"تروریست های زیادی را کشتم، اما حالم را بهتر نکرد": ضربه روحی در انتخابات اسرائیل

پس از بیش از سه سال جنگ، تعداد سربازان اسرائیلی که به دنبال لشکرکشی های خونین در غزه و لبنان از اختلال استرس پس از سانحه رنج می برند، به شدت افزایش یافته است. در آستانه انتخابات حیاتی قانونگذاری اسرائیل، FRANCE 24 با سربازانی صحبت می کند که از جنگ های این کشور شوکه شده اند.

این گروه از کهنه سربازان ارتش اسرائیل در سالن خروجی فرودگاه بن گوریون تل آویو گرد هم می آیند. آنها بین 20 تا 50 سال سن دارند و خوشحالم که دوباره با هم هستند. همدیگر را در آغوش می گیرند و می خندند و به پشت هم سیلی می زنند.

یک سال است که این 18 مرد دور هم جمع شده اند تا به آنها فرصتی برای صحبت کردن، شنیده شدن و حمایت از یکدیگر بدهند. با همراهی تیمی از روانشناسان، همه آنها با درجات مختلفی از اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) زندگی می کنند. به دعوت اهداکنندگانی که بودجه این برنامه را تأمین کرده اند، همه آنها در راه هستند تا یک هفته را در نیویورک بگذرانند.

اکثر آنها علاقه ای به صحبت با رسانه ها ندارند. اما لیور تاپیسر، مردی بلوند تنومند با پوزخندی گسترده، جلو می رود و صدایش را پایین می آورد.

او گفت: "همه آنها دیوانه هستند، من آنها را دوست دارم." "آنها باعث می شوند کمتر احساس دیوانگی کنم."

او می پذیرد که داستان خود را برای ما تعریف کند - داستان مرد جوانی که از حملات حماس در 7 اکتبر 2023 آسیب دیده بود و ماه ها در کنار واحد رزمی خود به نبرد پرداخت و در ویرانه های نوار غزه به دنبال انتقام بود.

او گفت که تاپیسر 29 ساله از نیروی دفاعی اسرائیل (IDF) اخراج شده و اکنون به عنوان یک متخصص طبیعی کار می کند. او می‌گوید که ضربه‌ای که او را برای ادامه فعالیت به عنوان یک سرباز ذخیره ارتش ناتوان کرده بود، ابتدا در جریان حملات 7 اکتبر 2023 به رهبری حماس در او ریشه دوانید.

با انتشار گزارش‌ها از حملات به جنوب اسرائیل، او به یگان خود پیوست و با عجله به سمت کیبوتس نزدیک مرز با نوار غزه رفت، جایی که نبرد با شبه‌نظامیان حماس و دیگر مبارزان فلسطینی همچنان در جریان بود.

او گفت: "آنها یک تفنگ قدیمی به من دادند، من حتی کلاه ایمنی نداشتم - ما در یک جیپ روباز رانندگی می کردیم." "بوی اجساد سوخته همه جا بود، همه جا جسد بود. ترسناک بود - من احساس بودن در کشور خودم را به یاد می آورم، و می ترسم هر لحظه بمیرم."

کابوس به شب بعد کشیده شد.

او با صدایی جدا شده گفت: "ما وارد خانه ای شدیم - تیراندازی شد، اما ما سکوت کردیم تا آنها نفهمند ما آنجا هستیم." "و من وارد یکی از اتاقها شدم و یک تخت کودک وجود داشت و همه آن خون بود. من آن را توصیف نمی کنم."

چند روز بعد با یگان رزمی خود وارد خاک فلسطین شد. او که از ۱۸ سالگی به عنوان سرباز در کرانه باختری اشغالی توسط اسرائیل خدمت کرده است، اعتراف می کند که برای انتقام می سوزد.

او گفت: «آنها به ما حمله کردند، مردم را کشتند، تجاوز کردند. "صادقانه بگویم، وقتی روز اول سربازی گرفتم، ذهن و بدنم اینگونه بود که "تا جایی که بتوانم می کشم. انتقام می گیرم." این همان چیزی است که در آن لحظه احساس کردم - نفرت زیادی.

او پس از چهار ماه درگیری شکست. یک شب، همرزمانش او را دیدند که بی اختیار می لرزید و نمی توانست بایستد. تصمیم گرفتند او را از جبهه ببرند.

اگرچه تاپیسر 10 روز بعد به واحد خود بازگشت، اما به آرامی متوجه شد که بدنش از ادامه راه خودداری می کند.

پس از چند ماه دیگر، وی را برای خدمت نامناسب اعلام کردند و به زندگی غیرنظامی بازگشت. اما ذهن و بدنش هنوز در حال جنگ بودند. او به خاطر ترک رفقای خود که هنوز در منطقه پرجمعیت می جنگیدند، از گناه رنج می برد. او کار خود را به عنوان یک مربی شخصی متوقف کرد و شروع به دوری از خانواده و دوستانش کرد.

او می گوید: «من خودم را در آینه نشناختم. "من نیمه مرد بودم. خانواده ام، دوست دخترم، دوستانم - می دانید کسی که دوستش دارید را ببینید و هیچ عشقی نداشته باشید؟ احساس پوچی می کنید."

در حالی که او می گوید از زمانی که درمان PTSD را شروع کرده است علائمش بهبود یافته است، اما ضربه روحی او را رها نکرده است. صداهای بلند، بوی سوختن، دعوا با دوست دخترش - بسیاری از چیزها می توانند باعث حملات پانیک شوند، حتی اگر کوتاه و کوتاه تر شوند.

بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه که ارقام آن توسط سازمان ملل متحد قابل اعتماد است، از زمان حملات 7 اکتبر تاکنون بیش از 74000 فلسطینی در حمله اسرائیل به غزه کشته شده اند. حملات حماس به جنوب اسرائیل 1220 کشته برجای گذاشت و بیش از 970 سرباز اسرائیلی در جنگ های بعدی که در غزه و لبنان آغاز شد جان باختند.

وقتی از تاپیسر در مورد هزینه انسانی جنگ اسرائیل در غزه سوال شد، گفت که انتقام یک بن بست است.

"امروز، می‌دانم که این مشکلی است که شما نمی‌خواهید آن‌طور حل کنید. من تروریست‌های زیادی را کشتم و حالم را بهتر نکرد. در واقع حالم را بدتر می‌کند."

از 7 اکتبر، جنگ‌هایی که اسرائیل در سرتاسر خاورمیانه انجام داده تلفات سنگینی بر سربازان این رژیم وارد کرده است. در ژانویه، اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل گفت که از سپتامبر 2023، 40 درصد افزایش در موارد PTSD در میان صفوف ارتش وجود داشته است.

از بیش از 22000 نفری که به دلیل آسیب های ناشی از جنگ تحت درمان قرار گرفته اند، 60 درصد با PTSD دست و پنجه نرم می کنند – مبارزه ای که برخی را به تلاش برای خودکشی سوق می دهد. سال گذشته، یک گزارش کنست نشان داد که حدود 279 سرباز بین ژانویه 2024 تا ژوئیه 2025 تلاش کرده اند جان خود را بگیرند.

ژوئیه گذشته، پارلمان اسرائیل رسما "ترومای جنگی" را به عنوان یک معلولیت مرتبط با خدمت در نیروهای مسلح این کشور به رسمیت شناخت و به سربازان آسیب دیده اجازه داد از درمان با بودجه دولتی بهره مند شوند.

برای نمایش این محتوا از YouTube، باید ردیابی تبلیغات و سنجش مخاطب را فعال کنید.

به نظر می‌رسد یکی از افزونه‌های مرورگر شما بارگیری پخش‌کننده ویدیو را مسدود می‌کند. برای تماشای این محتوا، ممکن است لازم باشد آن را در این سایت غیرفعال کنید.

در Afula در شمال اسرائیل، مرکز پزشکی Clalit-HaEmek توسط جریان بی وقفه بیمارانی که از مشکلات روانی شدید رنج می برند، غرق شده است.

آلون رشف، مدیر خدمات روانپزشکی گفت که او معتقد است که بدترین وضعیت هنوز در راه است.

او گفت: «هنگامی که استرس از بین برود، ما شاهد سونامی مردم با انواع مشکلات روانی خواهیم بود – و فکر می‌کنم در آستانه آن هستیم.»

لیست انتظار برای بستری شدن در بیمارستان طولانی‌تر و طولانی‌تر و طولانی‌تر می‌شود. و نه تنها این، بلکه مواردی که ما با آنها مواجه می‌شویم بسیار پیچیده‌تر، بسیار شدیدتر هستند. و این فقط PTSD نیست. اگر مشکل سلامت روانی، مثلا افسردگی یا اسکیزوفرنی دارید، آن را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیرا همه این اختلالات به آنچه در جامعه اتفاق می‌افتد واکنش نشان می‌دهند. تعداد بستری شدن اجباری در بیمارستان به طور چشمگیری افزایش یافته است.

بنابراین همه نشانه‌ها نشان می‌دهد که بحران روانی تنها مشکل تمرین‌کنندگانی مانند من یا بیماران نیست، بلکه مشکل جامعه و به‌ویژه سربازانی است که مدت‌ها در غزه جنگیده‌اند.»

رشف امیدوار است که هر دولتی که از انتخابات 27 اکتبر ظاهر شود، موضوع سلامت روان اسرائیلی ها را جدی بگیرد.

او گفت: «جامعه در اسرائیل بیمار است. "این قدرت های حیاتی زیادی دارد، اما در حال حاضر بیمار است. نفرت بیش از حد، درگیری های بیش از حد. و هیچ کس به حرف دیگری گوش نمی دهد... سال ها طول می کشد تا بهبود یابد."

همکار او، رونن سیدی، درمان تجربی اشکال شدید PTSD با MDMA، که بیشتر به عنوان اکستازی شناخته می شود، آغاز کرده است. این داروی ترکیبی با ترشح سروتونین و دوپامین می‌تواند به بیماران کمک کند تا با آسیب‌های روحی خود کنار بیایند و یاد بگیرند که با احساساتی که آنها را تهدید می‌کند زندگی کنند.

سیدی، روانشناس متخصص در درمان های روانگردان، با اشاره به کاهش شدت علائم بیمارانش، گفت که این درمان ها تاکنون نتایج مثبتی به همراه داشته است.

سیدی که خود یکی از اعضای سابق نیروهای ویژه است، کاملا با آسیب هایی که می تواند به دنبال اعمال وحشیانه ای که سربازان اغلب در معرض آن قرار می گیرند، آشنا باشد. اما او گفت که انسجام یک ارتش در زمان جنگ قبل از هر چیز ناشی از مشروعیت دولتی است که آن را به جنگ فرستاده است.

او گفت: «مطالعات زیادی در مورد PTSD وجود دارد، اما در حال حاضر تعداد کمی در مورد تاب آوری نیز وجود دارد. "آنچه که به نظر می رسد ارتباط زیادی با تاب آوری دارد، حس معناست - اگر دلیلی برای انجام کاری که انجام می دهید داشته باشید، می توانید مشکلات زیادی را تحمل کنید."

او گفت که برای نیروهای ذخیره اسرائیلی که از زمان حملات 7 اکتبر گاه تا 600 روز خدمت کرده اند - از 15 تا 20 روز در سال - این نکته اساسی است.

سه سال پس از حملات 7 اکتبر، و با دولتی که بسیاری از مردم با کاری که انجام می‌دهند موافق نیستند، سربازان بیشتری می‌گویند، "من باید بجنگم، سخت است - حتی ممکن است سخت‌تر از دو سال و نیم پیش باشد - اما من اینجا چه می‌کنم؟ این به کجا می‌رود؟"

در بندر یافا در جنوب شهر وسیع تل آویو، او چند روز استراحت بین دو دوره خدمت سربازی دارد. چند ماه پیش، این مددکار اجتماعی 32 ساله درخواست کرد که به دلیل PTSD تحت درمان قرار گیرد.

او که به عنوان پزشک در یک واحد پیاده نظام خدمت می کند، در چندین ماموریت در مناطق جنگی شرکت کرده است و از 7 اکتبر بیش از 400 روز خدمت سربازی را پشت سر گذاشته است. او با آرامش کافی می گوید که آبجو در دست دارد که شروع به ترکیدن کرده است.

او گفت: "این یک جنگ بسیار طولانی است، هر سربازی چیزهای وحشتناکی را دیده است. گاهی اوقات ما احساس نفرت می کنیم. چند ماه پیش، من درخواست کردم که برای PTSD درمان شوم. بسیاری از دوستانم همین کار را می کنند." "هیچ کس سه سال جنگ را بدون هیچ آسیبی پشت سر نمی گذارد. مانند بسیاری از مردم، وقتی در ارتش هستم احساس می کنم کنترل دارم، اما وقتی به خانه می رسم، احساس خوبی ندارم."

درخواست او برای درمان پس از تجربه ای بود که او را به شدت متزلزل کرد. چهار ماه پیش، واحد رزمی وی در حال گشت زنی بود که توسط جنگجویان حماس در نزدیکی ورودی تونل غافلگیر شدند. در نتیجه تیراندازی یک سرباز کشته و چند تن دیگر زخمی شدند.

او گفت: "این وحشتناک بود. مردم به من گفتند که بعد از این که فریاد می زدم، عقلم را از دست داده بودم." سربازی که کشته شد، صورتش کنده شد و این من بودم که جسدش را داخل یک جیپ گذاشتم. من همه کارها را مانند یک ربات انجام می‌دادم، اما تصاویر و بوها را به یاد می‌آورم.

از آن زمان، این مرد جوان به انجام خدمت سربازی ادامه داد، اما به جای جنگ در خط مقدم، به نظارت اختصاص یافت. او همچنین به روان درمانگر مراجعه می کند.

او گفت: "من باید از خودم مراقبت کنم. باید بهتر شوم تا بتوانم به خدمت به کشورم ادامه دهم."

مانند بسیاری از نیروهای ذخیره، یا می‌گوید که دیگر به دولت بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر و هدایت جنگ اعتماد ندارد. اما مانند بسیاری از اسرائیلی‌ها، ترس از حماس بیش از همه ملاحظات دیگر است.

او گفت: "از دستوراتی که در غزه به من داده شد، شوکه شدم، فکر نمی کردم این راه درستی برای انجام کارها باشد. اما چاره دیگری نداشتیم. ما می ترسیدیم. می دانستیم که حماس می خواهد همه ما را بکشد، هر اتفاقی که بیفتد، زیرا آنها از ما متنفرند. من با هر کاری که کشورم انجام داده است، به ویژه علیه غیرنظامیان موافق نیستم، اما جنگ است."

او با لحنی مستضعف اضافه کرد: «جنگ برای جامعه اسرائیل بد است - فقط افراط گرایان را تشویق می کند.

یا خصومتی که بقیه جهان در قبال عزم اسرائیل برای یکسان کردن نوار غزه با خاک دارند را درک نمی کند، زیرا جنگ در قلمرو باریک فلسطین را اساسا ماهیت دفاعی می بیند. این مددکار اجتماعی به عنوان یک رای دهنده چپ معرفی می شود، اگرچه می گوید که حملات 7 اکتبر عقاید او را متزلزل کرده است.

او می‌گوید امیدوار است که در انتخابات آینده دولتی ایجاد شود که راه‌حل‌هایی برای مشکلات پیش روی اسرائیل داشته باشد.

او گفت: "من نمی خواهم به جنگ ادامه دهم." "من اغلب فکر می کنم که به محدودیت های آنچه می توانم تحمل کنم رسیده ام. اما آنها همیشه بیشتر از من می خواهند و من می توانم این محدودیت ها را کمی جلوتر ببرم."

این مقاله از اصل به زبان فرانسوی اقتباس شده است.