«ترجیح می‌دهم با چیزی علنی زندگی کنم تا اینکه خصوصی از آن فرار کنم»: جک آنتونوف درباره گناه بازمانده، ترانه‌سرایی و جدایی شوکه‌کننده‌اش

چه او نقش هنرمندی را بازی کند و چه در نقش تهیه‌کننده‌ی ستاره‌دار، رهبر فیلم‌های بلیچرز تلاش می‌کند یکپارچگی خود را حفظ کند. او به اد شیران، عشقش به کار بر روی آلبوم‌های پرمخاطب و اینکه چرا هرگز از آواز خواندن درباره پایان ازدواجش دست نخواهد کشید، اهمیت می‌دهد.

جک آنتونوف که در رستوران هتل دنور، وسط یک تور ایالات متحده با گروهش بلیچرز نشسته، شانه بالا می اندازد. او اخم می کند: «این نیاز شدید برای فهمیدن من وجود دارد، و من واقعا نمی دانم از کجا آمده است، زیرا من مدام همه آن را توضیح می دهم.»

او یک نکته دارد. در 12 سال گذشته، بلیچرز مجموعه‌ای از آلبوم‌های مملو از آهنگ‌های شخصی و صریح آنتونوف را منتشر کرده است. کاملا شخصی و صریح بودن تمام نکته بود. آنتونوف قبلا گیتاریست Fun بود، یک گروه پاپ راک که با تک آهنگ We Are Young در سال 2011 تبدیل به ابرنواختر شد. آنتونوف علیرغم نوشتن آهنگی که تنها در ایالات متحده 10 میلیون نسخه فروخت، می‌گوید از این تجربه متنفر بود، «چون من رهبر نبودم، آنها حرف‌های من نبودند، و من نیاز داشتم که آهنگی بنویسم که اگر فردا بمیرم، داستان زندگی من باشد». ادامه مطلب...