پرش به محتوای اصلی

تشییع جنازه های گران قیمت ژاپن و کاهش زاد و ولد سنت های اجدادی را متحول کرده است

فیزیک‌ارگ۱۴۰۵ مهر ۳۰, پنجشنبه، ساعت ۰۰:۱۰حدود 6 دقیقه مطالعه

هرگاه در میان شلوغی پیچ و خم های بزرگراه شوتو توکیو، جایی که تقریبا 1 میلیون وسیله نقلیه روزانه تردد می کنند، رانندگی می کنم، تبلیغات بیلبوردی را برای انواع مشاغل می بینم: دندانپزشکان، هتل ها، شرکت های خودروسازی و تایرسازی، و مراسم تدفین مقرون به صرفه. تعداد زیادی تشییع جنازه.

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هر زمان که در میان شلوغی پیچ و خم های بزرگراه شوتو توکیو رانندگی می کنم، جایی که روزانه تقریبا 1 میلیون وسیله نقلیه تردد می کنند، تبلیغات بیلبوردی را برای انواع مشاغل می بینم: دندانپزشکان، هتل ها، شرکت های خودروسازی و تایرسازی، و مراسم تدفین مقرون به صرفه. تعداد زیادی تشییع جنازه.

برای نسل‌ها، سیستم تشییع جنازه ژاپن بر شبکه‌های خانوادگی و اجتماعی و معابد بودایی استوار بود. آنها با هم، سیستم سنتی تدفین را تا قرن بیستم حفظ کردند.

در نتیجه، بسیاری از ژاپنی ها به این فکر می کنند که آیا به سنت های تدفین ادامه دهند که هزینه های مالی، لجستیکی و عاطفی مربوط به نگهداری قبر خانوادگی را بر دوش فرزندان و نوه هایشان می گذارد. کاهش نرخ زاد و ولد در ژاپن به این معنی است که افراد کمتری برای مراقبت از قبر اجداد خود وجود دارند که این مشکل را فوری‌تر کرده است.

به عنوان یک استاد دینی که در مورد آیین های مرگ تحقیق می کند، من از آیین های بدیع مرگ که در ژاپن، جایی که من متولد و بزرگ شدم، در حال ظهور هستند، شگفت زده شدم. این آیین‌های جدید برخی از سنت‌ها را تغییر می‌دهند، اما اهمیت ارتباط با مردگان را حفظ می‌کنند.

مراسم تشییع جنازه ژاپنی شامل سوزاندن و خاکسپاری است. ابتدا مرده سوزانده می شود. سپس استخوان‌های آن‌ها معمولا هفته‌ها، ماه‌ها یا سال‌ها پس از سوزاندن دفن می‌شوند.

سوزاندن سوزاندن مردگان امروزه برای تدفین های ژاپنی بسیار استاندارد است، به طوری که بین 99.7٪ تا 99.9٪ از مردگان سوزانده می شوند. در هر سال، کمتر از 400 نفر بدون سوزاندن دفن می شوند.

پس از سوزاندن فرد متوفی در تابوت، اعضای خانواده برخی یا بیشتر قطعات استخوان را در یک کوزه خاکسپاری قرار می دهند. اعضای خانواده کوزه را به خانه می برند تا در محراب بودایی قرار دهند. استخوان‌ها بعدا در یک قبر، استخوان‌خانه یا کلمباریوم - "nōkotsudō" - که ساختارهای دائمی هستند که در آن استخوان‌ها در محفظه‌هایی دفن می‌شوند، دفن می‌شوند.

به طور سنتی، عزاداران در مراسم تدفین ژاپنی هدیه نقدی برای جبران هزینه مراسم تدفین می آورند. پروتکل حکم می کند که خانواده متوفی بعدا هدایایی را ارسال کنند که ارزش آن نصف ارزش هدیه نقدی است. اینها معمولا جعبه های هدیه قهوه یا چای یا اقلام شیک اما کاربردی مانند حوله ها یا صابون های باکیفیت هستند که ظرف چند هفته پس از تشییع جنازه ارسال می شوند.

مراسم بودایی پس از مرگ به صورت هفتگی تا چهل و نهمین روز برگزار می شود و سپس به صورت دوره ای، حداقل تا سومین سالگرد مرگ ادامه می یابد.

هزینه های قبر و خاکسپاری علاوه بر هزینه های تشییع جنازه است. خرید قبر به معنای خرید سربرگ و استفاده از قطعه است. معبد، گورستان شهرداری یا گورستان خصوصی مالک زمین است.

هزینه ها پس از سوزاندن، تشییع جنازه و خاکسپاری تمام نمی شود. گورستان های شهرداری و خصوصی برای نگهداری زمین هزینه سالانه دریافت می کنند. برای انجام مراسم بودایی در قبر، هزینه های اضافی وجود دارد که اعتقاد بر این است که در زندگی پس از مرگ به نفع متوفی است.

اگر قبرها رها شوند و هزینه‌های نگهداری سالانه پرداخت نشده باشد، می‌توانند به طور مؤثر توسط گورستان یا معبد تصرف شوند. استخوان‌های موجود در یک قبر بازپس‌گرفته شده، سپس در یک استوانه عمومی یا کلمباریوم دفن می‌شوند.

ترکیبی از کاهش جمعیت، قبرهای محدود و هزینه‌هایی که دائما ادامه می‌یابد، جایگزین‌های گور سنتی را جذاب می‌کند.

اینها عبارتند از "دفن درختان"، معروف به "jumokusō"، جایی که استخوان ها یا خاکستر متوفی در داخل یا اطراف درخت دفن می شود. دفن درختان به طور فزاینده ای محبوب می شود، با یک نظرسنجی مصرف کنندگان در سال 2022 نشان می دهد که آنها بیش از 40٪ از کل قبرهای جدید را تشکیل می دهند.

دو گورستان عمومی متروپولیتن توکیو اکنون «نوع جنگلی» - «ژورین گاتا» - دفن می‌کنند، جایی که بقایای سوزانده شده در کیسه‌های ابریشمی در قطعه زمین مشخصی دفن می‌شود. یک فرد زنده می تواند محل دفن را رزرو کند و بداند که هیچ هزینه مدیریتی برای همیشه وجود نخواهد داشت.

این برخلاف گورستان‌های عمومی متروپولیتن توکیو است که فرد نمی‌تواند زمانی که هنوز زنده است جایی برای آن رزرو کند. قبرها در اولویت قرار می گیرند، و از آنجایی که مرگ غیرقابل پیش بینی است، قبرها را نمی توان از قبل رزرو کرد.

برخی از استوانه‌ها و کلمباریوم‌ها را انتخاب می‌کنند، که در سبک‌های مختلف وجود دارند، از محفظه‌های سنتی بودایی به سبک محراب گرفته تا مسکن‌های مدرن به سبک کمد برای کوزه‌ها. حتی کلمباریوم‌های خودکاری نیز وجود دارند که در آن‌ها کوزه‌ها در یک سیستم متمرکز ذخیره می‌شوند و سپس به صورت مکانیکی بازیابی می‌شوند و زمانی که خانواده‌ای برای ادای احترام به عزیزانشان به آنجا می‌آیند، در اتاقک یادبود خصوصی قرار می‌گیرند. همچنین استخوان‌بندی‌های مشترکی وجود دارد که در آن استخوان‌های متوفی بلافاصله یا پس از مدتی با استخوان‌های دیگران مخلوط می‌شود.

مجسمه‌های بوداهای استخوانی-"کوتسوبوتوک"-آمیدا بودا یا بودای نور بی نهایت بسیار زیبا اما نادر هستند. آنها از بقایای جزئی ده ها و گاهی صدها هزار نفر از بقایای سوزانده شده افراد ساخته شده اند که قبل از فشرده شدن و تبدیل شدن به مجسمه به خاکستر ریز تبدیل شده اند.

آمیدا بودا به ویژه برای شیوه های مرگ ژاپنی مهم است. ارادت به آمیدا بودا با مرگ خوب و تولد دوباره در سرزمین پاک همراه است، حوزه ای که اعتقاد بر این است که برای رسیدن به بودا و روشنگری مفید است.

از نظر تاریخی، این بودای استخوانی یک نوآوری خلاقانه بود که راه حلی زیبا برای معابدی ارائه می‌کرد که مشکلی دشوار داشتند: با استخوان‌هایی که در مراقبت از آن‌ها باقی مانده بودند، مانند فقرا، مسافران و خارجی‌ها، چه باید کرد.

امروزه، معدود معابدی که این عمل نادر را ارائه می‌کنند، استخوان‌های کامل یا جزئی را می‌پذیرند - حتی فقط چند گرم استخوان - که جمع‌آوری می‌شوند و در معبد نگهداری می‌شوند تا استخوان‌های کافی برای ساختن یک بودای استخوانی وجود داشته باشد.

برخی دیگر «هاکاجیمای» یا قبر بسته شدن را انتخاب می‌کنند، که در آن کوزه‌های دفن شده در یک گور خانوادگی جدا می‌شوند و استخوان‌ها دوباره در جای دیگری، مانند استون‌خانه مشترک، دفن می‌شوند. گورهای متروکه و نادیده گرفته شده به عنوان یک آفت دیده می شوند - نمادی از فروپاشی سیستم سنتی خانواده مراقبت از مردگان. فرآیند "هاکاجیمای" به مسئولیت خانواده در قبر خانوادگی و پرداخت هزینه های منظم پایان می دهد.

مردم «هاکاجیمای» را انتخاب می‌کنند، زیرا هزینه‌های لجستیکی، مالی و عاطفی نگهداری قبر خانواده را پایان می‌دهد و آن بار را به نسل بعدی منتقل نمی‌کند.

در ژاپن، مردگان بخشی از دنیای اجتماعی زندگان هستند. روابط خانوادگی و تعهدات تشریفاتی، ارتباط مردگان و زنده ها را در طول نسل ها حفظ می کند.

تداوم آیین های سنتی دشوار می شود. با این وجود، مردم هنوز در حال یافتن راه هایی برای حفظ ارتباط با مردگان هستند. تغییر شیوه های تدفین یکی از راه هایی است که در آن مردم سنت های قدیمی را برای انطباق با خواسته های مدرن تغییر شکل می دهند.

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →

این مقاله با مجوز Creative Commons از The Conversation بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.

خواندن متن کامل در فیزیک‌ارگبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Japan's expensive funerals and declining birthrates are transforming ancestral traditions

Whenever I drive amid the mazelike bustle of Tokyo's Shuto Expressway, where approximately 1 million vehicles transit daily, I see billboard advertisements for all manner of businesses: dentists, hotels, car and tire companies, and affordable funerals. Lots and lots of funerals.

همه‌ی اخبار علم