تشویق‌کننده‌های دالاس کابوی برای ایجاد تغییرات معنادار و پایدار در حیاط‌های سخت قرار می‌گیرند.

برای جشن گرفتن بیستمین سالگرد معروف ترین آلبومشان، My Chemical Romance هفته گذشته Black Parade را به نمایشی تئاتر در هالیوود بول تبدیل کرد. در این تولید مجلل، نمادهای ایمو به عنوان یک گروه راهپیمایی در حال تلاش و شکست برای سرنگونی دیکتاتور شرور یک دولت توتالیتر بودند. در یکی از شب‌ها، تلاش‌های آن‌ها به اوج رسید که گروه توسط گروهی از تشویق‌کنندگان دیوانه که مسلسل‌ها را به اهتزاز در می‌آوردند، با لباس‌های یونیفرم آبی و سفید به تن داشتند.

این پیچ و تاب داستان جلب توجه بلافاصله نامه توقف و دست کشیدن از دالاس کابوی ها را به همراه داشت زیرا زنان در آن رنگ ها مترادف تنها با یک باشگاه NFL هستند. و شما با تگزاس قاطی نمی کنید. شاید آنها اولین نفری نبودند که گروهی از خانم‌ها را معرفی کردند که در کنار هم پوم پوم‌ها را تکان می‌دادند تا برخی کاباره‌های احتمالی را به روند کار اضافه کنند، اما معروف‌ترین آنها در این ژانر هستند. یک برند در یک لیگ خاص خود با سه فصل از یک نمایش واقعی نتفلیکس، یک عروسک باربی با امضا، و از هفته گذشته، یک اتحادیه کارگری تازه تاسیس، انجمن تشویق کنندگان کابوی دالاس.

یک پدیده فرهنگی فراتر از ورزش، تشویق‌کنندگان کابوی اکنون برای دستمزد و شرایط بهتر می‌جنگند، زمانی که اولین مدیر کل باشگاه، تکس شرام، با یک معلم دبیرستان محلی و مدل پاره وقت به نام دی براک گفتگو کرد. شرام مبتکر با تلاش برای افزودن کمی زرق و برق به تیمی که قرار است فصل دوم خود را در سال 1961 آغاز کند، براک، همسر روزنامه نگار دالاس تایمز هرالد را متهم کرد که گروهی از دختران جوان را جمع آوری کند که قادر به خواندن هلهله برای برجسته کردن فضا هستند، درست مانند بازی های دبیرستانی محلی. از زن مناسب خواسته بود.

سارا هپولا در ماهنامه تگزاس نوشت: «براک زمانی به عنوان یک «زیبایی حمام کردن» در یک موزیکال تابستانی در دالاس به عنوان یکی از دو زنی که به اندازه کافی جسور برای پوشیدن بیکینی بودند، سرش را نشان داد. "این عدد فاش کننده او را به یک سلبریتی در محافل مدلینگ محلی تبدیل کرد. او می خواست تشویق کننده هایش هم همین توجه را به خود جلب کنند. او همچنین می خواست تشویق کننده ها رقصنده باشند تا نمایشی به نمایش بگذارند."

کابوی ها با نشان دادن نگاه زیرک به آنچه که طرفداران عمدتا مرد و فضول فضول در دهه شصت می خواستند، از لباس های سنتی محافظه کارانه که دانش آموزان دبیرستانی در آن زمان می پوشیدند اجتناب کردند و به دنبال ظاهری نژادپرستانه تر شدند. شلوار داغ در آغوش کشیده و تاپ بولرو آشکارا که درست زیر سینه‌ها بسته شده است، مجموعه‌ای که اکنون در اسمیتسونیان به‌عنوان یک مصنوع تاریخی آویزان شده است، ناگزیر خشم بسیاری را در کمربند کتاب مقدس برانگیخت. براک در پاسخ به منتقدان متبحر گفت: «این یک برنامه نمایشی است، این یک تشویق نیست.» انگار برای اثبات حرفش، آن را مطرح کرد

یک رقصنده سابق برادوی برای آموزش تمرین صحیح پا و ضربات همگام پا مستقیما از خط کر به شاگردانش. سرگرمی های قبل از بازی دیگر هرگز مثل قبل نخواهد بود، به خصوص پس از اینکه یکی از خانم ها در حین Super Bowl X به دوربین چشمکی زد و باعث شد هر طرفدار فوتبالی که در خانه تماشا می کند فکر کند او مستقیما به او نگاه می کند.

اولین تکرار تشویق‌کننده‌های دالاس توسط گروهی از مردان تکمیل شد و برخلاف میل براک، به عنوان «کاوبل‌ها و بیوکس» نامگذاری شد. این نام و بچه‌ها در نهایت کنار گذاشته شدند، زیرا زنان در راه شناخته شدن و محبوبیت در سراسر کشور به عنوان «دلبران آمریکا» بودند، و براک از نفوذ خود برای ایجاد تغییرات جدی سیاسی استفاده می‌کرد.

در سال 1965، در زمانی که بسیاری از دالاس طبق قوانین جیم کرو جنوبی جدا باقی ماندند، او فرانسیس رابرسون، یک طراح رقص آمریکایی آفریقایی تبار را استخدام کرد و سپس کابوی ها را مجبور کرد برای اولین بار تشویق کنندگان سیاه پوست را استخدام کنند.

یونیس تیلور سیسرو، یکی از کسانی که مانع نژادی را شکست، می‌گوید: «اگر اصرار براک برای داشتن یک رنگین‌پوست در تیم نبود، شاید حتی بیشتر طول می‌کشید. او چنان گرما و روشی داشت که باعث می شد شما احساس کنید عضوی از تیم هستید، و، به من اعتماد کنید، در دهه 60، شرایط بسیار متفاوت و بسیار آشفته بود.

دیو هانیگان: بیسبال در آستانه هرج و مرج است زیرا مالکان میلیاردر می گویند بازیکنان درآمد زیادی دارند

زمانی که براک چند هفته پیش در 96 سالگی درگذشت، به ناچار به دلیل تغییر حاشیه های NFL برای همیشه، آگهی های فوت او در تیتر اول قرار گرفت. یک کنسرت پاره وقت به ارزش تنها 600 دلار در ماه، همه چیزهای دیگر را در یک رزومه طولانی کم رنگ کرد. اما در نیمه دیگر زندگی خود، بومی اوکلاهاما تأثیر اجتماعی حتی پایدارتری داشت. او پس از اخذ مدرک دکترا در زبان انگلیسی، یکی از اعضای هیئت علمی مؤسس در کالج اجتماعی ال سنترو در دالاس شد، و سپس رویای مجموعه ای از کلاس ها در موضوعات مختلف را دید که برای چندین دهه به صورت رایگان در کانال های تلویزیونی عمومی در سراسر آمریکا اجرا می شد.

در عصر قبل از اینترنت، بینش و تخیل او باعث شد که دوره های راه دور سطح سوم معتبر برای کسانی که در خانه گیر کرده بودند در دسترس باشد و زندگی ده ها هزار نفر را متحول کرد.

براک در خور کسی که قادر به ایجاد چنین تأثیری بود، سرانجام کابوی ها را رها کرد و به واشنگتن نقل مکان کرد تا دانش خود را از برنامه های آموزشی به PBS، مغزی ترین شبکه های تلویزیونی آمریکا بیاورد. با این حال، سهم او در فرهنگ گریدرون هرگز فراموش نشد. چهار سال پیش، گروهی از تشویق‌کنندگان گذشته و حال، سوار اتوبوس تیم شدند و به خانه‌ای که او در آنجا بازنشسته شده بود، زیارت کردند. با اذعان به نقش کلیدی او در تغییر تمام حرفه‌هایشان، آنها با محبت در اطراف بنیانگذار خود غوغا کردند و جایزه یک عمر دستاورد را به او اهدا کردند.

فوتبالی خیره‌کننده که با بدلیجات می‌درخشد. چون تگزاس