مایکل هیدن، رئیس سابق سیا نیز به عراق سفر کرد و من او را در اقامتگاه طالبانی دیدم، جایی که او هدایای متعددی به هیدن و خانواده اش داد. اگرچه بارزانی ها (وابسته به سپاه قدس)، حزب دمکرات کردستان و کومه له (مرتبط با شورای عالی امنیت ملی رژیم).

در تهران) و سازمان مجاهدین خلق ایران عکس را برش داد، نماینده طالبانی و سفیر عراق در تهران را برکنار کرد و من را در کنار رضایی قرار داد، نمی‌دانستند لنگلی عکس اصلی را در اختیار دارد و شرایط جلسه را می‌دانست. فرهنگ عقب‌افتاده، بی‌اخلاقی، و خلسه‌ی ایرانی‌ها را نمی‌توان جعلی کرد.

در طول رابطه دوستانه‌ام با لنگلی، پیوسته توصیه می‌کردم که اگر هدف تغییر رژیم است، باید توجه به لایه‌های حکومت در تهران متمرکز شود. ظاهرا من یک مهمان ناخوانده بودم و با احترام از هم جدا شدیم. اما احترام من پابرجا بود. بعدها، از طریق تحقیقات خاورمیانه و گفتگو با شخصیت های سیاسی و اطلاعاتی، متوجه شدم که رضایی پس از فرستادن پسرش به آمریکا، مشتاق دیدار از آمریکا بود.

او همچنین به دنبال ارتباط با شخصیت های سابق ساواک بود. پسرش مهمان حزب مشروطه در آمریکا بود و حتی با ولیعهد ملاقات کرد که از توجه لنگلی دور نماند. رضایی از مؤسسه واشنگتن خواست تا از او برای بحث در مورد جنگ ایران و عراق دعوت کند. سیا با آن مخالفت کرد زیرا نام رضایی در کنار نام احمد وحیدی در ارتباط با بمب گذاری آمیا در آرژانتین منتشر شده بود. او می خواست که چهره های سابق ساواک و سیا با او در پاکستان ملاقات کنند، اما سفارت آمریکا در آنجا آماده نبود و جلسات لغو شد. سیا می دانست که در سال های اولیه جنگ، رضا با او آشنا شده بود.

هر کسی را که مظنون به روابط شوروی بود، قتل عام کرد. او از جمله فرماندهان نظامی نادان و بیسواد بود که عمدا جنگ ایران و عراق را طولانی کرد و سهوا در فرسایش رژیم روح الله خمینی نقش داشت. رضایی همیشه به لنگلی بی اعتماد و کینه توز بود. او معتقد بود که قصد دارند او را از بین ببرند.

جناح او به هموار کردن راه برای حذف قاسم سلیمانی کمک کرد، زیرا اطلاعات از دفاتر اطلاعاتی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تهران به سیا رسید. در دوران تصدی جینا هاسپل، این اطلاعات به این مقام کهنه کار ضد تروریسم سیا امکان داد تا سلیمانی را به دستور ترامپ حذف کند. ظاهرا رضایی با مذاکره با ایالات متحده مخالف بوده و در ماه جاری تهدید کرده است که حملات ایران را علیه اهداف کشورهای عربی همسایه از جمله مراکز داده و کابل های اینترنتی گسترش خواهد داد.

فساد قابل محاسبه. اگرچه زمان تماس ونس و محتوای نامه نامشخص است، با قضاوت بر اساس طرز فکر او، می توان فرض کرد که پیام یک چارچوب جدید مذاکره را پیشنهاد می کند. به نظر می رسد ونس در 50 سال گذشته به رادیو گوش نداده، روزنامه نخوانده یا اخباری را نشنیده است، غافل از اینکه تهران حامی تروریسم است. گوش های او متعلق به لابی های بدنام جمهوری اسلامی در خاک آمریکاست.

همانطور که جو بایدن، رئیس جمهور سابق آمریکا، به دنبال مطالعه امام پنهان خیالی، شخصیتی افسانه ای که توسط ملاهای شیعه اختراع شده بود، ونس تصور می کند دیپلماسی با تروریست های اسلامی مانند وحیدی و رضایی امکان پذیر است. در حال حاضر، آنها با دروغ، فریب و حیله، آنها را از طریق دروغ، فریب و نیرنگ نگه داشته اند، اگرچه احتمالا نه نام مجتبی خامنه ای وجود دارد و نه موساد. برای افشای موضوع تروریست های سپاه کشور را اداره می کنند، اما رژیم یک ببر کاغذی است. «یک حماسه کوچک دیگر» در همین حال، جنگ قدرت در داخل حکومت نظامی شدید است.

آخوندها و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کارت های ترامپ را خوانده اند، و هر چند او اغلب تهدید می کند که بمباران ایران را پس از انتخابات 3 نوامبر کنگره از سر می گیرد و اعلام می کند «ما ممکن است یک خشم کوچک حماسی انجام دهیم»، هشدارهای او بر گوش ناشنوایان می افتد. ترامپ سرگردان است و مشتاق یک توافق است، حتی یکی از دو خط، در حالی که ملاها، شیعیان، شیعیان به او پیشنهاد نمی دهند. و اعتبار او را در بین ایرانیان و بین المللی تضعیف کند.

ونس بخشی از این تقصیر را برعهده دارد و به تماس با تندروهای رژیم برای احیای مذاکرات مرده، بی نتیجه، طولانی و فریبکارانه ادامه می دهد. او نمی تواند درک کند که خلافت اسلامی ملاهای شیعه اساسا یک نهاد است، نه تندروها و نه میانه روها. او نمی‌پذیرد که حکومت نظامی هسته سخت قدرت را کنترل می‌کند. تاریخ در مورد تلاش کاخ سفید برای احیای مذاکرات صلح در سال 2026 از طریق تماس با رضایی، یک تروریست اسلامی ایرانی، از طریق یک کانال دیپلماتیک، چه خواهد گفت؟ تلاشی بیهوده. نامه به دستور ترامپ و با آگاهی او از این موضوع ارسال شد

ابتکار دیپلماتیک شرم آور، تهوع آور، جعلی. کجا دیگر کسی به دنبال زمینه مشترک برای جلوگیری از جنگ و درگیر شدن با یک حکومت تروریستی در یک رژیم جنگ طلب و بحران زا است؟ متاسفانه نه ترامپ و نه ونس ماهیت و ذهنیت هسته سخت حاکم بر خلافت اسلامی و دیکتاتوری مذهبی ملاهای شیعه تحت جمهوری اسلامی را درک نمی کنند. آنها حتی نمی توانند دلیل چنین اقدامی را توضیح دهند.

این یک ابتکار دیپلماتیک نیست. این فقط یک بازی با کلمات است. توصیف تماس با یک تروریست و جنایتکار به عنوان "تلاش برای ارائه کمک های بشردوستانه" غیرمسئولانه و غیراخلاقی است. تجهیزات پزشکی و ملزومات ضروری هرگز به دست بیماران ایرانی نمی رسد و این رژیم اساسا دشمن ایران و ایرانیان است. نود میلیون نفر تحت ظلم و سرکوب و اعدام و ظلم و ستم و فریاد مرگ و زندگی در انتظار آزادی هستند.

در میان انقلاب آنها، صدای ترامپ و ونس مانند آهنگی ناسازگار، نوعی شرم به نظر می رسد. شرایط واشنگتن برای پایان دادن به جنگ با رژیم جنگ طلب و بحران ساز تهران به همان اندازه بی معنا به نظر می رسد: در جنگ ها ابتدا باید پیروز شد، سپس مذاکره کرد، نه بدون هدف یا برنامه جنگید. یک روز، ونس مطمئنا ساعت هشت صبح بیدار خواهد شد تا بفهمد که ملاهای شیعه بمب اتم خود را ساخته اند.

اگر تامین تعهدات از دست تروریست ها معنا دارد، چرا اجازه نمی دهیم در آمریکا مراکز خیریه، آموزشی و درمانی برای مسلمانان جهان ایجاد کنند؟ یکی باید به ونس یادآوری کند که رضایی زمانی در ایران قبل از انقلاب در کنار تروریست های منصورون خود آمریکایی ها را شکار می کرد. یا آیا کاخ سفید اکنون قصد دارد به چنین مردی با یک تعطیلات آخر هفته در کمپ دیوید پاداش دهد؟ نویسنده یک تحلیلگر سیاسی خاورمیانه است. آخرین کتاب او، دیکتاتور تهران، به بررسی دوران دین‌سالاری علی خامنه‌ای (1989-2026) می‌پردازد. @EQFard